Μπλεκ – Ο ξανθός γίγας (Νο1)

 

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Κρατάω στα χέρια μου το #1 της σειράς ΜΠΛΕΚ – Ο ξανθός γίγας, της εκδοτικής ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ του Λεωκράτη Ανεμοδουρά, που προσφέρεται ως ένθετο με την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ του Σαββατοκύριακο (20-21 Ιουνίου 2026). Είναι μία πολύ αξιοπρεπής 52σέλιδη έκδοση με έγχρωμο εξώφυλλο (ασπρόμαυρες οι εσωτερικές σελίδες), διαστάσεων περίπου 23Χ17 εκ. Στο εξώφυλλο δεσπόζει μία υπέροχη εικόνα του αλησμόνητου Byron (από εξώφυλλο του μηνιαίου περιοδικού Μεγάλος Μπλεκ).

Περιέχει τις ιστορίες:

Τεύχος #132 # "η {7ο δικό μου}

  εξώφυλλο

 Εμπεριέχει τις ιστορίες :Η Θανάσιμη πάλη και  ΟΙ στοές των κολασμένων                                                           

Veliki Blek: ο «ξανθός γίγας» των γειτόνων μας!

Ο Μπλεκ δια χειρός Branko Plavsic

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Σε αντίθεση με τη χώρα μας όπου μόνο το «δίδυμο» των αειμνήστων Στέλιου Ανεμοδουρά – Βύρωνα Απτόσογλου ασχολήθηκε με τη δημιουργία ελληνικών ιστοριών του αγαπημένου μας χαρακτήρα Μπλεκ (έφτιαξαν συνολικά οκτώ μεγάλες περιπέτειες, που δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1970 και κυρίως από τον Μεγάλο - μηνιαίο Μπλεκ), στην πρώην Γιουγκοσλαβία υπήρξε μία πλειάδα δημιουργών, οι οποίοι παρήγαγαν χιλιάδεςσελίδες εικονογραφημένης δράσης με ήρωες τον ηγέτη των κυνηγών του δάσους Μέην και τους πιστούς του συντρόφους. Η σειρά εκδόθηκε εκεί ως Veliki Blek, δηλαδή ο μεγάλος Μπλεκ (στα Ιταλικά: Il Grande Blek).

Franco Donatelli (1924 - 1995)

 

Ο Franco Donatelli (1924 -1995) ήταν Ιταλός καλλιτέχνης των κόμικς, γνωστός (πέραν των ορίων της χώρας του) για το σχεδιασμό πολλών εικονογραφημένων σειρών όπως Zagor (1967 - 1995), Mister NO (του οποίου το πρόσωπο εμπνεύστηκε το 1971, έχοντας πρότυπο τον Αμερικανό ηθοποιό Steve Mc Queen), Mandrake, ενώ σχεδίασε περισσότερα των 100 εξωφύλλων της σειράς γουέστερν Il Piccolo Ranger, όπως και των Gordon, Maschera Nera κλπ. Γεννημένος στην Alessandria στις 13 Μαρτίου 1924, από μικρή ηλικία περνούσε τον περισσότερο χρόνο του σχεδιάζοντας, γεγονός ενδεικτικό του έμφυτου ταλέντου που διέθετε. Μέσω κάποιου οικογενειακού φίλου έπιασε δουλειά στις εκδόσεις Audace που είχε ιδρύσει το 1940 ο εμβληματικός Gianluigi Bonelli, ο «πατριάρχης» και δημιουργός της πασίγνωστης εκδοτικής δυναστείας. Ξεκίνησε μαζί με τον κατά έξι μήνες νεότερό του, Mario Faustinelli στη σειρά Furio Almirante.

ΜΠΛΕΚ ΣΥΛΛΕΚΤΙΚΟΣ ΤΕΥΧΟΣ #131# "η {6ο δικό μου}

Εξώφυλλο

Καλησπέρα σε όλους όσους αγαπούν τον παιδικό μας φίλο. Σιγά-σιγά απο εδώ και εμπρός τα τεύχη γινόνταν καλύτερα {εννοώ ως προς την βιβλιοδεσία κ.α.}

Νίκος

"Συλλεκτικός Μπλέκ" #130 (#5 δικό μου)

Εξώφυλλο
(σχέδιο του Ιταλού Eugenio Benni)

 

Καλημέρα σε όλους τους Κυνηγούς του Μπλεκ, σήμερα σας παρουσιάζω το 5ο "επίτευγμά" μου.

"Μα τον πλανήτη, θα με πνίξεις μυξιάρικο"!!!

Καλό Σαββατοκύριακο,

Νίκος

Συλλεκτικός Μπλέκ Τεύχος 129

εμπροσθόφυλλο

 Καλημέρα στους φίλους του Μπλόγκ και του...Μπλεκ !!!

Σήμερα σας παρουσιάζω το  Τεύχος 129 ή 4ο {δικό μου} κι ελπίζω να σας αρέσει. 

Νίκος Μωραίτης

Τεύχος 128 'η 3 {τρίτο δικό μου} του Συλ. ΜΠΛΕΚ

Καλημέρα σε όλους τους Φίλους Κυνηγούς !!! 

Νίκος Μωραίτης

Τεύχος 127 (ή 2ο του "Συλλεκτικού Μπλεκ")

Καλημέρα σε όλους τους κυνηγούς του Μπλεκ! Είμαι ο Νίκος Μωραΐτης, ένας από αυτούς και με χαρά σας παρουσιάζω το δεύτερο κατά σειρά τεύχος του "Συλλεκτικού ΜΠΛΕΚ" το οποίο έχω φτιάξει. Βλέπετε το εξώφυλλο (άνω αριστερά) και ακολουθούν τα υπόλοιπα περιεχόμενα.

Ελπίζω να σας αρέσουν!

Το τεύχος που ενώ προαναγγέλθηκε, δεν εκδόθηκε ποτέ.

Εξώφυλλο που δημιούργησε ο γράφων.

(Γράφει ο Νίκος Μωραΐτης)

Ο Περιοδικός Τύπος το 2010 σταμάτησε ξαφνικά να εκδίδει το μηνιαίο περιοδικό Συλλεκτικός Μπλεκ στο τεύχος 125 και ενώ είχε προαναγγελθεί το επόμενο τεύχος δλδ. το 126. Ετσι σκέφθηκα μιάς και είχα την συνέχεια της περιπέτειας του Μπλεκ σε Μεγάλο Μπλέκ, να ...συνεχίσω εγώ, για εμένα φυσικά και να ολοκληρώσω την σειρά των περιπετειών του χάρτινου μας ΄ηρωα με όσες αλλες είχαν κυκλοφορήσει στην Ελλάδα. Θέλω να τονίσω τα εξής: 1) δεν είχα ιδιαίτερες γνώσεις, 2) δεν είχα εκτυπωτή της "προκοπής" που λένε και 3) δεν ηξερα καλά-καλά να σκανάρω [τα γράφω αυτά για να με δικαιολογήσετε ως προς την εκτύπωση η οποία δεν ειναι και η καλύτερη] και πολλά άλλα θέματα, εκ των οποίων το ένα είναι το βασικό: τα μελάνια του εκτυπωτή μου αν θυμάμαι καλά κόστιζαν περίπου 30 ευρώ και δυστυχώς το εγχρωμο δεν έφτανε για ένα τεύχος. Τέλος πάντων. Αποφάσισα για να ξαναζεσταθεί η "σχέση " των όποιων φίλων μπαίνουν και βλέπουν το Μπλόγκ, να ποστάρω κάποιες εικόνες από τα τεύχη [ο Θεός να τα κάνει] που έφτιαξα.

Bill Mainwaring

Ο Μπιλ Μέινγουορινγκ είναι Βρετανός καλλιτέχνης των κόμικς που εργάστηκε κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1950 - 1970, σχεδιάζοντας κυρίως σειρές για αγόρια και κορίτσια. Αν και δεν έχει καταγραφεί τόσο ευρέως όσο κάποιοι σύγχρονοί του, είναι αρκετά γνωστός για τα περιπετειώδη, όσο και χιουμοριστικά αλλά και ρομαντικά του κόμικς, που κατά καιρούς δημοσιεύτηκαν σε εβδομαδιαία περιοδικά του Ηνωμένου Βασιλείου.

Robert MacGillivray (1913 – 1986)

Χαρακτηριστικό δείγμα του καλλιτέχνη.

Ο Robertson (Robert) MacGillivray (1913 – Ιούλιος 1986)[*] είχε μια μακρά αλλά και «ευέλικτη» καριέρα στη βρετανική σκηνή των κόμικς, καθώς έχει ασχοληθεί με τον σχεδιασμό τόσο των κλασικών εικονογραφημένων σειρών περιπέτειας - δράσης, όσο και στο χιουμοριστικό είδος. Τα πρώτα του έργα ήταν για την εταιρεία D.C. Thomson, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται τα The Tickler Twins in Wonderland στο περιοδικό Magic (της δεκαετίας του 1930) και Diver Dick στο The Dandy Comic (1942). Ήταν ο σχεδιαστής της αστυνομικής σειράς Sexton Blake (Knockout, από την Amalgamated Press). Έγινε μάλιστα ένας από τους κορυφαίους καλλιτέχνες της από τα τέλη της δεκαετίας του 1940 μαζί με τον Roland Davies (1904 – 1993), έως και το 1953. Επιπλέον, ο MacGillivray ήταν ο αρχικός καλλιτέχνης του Moko the Baby Monkey στην εφημερίδα The Sun, ξεκινώντας από το 1950.

Geoff Jones: ο «αγρότης» που έγινε… ζωγράφος!

Ο Τζεφ με τον πιστό του φίλο, River

Ο Βρετανός καλλιτέχνης Τζεφ Τζόουνς είναι περισσότερο γνωστός για το ευρύ σχεδιαστικό του έργο, που εκτείνεται σε 47 διαφορετικές εκδόσεις κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1960 και του 1970, ιδιαιτέρως δε για την εμβληματική του δημιουργία του 1976, με τίτλο Hey Penny. Παρά το γεγονός ότι δεν έλαβε επίσημη καλλιτεχνική εκπαίδευση (ουσιαστικά ήταν αυτοδίδακτος), ο Τζόουνς εισέδυσε δίχως την παραμικρή δυσκολία στην εμπορική εικονογράφηση, με βάση το έμφυτο ταλέντο που διέθετε. Γρήγορα βρήκε σταθερή απασχόληση, σχεδιάζοντας εβδομαδιαίες εικονογραφημένες ιστορίες (κόμικς).

Αντώνης Βώττης (Αθήνα, 1890-1970)

Ο Αντώνης Βώττης (retroDB)

Ο Αντώνης Βώττης ήταν αυτοδίδακτος Έλληνας σχεδιαστής, γελοιογράφος (κυρίως), επιθεωρησιογράφος και στιχουργός στο πρώτο ήμισυ του προηγούμενου αιώνα. Συνεργάστηκε προπολεμικά με διάφορες εφημερίδες και περιοδικά, όπως Σφήκες, ΣΚΡΙΠ, Ακρόπολις, Η Διάπλασις των Παίδων κ.α. ενώ συμμετείχε σε αρκετές ομαδικές εκθέσεις. Το 1914 ξεκίνησε την ενασχόλησή του με την επιθεώρηση (ετήσιος Παπαγάλος 1914-1932), αφήνοντας σημαντικό έργο στο χώρο έως και την έναρξη του Β' Π.Π. Μεταπολεμικά δε θέλησε να συνεχίσει και εργάσθηκε ως υπάλληλος του Δήμου Αθηναίων. Το όνομά του έχει συνδεθεί και με το κόμικ στριπ Μπιμπίκος, ωστόσο δεν υπάρχουν στοιχεία για σημαντική συνεισφορά του σε αυτό. Συνεργάστηκε κατά καιρούς στην Επιθεώρηση με τους Τίμο Μωραίτίνη, Πολύβιο Δημητρακόπουλο, Γεώργιο Τσοκόπουλο, Μπάμπη Άννινο, Δημήτριο Κ. Ευαγγελίδη κ.α. Γνωστά του έργα είναι Έξω Φρενών (1916), Αποκριάτικο πατιρντί (1918), Χαρτοπόλεμος (1919, 1923-24), Σαν φασόν, Παναθήναια (1923, 1931, 1936), Φιρουλί-φιρουλά (1925) κλπ Επίσης εικονογράφησε διάφορα λογοτεχνικά έργα, όπως και εξώφυλλα δίσκων γραμμοφώνου. Σύζυγός του υπήρξε η μουσουργός Λόλα Βώττη.

Ε. Σπυρίδωνος (1900 - 1977)

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Ο Ευάγγελος Σπυρίδωνος (φωτό, από Θεσσαλικά Χρονικά, 1965) ήταν Έλληνας καλλιτέχνης (ζωγράφος, γλύπτης, διαφημιστής και εικονογράφος) που δυστυχώς δεν γνώρισε την καταξίωση την οποία σαφώς και δικαιούνταν με βάση το τεράστιο ταλέντο του. Γεννήθηκε το Μάρτιο του 1900 στην Αθήνα και πέθανε αιφνίδια το 1977 στο Ψυχικό, εν ώρα δουλειάς μέσα στο ατελιέ του. Απόφοιτος της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών, μαθήτευσε στο εργαστήριο γλυπτικής των Δ. Γερανιώτη – Θ.Θωμόπουλου. Από το 1932 έως το 1940 ασχολήθηκε με τη διαφήμιση, ως συνεργάτης της εταιρείας «Άλμα». Εν συνεχεία στράφηκε στην εικονογράφηση βιβλίων ιστορικού – λογοτεχνικού περιεχομένου (μυθιστορήματα κλπ). 

R-I-P Barrie Tomlinson [1938-2026]

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί στην παγκόσμια κοινότητα των εικονογραφημένων εκδόσεων, η θλιβερή είδηση για την εκδημία του Βρετανού πρώην εκδότη, σεναριογράφου και συγγραφέα Barrie Tomlinson, ο οποίος απεβίωσε την Τρίτη 21 Απριλίου 2026. Η εταιρεία Rebellion, η οποία από το 2016 έχει αποκτήσει τα εμπορικά δικαιώματα έκδοσης πολλών βρετανικών τίτλων κόμικς, στο άγγελμα της είδησης, δημοσίευσε το παρακάτω, εκτενές αφιέρωμα, για αυτόν (απόδοση στα ελληνικά, από τον συντάκτη):

Barrie Mitchell: ο διαχρονικός!

Ο αειθαλής Barrie Mitchell,
σε φωτογραφία του Richard Sheaf
(downthetubes.net) 

Πρόσφατα πραγματοποιήθηκε μία εκδήλωση στην οποία παρουσιάστηκε πληθώρα έργων του σπουδαίου Βρετανού καλλιτέχνη Barrie Mitchell, ενός δημιουργού του οποίου η σταδιοδρομία στο χώρο των εικονογραφημένων εκδόσεων, ιδιαιτέρως αυτών που σχετίζονται με την αθλητική δράση, υπερβαίνει τις έξι δεκαετίες (!) Γεννημένος στο λυκαυγές της δεκαετίας του 1940, o Mitchell αποτελεί έναν από τους εν ζωή θρύλους των βρετανικών κόμικς και η δουλειά του είναι όχι μόνο ανεκτίμητη, αλλά και διαχρονική. Το ξεκίνημά του καθορίζεται από τη μαθητεία του ως εκπαιδευόμενος σχεδιαστής στα Link Studios, εκεί όπου υπήρξε σύγχρονος άλλων εξίσου εξαιρετικών καλλιτεχνών, σαν τους αείμνηστους John M. Burns και Anthony ("Tony") Harding. Άρχισε την καριέρα του το 1962 εικονογραφώντας διασκεδαστικές ιστορίες για κοριτσίστικα περιοδικά, όπως τα Bunty, Mandy και Diana, ενώ συνεργάστηκε, επίσης με άλλα έντυπα, σαν τα Pow!, Bonanza, Wham!, Smash!, Sparky. Στην αρχή της επόμενης δεκαετίας και αφού πρώτα σχεδίασε τρεις σειρές που σχετίζονταν με την απεικόνιση αγώνων ταχύτητας αυτοκινήτων, στράφηκε στο καθαρό ποδοσφαιρικό κόμικ, εγκαινιάζοντας μία μακρά περίοδο ενασχόλησής του με το δημοφιλέστερο ομαδικό σπορ. 

Εκδόσεις 'ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ': Νέο ξεκίνημα - ας βοηθήσουμε όλοι!

Αλλάζει μορφή η περιοδική έκδοση των "χάρτινων" ηρώων που αγαπήσαμε!

(Του Νίκου Δ. - Θ. Νικολαΐδη)

Ποτέ δε θα ξεχάσω την υπέροχη συνεργασία που είχα επί μία ολόκληρη δεκαετία (2014-2024) με τις εκδόσεις ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ του φίλου μου, Λεωκράτη Ανεμοδουρά. Για λόγους ανεξάρτητους της θέλησής μου (η παράθεση των οποίων δεν έχει θέση σε αυτή την ανάρτηση) η συνεργασία αυτή διακόπηκε, ωστόσο θα έχω πάντοτε στην καρδιά μου τις συγκινήσεις που μου προσέφερε η έρευνα και η αποτύπωση των εικονογραφημένων σειρών, καθώς και όλων των εντύπων του παρελθόντος. 

Έτσι λοιπόν, όταν ο επίσης πολύ καλός μου φίλος Γαβριήλ Τομπαλίδης με ενημέρωσε για μία -απαραίτητη όπως φαίνεται- "αλλαγή πλεύσης" στην οποία προχώρησε πρόσφατα η εταιρεία του Λεωκράτη, θεώρησα υποχρέωσή μου τη δημοσιοποίησή της με στόχο ένα ευκταίο αποτέλεσμα. Παραθέτω λοιπόν αυτούσια τη σχετική ανακοίνωση (όπως ακριβώς εμφανίζεται στην ιστοσελίδα των εκδόσεων) με την παραίνεση προς όλους (και όλες) τους πραγματικούς φίλους της "9ης Τέχνης", να στηρίξουν (και) τη νέα αυτή προσπάθεια!

 

Tony Harding (1942-2014)

Ο πολυπράγμων καλλιτέχνης (και αθλητής) Τόνι Χάρντινγκ (Anthony John «Tony» Harding) ήταν Βρετανός σχεδιαστής εικονογραφημένων εκδόσεων (κόμικς) που σχετίζονταν κυρίως με το ποδόσφαιρο. Συνεργάσθηκε με γνωστούς εκδοτικούς οίκους της Μεγάλης Βρετανίας, δημιουργώντας μια πληθώρα χαρακτήρων σε σειρές που κυκλοφόρησαν από παιδικά περιοδικά, ενώ αρκετές από αυτές ανα-δημοσιεύθηκαν σε πολλές ακόμη ευρωπαϊκές  χώρες μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα. Ο Χάρτινγκ υπήρξε, επίσης, ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής.

"Ro-Busters": Η Βρετανική... 11η Σεπτεμβρίου!!!

 

Σενάριο: Chris Lowder, σχέδιο: Ian Kennedy.

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Αυτή η απίστευτη σκηνή η οποία δημοσιεύθηκε στο ελληνικό μηνιαίο περιοδικό ΤΡΟΥΕΝΟ (#75) το Σεπτέμβριο του 1983, προέρχεται (με πρωτότυπο τίτλο: Midpoint) από το Βρετανικό περιοδικό Starlord (#5-6, 1978). Η υπόθεση: Το έτος 2078, ένας πύραυλος που εκτοξεύεται από μία μυστική βάση εγκατεστημένη στην έρημο της Νεβάδα των Η.Π.Α., εκτρέπεται ξαφνικά της πορείας του (από βλάβη) και «καρφώνεται» πάνω σε ένα συνεδριακό κτίριο (400 ορόφων) που ονομάζεται Midpoint, στην «καρδιά» του Λονδίνου!

SKID SOLO

Η σειρά SKID SOLO, στο εξώφυλλο
του περιοδικού Tiger and Jag (#27.5.1971)

(Του Νίκου Δ. - Θ. Νικολαΐδη).

Skid Solo είναι ο χαρακτηριστικός τίτλος μίας περιπετειώδους Βρετανικής εικονογραφημένης σειράς αθλητικού περιεχομένου, που εστιάζει σε έναν οδηγό αγώνων ταχύτητας (Formula 1), ονόματι Edward Skid. Το σενάριό της ήταν γραμμένο από τον συγγραφέα Fred Baker (που έφυγε ξαφνικά από τη ζωή στις 4 Ιουνίου 2008) ενώ το σχέδιο ήταν του καλλιτέχνη John Vernon. Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά από το εβδομαδιαίο περιοδικό Hurricane (#1) την 29η Φεβρουαρίου 1964, συνεχίζοντας στο Tiger (με το οποίο συγχωνεύθηκε το προηγούμενο) έως και την 1^η Μαΐου 1982, όταν η ιστορία τερματίστηκε μετά από έναν βαρύτατο τραυματισμό του πρωταγωνιστικού χαρακτήρα, δίχως περαιτέρω εξηγήσεις. Στην Ελλάδα ανά-δημοσιεύθηκε κυρίως από το μηνιαίο (αρχικά) περιοδικό ΤΡΟΥΕΝΟ, όπως και από άλλαέντυπα των εκδόσεων Ν. Δεληγιώργη – Κ. Μπαζαίου, κατά τη δεκαετία του ‘80.

Πηγή: Lew Stringer, BLIMEY! - The Blog of BritishComics.

BIG ADVENTURE BOOK Annual (1988)

Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης

Με αφορμή μία από τις πολλές αναρτήσεις του αγαπητού Νικήτα Μαγκανά στο γκρουπ Ο ΡΟΫ ΞΑΝΑΓΥΡΙΖΕΙ (Roy of the Rovers)  το οποίο διατηρούμε στο facebook, πραγματοποίησα μία έρευνα για την ετήσια βρετανική έκδοση με τίτλο BIG ADVENTURE BOOK που κυκλοφόρησε το 1988 από την εταιρεία Fleetway. Στον τόμο αυτό περιέχονται δείγματα από τουλάχιστον επτά (7) εικονογραφημένες σειρές, ποικίλης θεματολογίας.

Περιοδικό 'ΤΡΟΥΕΝΟ' (ιστορικό έκδοσης)

Η συλλογή μου.

Με "πιλότο" τον ομώνυμο Ισπανό χαρακτήρα, έγραψε τη δική του ιστορία!

Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης

Ιδιαίτερη θέση στη συλλογή κάθε γνήσιου λάτρη των εικονογραφημένων περιοδικών των δεκαετιών του 1970, του 1980, αλλά και του 1990 (τουλάχιστον έως το ξεκίνημά της) κατέχει το ΤΡΟΥΕΝΟ, μία υπέροχη παραγωγή των Ελληνικών Περιοδικών Εκδόσεων, των αείμνηστων φίλων και συνεργατών Νίκου Δεληγιώργη - Κώστα Μπαζαίου. Με τίτλο δανεισμένο από το πρωτότυπο Ισπανικό έντυπο, το (δικό μας) ΤΡΟΥΕΝΟ βγήκε σε μεσαίο μέγεθος και με 100 σελίδες, γεμάτο συναρπαστικές σειρές κόμικς από την ισπανική, αλλά (κυρίως) τη βρετανική αγορά. 

Επειδή, πάντως, επικρατεί μία σχετική σύγχυση γύρω από το ιστορικό της έκδοσής του (σε δύο περιόδους) όσον αφορά σε ημερομηνίες, όσο και στο συνολικό αριθμό τευχών που κυκλοφόρησαν, παραθέτω τα αποτελέσματα της έρευνάς μου.

• Θα επανέλθω σύντομα, με παρουσίαση ορισμένων από τις πιο δημοφιλείς σειρές, που δημοσίευσε το περιοδικό.

Rebellion: Παρουσιάζει την επική δημιουργία Charley’s War!

Ένα από τα σπουδαιότερα κόμικς που έχουν εκδοθεί ποτέ, όπως δεν το έχουμε ξαναδεί!

Η εταιρεία Rebellion είναι περήφανη που ανακοινώνει την έκδοση με τίτλο Charley’s War Apex. Πρόκειται για ένα από τα πλέον καθοριστικά αριστουργήματα των βρετανικών κόμικς, μία τόσο βαθιά συγκινητική (και πολιτική) σειρά, γραμμένη κυρίως από τον -γεννημένο στα 1949- Pat Mills και (δευτερευόντως) τον Scott Goodall (1935-2016) και σχεδιασμένη απ’ τον εικονογράφο Joe Colquhoun (1926-1987). Ένα κόμικ που συγκλόνισε το Βρετανικό (και όχι μόνο) αναγνωστικό κοινό, όταν δημοσιεύθηκε σε συνέχειες (Ιανουάριος 1979 – Οκτώβριος 1986) από το εβδομαδιαίο περιοδικό Battle Picture Weekly της εκδοτικής IPC. Ακολουθεί τον δεκαεξάχρονο Charley Bourne (έναν νεαρό εκπρόσωπο της εργατικής τάξης) ο οποίος ενώ κατατάσσεται πρόθυμα για να πολεμήσει το 1916, στη συνέχεια βιώνει τον κολασμένο κόσμο του πολέμου σε μια απάνθρωπη μάχη για επιβίωση!

In memoriam: Ron Smith (1924-2019)

Ο Βρετανός καλλιτέχνης των κόμικς Ronald («Ron») George Smith που πριν λίγες ημέρες συμπληρώθηκαν επτά έτη από το θάνατό του, γεννήθηκε στο Bournemouth της Νότιας Αγγλίας το 1924 και ήταν γιος ενός πολιτικού μηχανικού. Σκόπευε να ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του, όμως οι γυμνασιακές σπουδές του διακόπηκαν απότομα λόγω του Β’ Π.Π., που ξέσπασε το φθινόπωρο του 1939. Ο Ron κατατάχθηκε ως πιλότος στο πολεμικό πρόγραμμα εκπαίδευσης της RAF και κατέληξε να πετάει με Spitfire. Αποστρατεύτηκε το 1947 και εντάχθηκε στο στούντιο κινουμένων σχεδίων (καρτούν) Gaumont British, μαζί με τους μελλοντικούς συναδέλφους του, Mike Western και Eric Bradbury. Αργότερα βρήκε δουλειά σχεδιάζοντας κόμικς για την εταιρεία Amalgamated Press υπό τον εκδότη Leonard Matthews, ξεκινώντας στο περιοδικό Knock-Out με χιουμοριστικές σειρές όπως τα Deed-a-Day Danny και Young Joey. Το πρώτο του έργο περιπέτειας ήταν μια διασκευή της ταινίας του Burt Lancaster, The Flame and the Arrow (1951).

Black Max: ο σατανικός Βαρώνος των κόμικς!

Η σειρά που γνωρίσαμε στην Ελλάδα από το περιοδικό Αγόρι.

Ο Black Max είναι ένας βρετανικός χαρακτήρας κόμικ που έχει εμφανιστεί σε ομώνυμες σειρές που δημοσιεύονται από τα έντυπα της εταιρείας IPC και προσφάτως την Rebellion Developments. Παρότι έκανε το ντεμπούτο του στο #1 του περιοδικού Thunder, αργότερα εμφανίστηκε στο Lion και σε μια έκδοση του Valiant Annual. Το 2017 επέστρεψε στο Scream & Misty Halloween Special.

Ο χαρακτήρας, ένας Γερμανός πιλότος μαχητικού αεροπλάνου του Α' Παγκοσμίου Πολέμου με τηλεπαθητικό έλεγχο πάνω σε γιγάντιες νυχτερίδες, εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο #1 του εβδομαδιαίου περιοδικού της IPC, Thunder, στις 17 Οκτωβρίου 1970. Το κόμικ διήρκεσε μόνο 22 τεύχη (έως και αυτό της 13 Μαρτίου 1971) πριν συγχωνευθεί με το Lion. Ο Black Max επέζησε της συγχώνευσης και θα συνεχιζόταν μέχρι τις 21 Οκτωβρίου 1972. Αντικαταστάθηκε από ένα spin-off με τίτλο Secrets of the Demon Dwarf, που επικεντρώνεται στον δευτερεύοντα χαρακτήρα Doktor Gratz. Από το 2018, ο ανελέητος Βαρώνος των αιθέρων έχει επιστρέψει με νέο υλικό, που δημοσιεύεται από την εταιρεία Rebellion Developments. Έκτοτε, εμφανίστηκε στο 2000 A.D., όπου αποκαλύπτεται ότι είναι εξάδελφος του χαρακτήρα Captain Constanta από τη σειρά Fiends of the Eastern Front των Gerry Finlay-Day και Carlos Ezquerra.

ΜΑΡΚ και ΜΙΣΤΕΡ ΝΟ «γιορτάζουν» φέτος!

(Γράφει και επισημαίνει ο λάτρης-νοσταλγός των κόμικς Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Το 2026 που μόλις ξεκίνησε είναι μία συμβολική χρονιά για δύο εμβληματικούς χαρακτήρες της «9^ης Τέχνης», τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Ο πρώτος εξ’ αυτών, ο περίφημος λοχαγός ΜΑΡΚ (Comandante Mark) «γεννήθηκε» στην Ιταλία από τη συνεργατική τριάδα των τριών Τορινέζων καλλιτεχνών και φίλων Pietro Sartoris, Darrio Guzzon, Giovanni Sinchetto (που υπέγραφαν με το ακρωνύμιο eSseGeSse) το Σεπτέμβριο του 1966, δηλαδή σε λίγους μήνες θα γιορτάσουμε την 60χρονη επέτειό του. Από την άλλη υπάρχει ο -επίσης Ιταλικής προέλευσης- Μίστερ ΝΟ, δημιούργημα του συγγραφέα και εκδότη Sergio Bonelli και του σχεδιαστή Gallieno Ferri, που ναι μεν πρωτοεμφανίστηκε το 1975, αλλά φέτος τον Απρίλιο συμπληρώνεται ακριβώς μισός αιώνας από την πρώτη του παρουσία στη χώρα μας.

David Sque (Βρετανός ζωγράφος και δημιουργός κόμικς)

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Ο φίλος μου Ντέιβιντ Σκιου γεννήθηκε στις 26 Απριλίου 1944 στο Bournemouth της Νότιας Ακτής της Αγγλίας (Ηνωμένο Βασίλειο). Σπούδασε ζωγραφική στο τοπικό καλλιτεχνικό κολέγιο υπό την καθοδήγηση του Colin Dudley-Page, με συμφοιτήτρια την Yvonne Mullins (μετέπειτα Hutton). Έλαβε Εθνικό Δίπλωμα Καλών Τεχνών και Σχεδίου και ξεκίνησε να εργάζεται επαγγελματικά από την ηλικία των 22 ετών. Ασχολήθηκε με εικονογραφήσεις βιβλίων, σχεδίαση εικονογραφημένων σειρών (κόμικς), ενώ παράλληλα φιλοτέχνησε ζωγραφικούς πίνακες (τοπία, πορτρέτα επωνύμων κλπ) και μορφές για βίντεο-παιχνίδια. Αγαπημένα του θέματα είναι ο μηχανοκίνητος αθλητισμός και το γκολφ. Εξαιρετικά ήταν, επίσης, τα σχέδιά του πάνω σε πλοία, αλλά και στην αποτύπωση ιστορικών μορφών και περιόδων (ενδυμασία, οπλισμός κλπ). Επί 20 συνεχόμενα έτη έζησε και εργάστηκε στην Ισπανία, αλλά παραμένει μεγάλος λάτρης της Ελλάδας, την οποία επισκέφτηκε ως τουρίστας τουλάχιστον πέντε φορές μέχρι σήμερα.

ΤΙΡΑΜΟΛΑ #1

Το #1 του αγαπημένου περιοδικού ΤΙΡΑΜΟΛΑ

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

[1η δημοσίευση από τη στήλη ΝΟΥΜΕΡΟ 1 του περιοδικού ΜΠΛΕΚ]

Το εβδομαδιαίο εικονογραφημένο περιοδικό «Τιραμόλα» (Tiramolla) πρωτοεκδόθηκε στην Ελλάδα -με αρχικό κόστος 3 δραχμές- από την εταιρία «Καμπανάς – Ελλάς» (που είχε εισάγει και τον Σεραφίνο) στις 26 Ιουνίου του 1970 και ημέρα Παρασκευή, ως μία αποκλειστικότητα των Ιταλικών εκδόσεων Alpe. Στη γειτονική χώρα η εκδοτική του πορεία υπήρξε μακρά, αφού διάρκεσε από τις 8 Αυγούστου του 1952 (αρχικά ως δευτερεύων χαρακτήρας του περιοδικού Cucciolo και εν-συνεχεία, από τις  15 Ιουλίου 1959 σε αυτόνομο τίτλο) μέχρι τα μέσα του 1993.

Οι δημιουργοί του λαστιχάνθρωπου

Εμπνευστής της λαστιχόμορφης φιγούρας ήταν ο συγγραφέας Roberto Renzi (1923 – 2018) ένας δραστήριος και πολυπράγμων δημοσιογράφος, Ιταλός συνεργάτης της Walt Disney Co. Ο ήρωάς του (εντελώς διαφορετικός από τον Akim, που επίσης δημιούργησε με τη βοήθεια του σχεδιαστή Augusto Pedrazza και τον έφερε στην Ελλάδα ο εκδοτικός οργανισμός Δραγούνη) ήταν μία αστεία, σάρκινη εκτινασσόμενη μάζα (όπως υπονοεί και το όνομά του) που είχε υπηρέτη (τον «Ατσίδα»), φορούσε υμίψηλο καπέλο (!) και μπορούσε να πάρει οποιαδήποτε μορφή. Ο πρωτότυπος σχεδιασμός του Τιραμόλα πιστώνεται σε έναν νεαρό φοιτητή Ιατρικής που -ακολουθώντας το ταλέντο του- αφοσιώθηκε αποκλειστικά στα κόμικς εγκαταλείποντας την επιστήμη του. Ήταν ο Μιλανέζος Giorgio Rebuffi (1928 – 2014), ένας καλλιτέχνης που επίσης εργάσθηκε για λογαριασμό του Walt Disney. Ο Τιραμόλα  είναι μία παραλλαγή του Αμερικανού υπέρ-ήρωα Plastic Man του Jack Cole (1915 – 1958) που πρωτοεμφανίσθηκε στο #1 του περιοδικού Police Comics (Αύγουστος 1941, Quality Comics). Το 1992 ο Tiramolla έγινε κινούμενο σχέδιο, σηματοδοτώντας την ολοκλήρωση της τροχιάς του και τη δίκαιη καθιέρωσή του σαν ένας από τους πλέον αναγνωρίσημους καρτουνίστικους ρόλους της παγκόσμιας σκηνής.

Η θρυλική "Μπονάντσα"!

 

1962

Bonanza είναι ο χαρακτηριστικός τίτλος μια αμερικανικής τηλεοπτικής σειράς γουέστερν που προβλήθηκε από το δίκτυο NBC (12 Σεπτεμβρίου 1959 - 16 Ιανουαρίου 1973). Με διάρκεια 14 σεζόν και συνολικά 431 επεισόδια, είναι το μακροβιότερο γουέστερν του NBC, η δεύτερη μακροβιότερη σειρά γουέστερν στην αμερικανική τηλεόραση (πίσω από το Gunsmoke του CBS) και μία από τις μακροβιότερες αμερικανικές σειρές ζωντανής δράσης. Διαδραματίζεται στη δεκαετία του 1860 (περ. 1861-1867) και επικεντρώνεται στη ζωή της εύπορης οικογένειας των Cartwright (πατέρας με τρεις γιους), γαιοκτημόνων που ζουν στο ράντσο τους (Ponderosa) κοντά στην πόλη Βιρτζίνια της Νεβάδα. Αρχικοί πρωταγωνιστές ήταν οι ηθοποιοί Lorne Greene (1915-1987), Pernell Roberts (1928-2010), Dan Blocker (1928-1972) και Michael Landon (1936-1991), που ερμήνευαν τους τέσσερις βασικούς χαρακτήρες του έργου.