Δημοφιλείς αναρτήσεις

Παρασκευή, 17 Αυγούστου 2018

Τα πρώτα βήματα του περιοδικού «Μπλεκ»


(γράφει ο Νίκος Δημ.  Νικολαΐδης)

Το αγαπημένο περιοδικό «Μπλεκ» έκανε για πρώτη φορά την εμφάνισή του στη χώρα μας την Τετάρτη 25 Ιουνίου του 1969 και έκτοτε δεν έλειψε ποτέ από τα περίπτερα! Ενδιαφέρον έχει, να δούμε πως βάδισε τα πρώτα του εκδοτικά βήματα, μέσα από τις ιστορίες που επιλέχθηκαν να αποτελέσουν την ύλη του. Πλην φυσικά τις βασικής σειράς («Il Grande Blek») που δημιούργησαν το φθινόπωρο του 1954 οι Ιταλοί καλλιτέχνες Pietro Sartoris, Darrio Gouzzon και Giovanni Sinchetto, οι περίφημοι «eSseGeSse», στο περιοδικό παρέλασαν μια πλειάδα ακόμη σειρών, των οποίων η εμφάνιση ειδικά στα πρώτα τεύχη, υπήρξε από παροδική ως έκτακτη.

Ας τις δούμε κατά σειρά:

Τα νέα graphic novels του Roy of the Rovers


Ανακοινώθηκε η κυκλοφορία των δύο πρώτων graphic novels του χαρακτήρα «Roy of the Rovers», από την εκδοτική εταιρεία «Rebellion». Το πρώτο από αυτά, με τίτλο «Scouted» (σε κείμενα του Tom Palmer και σχέδιο της Lisa Henke) θα είναι διαθέσιμο στις 4 Οκτωβρίου και το δεύτερο (τιτλοφορείται «Kick-Off», σενάριο του Rob Williams και σχεδιασμός από τον Ben Willsher) στις 1 Νοεμβρίου 2018. Η σχετική είδηση ανακοινώθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα της σειράς (royoftheroversofficial.com) και επισημαίνεται πως η έκδοση των δύο τόμων έρχεται ως συνέχεια της επανεμφάνισης του κόμικ στο περιοδικό «Match of the Day» (5 Ιουνίου – 25 Αυγούστου 2018), της πρώτης μετά από περισσότερα από 17 χρόνια.

Πέμπτη, 16 Αυγούστου 2018

Lofty Peak – Geoff Giles: Οι «διόσκουροι»

Βετεράνοι παίκτες της Μέλτσεστερ, μεταξύ των οποίων οι Τζάιλς (δεύτερος εξ'
αριστερών) και Πικ (κέντρο) από το περιοδικό "Match of the Day" (1997 - 2001)
(σχέδιο: Barrie Mitchell)

(Γράφει ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)


Ο Λόφτι Πικ (Lofty Peak) είναι μέλος των Μέλτσεστερ Ρόβερς. Πρόκειται για έναν «αγαθό γίγα», με ύψος 1,88-1,90 μ., που φέρει το προσωνύμιο "βουνό" και αγωνιζόταν σαν σέντερ-μπακ, ή αμυντικός χαφ. Ξανθός, με πάντα κοντοκουρεμένο μαλλί και ρωμαλέο παρουσιαστικό, ζυγίζει πάνω από 100 κιλά, θυμίζει πεζοναύτη και αποτελεί τον αμυντικό ογκόλιθο της ομάδας. Εμφανίσθηκε για πρώτη φορά στην εξέλιξη της ιστορίας τα Χριστούγεννα του 1968, ως πρωτοχρονιάτικο δώρο-έκπληξη του τεχνικού ηγέτη των Ρόβερς, Μπεν Γκάλογουεϊ, προς τους οπαδούς του συλλόγου. Μαζί με τον Τζεφ Τζάιλς, που υπόγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα λίγο νωρίτερα, αποτελούσαν μια αχώριστη δυάδα για πάρα πολλά χρόνια. Ο Πικ (ο οποίος προηγουμένως αγωνιζόταν στην Kingsbay) αντικατέστησε τον παλαιότερο άσσο του συλλόγου "Bomber" Reeves, ο οποίος αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.

Τρίτη, 14 Αυγούστου 2018

Ο νέος "πατέρας" του Λούκυ Λουκ

Συνέντευξη με τον 44χρονο Γάλλο σεναριογράφο - κομίστα Julien Berjeaut ("Jul") φιλοξενείται στο "Βήμα της Κυριακής" 12 Αυγούστου, η οποία παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για δύο λόγους. Αφενός διότι ο γνωστός δημιουργός έχει αναλάβει εδώ και δύο χρόνια την συγγραφή των σεναρίων της δημοφιλούς σειράς "Λούκυ Λουκ", αφετέρου για τον γνήσιο φιλελληνισμό του, που είναι διάχυτος σε όλο το κείμενο.


Ο Jul αποκαλύπτει στους αναγνώστες λεπτομέρειες της παιδικής του ηλικίας, εκφράζει χωρίς αναστολές τη γνώμη του για την τρομοκρατία και το ρατσισμό, αλλά και το θαυμασμό του για τη χώρα μας, ενώ δεν παραλείπει να αναφερθεί στους λόγους που τον έκαναν να ασχοληθεί με τα κόμικς, εγκαταλείποντας μία ακαδημαϊκή καριέρα!


Όλη η συνέντευξη βρίσκεται ΕΔΩ


Δευτέρα, 13 Αυγούστου 2018

'Νέος Μπλεκ' # 57 (Αύγουστος 2018)


(γράφει ο  Νίκος Δημ. Νικολαιδης)

Έχουμε ήδη όλοι φαντάζομαι στα χέρια μας το νέο τεύχος του αγαπημένου περιοδικού «Νέος Μπλεκ», που κυκλοφόρησε το Σάββατο 11 Αυγούστου. Με χαρά διαπιστώνω ότι το έντυπο συνεχίζει με επιτυχία την πορεία του για 5η χρονιά, πλήρως ανανεωμένο και γεμάτο από ενδιαφέρουσες δημιουργίες. Ωστόσο, στο διαδίκτυο οι εντυπώσεις του αναγνωστικού κοινού δείχνουν έναν έντονο προβληματισμό, στον οποίο θεώρησα καθήκον μου να «απαντήσω», πάντοτε καλοπροαίρετα και με μόνο γνώμονά μου το συμφέρον της έκδοσης. Η ιστορία του «ξανθού γίγα», καθώς φαίνεται δεν άρεσε σε πολλούς, διότι την έχουμε ξαναδιαβάσει. Προσωπικά αυτό είναι κάτι που δεν με απασχολεί, καθώς αφενός μεν, υπάρχει δυσκολία στην εξασφάλιση άλλων ιστοριών των «eSseGeSse», ενώ από την άλλη δε βρίσκω κάτι κακό στη συγκεκριμένη ιστορία, το αντίθετο θα έλεγα.

Δευτέρα, 6 Αυγούστου 2018

Locke and Key από Joe Hill&Gabriel Rodriguez

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

“Death isn't the end of your life, you know. Your body is a lock. Death is the key. The key turns... and you're free. To be anywhere. Everywhere. Two places at once. Nowhere. Part of the background hum of the universe.” 
- Rendell Locke, Locke and Key : Αlpha and Omega

Σε όλα αυτά τα χρόνια που διαβάζω και συλλέγω κόμικς,λίγες ήταν οι φορές που ξαναδιάβαζα μία σειρά περισσότερες από μία φορές(πάντα ήθελα να διαβάζω νέα κόμικ και ιστορίες για να εμπλουτίζω συλλογή και γνώσεις.)Το Locke and Key είναι από τις σπάνιες εκείνες περιπτώσεις που όταν το τέλειωσα,το ξαναδιάβασα και δεύτερη φορά,και λίγο καιρό αργότερα και τρίτη!!Δεν θυμάμαι να το είχα ξανακάνει αυτό με άλλη σειρά μονοκοπανιά(έχω ξαναδιαβάσει τα Sandman και δουλειές του Tezuka αλλά με το πέρασμα των χρόνων για να τις ξαναθυμηθώ)και αυτό δείχνει πόσο διαολεμένα καλό είναι το Locke and Key των Joe Hill(σενάριο)και Gabriel Rodriguez(σχέδιο).Μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις της ανεξάρτητης εκδοτικής IDW που ειδικεύεται σε franchise κυρίως από τηλεοπτικές σειρές και παιχνίδια(Hasbro)για τα κόμικς της.


Κυριακή, 5 Αυγούστου 2018

Επιστρέφει ο Λούκυ Λουκ με το Βήμα της Κυριακής!

Ο Λούκυ Λουκ επιστρέφει! Από σήμερα, 5 Αυγούστου και για τις επόμενες Κυριακές, το Βήμα θα μας παρέχει έναν συλλεκτικό τόμο του αγαπημένου μας ήρωα. Ο κάθε τόμος θα είναι των 144 σελίδων, και θα περιέχει 3 συλλεκτικές ιστορίες. Ο πρώτος τόμος “Οι Παράνομοι της Αγριας Δύσης” περιλαμβάνει τις κλασσικές ιστορίες “Μπίλυ, ο Τρομερός”, “Καλάμιτυ Τζέην” και “Τζέσσε Τζαίημς”. Στο Isbn της εκδοτικής έχουν καταχωρηθεί μέχρι στιγμής 6 τίτλοι: “Επικίνδυνες Αποστολές”; “Κάπου στη Δύση”, ”Τζόε, Τζακ, Γουίλιαμ και Άβερελ” “Χρυσός και Σίδερο”, “Η Ζωή Συνεχίζεται”. Οπότε θα πάρουμε συνολικά τουλάχιστον 12 ιστορίες του ήρωα, κάτι πολύ ενθουσιαστικό. Όλα τα άλμπουμ θα έχουν πολυτελές χαρτί, σχήμα 19×24, 144 σελίδες. Ας δούμε όμως αναλυτικότερα τα περιεχόμενα του 1ου τόμου:

Παρασκευή, 3 Αυγούστου 2018

Ο Ρόυ Ξαναγυρίζει (τελευταίο μέρος)

Ολοκληρώνουμε σήμερα τη μίνι-διασκευή μας από την πρωτότυπη περίοδο 1971-72 της σειράς "Roy of the Rovers", που παρουσιάσθηκε στο περιοδικό "Δυναμικό Αγόρι", ως αναπαραγωγή από το Βρετανικό έντυπο "Tiger". Στο μέλλον ίσως να επανέλθουμε με κάποια άλλη σεζόν της αγαπημένης μας σειράς.

Καλές διακοπές,
Νίκος Δημ. Νικολαΐδης

Την επόμενη ημέρα ο Derry κατέφθασε χαρούμενος στα γραφεία μας αλλά μόλις έμαθε από την Penny τα συμβάντα περίπου απογοητεύθηκε. Ο Noel του είπα, είχε αγοράσει πρόσφατα ένα τροχόσπιτο και μ’αυτό αναχώρησε προς άγνωστη κατεύθυνση. Έτσι τα πράγματα περιπλέκονταν ενόψει του δεύτερου αγώνα της ομάδας, εκτός έδρας. Ο Ben είχε αποφασίσει να καταρτίσει την ενδεκάδα ακριβώς την τελευταία στιγμή, ελπίζοντας ότι θα ξαναγύριζε ο «εξαφανισμένος» παίκτης. Όλοι μας απορούσαμε με τη στάση του. Η μετεγγραφή του Ralf Derry είχε μεταδοθεί από όλα τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα και είχε γραφτεί στις εφημερίδες. Εκείνος δεν είχε ακούσει τίποτα;

Σέρλοκ Χολμς


Εφημερίδα "Έθνος" (3-8-1968)
Ο λογοτεχνικός «Σέρλοκ Χολμς», ένας δαιμόνιος και ευφυέστατος Βρετανός ντετέκτιβ που συνεργάζεται με τις αρχές στη διαλεύκανση εγκληματικών υποθέσεων,  δημιουργήθηκε το 1887 από τον συγγραφέα σερ Άρθουρ Κόναν Ντόυλ (1859 – 1930). Ο ίδιος ο Ντόυλ παραδέχθηκε αργότερα ότι δημιούργησε τον Σέρλοκ Χολμς με βάση ένα υπαρκτό πρόσωπο, τον καθηγητή του, Τζόζεφ Μπελ. Η πρώτη εμφάνιση του Χολμς γίνεται στο περιοδικό The Strand με την ιστορία «Σπουδή στο Κόκκινο» («A study in Scarlet»). Ο Σέρλοκ Χολμς συνεπικουρείται στις έρευνές του από τον φίλο του, Δρα Γουότσον, έναν επίσης εμβληματικό χαρακτήρα.

Πέμπτη, 2 Αυγούστου 2018

Ο Ρόυ Ξαναγυρίζει (περίοδος 1971-72, Δ΄ μέρος)


Σενάριο: Tom Tully
Σχέδιο: Yvonne Hutton
Διασκευή: Νίκος Δημ. Νικολαΐδης

Σίγουρα αρκετοί φίλαθλοι θα παραξενεύτηκαν  όταν με είδαν μαζί με τη μνηστή και το μέλλοντα πεθερό μου να βρίσκομαι στην εξέδρα του γηπέδου της Westbank, μεσοβδόμαδα για να παρακολουθήσω μία συνάντηση πρωταθλήματος Β’ κατηγορίαςΣτόχος μας ήταν να εκτιμήσουμε τα προσόντα του σέντερ μπακ της γηπεδούχου Ralf  Derry, καθώς και την δυνατότητα μετεγγραφής του στη MelchesterΟ Ralf έδειχνε γεροδεμένο παιδί, όμως σίγουρα χρειαζόταν πολλά περισσότερα στοιχεία για να είναι απαραίτητος στην ομάδα μας. Πάντως, όποτε η άμυνά του αντιμετώπιζε πίεση, είχε καθοριστικές επεμβάσεις που αρχικά τουλάχιστον εντυπωσίασαν το Ben

Μίστερ Μπλουφ ή «Μπλόφας» (Mister Bluff)

(γράφει ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)


Ο «Μίστερ Μπλουφ» (στην Ελληνική έκδοση και «Μπλόφας») είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς χαρακτήρες κόμικς στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως, ιδιαίτερα στους λάτρεις της εποποιίας της Αμερικανικής Επανάστασης (1776 – 1783) την οποία φρόντισαν -πρώτοι από όλους- να μεταφέρουν στο χαρτί οι τρεις αείμνηστοι συνεργάτες του καλλιτεχνικού στούντιο του Τορίνο «eSseGeSse» (Pietro Sartoris, Dario Guzzon, Giovanni Sinchetto).

Αδιάσπαστο μέλος της πρωταγωνιστικής τριάδας του Ιταλικής προέλευσης κόμικ «Il Commandante Mark» (1965), ο Bluff είναι αδελφικός φίλος του βασικού ήρωα, Λοχαγού Μαρκ και επικεφαλής εκπαίδευσης του στρατιωτικού σώματος  των Αμερικανών εθελοντών οι οποίοι εδρεύουν στην οχυρωμένη θέση της λίμνης Οντάριο (κοντά στα σημερινά σύνορα των ΗΠΑ με τον Καναδά), πάνω σε ένα νησάκι το οποίο αποτελεί την ασφαλή και απόλυτα απρόσβλητη από τους Άγγλους αποικιοκράτες, κατοικία τους. Το τρίτο μέλος της παρέας είναι ο δεισιδαίμων ερυθρόδερμος «Θλιμμένος Μπούφος» («Gufo Triste») απόγονος μεγάλου μάγου των φυλών της ευρύτερης περιοχής, αλλά και ορκισμένος εχθρός του λιπόσαρκου σκυλιού «Φλοκ» που ανήκει στον Μπλουφ.

Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2018

Ο Ρόυ Ξαναγυρίζει - Περίοδος 1971-72 (Μέρος Γ΄)

Σενάριο: Tom Tully.
Σχέδιο: Yvonne Hutton.
Διασκευή: Νίκος Δημ. Νικολαΐδης.


Στα αποδυτήρια ο Lofty έσπευσε να υπερασπισθεί τον Noel, που όμως είχε ήδη εξαφανισθεί. Όταν αργότερα μπήκαμε μαζί με το Ben στα γραφεία δεν προσέξαμε πως ο νεαρός καθόταν στην προεδρική πολυθρόνα με γυρισμένη την πλάτη  προς εμάς. Έτσι μας άκουσε να συζητάμε για το πρόβλημα της άμυνας που θα λυνόταν μόνο με μία ακριβή μετεγγραφή και προφανώς απογοητεύθηκε, αφού θεώρησε εύλογα ότι δεν είχε πολλές πιθανότητες να καθιερωθεί.
Ωστόσο η έρευνα αγοράς που επιχείρησε με πολύ όρεξη η Penny τις επόμενες ημέρες, δεν έδειχνε να οδηγεί πουθενά και σ’αυτό συμφώνησε και ο Ben ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά στις σχετικές προσφορές. Ο λόγος ήταν πως όλες οι ομάδες εκείνη την εποχή αναζητούσαν ταλαντούχους ποδοσφαιριστές. Τότε μου ήρθε η ιδέα να κοιτάξω τον ατομικό φάκελο του ίδιου του Baxter. Ίσως εκεί, σκέφθηκα, να βρισκόταν η λύση στο πρόβλημά μας…

(Συνεχίζεται)


Καθηγητής «Μυστήριος» (Professor Occultis)


(Γράφει ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)


Ο «Καθηγητής Μυστήριος» αποτελεί μία από τις πλέον αναγνωρίσημες φιγούρες εικονογραφημένων ηρώων, τουλάχιστον εντός των ορίων της «γηραιάς Ηπείρου» καθώς συμμετέχει στην πρωταγωνιστική τριπλέτα χαρακτήρων του Ιταλικής έμπνευσης κόμικ «Il Grande Blek Macigno» (1954) που γνώρισε τεράστια διάδοση και αναγνωσιμότητα σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες.

Σχεδιασμένος αρχικά από τον Pietro Sartoris (1926 – 1989), τον πιο εκλεπτυσμένο (σχεδιαστικά)  από τους τρεις άοκνους συνεργάτες (ο Dario Guzzon και ο Giovanni Sinchetto ήταν οι άλλοι δύο) του Τορινέζικου καλλιτεχνικού στούντιο «eSseGeSse» (με το πρώτο κεφαλαίο “S” του ακρωνυμίου να υποδηλώνει το επώνυμό του) ο «Μυστήριος» (Occultis στα Ιταλικά) έχει προστεθεί στην ιστορία της Αμερικανικής Επανάστασης με στόχο να προσελκύσει το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του αναγνώστη για μια σειρά από λόγους.

Τρίτη, 31 Ιουλίου 2018

Υπάρχουν Ακόμα Καλές Αδημοσίευτες Ιστορίες Μπλεκ;

Γράφει ο Ίωνας Αγγελής

Ο Μπλεκ, υπερασπιστής της δικαιοσύνης, μαχητής για την ελευθερία της Αμερικής, αρχηγός μιας μικρής ομάδας επαναστατών κυνηγών, είναι μία ιδέα αρκετά σαγηνευτική για τον οποιοδήποτε δημιουργό αναλάμβανε να γράψει ιστορίες του. Δημιουργίας εν έτι 1954, μέχρι και το 1965, οι EsseGesse (το θρυλικό τρίο των Sartoris, Guzzon, Sinchetto) δημιούργησαν τις πρώτες ιστορίες του ήρωα, 26 στο σύνολο, όλες των 224 σελίδων. Το 1965 οι EsseGesse τα "χάλασαν" με τον εκδοτικό οίκο, και τα δικαιώματα του Μπλεκ παραμένουν στην εκδοτική. Από εκεί η Γαλλία, η πρώην Γιουγκοσλαβία, αλλά και η Ελλάδα δημιουργούν δικές τους ιστορίες, με νέους, αντίστοιχα, δημιουργούς. Τα έτη 1994-1996 δημιουργήθηκαν μερικές ακόμα νέες Ιταλικές ιστορίες από το τελευταίο μέλος των EsseGesse, Dario Guzzon, όπου με την βοήθεια της Lina Buffolente, του Aldo Capitano και του Vladimiro Missaglia στο σχέδιο, και των Mario Volta, Roberto Renzi στο σενάριο.

Το βασικό παράπονο όμως, με βάση τα τελευταία δεδομένα, είναι οι απογοητευτικές προσθήκες νέων, αδημοσίευτων ιστοριών στον Μπλεκ. Καμία από τις ήδη εκδοθέν "αδημοσίευτες" ιστορίες Μπλεκ δεν έχουν ξεπεράσει τις πρώτες ιστορίες των EsseGesse. Στο άρθρο αυτό λοιπόν θα μιλήσω για τις καλύτερες αδημοσίευτες περιπέτειες του ήρωα που δεν έχουν εκδοθεί ακόμα στην Ελλάδα...

"The name is ... McLusky, John McLusky!"


Ο Βρετανός εικονογράφος Τζων Μακλάσκι (πλήρες ονοματεπώνυμο Hector John Dewhirst McLusky, 20 Ιανουαρίου 19235 Σεπτεμβρίου 2006)  είναι ο καλλιτέχνης εικονογραφημένων εκδόσεων που, περισσότερο από κάθε άλλον, ταύτισε το έργο του με τον πασίγνωστο ήρωα του Ίαν Φλέμινγκ (1908 – 1964) «Τζέιμς Μποντ» («Πράκτωρ 007») του οποίου επιμελήθηκε τις περιπέτειες στο χαρτί, ως comic strip.
Ο Μακλάσκι πραγματοποίησε εγκύκλιες σπουδές στη Σχολή Warwick από το 1936 έως το 1940 και λίγο αργότερα φοίτησε στη Σχολή Καλών Τεχνών Slade. Ξεκίνησε την εικονογράφηση του διάσημου κατασκόπου της μεγάλης οθόνης το 1958 για λογαριασμό της εφημερίδας «Daily Express», μια συνεισφορά που διάρκεσε μέχρι το 1966 κατά τη διάρκεια της οποίας δημιούργησε (σε διασκευή του Henry Gammidge) 13 κόμικ - νουβέλες ή σύντομες περιπέτειες του ήρωα.

«Μανίνα» - «Κατερίνα»: Δύο όψεις της ίδιας εποχής...


(γράφει ο «αΝώΔυΝος»)

Στην αρχή της δεκαετίας του ’70 και  ενώ η Ελλάδα βρισκόταν στο «γύψο» προκειμένου να... ανανήψει από τον ... κομμουνιστικό κίνδυνο που την απειλούσε (αυτό ήταν το σαθρό επιχείρημα των πραξικοπηματιών του 1967, ώστε να παρουσιάσουν σαν επιβεβλημένη την επιβολή της δικτατορίας τους) ο νεαρόκοσμος της χώρας μας υποδέχτηκε με ιδιαίτερη  χαρά την εμφάνιση δυο κοριτσίστικων εικονογραφημένων περιοδικών τα τεύχη των οποίων κρεμάστηκαν σε περίπτερα και καταστήματα ψιλικών, με χρονική διαφορά περίπου ενός έτους μεταξύ τους.

Πρώτη (1972) ξεπρόβαλε η «Μανίνα» του Νίκου Δεληγιώργη, η οποία δανείστηκε το όνομά της από την κόρη του συνεργάτη του, Κώστα Μπαζαίου. Μάλιστα σε μια σειρά κόμικ που περιείχε, με κεντρική ηρωίδα τη «Λίνα», μια κούκλα που... μιλούσε, το όνομα της πρωταγωνίστριας ήταν το ίδιο με εκείνο της συζύγου του εκδότη, Λίνας Δεληγιώργη! Οικογενειακή υπόθεση λοιπόν! 

Ο Ρόυ Ξαναγυρίζει - Περίοδος 1971-72 (Μέρος Β΄)

Σενάριο: Tom Tully
Σχέδιο: Yvonne Mullins-Hutton
Διασκευή σε κείμενο: Νίκος Δημ. Νικολαΐδης

Στην πρώτη προπόνηση της χρονιάς ο Ben μου δήλωσε ότι είχε σκοπό να χρησιμοποιήσει σαν αριστερό ακραίο αμυντικό το 19χρονο τότε Noel Baxter, που τα είχε καταφέρει περίφημα την προηγούμενη σεζόν με την αναπληρωματική ομάδα. Καλωσόρισα το νεαρό και του ευχήθηκα να εκμεταλλευτεί οπωσδήποτε τη σπουδαία ευκαιρία που του παρουσιαζόταν.
Ωστόσο οι οπαδοί μας φάνηκαν ιδιαίτερα ανήσυχοι στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος, όταν υποδεχθήκαμε τη Milboro. Θυμάμαι ότι ξεκινήσαμε επιθετικά, με πολύ καλή απόδοση στα πρώτα λεπτά του παιχνιδιού, έως ότου ήρθε η στιγμή να δοκιμασθεί και η άμυνά μας. Καθώς λοιπόν ο Baxter προσπαθούσε να «μπει» στο ματς, βρέθηκε μπροστά σε ένα απρόβλεπτο εμπόδιο, την υπερπροστασία του Lofty Peak!

Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2018

Ένα «Αγόρι» ετών 43!


(του Νίκου Δημ. Νικολαΐδη)

Μέσα στη λαίλαπα της προηγούμενης εβδομάδας και το θρήνο για την απώλεια τόσων αθώων ψυχών, που όρεξη για αναζητήσεις... Ωστόσο και όσον αφορά στους φίλους των εικονογραφημένων εκδόσεων, καλό θα ήταν να επισημανθεί μια ιστορική επέτειος, αφού την περασμένη Πέμπτη 26 Ιουλίου (ανήμερα της Χριστιανικής Εορτής της Αγίας Παρασκευής) συμπληρώθηκαν ακριβώς 43 χρόνια από την πρώτη κυκλοφορία στην Ελλάδα του ιστορικού περιοδικού «Δυναμικό Αγόρι». Ήταν Παρασκευή 26 Ιουλίου του 1975 και το έντυπο εξέδωσε ο Νίκος Δεληγιώργης, υπό τη σκέπη του εκδοτικού του οίκου «Εκδόσεις 2001, Νίκος Δεληγιώργης & ΣΙΑ Ε.Π.Ε.» που προηγουμένως μας είχε προσφέρει το «Γκολ» και τη «Μανίνα». Διευθυντής ήταν ο πιστός συνεργάτης του Ν. Δεληγιώργη, αείμνηστος Κώστας Μπαζαίος, του οποίου η κόρη Μανίνα, «δάνεισε» το όνομά της στην ομώνυμη έκδοση.

Κυριακή, 29 Ιουλίου 2018

Tomie (富江) του Junji Ito


Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

O μεγάλος μετρ του τρόμου και σπουδαίος horror mangaka Junji Ito(Uzumaki,Gyo) γεννήθηκε το 1963 στη νομαρχία Gifu της περιοχής Chubu της κεντρικής Ιαπωνίας.Έχει επηρεαστεί από μεγάλους horror δημιουργούς(είτε mangaka είτε συγγραφείς) όπως οι Hideshi Hino(άρθρο μου μπορείτε να βρείτε εδώ)Kazuo Umezu,H.P.Lovecraft και άλλους.Πρωταρχική του όμως έμπνευση ήταν τα σχέδια της αδερφής του όταν ήταν παιδί.



Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2018

Mister No: Revolution - Νέες Πληροφορίες Για Την Νέα Έκδοση Του Ήρωα Στην Ιταλία!

Όπως είχαμε πει σε προηγούμενο άρθρο τον Νοέμβριο του 2006, το Ιταλικό κοινό αναγνωστών κόμικς συγκλονίστηκε από την «τελική πράξη» του Mister No, με το 369ο τεύχος της τακτικής σειράς να σηματοδοτεί την ολοκλήρωση των “εξωτικών” περιπετειών του, με τον «Κύριο Όχι» να αφήνει το Μανάους για μία νέα ζωή... Το τελευταίο τεύχος δημοσιεύθηκε την 1η Νοεμβρίου 2006, με τον χαρακτήρα να συνεχίζει βέβαια να εκδίδεται με ειδικές εκδόσεις μέχρι και το 2012. Ακολούθησαν έπειτα επανεκδόσεις μερικών, φημισμένων, ιστοριών του στο περίπτερο (Almanacco Dell’ Avventura 2013, Avventura Magazine 2015), αλλά και στο βιβλιοπωλείο (La Tempio Dell’ Mayia, Tre Storie Di Tiziano Sclavi, La Giovinezza, C’ era Una Volta A New York). Όταν το 2017 η μητρική εκδοτική Sergio Bonelli Editore άλλαξε εκδότη, μία από τις αλλαγές ήταν η απόφαση για την έκδοση νέων, αδημοσίευτων, ιστοριών του ήρωα στην Ιταλία! Η επίσημη ανακοίνωση έγινε στις αρχές Νοεμβρίου, στο ετήσιο φεστιβάλ στο Lukas, όπου ανακοινώθηκαν οι πρώτες λεπτομέρειες πάνω στην νέα έκδοση του ήρωα. Νέες πληροφορίες ανακοινώθηκαν την Κυριακή 22 Ιουλίου, στο site της εκδοτικής. Στο παρόν άρθρο θα παρουσιαστούν όλες οι πληροφορίες, που συγκεντρώθηκαν από το φεστιβάλ στο Luka, τις διάφορες πληροφορίες από το site της εκδοτικής αλλά και την σελίδα του ήρωα στο facebook. 

Ο Ρόυ Ξαναγυρίζει - Περίοδος 1971-72 (Μέρος Α')

Σενάριο: Tom Tully
Σχέδιο: Yvonne Mullins-Hutton (1941 - 1992)
Διασκευή σε κείμενο (στα Ελληνικά): Νίκος Δημ. Νικολαΐδης

Μέρος Α΄: Μια επιλογή που ταράζει τα νερά...


Το Φθινόπωρο του 1971 βρισκόμουν σε μία ιδιαίτερη κατάσταση όσον αφορούσε στα προσωπικά μου, καθώς η μνηστή μου είχε αντιληφθεί την απόλυτη προσήλωση μου στις υποχρεώσεις της ομάδας και αυτό  ήταν δυνατό να επηρεάσει καθοριστικά τη σχέση μου μαζί της. Για πρώτη φορά στα αρκετά χρόνια της γνωριμίας μας χρειαζόταν να προσπαθήσω πολύ για να κρατήσω τις αναγκαίες ισορροπίες, σε μια ηλικία (ήμουν τότε σχεδόν 35 ετών) που άλλοι είχαν δημιουργήσει ήδη οικογένεια.
Βέβαια το γεγονός ότι το νέο μου σπίτι είχε πια ετοιμασθεί στα προάστια της πόλης, έδινε και στους δυο μας την δυνατότητα μελλοντικής συμβίωσης και ενίσχυε τη βεβαιότητα για μια κοινή πορεία.
Αλλά και οι Rovers βρίσκονταν σε δύσκολη καμπή, αφού μετά από μία εποχή μεγάλων διακρίσεων είχε φθάσει η κρίσιμη ώρα της ανανέωσης. Δύο- τρεις νέοι παίκτες που είχαν προωθηθεί στην βασική ενδεκάδα τις προηγούμενες χρονιές διεκδικούσαν πλέον τη μονιμοποίησή τους στο αγωνιστικό σχήμα, ενώ η αποχώρηση δύο βασικών αμυντικών προκαλούσε επιπρόσθετη ανησυχία.
Κι όλα αυτά με απασχολούσαν ακόμη και τη στιγμή που χάζευα την καθιερωμένη ομαδική φωτογραφία της ομάδας, ενόψει της νέας περιόδου 1971-72, που θα χάριζα στην Penny για να κοσμήσει το γραφείο της , αυτό της γραμματέως του συλλόγου.

Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2018

Good, old Roy!



(του Νίκου Δημ. Νικολαΐδη)

Ίσως πολλοί να παραξενευτούν (εννοώ τους αναγνώστες του ιστολόγιού μας) με τις τελευταίες αναρτήσεις μου εδώ, καθώς το δράμα που βιώνει η χώρα (με σχεδόν μια εκατοντάδα νεκρούς και αγνοούμενους από τη φονική πυρκαγιά στην Ανατολική Αττική) θα επέβαλλε μια «εκκωφαντική» σιγή, αντί για αρθρογραφία. Γεγονός είναι πάντως, ότι προσωπικά βρίσκω σαν διέξοδο το γράψιμο προκειμένου να ξεχάσω την εφιαλτική πραγματικότητα με το χαμό τόσων αθώων ψυχών, που δυστυχώς δεν γυρίζουν πίσω... Ιδιαίτερα όταν η συγγραφή αναφέρεται στις μνήμες των «χάρτινων» ηρώων που όλοι αγαπήσαμε και που σαν «φάρος» ελπίδας φωτίζουν τα βιώματα από τις καλοκαιρινές διακοπές του παρελθόντος. Ας είναι λοιπόν αυτός ο συνειρμός, έστω και έμμεσα, ένα αφιέρωμα σε όλους αυτούς τους συνανθρώπους που δεν βρίσκονται πια κοντά μας, αρπαγμένοι στον όλεθρο από μια καταραμένη συγκυρία  που τους χτύπησε ακριβώς τις στιγμές της χαλάρωσης, όταν απολάμβαναν τα μπάνια τους ή τη δροσερή αύρα του ανέμου στις παραθεριστικές (και όχι μόνο) κατοικίες τους...

Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2018

Μεγάλος ΜΠΛΕΚ - Ιούνιος 1976



(Παρουσιάζει ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)

Παρουσιάζουμε σήμερα ένα από τα τελευταία τεύχη του εμβληματικού μηνιαίου περιοδικού «Μεγάλος Μπλεκ» το οποίο κυκλοφόρησε στην Ελλάδα τον Ιούνιο του 1976 και ήταν το 67ο της σειράς του, καθώς η έκδοση τερματίσθηκε στους 75 μήνες (Φεβρουάριος 1977). Το τεύχος αποτελούνταν από πέντε συνολικά ιστορίες. Εκτός εκείνης του βασικού χαρακτήρα («Μπλεκ») περιείχε τρεις ακόμη (αυτοτελείς  ιστορίες)  με ηρωίδες γυναίκες, όπως  και το τελευταίο μέρος μιας περιπέτειας Γουέστερν στην οποία πρωταγωνιστεί ο γνωστός μας «Τομ» («Un Ragazzo nel Far West»).

Ας δούμε όμως πιο αναλυτικά τα περιεχόμενα του περιοδικού.

Τρίτη, 24 Ιουλίου 2018

Ουίλιαμ Γκρέι («Blackie»)


(Γράφει ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)



Ο William Gray (γνωστότερος με το παρατσούκλι «Blackie», που υποδηλώνει το μαύρο χρώμα των μαλλιών του) είναι ο αδελφικός φίλος και συμμαθητής του βασικού ήρωα της σειράς «Roy of the Rovers», Roy Race. Πρόκειται για έναν ευγενικό και ήρεμο χαρακτήρα, διεθνή ποδοσφαιριστή και συν-αρχηγό του Ρόυ στη διάσημη Μέλτσεστερ, ο οποίος διακρινόταν για το «μεστό» παιχνίδι του στο χώρο της μεσαίας γραμμής (αγωνιζόταν ως δεξιός μέσο-επιθετικός), αλλά και την ικανότητά του στο σκοράρισμα. Θα λέγαμε ότι φυσιογνωμικά θυμίζει το βετεράνο άσσο της  Εθνικής Ομάδας της Αγγλίας Trevor Brooking, αν και στα αρχικά σχέδια του κόμικ η μορφή του ήταν πολύ διαφορετική από ότι αργότερα. Με δυνατές πλάτες, πάσα ακριβείας και ευθύβολο σουτ, συνιστά τη «νο 2 απειλή» για τους αντίπαλους τερματοφύλακες, έχοντας πετύχει πολύτιμα γκολ σε διάφορους σημαντικούς και όχι μόνο αγώνες της αγαπημένης του ομάδας.

Σάββατο, 21 Ιουλίου 2018

THE VISION από Tom King,Gabriel Hernadez Walta&Jordie Bellaire

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

“To assert as truth that which has no meaning is the core mission of humanity.” - The Vision

Ένας από τους καλύτερους τίτλους της Marvel το (όχι τόσο)μακρινό 2015(για να μην πώ η καλύτερη της σειρά)σε ένα ακόμα reboot των τίτλων της με την επωνυμία All new All different Marvel,ήταν και το the Vision από τον Tom King.

Η σειρά κυκλοφόρησε σε 12 τεύχη(ως maxi series)από τον Νοέμβριο του 2015 μέχρι και τον Οκτώβριο του 2016 και αποτέλεσε όχι μόνο τη μεγαλύτερη έκπληξη του All new All different Reboot αλλά και μία από τις καλύτερες σειρές που παρουσίασε η Marvel εδώ και χρόνια...
Η σειρά ξεκινά με την αφήγηση ενός μυστηριώδους αφηγητή που ο αναγνώστης δεν γνωρίζει μέχρι το τελευταίο τεύχος της σειράς..


Κυριακή, 15 Ιουλίου 2018

Ρόυ Ρέης - Η Φανέλα Της Εθνικής Αγγλίας

Γράφει ο Ίωνας Αγγελής 

"Για εμένα το καλύτερο γκολ του κόσμου είναι το πολύ θεαματικό γκολ του Ντιέγκο Μαραντόνα ενάντια στην Αγγλία στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986. Και φυσικά δεν εννοώ το "Χέρι του Θεού", μα το άλλο!"
- Ρόυ Ρέης

Η Εθνική Αγγλίας το 1978
Η Αγγλία, όπως γνωρίζουμε, είναι η γεννήτορα χώρα του ποδοσφαίρου. Και φέτος στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ρωσίας 2018, η Αγγλία έφτασε αρκετά κοντά στην πρόκριση (4η θέση)... Ο Ρόυ Ρέης είχε αγωνιστεί σε διάφορες περιόδους για την χώρα του, φορώντας την φανέλα της εθνικής Αγγλίας, τις δεκαετίες του '60, '70, '80, '90! Θα μιλήσουμε λοιπόν σε αυτό το άρθρο για τα γεγονότα που πέρασε ο Ρόυ στην Εθνική Αγγλίας, γεγονότα που στιγμάτισαν τον Ρόυ για πάντα στην καριέρα του...

Σάββατο, 14 Ιουλίου 2018

Mίκυ Μάους Ο ερημίτης της αβύσσου(Topolino e l'eremita degli abissi)από Casty&Giorgio Cavazzano

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

Εν όψει της κυκλοφορίας από αύριο των τόμων του Romano Scarpa από την Καθημερινή, ας δούμε και έναν μεγάλο νεότερο όμως δημιουργό που βαδίζει στα δικά του χνάρια..

Προσωπικά θεωρώ τον Andrea ”Casty” Castellan σαν τον τρίτο μεγάλο "ποντικάνθρωπο" μετά τους Floyd Gottfredson και Paul Murry(o μεγάλος μαέστρος Romano Scarpa είναι μία κατηγορία μόνος του και έχει διαπρέψει και στον Mickey και στους Duck)
Σήμερα θα σας μιλήσω για μία από τις πρώτες του ιστορίες με ήρωα τον Μίκυ στην οποία όμως(άν και δεν φτάνει το επίπεδο των μεταγενέστερων ιστοριών του)έχει την τύχη και την τιμή να συνεργάζεται στο σχέδιο με τον θρυλικό βετεράνο σχεδιαστή της Disney Giorgio Cavazzano!!
To "Topolino e l'eremita degli abissi" δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο Topolino # 2577 το 2005.Στη χώρα μας δημοσιεύτηκε στο Μίκυ Μάους (Α' περιόδου) του Τερζόπουλου στο τεύχος # 2141 στις 27 Ιουλίου του 2007.



Τρίτη, 10 Ιουλίου 2018

Σαν σήμερα σίγησε η φωνή των καρτούν...



(γράφει ο Νίκος Δημ. Νικολαίδης)
Στις 10 Ιουλίου του 1989 έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών (καθώς είχε γεννηθεί στις 30 Μαΐου του 1908) ο εμβληματικός Αμερικανός ηθοποιός Μελ Μπλανκ (Μέλβιν Τζέρομ "Μελ" Μπλανκ) ο άνθρωπος που «δάνεισε» τη χαρισματική φωνή του σε πολλούς δημοφιλείς χαρακτήρες καρτούν για τις ανάγκες σχετικών κινηματογραφικών ταινιών ή σύντομων τηλεοπτικών σειρών της τηλεόρασης που παράχθηκαν στις ΗΠΑ, κατά τις δεκαετίες ΄40 – ’60. 

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2018

Samurai Executioner (Kubikiri Asa首斬り朝)από Kazuo Koike και Goseki Kojima

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

''Punished is not the man himself,but the evil that resides in him..''

To Samurai Executioner ήταν η δεύτερη συνεργασία των Kazuo Koike(σενάριο)και Goseki Kojima(σχέδιο)μετά το Lone Wolf and cub(Kazure Okami子連れ狼 που θα παρουσιάσω σε μελλοντικό μου άρθρο) του 1970 και κυκλοφόρησε σε συνέχειες από το 1972 μέχρι το 1976.



Η ιστορία εξελίσσεται στην Φεουδαρχική Ιαπωνία της περιόδου του Edo(1603-1868).Κεντρικός χαρακτήρας της ιστορίας είναι ο Yamada Asaemon(ή περισσότερο γνωστός σαν Decapitator Asaemon-αυτός που κόβει τα κεφάλια)ένας Ronin που κύριο μέλημά του είναι να δοκιμάζει τα σπαθιά για το Σογκουνάτο.Επίσης αποκεφαλίζει ανθρώπους που έχουν διαπράξει εγκλήματα.Αναλαμβάνει τη θέση που είχε για χρόνια ο πατέρας του,τον οποίο μετά από δική του προτροπή(ενώ ξέρει ότι είναι άρρωστος)τον σκοτώνει για να δοκιμάσει την ικανότητά του στο σπαθί.Αυτή του όμως η δοκιμασία τον ξεγυμνώνει σχεδόν από κάθε συναίσθημα,το κυβερνητικό του πόστο και η αποστολή του,τον απομακρύνει από τους άλλους ανθρώπους..Ο ίδιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του να παντρευτεί και να κάνει οικογένεια,όταν εκείνος παίρνει ζωές ανθρώπων ακόμα και άν είναι ένοχοι..

Ο χαρακτήρας του Asaemon βασίζεται σε πραγματικούς ελεγκτές σπαθιών και εκτελεστές που είχαν υπηρετήσει το σογκουνάτο των Tokugawa της εποχής του Edo.Ο μοναδικός άνθρωπος που μπορεί να θεωρηθεί "φίλος του" είναι ο  Sakane Kasajiro,ένας τίμιος και ικανότατος αστυνομικός που συχνά συμβουλεύεται τον Asaemon για προσωπικά και επαγγελματικά θέματα,και τον θεωρεί δικό του άνθρωπο.Ο Αsaemon θα εμφανιστεί σε μεγαλύτερη ηλικία και στο Lone Wolf and Cub για να αντιμετωπίσει τον Ogami Itto...

Η σειρά επίσης στηρίζεται στους ανθρώπους,που ο Asaemon καλείται να αποκεφαλίσει...Βλέπουμε σε πολλά κεφάλαια τη δική τους ιστορία,τους λόγους για τους οποίους διέπραξαν το έγκλημα,τα όνειρα τους που δεν πραγματοποιήθηκαν,τις τελευταίες τους επιθυμίες πριν τους εκτελέσει ο Asaemon...Πολλές από αυτές τις ιστορίες δίνουν τροφή για σκέψη τόσο στον Asaemon όσο και στον αναγνώστη...

Το κόμικ αποτελεί μία ξενάγηση/ταξίδι στην Φεουδαρχική Ιαπωνία,τα ήθη και τα έθιμα της,την κουλτούρα της,μία εικονογραφημένη τοιχογραφία της κοινωνίας της.Επίσης κινείται σε διαφορετικά μονοπάτια από το(πιο διάσημο)Lone wolf and cub και τον Ogami Itto,αφού δεν πρόκειται για μία ιστορία εκδίκησης,και ο χαρακτήρας του Asaemon είναι περισσότερο σεβαστός τόσο από αυτούς που τον γνωρίζουν,όσο και από αυτούς που εκτελεί!!Έιναι ακριβώς η προσωποποίηση της τιμής των Σαμουράι...

Σχεδιαστικά και σεναριακά το manga δεν θα μπορούσε να έχει καλύτερο δίδυμο από αυτό των Koike&Gojima.Για μιά ακόμα φορά η συνεργασία τους είναι άψογη,ο ένας συμπληρώνει τον άλλο,και το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά για μιά ακόμα φορά να είναι αριστουργηματικό...Ο Gojima μεγάλος μάστορας του σχεδίου,της σωματικής ανατομίας και των σκηνών δράσης ζωντανεύει τις εικόνες των καρέ μπροστά στα μάτια του αναγνώστη,ενώ οι εκφράσεις των προσώπων,και τα background σχέδια με έμφαση στη λεπτομέρεια ειδικά στα κτίρια και στα τοπία αφήνουν με το στόμα ανοικτό από θαυμασμό και τον πιο απαιτητικό κομικσόφιλο...Μαθήματα σεναρίου από το μεγάλο δάσκαλο Kazuo Koike που οι ιστορίες του και οι χαρακτήρες που έχει γράψει έχουν δημιουργήσει ολόκληρη σχολή...

Αν σας αρέσουν οι σαμουράι με τα σπαθιά τους,η ιαπωνική κουλτούρα,και οι ιστορίες εγκλήματος και προδοσίας δοσμένες όμως με το πιο ανθρώπινο τρόπο,τότε αυτό το manga επιβάλλεται να το έχετε στη συλλογή σας.Η σειρά κυκλοφόρησε το 2006 και στα αγγλικά από τη Dark Horse σε 10 τομάκια ενώ πρόσφατα κυκλοφορούν και omnibus εκδόσεις με περισσότερο υλικό από τις αρχικές.Αρχίστε τώρα τη συλλογή σας!!

Η περίπτωση της "Μάσκας"

Περιοδικά παραλογοτεχνίας και ιδεολογικό υπόβαθρο: Μια σύντομη εισαγωγή από τον «τελευταίο Μοϊκανό» της «Μάσκας»
(του Τζίμμυ Κορίνη)

Κάποτε οι αναγνώστες τους αριθμούσαν δεκάδες εκατομμυρίων κι οι τίτλοι τους πολλές εκατοντάδες. Ήσαν οι διάδοχοι των δεκαροφυλλάδων με τα αναγνώσματα του προπερασμένου αιώνα και των φτηνιάρικων αναγνωσμάτων των αρχών του περασμένου. Ξεκινώντας την σταδιοδρομία τους, ουσιαστικά, στη δεκαετία του 1890 έφτασαν στο ζενίθ της δημοτικότητάς τους στις δεκαετίες του 1920 και του 1930 και, σε μεγάλο μέρος, είχαν εξαφανιστεί μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1950. Για πολλά χρόνια, όμως, ήσαν η κύρια πηγή ψυχαγωγίας ανθρώπων που, κυριολεκτικά, λαχταρούσαν να τα διαβάσουν.
Ήσαν τυπωμένα σε φτηνό χοντρό χαρτί από πολτό ξύλου, πωλούνταν στη φτηνότερη δυνατή τιμή (μια δεκάρα, όπως θα λέγαμε κάποτε) και πρόσφεραν στο αναγνωστικό κοινό όλες τις κατηγορίες της «μυθοπλασίας», όπως προτιμάμε να αποκαλούμε σήμερα όλα τα προερχόμενα από  την φαντασία αναγνώσματα (τέως μυθιστορήματα και διηγήματα) – με άλλα λόγια ότι μπορούσε να διανοηθεί ο νους του ανθρώπου – ιδιαίτερα από τις αρχές του 1900 μέχρι και το τέλος της δεκαετίας του 1950. Στην πορεία τους, μάλιστα, δημιούργησαν μια τάξη συγγραφέων που αποκλειστική δουλειά τους ήταν να ικανοποιούν τις ανάγκες αυτών των περιοδικών για δράση και περιπέτεια, όπως αυτές υπαγορεύονταν από τους αναρίθμητους αναγνώστες τους, πολλές φορές χρησιμοποιώντας δεκάδες ψευδώνυμα.

Κυριακή, 8 Ιουλίου 2018

Κόρτο Μαλτέζε #11 & #12 - "Παρωδία Μεταξύ Ζύνκοτ & Μπράϊ Ντιν" & "Για Άλλους Ρωμαίους Και Άλλες Ιουλιέτες" (Παρουσίαση / Κριτική)

Εξώφυλλο του 11ου τεύχους
"Εγώ δεν είμαι ένας ήρωας... Εγώ είμαι σαν όλους τους άλλους... και έχω το δικαίωμα  να κάνω και εγώ λάθη όπως όλοι, με την ησυχία μου, χωρίς κάθε φορά να πρέπει να με ελέγχει η συνείδησή μου ή η ψυχή μου..."

- Κορτο Μαλτέζε

Την Κυριακή 24 Ιουνίου μαζί με το Έθνος Της Κυριακής κυκλοφόρησε το 11ο κόμικς άλμπουμ του Κόρτο Μαλτέζε, από τις εκδόσεις Μικρός Ήρως, με 2 ακόμα κλασσικές ιστορίες του Hugo Pratt, με νέα εξώφυλλα. «Παρωδία Μεταξύ Ζύνκοτ & Μπράϊ Ντιν» και «Οι Αιθίοπες: Η Τελευταία Βολή Της Ερήμου» είναι οι περιεχόμενες 2 ιστορίες, που ανήκουν στο συγκεντρωτικό άλμπουμ «Κέλτικα» και «Αιθιοπικά». Αποτελούν την 18η και 19η ιστορία που έγραψε χρονολογικά ο Hugo Pratt, ενώ αποτελούν την 19η και 20η χρονολογικά στο μύθο του Μαλτέζε. Το τεύχος 11 επίσης περιέχει το μονοσέλιδο αφιέρωμα στον Τρίσταν Μπαντάμ, έναν από τους σημαντικότερους χαρακτήρες του μύθου του Κόρτο Μαλτέζε, του Λευτέρη Ταρλαντέζου.

Εξώφυλλο 12ου τεύχους
Την Κυριακή 1 Ιουλίου μαζί με το Έθνος της Κυριακής κυκλοφόρησε το 12ο κόμικς άλμπουμ του Κόρτο Μαλτέζε, από τις εκδόσεις Μικρός Ήρως, με 2 ακόμα κλασσικές ιστορίες του Hugo Pratt, με νέα εξώφυλλα και για πρώτη φορά έγχρωμες. «Το Τελειωτικό Χτύπημα» και «…Για Άλλους Ρωμαίους Και Άλλες Ιουλιέτες» είναι οι 2 περιεχόμενες ιστορίες,, που ανήκουν στο συγκεντρωτικό άλμπουμ «Αιθιοπικά». Αποτελούν την 20η και 21η ιστορίες που έγραψε χρονολογικά ο Pratt, ενώ αποτελούν την 21η και 22η ιστορία χρονολογικά στον μύθο του Κόρτο Μαλτέζε. Το τεύχος 12 επίσης περιέχει το μονοσέλιδο αφιέρωμα στον Κας, έναν από τους σημαντικότερους χαρακτήρες στον μύθο του Κόρτο Μαλτέζε!

ΠΑΡΩΔΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΖΥΝΚΟΤ ΚΑΙ ΜΠΡΑΪ ΝΤΙΝ: Ακτή της Βόρειας Θάλασσας, σύνορα μεταξύ Ζύνκοτ και Μπράι-Ντυν, στα όρια της Γαλλίας και της Φλάνδρας το 1918: Τρία χρόνια μετά την Μπαλάντα Της Αλμυρής Θάλασσας, ο Κόρτο Μαλτέζε συναντά ξανά τον Άγγλο πλούσιο ευγενή Κάιν Γκρούβεσνορ. Σε μικρή απόσταση από την πρώτη γραμμή του μετώπου του Μεγάλου Πολέμου, παρακολουθούν μαζί ένα θέατρο σκιών για τις ένοπλες δυνάμεις με ζωντανούς ηθοποιούς και μαριονέτες. Όλοι μαγεύονται από την μαγευτική φωνή της Μελίντας Γκαέλ – το αηδόνι της Βρετάνης.

Η ιστορία ξεκινάει με μία θεατρική παράσταση που πολλοί, συμπεριλαμβανομένων και εγώ, δεν έδωσαν μεγάλη σημασία στα λόγια. Όταν όμως μετά καταλαβαίνεις πως τα λόγια αυτά επηρεάζουν την ιστορία, αναγκαστικά γυρνάς πίσω τις σελίδες για να διαβάσεις τα λόγια. Η ιστορία χρειάζεται σίγουρα μία 2η ανάγνωση για να την καταλάβεις εξ’ ολοκλήρου. Είναι γεμάτη μυστήριο και ανατροπές. Η γνώμη πάνω σε όλα αυτά είναι αρνητική. Η ιστορία είναι πάρα πολύ μπλεγμένη και υπερβολική, που καταντάει γελοίο στο τέλος. Οι χαρακτήρες μόνο μου άρεσαν στο τρόπο που εξελίσσονται. Ο ρόλος του Μαλτέζε είναι ίσως ο χειρότερος μέχρι στιγμής σε ιστορία. Ντετέκτιβ και άλλα πολλά πρόσωπά του αποκαλύπτονται, κάνοντάς τον υπερβολικό. Και το σενάριο είναι αρκετά μέτριο. Η πλοκή είναι ανώμαλη, και σε πηγαίνει από μέρος σε μέρος, από σκηνή σε σκηνή χωρίς να το καταλάβεις. Συγγνώμη Pratt αλλά έχεις πολύ καλύτερες ιστορίες από δαύτην…

ΟΙ ΑΙΘΙΟΠΕΣ: Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΒΟΛΗ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ: 1918. Κάπου στην έρημο της Αραβίας, κοντά στην Ερυθρά Θάλασσα, ο Κόρτο Μαλτέζε και ο Ελ Όξφορντ, ένας Αφρικανός σπουδαγμένος στην Αγγλία, στην Αμερική και τη Γαλλία, κατευθύνονται με τις καμήλες τους προς το τούρκικο φρούριο Τουρμπάν. Εκεί κρατείται αιχμάλωτος ο μικρός πρίγκηπας Σαούντ. Τον κρατά αιχμάλωτο ο θείος του, Αμπντουλλάχ Πασάς με σκοπό να πάρει, είτε με τον ένα, είτε με τον άλλο τρόπο, την εξουσία μετά το τέλος του Μεγάλου Πολέμου. Αποστολή τους είναι να απελευθερώσουν το μικρό παιδί από τους Τούρκους.

Μετά από τα «Κέλτικα», η πρώτη ιστορία από τα «Αιθιοπικά» είναι άκρως απογοητευτική. Το σενάριο δεν έχει κάποια ιδιαιτερότητα, και φαίνεται επαναλαμβανόμενο. Μερικοί διάλογοι είναι πάρα πολύ καλοί, με τα καλύτερα σημεία να προέρχονται από τα αποσπάσματα του Κορανιού. Ο Κας είναι ένας αρκετά ενδιαφέρον χαρακτήρας, αν και δίνονται σχετικά λίγα για εκείνον. Το χρώμα με απογοήτευσε πάρα πολύ, και αυτό ίσως οφείλετε ολίγον τι στα σχέδια που είναι από τα χειρότερα του Κόρτο μέχρι στιγμής. Γενικά, πολύ απογοητευτική ιστορία, η οποία κρίση μου όμως επηρεάζεται από τα «Κέλτικα», καθώς μετά από 6 αριστουργηματικές ιστορίες είναι δύσκολο να προσαρμοστείς σε κάτι κατώτερο…

ΤΟ ΤΕΛΕΙΩΤΙΚΟ ΧΤΥΠΗΜΑ: 13 Σεπτεμβρίου 1918. Ο Κόρτο Μαλτέζε έχει μια σοβαρή λογομαχία με τον διοικητή του βρετανικού οχυρού, τον άκαμπτο λοχαγό Μπραντ, που φημολογείται ότι είναι δειλός. Ο Μπραντ, που λατρεύει την ποίηση του Αρθούρου Ρεμπώ, φέρεται άσχημα στον πολεμιστή Κας που ο Κόρτο υπερασπίζεται.

Ο τίτλος είναι από τους λιγότερο ευρηματικούς που έχει δημιουργήσει ο Hugo Pratt. Ο τίτλος δεν σε βάζει καθόλου στη μαγεία της ιστορίας, κάτι που ενόχλησε πάρα πολύ. Προς έκπληξή μου όμως η ιστορία, παρ’ ότι τον απογοητευτικό τίτλο, είναι πάρα πολύ καλή. Καταρχήν, τα ποιήματα που συμπεριλήφθηκαν είναι από τα αγαπημένα μου και χαίρομαι που συμπεριλήφθηκε. Επιπλέον, το χρώμα και το σχέδιο είναι πάρα πολύ καλά, πράγματα που κάνουν καλύτερη την ανάγνωση.

Το μεγαλύτερο όπλο της ιστορίας όμως δεν είναι αυτό. Η δουλειά που έχει γίνει πάνω στους χαρακτήρες είναι άκρως αριστουργηματική! Καταρχήν, ο χαρακτήρας που εισάγεται στην ιστορία, ο λοχαγός Μπραντ, δημιουργεί αισθήματα στον αναγνώστη αγάπης-μίσους, κάνοντάς τον ιδιαίτερα αγαπητό θα έλεγα. Ο Κας εξελίσσεται ως χαρακτήρας μετά το «Στο Όνομα Του Ελεήμονα Και Σπλαχνικού Αλλάχ» με μεγάλη ταχύτητα, μετατρέποντάς τον σε έναν επαναστάτη, αντί-ρατσιστή και ιδεαλιστή. Μπορώ να πω πώς μετά από αυτή την ιστορία δέθηκα με τον χαρακτήρα.

Το φινάλε όμως είναι το καλύτερο κομμάτι της ιστορίας. Το τελειωτικό χτύπημα του Κόρτο Μαλτέζε ήταν και πολύ συγκινητικό. Από τα καλύτερα φινάλε σε ιστορία κόμικς όλων των εποχών!

...ΓΙΑ ΑΛΛΟΥΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΟΥΛΙΕΤΕΣ: 1918. Μέσα στην καρδιά της ερήμου της Αιθιοπίας, στην κοιλάδα των διαβόλου, ο Κόρτο Μαλτέζε και ο Κας συναντούν τον Σαμαέλ, τον μεγαλύτερο από τους Αβησσινούς μάγους και πιθανόν έκπτωτο άγγελο, ο οποίος θα τους αποκαλύψει κάποια πράγματα για το μέλλον τους.

Ο τίτλος είναι θα έλεγα ολίγον τι «παραπλανητικός». Δεν γνωρίζουμε τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα της ιστορίας μέχρι τις τελευταίες σελίδες. Η σύγκρουση 2 εθνών, με μοναδικό τρόπο ειρήνης την αγάπη, είναι πολύ ρομαντικό όσο και ποιητικό, ακριβώς το στοιχείο των ιστοριών του Κόρτο Μαλτέζε. Για αυτό το λόγο η ιστορία είχε μία μεγάλη σεναριακά ευκαιρία. Και όμως ο Pratt δεν το έκανε. Αντιθέτως, επικεντρώθηκε στο υπερφυσικό στοιχείο, στη χειρομαντεία και στον προφήτη. Ο προφήτης μας μίλαγε για το αβέβαιο μέλλον του Κόρτο, και αυτό το story το συνέχισε μέχρι τέλους, και το story με την διαμάχη των 2 εθνών ήρθε σε 2η μοίρα. Νιώθω μικτά ως προς αυτή την απόφαση. Από την μία χάνετε μία μεγάλη ευκαιρία για ένα άκρως ενδιαφέρον σενάριο. Από την άλλη χωρίς τον προφήτη, δεν θα είχαμε μερικούς από τους καλύτερους διαλόγους σε κόμικς του Κόρτο Μαλτέζε! Τελικά, πιστεύω πως δεν έγινε καλή κατανομή σελίδων και θα μπορούσαν και τα 2 stories να συνυπάρχουν αν είχε γίνει καλύτερη δουλειά στη πλοκή.

Πέρα από αυτά όμως, η ιστορία αποτελεί πραγματικό διαμάντι. Όπως ανέφερα παραπάνω η ιστορία περιέχει μερικούς εξαιρετικούς διαλόγους, αλλά και πράξεις που προκαλούν δέος. Το καλύτερο κομμάτι στην ιστορία όμως είναι το σχέδιο και το χρώμα. Πρώτα, το σχέδιο που είναι το πιο καλοφτιαγμένο από όλες τις ιστορίες του Κόρτο ως τώρα. Πολύ καλές γωνίες, πολύ όμορφος σχεδιασμός. Το χρώμα είναι τρομερό. Μερικοί μπορεί να πιστέψουν πως η ιστορία χρωματίστηκε και σχεδιάστηκε παράλληλα. Τόσο καλό χρώμα! Η Zanotti χρειάζεται πολλά credit για την εξαιρετική δουλειά της!

Οι 4 αυτές ιστορίες πρωτοεκδόθηκαν στα γαλλικά Pif Gadget #179 (27/7/1972), #183 (31/8/1972), #194 (16/11/1972), #204 (22/01/1973). Η ιστορία "Burlesca e no tra Zuyydcoote & Bray Dunesείναι η 6η ιστορία στο συγκεντρωτικό άλμπουμ Les Celtiques, που κυκλοφόρησε από την Casterman τον Απρίλιο του 1980. Οι υπόλοιπες τρεις ("Nel Nome di Allah misericordioso e compassionevolle", "L' ultimo colpo", "...e di altri Romei e di altri Giuliette") είναι οι πρώτες 3 ιστορίες του συγκεντρωτικού άλμπουμ "Les Ethiopiques" που εκδόθηκε από την Casterman το 1978. Τα εξώφυλλα και οι ιστορίες έγχρωμες πάρθηκαν από την έκδοση Corto Maltese Poche #19-22, που κυκλοφόρησαν τον Ιούνιο του 2008 (#19-21) και τον Οκτώβριο του 2008 (#22). Και στις 4 ιστορίες το σενάριο και τα σχέδια αποδίδονται στον Hugo Pratt και τα χρώματα στην Patrizia Zanotti. Για την ελληνική έκδοση, η μετάφραση και η επιμέλεια έγιναν από τον Λευτέρη Ταρλαντέζο, με υπεύθυνο έκδοσης τον Λεωκράτη Ανεμοδουρά.

ΙΩΝΑΣ ΑΓΓΕΛΗΣ