Mister No: Revolution - Νέες Πληροφορίες Για Την Νέα Έκδοση Του Ήρωα Στην Ιταλία!

Όπως είχαμε πει σε προηγούμενο άρθρο τον Νοέμβριο του 2006, το Ιταλικό κοινό αναγνωστών κόμικς συγκλονίστηκε από την «τελική πράξη» του Mister No, με το 369ο τεύχος της τακτικής σειράς να σηματοδοτεί την ολοκλήρωση των “εξωτικών” περιπετειών του, με τον «Κύριο Όχι» να αφήνει το Μανάους για μία νέα ζωή... Το τελευταίο τεύχος δημοσιεύθηκε την 1η Νοεμβρίου 2006, με τον χαρακτήρα να συνεχίζει βέβαια να εκδίδεται με ειδικές εκδόσεις μέχρι και το 2012. Ακολούθησαν έπειτα επανεκδόσεις μερικών, φημισμένων, ιστοριών του στο περίπτερο (Almanacco Dell’ Avventura 2013, Avventura Magazine 2015), αλλά και στο βιβλιοπωλείο (La Tempio Dell’ Mayia, Tre Storie Di Tiziano Sclavi, La Giovinezza, C’ era Una Volta A New York). Όταν το 2017 η μητρική εκδοτική Sergio Bonelli Editore άλλαξε εκδότη, μία από τις αλλαγές ήταν η απόφαση για την έκδοση νέων, αδημοσίευτων, ιστοριών του ήρωα στην Ιταλία! Η επίσημη ανακοίνωση έγινε στις αρχές Νοεμβρίου, στο ετήσιο φεστιβάλ στο Lukas, όπου ανακοινώθηκαν οι πρώτες λεπτομέρειες πάνω στην νέα έκδοση του ήρωα. Νέες πληροφορίες ανακοινώθηκαν την Κυριακή 22 Ιουλίου, στο site της εκδοτικής. Στο παρόν άρθρο θα παρουσιαστούν όλες οι πληροφορίες, που συγκεντρώθηκαν από το φεστιβάλ στο Luka, τις διάφορες πληροφορίες από το site της εκδοτικής αλλά και την σελίδα του ήρωα στο facebook. 

Η Νέα Γενιά του Roy Race Έρχεται από τη Rebellion Comics!

Τα τελευταία χρόνια, η εκδοτική Rebellion Comics μας έλεγε πως θα εκδοθεί νέα έκδοση του Roy Race, η οποία θα λειτουργεί ως remake του ήρωα (δηλαδή μία ολοκαίνουρια αρχή, χωρίς να έχει έμμεση σχέση με τα προηγούμενα κόμικ του ήρωα). Ανακοινώθηκε λοιπόν, σήμερα, 23 Απριλίου, ότι 3 νέες εκδόσεις του ήρωα (για την ακρίβεια 6, καθώς θα εκδοθούν και 3 spinoff) θα ξεκινήσουν να εκδίδονται από τον Σεπτέμβριο του 2018.

Η ιστορία μιλάει για τον νεαρό 16-χρονο Roy Race, που μπαίνει στη βρετανική ομάδα της Melchester, την Melchester Rovers! Και από εκεί η περιπέτεια ξεκινά...

Τα νέα λοιπόν graphic novels θα κυκλοφορούν τρεις φορές το χρόνο κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής σεζον με τρία μυθιστορήματα 56 σελίδων ανά σεζόν, που ξεκινούν τον Σεπτέμβριο του 2018, και συνεχίζουν τον Ιανουάριο του 2019 και τον Απρίλιο του ίδιου έτους. Τα γραφικά μυθιστορήματα θα γραφτούν από τον Rob Williams (Judge Dredd, Suicide Squad, Amazing Spider-Man)  και θα σχεδιαστούν από τον Ben Willsher (2000 AD, Doctor Who Magazine) και όλα ξεκινούν στις 6 Σεπτεμβρίου 2018 με το Roy of the Rovers: Kick-Off.

Η νέα Άγια Τριάδα του Ρόυ Ρέης!

Παράλληλα με τα γραφικά μυθιστορήματα, η Rebellion έχει προσλάβει τον Tom Palmer (Foul Play) για να γράψει 3 βιβλία μυθοπλασίας μέσης ποιότητας μαζί με τα graphic novels που ξεκινούν τον Οκτώβριο του 2018 και συνεχίζονται τον Φεβρουάριο του 2019 και τον Μάιο του 2019. Το πρώτο από τα spinoff άλμπουμ, «Roy of the Rovers: Scouted» , θα κυκλοφορήσει στις 4 Οκτωβρίου 2018.

Η Rebellion επιπλέον ανακοίνωσε την έκδοση της εβδομαδιαίας έκδοσης, στο ιστορικό Match Of The Day από τις 5 Ιουνίου, μέχρι και τις 21 Αυγούστου. Δηλαδή, για 12 εβδομάδες θα παίρνουμε νέες ιστορίες Ρέης, σε εβδομαδιαία έκδοση, μετά από 17 χρόνια! Οι δημιουργοί που θα αναλάβουν την εβδομαδιαία έκδοση είναι στο σενάριο οι Rob Power & Keith Richardson και στα σχέδια η Lisa Henke!

"Το Roy Of The Rovers είναι μία από τις σημαντικότερες σειρές κόμικς. Μεγάλωσα διαβάζοντας ποδοσφαιρικές περιπέτειες του Roy Race, γι 'αυτό είμαι απολύτως ενθουσιασμένος που είμαι μέλος της ομάδας που φέρνει τον Roy πίσω για μια νέα γενιά! Όλοι φαινόταν να μεγαλώνουν λίγο πιο γρήγορα και ήθελαν ιστορίες πιο ρεαλιστικές."
- Rob Williams

Το εξώφυλλο της μηνιαίας
έκδοσης του Roy of the Rovers
το 1994.

Ας θυμίσουμε λίγο το χρονικό του ήρωα. Το κόμικς Roy of the Rovers έκανε το ντεμπούτο του στο Tiger, στις 11 Σεπτεμβρίου 1954. Μετά από 22 χρόνια, με τον φαινομενικά αιώνιο πάντα νεαρό Ρόυ Ρέης να διευθύνει την ομάδα του Melchester Rovers, αντιμετωπίζοντας διάφορες δυσκολίες με τη πορεία του χρόνου. Το 1976, ο Roy αποφοίτησε στο δικό του πλέον εβδομαδιαίο κόμικ «Roy Of The Rovers», το οποίο έτρεξε για 851 τεύχη, μέχρι το 1993. Η επιτυχία ήταν απίστευτη, με το κόμικ που πουλάει τακτικά 450.000+ αντίτυπα κάθε εβδομάδα. Δυστυχώς, καθώς τα χρόνια συνεχίστηκαν και οι πωλήσεις μειώθηκαν, ο παλιός Roy αποσύρθηκε από το παιχνίδι, με τραγικό τρόπο, με μία συντριβή ελικοπτέρου στο τελευταίο τεύχος του εβδομαδιαίου κόμικ… Ο Roy Race επέστρεψε στο πλέον μηνιαίο Roy Of The Rovers το 1993. Αλλά το ατύχημα με το ελικόπτερο του είχε κοστίσει το περίφημο αριστερό του πόδι, ακρωτηριασμένο μετά το ατύχημα. Οι δημιουργοί πέρασαν στον γιο του Roy, με ένα νέο, πιο πικρό σύνολο παραμυθιών που στόχευαν περισσότερο σε μια εφηβική αγορά. Διάφορες επαναλήψεις του Roy Of The Rovers έχουν τρέξει από τότε, είτε ως "best of" συλλογές, είτε σε μικρότερες λωρίδες σε ποδοσφαιρικά περιοδικά όπως Match of the Day και Shoot! Διάφοροι δημιουργοί του ήρωα είναι οι Tom Tully, Ian Rimmer, Yvonne Hutton, David Sque, Mike White, Barrie Mitchell, Rob Davis, David Jukes, Sean Longcroft και Garry Marshall.

Έφτασε λοιπόν η στιγμή που ο ήρωας που πολυαγαπήσαμε μέσα από το Ζαγκόρ, το Δυναμικό Αγόρι, και πρόσφατα σε 7 αυτόνομα άλμπουμ, θα επιστρέψει, δίνοντας μία νέα πνοή στον Βρετανικό θρύλο του ποδοσφαίρου! Σεπτέμβριε δεν μπορούσες να ήσουν πιο κοντά;

ΙΩΝΑΣ ΑΓΓΕΛΗΣ

Mister NO - Μία Νέα Ζωή

Εξώφυλλο του Ιταλικού Mister NO #379,
του τελευταίου τεύχους της σειράς.

Με αυτή την «τελευταία» περιπέτεια του Mister NO που εξελίσσεται σε 16 τεύχη που κυκλοφόρησαν από τον Σεπτέμβριο του 2005 έως τον Δεκέμβριο του 2006 κλείνει η τακτική μηνιαία σειρά του Mister NO, 31,5 χρόνια μετά το ντεμπούτο στα Ιταλικά περίπτερα (Ιούνιος 1975). Από τον Μάιο του 2007, σε εξαμηνιαία και όχι πλέον ετήσια βάση, ξεκίνησαν ειδικές εκδόσεις του ήρωα (Mister NO Speciale), που είχαν σταματήσει απότομα το 2001 με το #15: Una Storia Di Un Eroe. Τον Μάιο του 2009, όμως μετά από 5 νέους τόμους, η έκδοση αυτή διακόπτεται ξανά και με αυτήν όλες οι αδημοσίευτες ιστορίες του Μίστερ Νο.

Όμως δεν θα μιλήσουμε εδώ για εκείνη την έκδοση, αλλά θα εστιάσουμε στην ιστορία που έληξε τον μύθο του Μίστερ Νο, βάζοντάς τον σε νέα τροχιά και, ελπίζουμε, ένα καλύτερο μέλλον... Για την περίσταση, μετά από την απουσία του πάνω από μια δεκαετία, επέστρεψε για να γράψει το, κυριολεκτικά, τελευταίο του σενάριο, ο ένας και μοναδικός πατέρα του χαρακτήρα, Sergio Bonelli (ψευδώνυμο Guido Nollita). Ο Sergio έγραψε τελευταία φορά σενάριο του πιλότου στο Mister NO Speciale #7: Avventura A Manaus (στην Ελλάδα «Περιπέτεια στο Μανάους») που κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 1992 (βέβαια αυτό ισχύει αν εξαιρέσουμε μερικές σπάνιες και σύντομες ιστορίες εκτός οίκου Bonelli εκδόσεις)...

Οι 1508 σελίδες που συνθέτουν την τελευταία πτήση του “Κυρίου Όχι” των 14 τευχών αποτελούν μία πραγματική μίνι-σειρά. Πάντα σε σενάριο Bonelli, τα σχέδια δόθηκαν στους Stefano & Domenico De Vitto (802 σελίδες), Roberto Diso (357 σελίδες), Marco Bianchinni και Marco Staunocci (171 σελίδες), Fabrizio Beastani & Luana Peasani (150 σελίδες) και Fabio Civitelli (28 σελίδες).

Ο Mister NO και ο Έσε-Έσε στο Μανάους
το Millenium. Mister NO #295. Σχέδια Roberto Diso.

Η ιστορία λαμβάνει τόπο χρονολογικά στο σύμπαν  του Μίστερ Νο μεταξύ Δεκεμβρίου 1969 και Δεκεμβρίου 1971. Με αυτή την χρονολογία αποτελεί την δεύτερη “γηραιότερη” χρονολογικά ιστορία του ήρωα, μετά το “L’ Ultima Frontiera” (#295) καθώς μας δείχνει τον Μίστερ Νο και τον Έσε-Έσε να γιορτάζουν το Μιλένιουμ του 2000! Οι περισσότερες από τις περιπέτειες του πιλότου πραγματοποιήθηκαν γενικά στη δεκαετία του '50. Μόνο μετά την επιστροφή από τη Νέα Υόρκη (#273) η σειρά γλίστρησε ήσυχα στη δεκαετία του 1960 (#357). Σύμφωνα με τη χρονολόγησή του, ο Jerry Drake με αυτό το έπος πρέπει να είναι σχεδόν 50 ετών!

Η ιστορία αποτελείται από πολλές ιστορίες ως επί το πλείστων άσχετες μεταξύ τους, αλλά ενωμένες από βαθιές οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές στις αρχές της δεκαετίας του '70, που θα οδηγήσουν στην εκβιομηχάνιση του Μανάους και στην εντατική εκμετάλλευση των πόρων του Δάσος του Αμαζονίου από την κυβέρνηση της Βραζιλίας και από τις ξένες πολυεθνικές εταιρείες..

Λαμβάνοντας υπόψη το εύρος της ιστορίας, ο Guido Nolitta αρχικά περιμένει με υπομονή κάποια θέματα που στη συνέχεια θα αναπτυχθούν λίγους μήνες αργότερα. Με την πρόοδο των γεγονότων ο μηχανισμός μπλοκάρεται και μερικά νέα οικόπεδα (η εμφάνιση του Moreno Galindez, νέος προϊστάμενος της Κολομβιανής μάλης, ή τις εκδικητικές προθέσεις του Mestre Raimundo, του ιερέα Ayahuasca), που ακόμα παραμένουν ατελείς και ανοικτές εξελίξεις που θα συνεχιστούν στις ειδικές εκδόσεις του πιλότου...

Ο Mister NO αφήνει το μπαρ του Μανάους
 για τελευταία φορά

Στο τέλος της ιστορίας, ο Mister NO αφήνει το Manaus (αλλά από τα προαναφερθέντα στο  τεύχος 295 γνωρίζουμε ότι αργά ή γρήγορα θα επιστρέψει) για να μετακομίσει, μαζί με τον Έσε-Έσε, στο Rurrenabaque, στη Βολιβία.

Η σειρά τελειώνει σε ένα «callback» (ανάκληση από το παρελθόν): Οι Mister No και Esse-Esse ακούν μία ανακοίνωση από ένα ταξιδιωτικό γραφείο της Νότιας Αμερικής στη Νέα Υόρκη, το ταξιδιωτικό γραφείο Coen & Bros. Στο πρώτο επεισόδιο της σειράς, όμως, ο Coen από το ταξιδιωτικό του γραφείο πρότεινε σε τουρίστες ένα φανταστικό ταξίδι στο Manaus, εισάγοντας τον Mister No με αυτό τον τρόπο για πρώτη φορά στους αναγνώστες του.

Πολλά ιστορικά, γεωγραφικά και κοινωνιολογικά στοιχεία παρέχονται σε αυτά τα τεύχη για να κατανοηθούν καλύτερα οι μεγάλες αλλαγές στον Αμαζόνιο εκείνη την περίοδο. Η φωνητική αφήγηση είναι μπιστεμένη σε ένα όμορφο και ομιλητικό τουκάν που, ωστόσο, στα δύο τελευταία τεύχη της σειράς, θα έχει κακό τέλος...

Οι τελευταίες 84 σελίδες της σειράς, σχεδιασμένες από τον θρυλικό Roberto Diso, αποτελούν και την τελευταία ιστορία του Μίστερ ΝΟ “ΜΙΑ ΝΕΑ ΖΩΗ” (“Una Nuova Vitta”, 12/2006). Πραγματοποιούνται κυρίως κατά τη διάρκεια της τελευταίας νύχτας του Mister No στο Manaus (30 Νοεμβρίου 1971). Ένα φινάλε στο οποίο απουσιάζει κάθε περιπετειώδης πλοκή και που αφηγείται τον αργό αποχωρισμό του Τζέρι από την πόλη του Μανάους, που συνδέθηκαν μεταξύ τους όσο ποτέ άλλοτε...

Η πρώτη συνάντηση του Mister NO με τον μαύρο τραγουδιστή τζαζ Dana Winter

Για την περίσταση εμφανίζεται ο Dana Winter, ο χαριτωμένος μαύρος τραγουδιστή τζαζ κάνοντας την τρίτη του εμφάνιση στο σύμπαν του Mister No ("Rio Negro", #12-15 & "Musica maestro!" #196-198).  Με την μελωδία του "When The Saints Go Marchin' In", ο Τζέρυ τους αποχαιρετά όλους και φεύγει.

Ο Τζέρυ δωρίζει στην Jacira ένα ρολόι που λέει ότι της το είχε αγοράσει προσωπικά στη Γενεύη, ένα μέρος στο οποίο δεν το έχουμε δει ποτέ σε δράση αλλά στο οποίο μπορεί να έχει περάσει στις περιόδους της "χρονικής" τρύπας της βιογραφίας του.

Η τελευταία πτήση του Mister NO
πάνω από τον Αμαζόνιο

O Mister  No δεν φαίνεται να παίρνει τον εαυτό του πολύ στα σοβαρά στο τελευταίο τεύχος: ο Mister No κάνει λάθος την ημέρα του αποχαιρετιστήριου πάρτι του (έρχεται μία ημέρα νωρίτερα), και κάνει λάθος κάθε φορά (πιθανότατα επίτηδες) το όνομα των φίλων του και κοιμάται στο Πάιπερ χωρίς να μπορεί να δει την ανατολή του ηλίου την ημέρα της αναχώρησής του από το Μανάους.

Μετά την αναχώρηση από το Μανάους, ο Jerry κάνει μια μυστηριώδη στάση μέσα στο Porto Velho για τη διευθέτηση μιας απροσδιόριστης ύλης. Ο Τζέρι αποκοιμιέται στο δρόμο προς το Rurrenabaque, στη Βολιβία, όπως είχε ήδη ανακοινώσει στο #374. Εκεί βρίσκει να τον καλωσορίζει ο Esse-Esse, ήδη κουρασμένος από το ξενοδοχείο "Ο όμορφος γαλάζιος Δούναβις" , του οποίου έδωσε όλο το μερίδιό του μόλις έμαθε για την αναχώρηση του φίλου του...

To tουκάν, αφηγητής αυτού του έπους και διερμηνέας του πνεύματος του Αμαζονίου, στις δύο τελευταίες σελίδες τρώγεται από έναν καϊμάν. Πρόκειται για ένα από τα πιο βίαια και συμβολικά φινάλε ολόκληρης της έκδοσης...

Ο Mister NO αποχαιρετά τους αναγνώστες.
Artwork Roberto Diso.

«Με θλίψη και νοσταλγία αφήνω μαζί σας αυτή την πόλη που με είχε προδώσει με όλες τις ελπίδες με τις οποίες μου υποσχέθηκε, πριν από είκοσι χρόνια! Προσπαθούσα να ξεφύγω από τη φρίκη του πολέμου, όπου αγωνίστηκα σε πολλά μέρη του κόσμου... αλλά και τράπηκα σε φυγή από τα πλοκάμια μιας νέας εταιρείας που είχε αντικαταστήσει τη βία της ένοπλης σύγκρουσης με δηλητήρια, αλλά όχι λιγότερο επικίνδυνα. Ο εγωισμός, η επιθυμία να αναδειχθεί ο άνθρωπος με κάθε κόστος και με όλα τα μέσα... η λατρεία της επιτυχίας και του πλούτου... η έξαρση των τιμών των υλικών καταναλωτισμού και της δουλείας! Το Μανάους ήταν η μόνη θέση να βρει κάποιος το ιδανικό καταφύγιο αντί αυτού. Αδιάφοροι περνώντας τον χρόνο τους, που φαινόταν σαν να προορίζονται να παραμείνουν αιωνίως ακίνητοι στην εμφάνιση της φευγαλέας δόξας της κρίσης των πενήντα πριν από... και σε πλήρη απομόνωση που καθορίστηκε από ένα τεράστιο δάσος στο οποίο τα ποτάμια ήταν οι μόνοι δρόμοι που καθιστούσαν την ομιλία ενός άδειου και άχρηστου ανταγωνισμού. Ήταν μία κοινή πόλη καθημερινής επιβίωσης, η οποία, εντελώς στερημένη από ένα μέλλον, δεν θα μπορούσε να ανταμείψει τον πιο πονηρό ή να τιμωρήσει τον πιο αφελή... η πόλη της συνταξιοδότησης, στη συνέχεια, αλλά και της ηρεμίας και της τεμπελιάς... η γλυκιά τεμπελιά που σας επιτρέπει να αφιερώσετε χρόνο και προσοχή στους φίλους σας, στα προβλήματα των απλών ανθρώπων και, γιατί όχι, ακόμη και στις πιο κρυμμένες πλευρές της δικής σας προσωπικότητας. [...] Σήμερα, έξω από αυτή την πόρτα, υπάρχει μια πόλη που έχει γύρω στους 80.000 - 800.000 κατοίκους... που κρέμεται με την ελπίδα μιας εργασίας και ένα νέο πρότυπο ζωής, χωρίς, δυστυχώς, να είναι σε θέση να τηρήσει τις υποσχέσεις του... Κτίρια τόσο μεγάλα σαν εργοστάσια, αλλά και αηδιαστικοί κοιτώνες, μοντέρνα άσυλα για τους φτωχούς που έχουν έρθει εδώ από όλη τη Βορειοανατολική Λατινική Αμερική. Αυτή είναι η πατρίδα μου, η γλυκιά μου συνταξιοδότηση, που έχει γίνει η πόλη της αιώνιας ελπίδας, της εύκολης ψευδαίσθησης, αλλά και της αναπόφευκτης απογοήτευσης... πόλεις του κινδύνου, του έντονου ανταγωνισμού που, όπως δυστυχώς συμβαίνει και στον υπόλοιπο κόσμο, στο τέλος ανταμείβει τους ισχυρούς και τους έξυπνους. Μπορεί να είναι αυτός ο νέος τρόπος ζωής, που τελικά, κάνει καλό στους ανθρώπους που έχουν περάσει εδώ στον Αμαζόνιο, και δείχνει ολόκληρο το ακόμα καλό πρόσωπο της Βραζιλίας... Αλλά είναι βέβαιο ότι αυτό το νέο κλίμα δεν είναι καλό για μένα! Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ήθελα να σας αποχαιρετήσω όλους απόψε...»*

Ο αποχαιρετιστήριος λόγος του Μίστερ No, #379, σελίδες 32-37. Διάλογος από τον Guido Nollita.
*Η μετάφραση από το πρωτότυπο Ιταλικό κείμενο είναι του Ίωνα Αγγελή.

ΙΩΝΑΣ ΑΓΓΕΛΗΣ

Ιταλικός Μπλεκ - Έρχεται Νέα Έγχρωμη Έκδοση Στα Ιταλικά Περίπτερα!

Γράφει ο Ίωνας Αγγελής

Η γεννήτορα χώρα του Μπλεκ, Ιταλία, είχε κάνει διάφορες απόπειρες έκδοσης του ήρωα. Οι Essegesse δημοσίευσαν τον ήρωα σε δική του έκδοση το 1954 μέχρι το 1965, και έπειτα έγιναν διάφορες επανεκδόσεις με πιο γνωστές αυτή του 1994, όπου εκδόθηκαν και μερικές ακόμα αδημοσίευτες από το μοναδικό ζωντανό μέλος των Essegesse, Dario Guzzon, με τη βοήθεια άλλων σεναριογράφων (Mario Volta, Roberto Renzi, Vladimiro Missaglia) πάντα σε σχέδια Lina Buffolente, και την πιο πρόσφατη αυτή του 2002, από την εκδοτική Edizioni If, όπου μέσα σε 170 τεύχη (+1 βιβλιογραφία) κατάφερε να επανεκδώσει όλες τις εκδοθέν ιστορίες Μπλεκ από κάθε χώρα διεθνώς (Ιταλία, Γαλλία, Σερβία, Ελλάδα), πάντα ασπρόμαυρες, σε άλμπουμ των περίπου 224 σελίδων! Η τελευταία έκδοση έκλεισε τον κύκλο της στο 171ο τεύχος, τον Μάιο του 2017. Τελικά, όμως δεν θα είναι η τελευταία έκδοση του ήρωα στη γειτονική χώρα...

Η εκδοτική Edizioni If, εδώ και μήνες, μας προετοίμαζε για την επιστροφή του ήρωα στην Ιταλία, με έγχρωμη επανέκδοση αδιευκρίνιστων (ως τότε) ιστοριών! Και επαναλαμβάνω έγχρωμη, γεγονός πολύ σημαντικό για τον Μπλεκ, καθώς είναι η πρώτη φορά που εκδίδεται ο ήρωας έγχρωμος σε Ιταλικό έδαφος (αν εξαιρέσουμε το Il Grande Blek #170, που ήταν έγχρωμο), σε αντίθεση με όλες τις υπόλοιπες χώρες να έχουν κάνει απόπειρες έγχρωμης έκδοσης (Ελλάδα, Σερβία). Έφτασε λοιπόν η ώρα, όπου ο Μπλεκ γίνετε έγχρωμος σε Ιταλική έκδοση! Με ημερομηνία έναρξης της νέας έκδοσης να είναι από τις 24 Ιουλίου 2018...

Τι έκδοση θα είναι αυτή όμως; Η έγχρωμη έκδοση υπό τον τίτλο “Il Grande Blek – Chronologica Integrale A Colori” θα είναι στις 80 σελίδες, σε σχήμα 19×27 (το μεγαλύτερο σχήμα σε έκδοση Μπλεκ), στην τιμή των €4,90 (για τέτοια έκδοση είναι πάρα πολύ φθηνό). Η σειρά είναι προγραμματισμένη να διαρκέσει 52 τεύχη, αν και υπάρχει η περίπτωση να εκδοθούν περισσότερα. Το κάθε τεύχος θα διανέμεται κάθε εβδομάδα με την εφημερίδα “Gazzetta della Sport”, ξεκινώντας από τις 24 Ιουλίου.

Το μεγαλύτερο νέο όμως είναι σχετικά με τις ιστορίες που θα περιλαμβάνονται. Με βάση τις πληροφορίες που λάβαμε, η Edizioni If θα εκδόσει ολόκληρο το συγγραφικό έργο των Essegesse σε αυτά τα τεύχη! Και τα 657 τεύχη της Il Grande Blek III σειράς (1954-1965) θα επανεκδοθούν έγχρωμα τελικά, στην νέα τούτη έκδοση. Μία κίνηση που φέρνει την Ιταλία βέβαια τρίτη χώρα σε έγχρωμη έκδοση αυτών των ιστοριών (η Ελλάδα ήταν η πρώτη με το Συλλεκτικό Μπλεκ το 1994, και η Σερβία στις αρχές 2000), παρ' όλα αυτά οι Ιταλοί θα τις απολαύσουν για πρώτη φορά έγχρωμες! Κίνηση πολύ σημαντική, τόσο εκδοτική, όσο και ιστορική! Βέβαια, όπως πολύ σωστά ένα σχόλιο στην Facebook σελίδα της Edizioni επισήμανε, η έκδοση θα χρειαστεί τουλάχιστον 78 τεύχη να ολοκληρωθεί (ώστε να δημοσιευθεί ολόκληρο το έργο των Essegesse). Η απάντηση σε αυτήν την ερώτηση-θεωρία ήταν πως θα βγουν και άλλα τεύχη, αλλά 52 είναι απλά τα προγραμματισμένα μέχρι στιγμής...

Η σημαντικότητα αυτής της έκδοσης είναι μεγάλη, καθώς είναι η πιο ακριβή επανέκδοση του Μπλεκ, αλλά και για όλους τους υπόλοιπους λόγους που αναφέραμε παραπάνω. Η έκδοση αυτή μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί και ως μία νέα επανέκδοση των περιπετειών των Essegesse στην Ελλάδα! Το πρώτο εξώφυλλο της έκδοσης είναι του Corrado Mastantuono Fumettista και αντιπροσωπεύει το εξώφυλλο της έκδοσης Miki e Blek Gigante Nn1, του G. Sinchetto του Ιουλίου 1970!

Όλες οι εικόνες ανήκουν στην Edizioni If. Για ότι νεότερο στην έκδοση θα ενημερωθείτε άμεσα...

Johnny Red: Red Devil Rising v.2

Στις 27/01/2012 εκδόθηκε από την Titan Books Ltd ο δεύτερος τόμος του Johnny Red με τίτλο Johnny Red: Red Devil Rising v.2, ο οποίος περιλαμβάνει αρχικά έναν 5σελίδο πρόλογο από τον Garth Ennis και στη συνέχεια τα επόμενα 28 επεισόδια του Johnny Red. Ας ελπίσουμε στο μέλλον να εκδοθεί και τρίτος τόμος αλλά με περισσότερα επεισόδια!

Johnny Red

Στις 28/01/2011 εκδόθηκε από την Titan Books Ltd ο τόμος με τίτλο Johnny Red: Falcon’s First Flight ο οποίος περιλαμβάνει τα πρώτα 37 επεισόδια του Johnny σε 118 ασπρόμαυρες γεμάτες δράση σελίδες καθώς και 7 σελίδες με ιστορικές αναφορές στον ήρωα, στους συγγραφείς κ.α. Το πρώτο επεισόδιο αυτού του νεαρού άγγλου πιλότου δημοσιεύτηκε στις 29/01/1977 στο αγγλικό ιστορικό περιοδικό «BATTLE» ενώ το 37ο στις 22/10/1977 (πάντα στο ίδιο περιοδικό).
Περισσότερες πληροφορίες για την ιστορία του Johnny Red και τις περιπέτειές του μέσω του περιοδικού «Αγόρι» εδώ στην Ελλάδα, μπορείτε να διαβάσετε από το άρθρο του Hunter την 27/08/2010 (Χαρακτήρες κόμικ).
Ιδιαίτερα σημαντικά και κατατοπιστικά τα σχόλια του φίλου Mycomics.gr!
Σους λάτρεις του Johnny Red συνιστώ ανεπιφύλαχτα την αγορά αυτής της πολύ προσεγμένης έκδοσης.
Στις 27/01/2012 εκδόθηκε από την ίδια εκδοτική εταιρεία και ο δεύτερος τόμος του Johnny Red με τίτλο Johnny Red: Red Devil Rising v.2
Στοιχεία και πληροφορίες στους φίλους του Johnny για τον συγκεκριμένο τόμο θα έχω στο μέλλον.

Σαρατόγκα

Υπερπεριπέτεια του Μπλεκ με τίτλο:Σαρατόγκα
την εχει διαβάσει κανείς?

Ένας άλλος "Μικρός Σερίφης"

ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ / ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΛΑΦΟΥΤΖΗΣ

Υπάρχει ένας χαρακτήρας κόμικ, ο οποίος μοιάζει πολύ με το ύφος και το γενικότερο στόρυ, του Μικρού Σερίφη. Πρόκειται για τον Tim Carter (Τιμ Κάρτερ), της ιταλικής σειράς γουέστερν “Un Ragazzo nel Far West”.
Δημιουργήθηκε το 1958 από τον σεναριογράφο και εκδότη G.L. Bonelli και τον καρτουνίστα Franco Bignotti και την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε ως μηνιαίο περιοδικό στη γειτονική μας χώρα.
Πραγματεύεται την ιστορία του νεαρού Tim Carter, που γνωρίζει τη σκληρότητα του Φαρ-Ουέστ από νωρίς και κατατάσσεται στους ρέιντζερς, προκειμένου να αναζητήσει μια καλύτερη τύχη έπειτα από τη δολοφονία του πατέρα του. Πιστός φίλος στις περιπέτειές του στέκεται ο αφελής συνάδελφός του, Dusty.
Δεν γνωρίζουμε εάν ο Πότης Στρατίκης επηρεάστηκε από αυτό το κόμικς, που προηγήθηκε κατά τέσσερα έτη της έκδοσης του Μικρού Σερίφη, ή όχι. Είναι γνωστές άλλωστε οι καλές σχέσεις του έλληνα δημιουργού με τους ιταλούς εκδότες και τα ιταλικά κόμικς. Πάντως, το σίγουρο είναι ότι υπάρχουν κάποια κοινά στις δύο «παράλληλες» ιστορίες.

Παλαιότερες εκδόσεις του “Un Ragazzo nel Far West”

Νεότερες εκδόσεις του “Un Ragazzo nel Far West”

Καταρχάς και ο Τιμ Κάρτερ και ο Τζιμ Άνταμς χάνουν τον πατέρα τους και έπειτα μπαίνουν στην υπηρεσία του νόμου. Κατατάσσονται και οι δύο στους ρέιντζερς (παρόλο που στην Ελλάδα ο Τζιμ Άνταμς παρουσιαζόταν σαν σερίφης, μιας και το ελληνικό κοινό δεν ήταν τόσο εξοικειωμένο με τέτοιες «λεπτομέρειες»). Έχουν και οι δύο στο πλευρό τους από έναν αφελή και λίγο κουτό σύντροφο, ο μεν Κάρτερ τον Ντάστυ, ο δε Άνταμς τον Πεπίτο Γκονζάλες. Και οι δύο αυτοί χαρακτήρες παίζανε τον «εύθυμο» ρόλο στις περιπέτειες και δίνανε τον απαραίτητο τόνο χαλάρωσης.
Η σειρά του Κάρτερ, έφθασε και στην χώρα μας, μέσα από τις σελίδες του ελληνικού Μπλεκ κατά τα έτη 1973-1977 (δημοσιεύθηκε σαν ΤΟΜ), αλλά από τότε, δυστυχώς ουδέποτε ανατυπώθηκε.
Η σεναριακή ιδέα δεν ξεφεύγει από το γενικότερο πλαίσιο του συγκεκριμένου είδους, τονίζοντας τα στοιχεία που αγαπήθηκαν και από το ελληνικό κοινό των φίλων του γουέστερν κόμικ. Υπάρχουν αρκετές απρόοπτες καταστάσεις που αιχμαλωτίζουν το ενδιαφέρον του αναγνώστη, ενώ παράλληλα, η σχεδιαστική γραμμή είναι σχεδόν απολαυστική. Με έμφαση στη λεπτομέρεια και σωστή αντίθεση χρωματισμού (στην Ελλάδα, στην γνωστή πορτοκαλί διχρωμία) και σκίασης, το κόμικς αυτό αποτελεί ένα από τα must για τους θιασώτες της Άγριας Δύσης…

Επάνω: το εξώφυλλο του τεύχους 290 του περιοδικού ΜΠΛΕΚ, στο οποίο δημοσιεύθηκε το πρώτο επεισόδιο του… Τομ Κάρτερ(!) και μία σελίδα από το πρωτότυπο, ιταλικό κόμικ.

Κάτω: δύο σελίδες από το πρώτο επεισόδιο της ελληνικής έκδοσης.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά (με μικρές διαφοροποιήσεις) στο τεύχος 5 του περιοδικού CLUB ΦΙΛΩΝ "ΜΙΚΡΟΣ ΣΕΡΙΦΗΣ" - MAGAZINE, τον Ιούλιο του 2009. Σήμερα αναδημοσιεύεται εδώ, παράλληλα με το blog του "ΜΙΚΡΟΥ ΣΕΡΙΦΗ" (http://mikrosserifis.blogspot.com/).

Il comandante Mark

Ο Captain Mark γεννήθηκε στην Ιταλία το 1966 και δημιουργήθηκε από μια ομάδα σκιτσογράφων στο Τορίνο που ονομάστηκε “Esse G. Esse” από τα αρχικά των συγγραφέων Sinchetto, Guzzo και Sartoris, οι οποίοι ήταν δημιουργοί του "Captain Miki» 1951 και «Grande Blek" το 1954. Η ιστορία δημοσιεύθηκε από τον εκδοτικό οίκο « Sergio Bonelli Editore» το 1966 και παρά το κλασικό ύφος παρέμεινε αμετάβλητη την πάροδο του χρόνου, παραμένοντας συνεπής με τον εαυτό της, εξακολουθώντας να έχει ένα μεγάλο αριθμό αναγνωστών , κυρίως χάρη στην ποιότητα στις ιστορίες και τους κύριους χαρακτήρες. Η ιστορία του διοικητή Μαρκ, που κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας εναντίον των Βρετανών, διηγείται τα κατορθώματα μιας ομάδας Αμερικανών πατριωτών που ονομάζεται "Λύκοι στο Οντάριο» στη μάχη κατά των «Βρετανών» και με αρχηγό τον θρυλικό διοικητή Μαρκ . Η ιστορία αρχίζει όταν ένα γαλλικό εμπορικό πλοίο, που μεταφέρει ευγενείς, βυθίστηκε από ένα βρετανικό στόλο.

Επιζεί από το ναυάγιο χάρη σε έναν πατριώτη που ήταν σε θέση να σώσει το νεογέννητο . Στην ακτή αναθρέφεται από μια φυλή των Ινδιάνων και το παιδί ονομάζεται Μαρκ λόγω του "Μ" που ήταν κεντημένο στο φόρεμα του. Μεγαλώνει απόλυτα ενταγμένο με τα έθιμα και τις παραδόσεις των ιθαγενών Αμερικανών. Ο θετός πατέρας δεν παρέλειψε να διδάξει το σύνολο του πολιτισμού και των μελετών του ευρωπαϊκού πολιτισμού καθώς και τη χρήση των όπλων, όπως τουφέκι, πιστόλι και σπαθί ειδικότερα.

Ο Mark μεγάλωσε σε ισχυρό και εύρωστο περιβάλλον. Συναντά ένα κορίτσι με ξανθές πλεξούδες που ονομάζεται Μπέτυ που σώζει από τους λύκους και την ερωτεύεται. Αλλά σύντομα ο Mark που τώρα έχει μεγαλώσει έπρεπε να υποβληθεί στα γεγονότα που σημάδεψαν τη ζωή του ριζικά.

Οι Bρετανοί σπέρνουν τον τρόμο ανάμεσα στον τοπικό πληθυσμό και σκοτώνουν το θετό του πατέρα καθώς πολεμούσε για την ανεξαρτησία του αμερικανικού λαού.

Με την ευκαιρία αυτή συνάντησε έναν πιστό φίλο του θετού πατέρα του, τον Mister Bluff, ένα άνθρωπο στα πενήντα του, που χαρακτηρίζεται από μια παχιά γενειάδα και ένα δασύτριχο κεφάλι εντελώς φαλακρός. Μαζί του, εντάχθηκε στον αγώνα κατά των Βρετανών και μαζί με μια μεγάλη ομάδα πατριωτών κατέφυγαν σε ένα μικρό νησί στη λίμνη Οντάριο, όπου έχτισαν φρούριο τους και ονομάστηκαν "Λύκοι στο Οντάριο».

Στην ομάδα ενώνεται επίσης ο ινδιάνος αρχηγός Θλιμμένος Μπούφος , ο μόνος επιζών από τη σφαγή της φυλής του από τους Βρετανούς, και μαζί με Μίστερ Μπλουφ γίνονται αχώριστοι φίλοι του Μάρκ.

Μεταξύ των κακών άγγλων που αντιμετώπισε ο Μαρκ και οι Λύκοι του Οντάριο ο ανελέητος συνταγματάρχης Sparrow και ο Major Stoddard, περιπέτειες και λαθρεμποροι του χειρίστου είδους και ινδιάνοι κατεστραμμένοι από το «νερό της φωτιάς".

Η επιτυχία αυτής της σειράς κόμικ οφείλεται επίσης στους χαρακτήρες. Ο διοικητής Mark είναι το πρότυπο του ήρωα χωρίς ψεγάδι και χωρίς φόβο που αγωνίζεται για τα ιδανικά της ελευθερίας, όμορφος, νέος, ισχυρός και επιδέξιος στην ξιφασκία. Ο Mister Bluff είναι το κλασσικό δεξί χέρι, ρεαλιστής, σοφός, γενναίος και πιστός.

Ο Θλιμμένος Μπούφος είναι η αστεία πτυχή της ομάδας, απαισιόδοξος, γκρινιάζοντας για την ενδεχόμενη καταστροφή κατηγορώντας τις γυναίκες για όλα. Σε κόντρα με το σκύλο Φλοκ οι καυγάδες των οποίων είναι πολύ συχνές

Η Betty είναι η αιώνια φιλενάδα, ξανθιά κορίτσι για σπίτι και ζηλιάρα όταν ο Μάρκ συναντάτε με κάποια ελκυστική γυναίκα στο καθήκον.

Ένας άλλος αξιοσημείωτος χαρακτήρας είναι ο ναύτης Γάντζος ( El Gancho), το κλασικό σκυλί στη θάλασσα με γάντζο στο δεξί του χέρι, ένας παλιός φίλος του Mister Bluff, στον αγώνα κατά των Βρετανών.

Στις περιπέτειες του λοχαγού Μάρκ, υπάρχουν αναφορές σε ιστορικά πρόσωπα, όπως ο George Washington . Υπήρξαν επεισόδια στα οποία Captain Mark έχει επίσης αντιμετωπίσει άλλους εχθρούς σε περιοχές μακριά από την Αμερική. Είναι η περίπτωση των τευχών 104 έως 107, όταν βλέπουμε τον πρωταγωνιστή σε μια περιπέτεια στην Αίγυπτο με τη μούμια ενός Αιγυπτίου Φαραώ. Η σειρά ( που δημοσιεύθηκε από τον Sergio Bonelli Editore ως TuttoMark) τελειώνει με τον αριθμό 281 "Η τελευταία νίκη», στην οποία Μαρκ και η Μπέτυ είναι παντρεμένοι και οι Αμερικανοί κέρδισαν τον πόλεμο κατά των Άγγλων.

Οι περιπέτειες του Λοχαγού Μάρκ στα μάτια των κριτικών μπορεί να φαίνονται αφελής και προφανής, πάντα καταφέρνουν να διατηρήσουν τη δική τους γοητεία τους και να είναι διαχρονικές και αμετάβλητες με την πάροδο των ετών και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είναι πολύ προσιτές και λειτουργικές με τον ανάγνωση.

Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε ως εβδομαδιαίο περιοδικό κόμικ με τίτλο "Ομπραξ" στις 20 Ιουνίου 1971 και η έκδοσή του διακόπηκε δυστυχώς 4,5 χρόνια αργότερα, στις 3 Ιανουαρίου 1976.
Ο εκδότης του Στέλιος Ανεμοδουράς δανείστηκε για το κτίσιμο της ύλης του περιοδικού κυρίως τις ιστορίες της μηνιαίας αντίστοιχης Ιταλικής έκδοσης ("Il comandante Mark") του Οίκου "Bonelli", αφού ούτως ή άλλως οι δύο κύριοι χαρακτήρες του Όμπραξ - ο Όμπραξ και ο λοχαγός Μαρκ- προέρχονταν από τη γειτονική χώρα.
Το 1983 μάλιστα επανέλαβε ουσιαστικά την έκδοση του περιοδικού με νέο εβδομαδιαίο τίτλο (σαν "Περιπέτεια" πλέον), του οποία η έκδοση συνεχίζεται (τόσο σε εβδομαδιαία συχνότητα, όσο και σε μορφή μηνιαίων τόμων) ακόμη και σήμερα.

Aυτό το μήνα κυκλοφόρησε στην Ιταλία το τεύχος 607 του ΤΕΞ.
Κυκλοφορεί από τον Οκτώβρη του 1958 για πάνω από 50 χρόνια.
Η πιο πετυχημένη σειρά των εκδόσεων Bonelli που επίσης είχαν τον Ζαγκόρ και τον Μίστερ Νο.

Εμείς στην Ελλάδα είχαμε την τύχη να τον διαβάσουμε από το Ροκ των εκδόσεων Νέος Παρνασσός στο μακρινό πια 1969 (35 τεύχη), το ΤΕΞ των εκδόσεων Παπαχρυσάνθου του 1984 (8 τεύχη) και την πιο πετυχημένη έκδοση του Ροντέο το 1988 του Περιοδικού Τύπου - Ανεμοδουράς με 118 τεύχη.

Εδώ βλέπεται τα πρωτότυπα εξώφυλλα των τεσσάρων πρώτων τευχών της ιταλικής έκδοσης.

ΑΕΡΟΜΠΟΛ!

Βασισμένη σε ένα φουτουριστικό παιχνίδι με μπάλα (κάτι μεταξύ μπάσκετ, μπόξ και αμερικανικού ποδοσφαίρου) είναι η σειρά αυτή, που διαδραματίζεται περί το (ακόμη και σήμερα) πολύ μακρινό έτος 2050. Η διαφορά από το ράγκμπι είναι πως οι αθλητές ίπτανται φορώντας κατάλληλες συσκευές, ενώ οι αντίπαλοι επιτρέπεται να καταφέρνουν ο ένας στον άλλο χτυπήματα “Kung Fu”, έως του σημείου αλληλοεξόντωσης (!)

Ο πρωτότυπος τίτλος του κόμικς “Harlem Heroes” έχει να κάνει τόσο με την σύσταση της πρωταγωνιστικής ομάδας (που είναι όλοι τους μαύροι), αλλά παραπέμπει και στους υπέροχους μπασκετμπολίστες-show men της εποχής (“Globetrotters”), που μάγευαν τον κόσμο με τις επιδείξεις τους.

Η υπόθεση του κόμικς αυτού (που ο πρώτος του κύκλος ολοκληρώθηκε σε 27 συνέχειες από το Φεβρουάριο μέχρι τον Αύγουστο του 1977) χαρακτηρίζεται από τις προσπάθειες τεσσάρων αθλητών, τριών σώων και αβλαβών και ενός ζώντα εγκεφάλου!
Έχοντας ως επικεφαλής τον περίφημο «Γίγαντα» - John“Giant”Clay (που φυσιογνωμικά θα έλεγα ότι θυμίζει τον σπουδαίο συν-επώνυμο Αμερικανό πυγμάχο Cassius Marcellous Clay Jr.), οι “heroes” προσπαθούν να ενισχύσουν την ομάδα τους -η οποία μετά από ένα τραγικό δυστύχημα έχει αποδεκατιστεί- με νέα μέλη.
Στόχος τους είναι να κατακτήσουν το παγκόσμιο πρωτάθλημα Air Βall και μέσω της επιτυχίας τους αυτής να αποδείξουν ότι η μαύρη φυλή είναι ικανή για τα μεγαλύτερα κατορθώματα.
Στην πορεία τους όμως, θα έχουν να αντιμετωπίσουν σκληρούς και συχνά τερατώδεις φυσιογνωμικά αντιπάλους (όπως ο ορκισμένος τους εχθρός Artie Gruber), που κάνουν ότι μπορούν για να τους κλείσουν το δρόμο.



Σαφέστατα επηρεασμένη από το κίνημα των «μαύρων πανθήρων» στις ΗΠΑ, η σειρά κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον των αναγνωστών από την πρώτη στιγμή, έως το «πύρρειο» τέλος.
Και σ’ αυτή τη δουλειά δοκιμάσθηκαν αρκετές εκδοχές τόσο στο σενάριο, όσο και στο σχεδιασμό. Η αρχική εργασία του Ισπανού εικονογράφου Carlos Trigo (που παρουσιάσθηκε μόνο στο οπισθόφυλλο του πρώτου τεύχους του “2000AD”) μάλλον κρίθηκε ανεπαρκής, με αποτέλεσμα ο τελευταίος να παραχωρήσει ολοκληρωτικά τη θέση του στον απολαυστικό Dave Gibbons.

Στο «Αγόρι» ευτυχήσαμε να γνωρίσουμε τη σειρά σχεδιασμένη βασικά από το Gibbons και στα δύο τελευταία επεισόδια από τον M. Belardinelli.
Τολμώ εδώ να παρατηρήσω ότι στους “Harlem Heroes” οι δυο προαναφερόμενοι καλλιτέχνες έφθασαν σε υψηλότατα επίπεδα δημιουργίας και, κατά τη γνώμη μου, εκπλήρωσαν στο έπακρο τις σεναριακές επιταγές.
Η γραμμή του πρώτου βρήκε την ευκαιρία να μας χαρίσει εκπληκτικής ποιότητας αθλητικές αναπαραστάσεις και συγκρούσεις, ενώ ο δεύτερος κατέπληξε με την έξοχη (λεπτομερειακά) απεικόνιση, καθώς και την πειστική απόδοση συναισθηματικών προεκτάσεων. Ας μην ξεχνάμε πάντως ότι και οι δύο τους (όπως περίτρανα αποδείχθηκε και από τη δουλειά τους στο “Dan Dare”) θεωρούνται εκ των πλέον πετυχημένων, στον τομέα της science fiction τεχνοτροπίας.

Ωστόσο, πριν από αυτούς, είχαν δοκιμάσει την τύχη τους στη σειρά αυτή τόσο ο Barrie Mitchell (κατοπινός δημιουργός στο “Roy of the Rovers”), όσο και ο Ron Turner.
Τα κείμενα και οι διάλογοι του «Αερομπόλ» (σύμφωνα με τον ελληνικό τίτλο) φέρουν τη σφραγίδα του Mills και του Tully (ειδικευμένου στις sport ιστορίες).

Οι πρωτότυποι τίτλοι των ιστοριών ήσαν κατά σειρά “The Sport of Tomorrow”, “The Baltimore Bulls”, “The Siberian Wolves”, “The Montezuma Mashers”, “The Flying Scotsmen”, “Gorgon’s Gargoyles”, “The Bushido Blades” και “The Teutonic Titans”.

Οι Tully και Belardinelli (υπό την εκδοτική σκέπη του Bob Bartholomew) ήταν οι συντελεστές και του δεύτερου κύκλου του strip (1977-78) διαρκείας 40 επεισοδίων, που τιτλοφορήθηκε “Inferno” (για την Ελλάδα «Κόλαση») με κύριο πρωταγωνιστή τον “Jolly Green Giant”.
Επρόκειτο για ένα ακόμη πιο βίαιο παιχνίδι (του έτους 2078 μ. Χ.) που, όπως και το “Air Ball”, πρόσφερε δυνατές (ενίοτε φρικιαστικές) συγκινήσεις και αιματόβρεχτη δράση!

Πρέπει να τονισθεί εδώ, ότι ήταν η άκρατη επιθυμία του Mills να ενοποιεί συλλήψεις από διάφορες ιστορίες σε ένα (φανταστικό) ενιαίο σύμπαν, εκείνη που οδήγησε στην εμφάνιση χαρακτήρων των “Harlem Heroes” στα “Inferno” και “Judge Dredd”.
Μια ακόμη (ανεπαρκής όπως αποδείχθηκε) συνέχεια της σειράς επιχειρήθηκε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’90 με κύριους συντελεστές τους Michael Fleisher και Steve Dillon, που δημιούργησαν 49 νέα επεισόδια, από το 1990 έως το 1995.