Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

Welcome to the club, Roy! - Το Θύμα και ο Θύτης [Μέρος Β]

(Διασκευή από το κόμικ: Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)


Καθώς το πρώτο επίσημο ματς πλησίαζε, η δημοφιλία των παιδιών αυξανόταν κατακόρυφα. Ο Τζίμυ, ο Τζεφ, ο Μέρβιν και οι υπόλοιποι δεν προλάβαιναν να υπογράφουν αυτόγραφα, σε κάθε επίσημη εμφάνισή μας. Διείδα τον κίνδυνο («να πάρουν τα μυαλά τους αέρα») και σκλήρυνα τη στάση μου μέσα στα αποδυτήρια, προειδοποιώντας τους πως, αν συνέχιζαν αυτή τη ναρκισιστική συμπεριφορά, θα τους τιμωρούσα! Έπρεπε να είμαι όσο το δυνατό πιο απαιτητικός μαζί τους, διότι οι κίνδυνοι πάραμόνευαν. Δεν ήθελε πολύ να έρθεί η πρώτη αποτυχία και τότε ήμουν βέβαιος ότι όλοι θα περίμεναν να επωφεληθούν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. "Όλες οι ομάδες θα παίξουν αφηνιασμένα για να μας κερδίσουν" θυμάμαι να τους λέω κάποια στιγμή, ενώ οι περισσότεροι από αυτούς απορούσαν για τον έντονο ρυθμό που είχα επιβάλει.

Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

Μπλεκ #54: Ραγισμένη Καρδιά - Η Καλύτερη Ιστορία Μπλεκ; (Ανάλυση - Κριτική)

Γράφει ο Ίωνας Αγγελής

Έφτασε λοιπόν και στα Ελληνικά η περιπέτεια «ΡΑΓΙΣΜΕΝΗ ΚΑΡΔΙΑ», στο νέο της τεύχος #54. Η ιστορία αυτή είναι Σέρβικης καταγωγής, σε σενάριο και σχέδια Brainslav «Bane» Kerac.

Είναι η προσωπικά αγαπημένη μου περιπέτεια Μπλεκ (δείτε σχετικό άρθρο εδώ) για διάφορους λόγους που πιστεύω πως αξίζουν ολόκληρο άρθρο, καθώς η ιστορία χρειάζεται πολύ, μα πάρα πολύ ανάλυση. Πολλοί, μαζί με εμένα, την ονομάζουμε η καλύτερη ιστορία του Μπλεκ όλων των εποχών. Γιατί όμως; Αυτό θα απαντήσουμε σήμερα…

Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

SANDMAN του Neil Gaiman

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

“People think dreams aren't real just because they aren't made of matter, of particles. Dreams are real. But they are made of viewpoints, of images, of memories and puns and lost hopes.” 
― Neil Gaiman

Στα τέλη της δεκαετίας του '80 ο περισσότερος κόσμος έβλεπε πλέον με διαφορετικό μάτι την παρουσία των κόμικς στη σύγχρονη κουλτούρα και αυτό είχε επιτευχθεί με δημιουργίες όπως το Watchmen του Alan Moore,Dark Knight Returns του Frank Miller και Μaus του Art Spiegelman κ.α.Δημιουργίες όπως αυτές έκαναν τους περισσότερους να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους για το τι ακριβώς είναι τα κόμικς και σε ποιες ηλικίες απευθύνονται...Για πρώτη φορά τα κόμικς άρχισαν να αντιμετωπίζονται σαν μορφή τέχνης και όχι σαν παιδικά αναγνώσματα μόνο....
Αυτό μπορούμε να πούμε ότι "άνοιξε την όρεξη"και άλλων σημαντικών δημιουργών-πολλών εκ των οποίων δεν είχαν δουλέψει μέχρι τότε στον χώρο των κόμικς-να βάλλουν και το δικό τους λιθαράκι στο να μεγαλώσει ακόμα περισσότερο το οικοδόμημα της 9ης τέχνης...

Ένας από αυτούς τους δημιουργούς ήταν και ο Βρετανός συγγραφέας Νeil Gaiman.Ο Gaiman ουσιαστικά πήρε το βάπτισμα του πυρός στα κόμικς αναλαμβάνοντας το θρυλικό πιά Miracleman όταν ο φίλος του Alan Moore αποχώρησε από τον τίτλο..Μετά το κλείσιμο του τίτλου και της εταιρείας που το έβγαζε στην Αμερική(Εclipse)o Gaiman θα δουλέψει σε διάφορες ιστορίες με τον Dave Mckean(που θα συνεργαστούν και στο Sandman που θα δούμε παρακάτω)τραβώντας τη προσοχή των υπεύθυνων της DC comics που θα τον εντάξουν στο ενεργητικό της εταιρείας το 1987.Εκεί θα δουλέψει πρώτα στο Black Orchid μέχρι που η Karen Berger(η οποία θα γινόταν στο μέλλον υπεύθυνη για το πιο ενήλικο imprint της DC την Vertigo)αφού διάβασε τον τίτλο του ζητά να δημιουργήσει ιστορίες για έναν παλαιότερο χαρακτήρα της DC τον Sandman(της silver age εκδοχής του χαρακτήρα μιά δημιουργία των Kirby,Simon&Fleisher)ζητώντας του να βάλει τη δική του πινελιά.Ο Gaiman αποφασίζει να δημιουργήσει τον δικό του χαρακτήρα,μία εντελώς καινούργια προσέγγιση του χαρακτήρα...

Ο νέος Sandman(αμμοάνθρωπος)γνωστός και ως Μορφέας(καθώς και με πολλά άλλα ονόματα ανα τους αιώνες όπως Όνειρος,Kai'ckul,Βασιλιάς των ονείρων κ.α.) ήταν ο άρχοντας των ονείρων,ένας από τους 7 Endless(οι υπόλοιποι είναι οι Πεπρωμένο,Θάνατος,Επιθυμία,Απελπισία,Καταστροφή,και η Μανία/Ντελίριο)ο οποίος αιχμαλωτίστηκε κάποια στιγμή πριν από 70 χρόνια από μία κρυφή τελετουργική οργάνωση.Όταν μετά δραπετεύει στη σημερινή εποχή, παίρνοντας την εκδίκηση του από αυτούς που τον φυλάκισαν,προσπαθεί να ανασυγκροτήσει το διαλυμένο του βασίλειο που ουσιαστικά κατέρρευσε στην 70χρονη απουσία του καθώς και να διορθώσει τα δικά του προσωπικά λάθη του παρελθόντος, καθώς και να βρει τα χαμένα του εργαλεία που διασκορπίστηκαν εδώ και εκεί(τη μάσκα του,το πουγκί με την άμμο που σκορπάει στα μάτια των θνητών για να κοιμηθούν,το μενταγιόν του κ.τ.λ.)...Η αλλαγή όμως δεν είναι και τόσο εύκολη υπόθεση για ένα αιώνιο πλάσμα....Θα έρθει σε σύγκρουση όχι μόνο με μέλη της οικογένειάς του που ο καθένας αντιδρά με το δικό του τρόπο στην επιστροφή του μετά από τόσα χρόνια αλλά και με τον εαυτό του...

Ο Gaiman διαμόρφωσε το χαρακτήρα του στηριζόμενος στη δική του εμφάνιση καθώς και στις δικές του ενδυματολογικές προτιμήσεις...Συνεργάστηκε με ταλαντούχους δημιουργούς όπως ο Dave Mckean που ζωγράφισε όλα τα υπέροχα-πραγματικά έργα τέχνης-εξώφυλλα της σειράς,καθώς και τους Sam Kieth,Mike Dringenberg,Jill Thomson,Shawn McManus και πάρα πολλούς άλλους που πραγματικά δημιούργησαν ένα εικονογραφημένο ποίημα....Ολόκληρη η σειρά ολοκληρώθηκε σε 75 τεύχη από τον Γενάρη του 1989 μέχρι τον Μάρτιο του 1996(από το τεύχος #47 εκδίδεται από τη Vertigo - imprint της DC) μαζί με κάποια one shots και τελείωσε με την αποχώρηση του Gaiman όταν τελείωσε όσα ήθελε να γράψει στην ιστορία του.Όπως ο ίδιος περιέγραψε την αποφασή του να τελειώσει τη σειρά " Θα μπορούσα να γράψω άλλα 5 τεύχη του Sandman;;Σίγουρα.Θα μπορούσα όμως να κοιτάξω τον εαυτό μου στο καθρέπτη και να είμαι ικανοποιημένος;;Όχι.Έιναι ώρα να σταματήσω γιατί έφτασα στο τέλος και καλύτερα να φύγω όσο είμαι ακόμα ερωτευμένος(με τη σειρά)"

Το κόμικ συνδυάζει πολλά και διαφορετικά genres (είδη)μεταξύ τους όπως horror,dark fantasy,urban&epic fantasy,με στοιχεία από κλασσική και σύγχρονη μυθολογία καθώς και μία τραγικότητα για τον χαρακτήρα που συναντάμε στις αρχαίες τραγωδίες....Ο διάσημος συγγραφέας Norman Mailer χαρακτήρισε τη σειρά ως "ένα κόμικ για διανοούμενους" ενώ ο πολυγραφότατος Stephen King , θαυμαστής του έργου του Gaiman δηλώνει για τη σειρά ότι "Οι ιστορίες του Sandman συνδυάζουν την απλότητα του παραμυθιού με τις ανατρεπτικές τάσεις της σύγχρονης μυθοπλασίας"...Η σειρά αποτέλεσε μία μεγάλη επιτυχία για τη DC και προσέλκυσε ένα διαφορετικό κοινό από αυτό που συνήθως διάβαζε τα mainstream κόμικς της ίδιας εταιρείας και άλλων,καθώς για πρώτη φορά το κόμικ διαβάζονταν και από πολλές γυναίκες οι περισσότερες από τις οποίες δεν είχαν διαβάσει μέχρι τότε κάποιο άλλο εικονογραφημένο έντυπο..θεωρείται ως ο καλύτερος τίτλος που έβγαλε ποτέ η Vertigo και έχει κερδίσει πάρα πολλά βραβεία κατα τη διάρκεια της εκδοσής του( World Fantasy Award, Eisner Awards,Ηugo&Bram Stoker awards,Angoulême International Comics Festival Prize κ.α.)

Ένα από τα σημαντικότερα εικονογραφημένα αναγνώσματα όλων των εποχών έχει κυκλοφορήσει πάμπολλες φορές σε trades paperbacks(10 τον αριθμό)καθώς και σε absolute editions(με νέα βελτιωμένα χρώματα)Annotated editions και omnibus editions ενώ στα ελληνικά αρχικά σε τεύχη από τη Modern times και αργότερα σε trades από την Anubis.Απλά δεν υπάρχει περίπτωση να λείπει από τη συλλογή κανενός λάτρη της 9ης τέχνης και όχι μόνο!!

Πέμπτη, 17 Μαΐου 2018

Ο Ουόλτ Ντίσνεϊ εμπνέεται από ένα «ποντίκι»!


(του Νίκου Δημ. Νικολαΐδη)

Στις 17 Μαΐου του 1930 ο εμβληματικός Ουόλτ Ντίσνεϊ (5 Δεκεμβρίου 1901 – 15 Δεκεμβρίου 1966) έγραψε το τελευταίο του σενάριο για την εικονογραφημένη σειρά με πρωταγωνιστή τον πασίγνωστο ποντικό Mickey Mouse, που εξέδιδε από τις 13 Ιανουαρίου της ίδιας χρονιάς η εταιρεία King Features. Το χαρακτήρα είχε εμπνευστεί ο ίδιος, παρατηρώντας ένα εξάρτημα του υπολογιστή στο γραφείο του που του θύμισε πολύ το συμπαθές τρωκτικό, στα τέλη της δεκαετίας του ’20. 

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018

Κόρτο Μαλτέζε - "...Και Ας Μιλήσουμε για Τυχοδιώκτες Ευγενείς" & "Η Αιτία Ήταν Ένας Γλάρος"

Γράφει ο Ίωνας Αγγελής


Κυκλοφόρησε, λοιπόν, την Κυριακή 13 Μαΐου με το Έθνος της Κυριακής, το 5ο τεύχος του ονειροπόλου ναυτικού Κόρτο Μαλτέζε, που στις 40 σελίδες του, περιέχει 2 κλασσικές περιπέτειες της δημιουργίας του Hugo Pratt, "...και ας μιλήσουμε για τυχοδιώκτες ευγενείς" και "Η αιτία ήταν ένας γλάρος", πάντα με νέα μετάφραση και εξώφυλλα, όπως και για πρώτη φορά έγχρωμα στην Ελλάδα!

Με το νέο άλμπουμ, αρχικά ολοκληρώνεται το story arc "Στον Αστερισμό Του Αιγόκερω". Επίσης οι ιστορίες αποτελούν την 6η και 7η δημιουργία του Hugo Pratt και την 5η και 6η ιστορία που φιλοξενήθηκε στο Pif Gadget, αντίστοιχα. Τέλος αποτελούν την 2η και 3η ιστορία του Ελληνικού άλμπουμ της Μαμούθ Comix (1990). 

Ας περάσουμε όμως τώρα αναλυτικά στην παρουσίαση/κριτική του τεύχους:


Δευτέρα, 14 Μαΐου 2018

Prince Valiant από Hal Foster


Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

Μία ακόμα μεγάλη μορφή και ένας από τους μεγαλύτερους εικονογράφους του 20ου αιώνα ήταν και ο παν μέγιστος Ηarold Rudolph Foster πιό γνωστός ως Hal Foster.Γεννημένος στις 16 Αυγούστου του 1892 στο Χάλιφαξ της Νέας Σκωτίας του Καναδά,με τη μοτοσυκλέτα του ταξίδεψε το 1919 μέχρι τις Ηνωμένες πολιτείες της Αμερικής για να μείνει μόνιμα στο Σικάγο.Εκεί σπούδασε στη σχολή καλών τεχνών και δούλεψε ως εικονογράφος κυρίως για διαφημίσεις εώς ότου το 1928 αναλάβει τον σχεδιασμό των strip με τον ήρωα του  Edgar Rice Burroughs Τarzan,μεταφέροντας στο χαρτί τις περιπέτειες του μέσα από τα βιβλία του δημιουργού του.Σύντομα όμως ο Foster άρχισε να γράφει τις δικές του ιστορίες.

Χρόνια πολλά στο Νίκο Δεληγιώργη!


Ο Νίκος Δεληγιώργης, εκδότης πολλών δημοφιλών περιοδικών (κόμικς) των δεκαετιών ’70 – ’90 γίνεται σήμερα 81 ετών, καθώς έχει τα γενέθλιά του. Γεννημένος στον Πειραιά στις 14 Μαΐου του 1937, πέρασε δύσκολα παιδικά και εφηβικά χρόνια, καθώς ήταν αναγκασμένος να εργασθεί από μικρή ηλικία προκειμένου να εξασφαλίζει τα προς το ζην. Το εμπορικό του δαιμόνιο, ωστόσο, γρήγορα του έδειξε το δρόμο της επιτυχίας και μαζί με το δημοσιογράφο Κώστα Μπαζαίο, δημιούργησαν τον Ιούνιο του 1972 το κοριτσίστικο εβδομαδιαίο έντυπο «Μανίνα» που έμελλε να καταστεί εμβληματικό για μια ολόκληρη 20ετία και να φτάσει να πουλάει περισσότερα από 100.000 αντίτυπα εβδομαδιαίως. 

Welcome to the Club, Roy! - Η Επιστροφή Της Βολίδας [Μέρος Α]

Duncan Mc Kay (Pordean)
(Διασκευή: Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)

Η νέα αγωνιστική χρονιά ξεκινούσε, στα μέσα του καλοκαιριού του 1975 και με έβρισκε με διπλά καθήκοντα, αυτά του παίκτη-προπονητή. Η κατάκτηση του Κυπέλλου Ευρώπης είχε δημιουργήσει τεράστιες ευθύνες σε μένα και τα υπόλοιπα παιδιά, όσο και μεγάλες προσδοκίες στο φίλαθλο κόσμο του συλλόγου.

Είχα αποφασίσει να εφαρμόσω ένα νέο, πρωτοποριακό για εκείνη την εποχή αγωνιστικό σύστημα, που πίστευα ότι θα ταίριαζε καλύτερα στο στυλ της Μέλτσεστερ. Στην πρώτη μας προπόνηση στο «Μελ Παρκ» ανέλυσα την τακτική του «4-2-4», όπως την είχα σκεφτεί. "Έχω τραβήξει τον Τζάμπο στο κέντρο, για να παίζει δίπλα στον Σλέηντ" θυμάμαι ότι είπα, ελπίζοντας ότι η ταχύτητα του Τράνζον θα βοηθούσε την επίθεσή μας και πάντα σε συνδυασμό με την πληθωρικότητα του Τζάϊλς, ο οποίος θα κάλυπτε το κενό του πρώτου, όταν εκείνος θα έβγαινε μπροστά.

Ήταν αυτό που κάποιοι ανόμασαν αργότερα "ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο" και είχα την τιμή να το δοκιμάσω πρώτος σε όλη την Ευρώπη, έναν καιρό που οι Ιταλοί έπαιζαν «κατενάτσιο», ενώ οι Γερμανοί περιορίζονταν σε... πασίτσες ανταλάσσοντας τη μπάλα με έναν εκνευριστικό, επαναλαμβανόμενο τρόπο, οι Ισπανοί δοκίμαζαν την αντοχή των αντιπάλων τους στα σκληρά τζαρτζ και όχι μόνο, ενώ οι Γάλλοι προτιμούσαν ακόμη το ποδόσφαιρο της δεκαετίας του '60...

Κυριακή, 13 Μαΐου 2018

Κριτική - Ζαγκόρ #12: Αμερικάνικη Οδύσσεια Μέρος Α'

Γράφει ο Ίωνας Αγγελής

Έφτασε, λοιπόν, και το 12ο τεύχος του Ζαγκόρ, το οποίο είναι κάτι παραπάνω από απλό τεύχος αυτή τη φορά. Ένα, θα μπορούσε να πει κανείς, τεύχος αφιερωμένο στους παλιούς αναγνώστες του ήρωα, καθώς περιλαμβάνει μία από τις κλασσικότερες περιπέτειες του ήρωα, ονόματι "Αμερικάνικη Οδύσσεια". Η ιστορία αυτή του ήρωα, δημοσιεύθηκε στη χώρα μας στα Μέγαλος Μπλεκ #33-36 (Αύγουστος - Νοέμβριος 1972) και το εξώφυλλο της ιστορίας στο Ζαγκόρ #139 (1973) (για το σχετικό άρθρο πατήστε εδώ). 

Το νέο τεύχος αποτελείται από 4 συνολικά ιστορίες σε μετάφραση και επιμέλεια της Κωνσταντίνας Φατούρου, 2 του Ζαγκόρ, τις "Φαντάσματα για τον Ντίγκινγκ Μπιλ Μέρος Β" και "Αμερικάνικη Οδύσσεια Μέρος Α" , "Η Ιστορία Ενός Ήρωα Μέρος Α" του Μίστερ Νο και "Βαμμένη Έρημος Μέρος Β" του Τεξ. Επίσης, ο Λευτέρης Ταρλαντέζος επιστρέφει με το καθιερωμένο δισέλιδο αφιέρωμα "Τα Νέα του Ντάρκγουντ" και ο Λεωκράτης Ανεμοδουράς με το Editorial. Το εξώφυλλο είναι του Gallieno Ferri. 

Σάββατο, 12 Μαΐου 2018

KINGDOM COME Aπο Mark Waid & Alex Ross

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

Μετά το αριστουργηματικό Marvels ο Alex Ross ήθελε να δημιουργήσει και μία αντίστοιχη ιστορία με τους κλασσικούς ήρωες του DC universe.Έιχε στο νου του μία ιστορία στα πρότυπα των Watchmen του Alan Moore και έστειλε ένα σενάριο 40 σελίδων στον James Robinson(που ειδικεύεται πάντα στους παλαιούς ήρωες ειδικά της Golden age εποχής)αλλά τελικά ο σεναριογράφος που συνεργάστηκε για το project ήταν ο Mark Waid που οι υπεύθυνοι της DC τον επέλεξαν για τη δυναμική γραφή του και επίσης για τις γνώσεις του γύρο από την ιστορία των ηρώων του DC universe καθώς και την πολύ καλή δουλειά του σε τίτλους όπως Flash,Legion of Super heroes κ.α. Και εγένετο το Kingdome Come(Mάιος-Αύγουστος 1996)



Μέσα σε 4 τεύχη οι Waid&Ross δημιούργησαν ένα έπος..Φυσικά η ιστορία ανήκει στην κατηγορία των Elseworlds ιστοριών δηλαδή δεν επηρεάζει το κανονικό continuity του DC universe,αλλά αυτό δεν την κάνει λιγότερο αριστουργηματική κάθε άλλο βέβαια(περισσότερη ελευθερία στους δημιουργούς,εξελίξεις που δεν ακολουθούν προηγούμενα τεύχη ή δεν επηρεάζουν τα επόμενα)...
Η ιστορία μας αρχίζει με έναν πάστορα τον Νοrman McCay(χαρακτήρας που βασίστηκε στον πατέρα του σχεδιαστή) o οποίος μετά τον θάνατο του φίλου του Wesley Dodds(golden age Sandman)κατα κάποιο τρόπο "κληρονομεί" τις δυνάμεις του και βλέπει οράματα και προφητικά όνειρα για ένα σκοτεινό και καταστροφικό μέλλον,βγαλμένο μέσα από την Αποκάλυψη...Λίγο πριν χάσει τα μυαλά του τον προσεγγίζει ο Spectre και τον ειδοποιεί ότι όντως κληρονόμησε τις δυνάμεις του φίλου του και ότι το πνεύμα της εκδίκησης έχοντας χάσει κάθε ίχνος ανθρωπιάς του,δεν μπορεί να κρίνει ή να τιμωρήσει τις πράξεις των ανθρώπων...Χρειάζεται και τον McCay για να τον βοηθά στις κρίσεις του τώρα ειδικά που πλησιάζει η επερχόμενη καταστροφή...(Armagedon)


Οι υπερήρωες από την άλλη έχουν χάσει εντελώς την ταυτότητά τους, τον σκοπό τους και τα ιδανικά τους καθώς και τον αληθινό λόγο της ύπαρξης τους...Έχοντας βγάλει απο τη μέση τους περισσότερους super villains(είτε τους έχουν σκοτώσει,είτε είναι φυλακισμένοι)αναλλώνονται σε μάχες αναμεταξύ τους βάζοντας σε κίνδυνο και την ζωή αθώων ανθρώπων.Οι περισσότεροι απο αυτούς είναι απόγονοι των πρώτων υπερηρώων(π.χ. Nightstar κόρη του Dick Grayson και της Starfire)και ανάμεσά τους ο παντοδύναμος Magog που δεν έχει ενδοιασμούς να σκοτώσει(π.χ.τον Joker) για να φέρει δικαιοσύνη όπως αυτός την κρίνει...Όπως καταλαβαίνετε η λεπτή διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον hero και στον Villain δεν υπάρχει πλέον,έχει σβηστεί εντελώς...Οι δέ ήρωες της παλαιότερης γενιάς έχουν αποσυρθεί(ακολουθώντας το παράδειγμα του Superman)ή έχουν βρεθεί στο περιθώριο ξεχασμένοι....Η απόφαση του Superman να αποσυρθεί πάρθηκε όταν ο Joker εμφανίστηκε στη Metropolis σκοτώνοντας 93 ανθρώπους στη Daily Planet(μεταξύ των οποίων και η Lois Lane).O Joker συλλαμβάνεται και οδηγείται στη φυλακή αλλά εκεί ακριβώς ο Magog αποδίδει τη δική του δικαιοσύνη και τον σκοτώνει,κάνοντας τον Superman να αποσυρθεί για 10 χρόνια...

Όταν όμως η νέα γενιά των ηρώων στη προσπάθεια τους να εξοντώσουν τον Parasite,καταστρέφουν ολόκληρη την πόλη του Kansas,η Wonder Woman βρίσκει τον Superman στη φάρμα του και τον πείθει να επιστρέψει πίσω.O Superman θα (ξανά)δημιουργήσει την Justice League με νέους αλλά και τους παλαιότερους ήρωες,εκτός την παρουσία του Bat Man ο οποίος ποτέ δεν του συγχώρεσε την 10χρονη απουσία του,καθώς και θεωρεί επίσης ότι το να λύσεις τα προβλήματα χρειάζεται στρατηγική και όχι δύναμη!!Ο Βαt Man επίσης δημιουργεί τον δικό του "στρατό"από ήρωες 3ης γενιάς καθώς και βετεράνους όπως ο Green Arrow&Blue Beetle τους οποίους ονομάζει Outsiders...Δικό του στρατό όμως δημιουργεί και ο Lex Luthor τους Mankind Liberation Front χρησιμοποιώντας golden age villains(όσοι είναι ζωντανοί τουλάχιστον)με σκοπό φυσικά την κατάκτηση του κόσμου και τον αφανισμό των ηρώων...

O Superman και οι υπόλοιποι Leaguers δημιουργούν φυλακές υψίστης ασφαλείας(που τις ονομάζουν Gulag)για ήρωες και εχθρούς...Ο Batman και οι Outsiders του φαινομενικά δείχνουν να παίρνουν το μέρος τoυ Luthor ο οποίος σχεδιάζει επίθεση στις φυλακές χρησιμοποιώντας τον Billy Batson σαν Captain Marvel που βρίσκεται κάτω από την επιρροή του...
Κάθε τεύχος καλύτερο από το προηγούμενο,με την αγωνία να κορυφώνεται όσο η ιστορία εξελίσσεται...Ο Waid για μια ακόμη φορά δείχνει πόσο έμπειρος τεχνίτης του λόγου είναι τόσο με το σφιχτοδεμένο του σενάριο όσο και με την προσέγγιση των χαρακτήρων..Οι ήρωες πίσω από τις δυνάμεις τους και τις στολές τους δεν παύει να είναι και αυτοί άνθρωποι και να κάνουν λάθη,να έχουν ηθικά διλήμματα και να συνειδητοποιούν ότι τελικά η επιρροή τους στις επόμενες γενιές δεν ήταν αυτή που πίστευαν ή ήθελαν να ήταν....

Για το σχέδιο του Ales Ross δεν θα μπορούσα να είμαι αντικειμενικός καθώς τυγχάνω μεγάλος θαυμαστής του και ότι και να πώ πάλι θα ήταν λίγο να περιγράψει το πόσο υπέροχος εικονογράφος είναι...Όπως και με τα Marvels έτσι και με το Kingdom Come ο Ross έδειξε τόσο στο αναγνωστικό κοινό όσο και στην βιομηχανία των κόμικ πώς πρέπει να σχεδιάζονται τα κόμικ από τη δεκαετία του '90 και ύστερα και νομίζω ότι πολλοί επηρεάστηκαν από το σχεδιαστικό του στύλ τα επόμενα χρόνια...Έιναι ο άνθρωπος που μέσα από τα σχέδια του σε κάνει να πιστέψεις ότι οι σούπερ ήρωες είναι αληθινοί....


Το Kingdom Come έβγαλε to 1999 και ένα ανεπίσημο sequel(ή prequel αν θέλετε) δύο τευχών(και κάποιων one shots)το Kingdom σε σενάριo και πάλι του Waid αλλά χωρίς τη συμμετοχή του Aleχ Ross στο σχέδιο που αποχώρησε μετά από καλλιτεχνικές(και σεναριακές) διαφορές με τον Waid.Έχει εκδοθεί πάμπολες φορές σε trades,hardcover και absolute edition και στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Anubis ως Kingdom Come: Σύγκρουση Τιτάνων.

10 χρόνια δίχως το Mike Western

M. Western (δεκαετία '40)
(γράφει ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)
Ο σπουδαίος ζωγράφος και δημιουργός κόμικς Mike Western που απεβίωσε μια μέρα σαν σήμερα πριν από 10 ακριβώς χρόνια (13 Μαΐου 2008) ήταν ένας καλλιτέχνης υψηλής ποιότητας και μέγιστης παραγωγικότητας. Γεννημένος στο Σάουθαμπτον της Αγγλίας στις 4 Φεβρουαρίου του 1925, εργάσθηκε αρχικά ως επιμελητής παραγωγής στην εταιρεία “GB Animation” αμέσως μετά την απόλυσή του από το βρετανικό στρατό, μέσα από τις τάξεις του οποίου έλαβε μέρος στις συγκρούσεις του Β΄ παγκόσμιου πολέμου. Αφού μεσολάβησαν μερικές συνεργασίες του σε κινηματογραφικές παραγωγές, απασχολήθηκε στην εκδοτική επιχείρηση “Amalgamated Press” μαζί με τους πρώην συναδέλφους του στη βιομηχανία των καρτούν, Ron Clark και Eric Bradbury, δημιουργώντας διάφορες εικονογραφημένες σειρές για λογαριασμό του περιοδικού “Knock Out”, όπως το γουέστερν “Lucky Logan” και το πολύ ενδιαφέρον "Johnnie Wingco" με ήρωα έναν πιλότο αεροσκάφους. 

Παρασκευή, 11 Μαΐου 2018

Sergio Bonelli: Ένας από τους Μεγαλύτερους Πατέρες των Κόμικς!

Γράφει ο Ίωνας Αγγελής

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ: Ο Sergio Bonelli όταν ξεκίνησε την πορεία του ως σεναριογραφός ποτέ δεν περίμενε την μεγάλη επιτυχία του η οποία πλέον σου προκαλεί δέος. Στην ηλικία των 22, με το ψευδώνυμο Annalisa Macchi, ξεκίνησε να γράφει σενάριο σε στριπάκια σε διάφορες εφημερίδες. Από το 1957 στην ηλικία των 25 κατέληξε να παίρνει τα ηνία του εκδοτικού οίκου της οικογένειάς του Herald (πρώην εκδότης η μητέρα του Tea Bonelli).

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ: Με το νέο του ψευδώνυμο Guido Nolitta, η πρώτη του δημιουργία στον εκδοτικό του οίκο είναι το περιοδικό "Un Ragazzo nel Far West" (σε εμάς γνωστός ως Τομ) το 1958 σε σχέδια Franco Bignotti. Το άλλο ήταν το "Gli Albi del Cow Boy" που εκδόθηκε μέχρι το 1963. Εκείνος πάντα έγραφε τα σενάρια και συνεργαζόταν με άλλους σχεδιαστές στο σχέδιο της ιστορίας.


Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ: Ο ήρωας ο οποίος τον έκανε γνωστό ήταν ο ένας και μοναδικός Zagor, ο οποίος μετά τον Tex είναι το πιο φημισμένο πρόσωπο που δημιούργησε ο οίκος. Η δημιουργία του έγινε πραγματικότητα με τον καλλιτέχνη Galieno Ferri ο οποίος συνέβαλε αρκετά στη εικόνα του ήρωα. Ο ήρωες κυκλοφορούσε τα έτη 1961-1964 σε στριπάκια. Από το 1965, με το πλέον μηνιαίο περιοδικό Zagor (η έκδοση ήταν η συνέχεια της σειράς Zenith Gigante, παίρνοντας τη σκυτάλη από το Νο51) η φήμη του ήρωα εξαπλώθηκε σε όλη την Ιταλία και μετα από μερικά χρόνια έγιναν οι πρώτες μεταφράσεις του γύρω στον κόσμο (Γιουγκοσλαβία, Γαλλία, Ελλάδα κλπ). Οι πωλήσεις έφταναν τον κολοσσό Τεξ μερικές φορές. Ο Τεξ να σημειωθεί ήταν δημιουργία του πατέρα του, Giovanni Luigi Bonelli. Η επόμενη δημιουργία του ήταν ο Jerry Drake, κατά κόσμον Mister NO. Ο ήρωας που ο εκδότης αγάπησε περισσότερο, πρωτοεκδόθηκε το 1975 και υποτίθεται πως θα ήταν μίνι σειρά, με 5 μόνο τεύχη (κυκλοφόρησαν μέσα από εφημερίδα), όμως κατέληξε να παίρνει άλλα 364 τεύχη μονάχα στην τακτική σειρά και άλλα περίπου 50 τεύχη διαφόρων ειδικών εκδόσεων, καθώς πουλούσε μεγάλα νούμερα. Ο Nollita τον αγάπησε πάρα πολύ που επαναλαμβάνε σε κάθε του δήλωση. Επίσης, όταν ο ήρωας ολοκλήρωσε την πορεία του το 2006, εκείνος μετά από λίγους μήνες άφησε τον εκδοτικό οίκο. Οι πωλήσεις του ήρωα σε κάποια φάση είχαν φτάσει περίπου τα νούμερα του Ζαγκόρ, αλλά γενικότερα πάντα ο ήρωας ήταν πάντα γνωστός ως ο τρίτος της παρέας Τεξ-


Ζαγκόρ-Μίστερ ΝΟ.

Η ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΗ ΤΟΥ ΠΟΡΕΙΑ: Ο Sergio, πάντα ήξερε τι ήθελε να πει στις ιστορίες του. Έγραψε όλες τις ιστορίες του Un Ragazzo nel Far West και Gli Albi del Cow Boy. Έγραψε δεκάδες ιστορίες Ζαγκόρ και Μίστερ ΝΟ, μέχρι και το 1980, όπου λόγω των εκδοτικών του υποχρεώσεων αναγκάστηκε να διακόψει το συγγραφικό του έργο στον Ζαγκόρ, αλλά παρέμεινε στον Μίστερ ΝΟ για μερικές ακόμα ιστορίες την επόμενη πενταετία, με τη βοήθεια και άλλων συγγραφέων. Η μέγαλη του επιστροφή έγινε όταν έγραψε , από τον Σεπτέμβριο του 2005 μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2006, τα τελευταία 15 τεύχη του Μίστερ ΝΟ (#356-369). Μετά από αυτό το 2007 αποσύρθηκε από τον εκδοτικό οίκο δίνοντάς τον στον καλύτερο συνεργάτη του, Decio Canzio, υπό τον νέο τίτλο της εταιρείας "Sergio Bonelli Editore". Επίσης έγραψε τη δεκαετία του '70 ιστορίες Τεξ, μετά τον πατέρα του.


Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ: Με τις εξαιρετικές του εκδόσεις ο εκδοτικός οίκος πήγε σε ψηλά επίπεδα και άλλαξε τον χώρο των κόμικς στην Ιταλία. Ο θρύλος των εκδόσεων του πέρασε σε παγκόσμιο επίπεδο με αποτέλεσμα  διάφορες ιστορίες να μεταφράζονται σε πολλές χώρες. Οι υπόλοιποι μεγάλοι ήρωες του εκδοτικού οίκου (Dylan Dog, Nathan Never, Julia, Martin Mystere) όπως λέει ο Sergio δεν θα γινόνταν πραγματικότητα χωρίς τον Μίστερ ΝΟ, ο οποίος με την αντιηρωική φιγούρα του έδωσε το πρόσωπο των εκδόσεων που είναι τώρα. Ακόμα και ο Ζαγκόρ επηρεάστηκε που πλέον έχει πιο σκληρές επιστημονικής φαντασίας ιστορίες. Οπότε  συμπεραίνουμε πως ο Μίστερ ΝΟ ήταν ο βασικός ήρωας των εκδόσεων. Ο Bonelli έτρεφε μια βαθιά αγάπη για τα κόμικς και πάντα έδινε την ψυχή του σε αυτά. Κινηματογράφος ή κόμικς ήταν και τα 2 κοινές αγάπες. Μία ζωή γεμάτη κόμικς. Έδωσε πληθώρα ιστοριών και πάντα ήταν ευτυχισμένος με αυτό που έκανε. Αυτό μετράει πάνω από όλα.


Εις την μνήμην του: 2 Δεκεμβρίου 1932- 26 Σεπτεμβρίου 2011

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2018

I saw it του Keiji Nakasawa

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

Συχνά τα κόμικς που βασίζονται σε προσωπικά βιώματα του δημιουργού είναι και αυτά που πάντα κερδίζουν τον αναγνώστη με την αμεσότητα τους και τη συναισθηματική φόρτιση που μπορεί να του προκαλέσουν.Ένα τέτοιο κόμικ είναι και το I saw it(Educomics 1982) όπου μέσα στις λιγοστές του σελίδες καταφέρνει όλα όσα αναφέρθηκαν και με το παραπάνω.

Tα δεινά της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα μέσα από το αυτοβιογραφικό manga του σπουδαίου Mangaka Keiji Nakazawa(Barefoot Gen/Hadashi no Gen) Ore wa mita που δημοσιεύτηκε στο Shοnen Jump το 1972 (I saw it στην Αμερικάνικη του μετάφραση το 1982)και ο αγώνας για επιβίωση μέχρι την επαγγελματική του αποκατάσταση σαν mangaka σε μία συγκλονιστική ιστορία.Οι πραγματικοί ήρωες δεν είναι αυτοί με υπερδυνάμεις και φανταχτερά κοστούμια,αλλά αυτοί που επιβιώνουν μέσα από τις φρικαλεότητες ενός πολέμου για τον οποίο δεν έφταιγαν οι ίδιοι...
Και παρ' όλα τα δεινά που περνάνε βρίσκουν τη δύναμη να αντεπεξέλθουν και να επιβιώσουν έτσι ώστε να δώσουν το μήνυμα ότι ο άνθρωπος μπορεί να τα καταφέρει αν έχει δύναμη και πίστη για μία καλύτερη ζωή ακόμα και μέσα από το ολοκαύτωμα του πολέμου....Και αυτό το μήνυμα περνάει μέσα από το υπέροχο αυτό κόμικ ο δημιουργός που δυστυχώς μας άφησε πριν λίγα χρόνια,αλλά η δουλειές του θα εξακολουθούν να μας θυμίζουν ότι η ζωή ακόμα και με τις δυσκολίες της είναι όπως τη φτιάχνουμε εμείς.
To ίδιο θέμα ο δημιουργός πραγματεύεται και στο manga του  Hadashi no Gen (Barefoot Gen)για το οποίο θα μιλήσουμε σε κάποιο επόμενο άρθρο.Μία κατάθεση ψυχής και ένα συγκλονιστικό πραγματικά κόμικ.



Τετάρτη, 9 Μαΐου 2018

"Επιστροφή στα '70ς" - Μεγάλος ΜΠΛΕΚ #13 (12/1971)

Αρχείο: Πέτρος Τσούτουρας (issuu)
Γράφει ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης 
Επιμέλεια: Ίωνας Αγγελής

Επιστρέφουμε στη θρυλική δεκαετία του '70 με την παρουσίαση ενός εξαιρετικού τεύχους του μηνιαίου περιοδικού "Μπλεκ", ονόματι "Μεγάλος", και συγκεκριμένα αυτό του Δεκεμβρίου 1971, το #13.

Η έκδοση είναι μεγάλης διάστασης, αριθμεί 100 σελίδες και τιμάται 10 δρχ. Περιέχει το πρώτο μέρος από δυο αδημοσίευτες - έως τότε - περιπέτειες, η μία του Μπλεκ (σελίδες 3-45) και η έτερη του Ζαγκόρ (σελίδες 46-97)
.
Μπλεκ: "Σύμμαχος των Άγγλων" (σελίδες 3-45)
Η περιπέτεια "Σύμμαχος των Άγγλων" είναι 43 σελίδων, σε σενάριο και σχέδια Essegesse. Δημοσιεύθηκε στα Ιταλικά Μπλεκ της Dardo το 1967 στο Collana Araldo. Είναι το α' μέρος με το β' να ακολουθεί στο επόμενο τεύχος (#14) με τίτλο "Πιασμένος στη Φάκα". Στην Ελλάδα ξανακυκλοφόρησε στο Νέος Μπλεκ #7 (Ιούνιος 2014) από τον εγγονό του αείμνηστου εκδότη Στέλιου Ανεμοδουρά, Λεωκράτη.
Ζαγκόρ: "Μια Τρελή Περιπέτεια" (σελίδες 46-97)
Η περιπέτεια "Μία Τρέλη Περιπέτεια" σε σενάριο Guido Nollita και σχέδια Galieno Ferri είναι των 52 σελίδων. Αποτελεί το α' μέρος της περιπέτειας "Il Strano Mister Smith" που εκδόθηκε από τον οίκο Bonelli στα Ιταλικά νούμερα #72-73, τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο του 1971 (μόνο 6 μήνες πριν την ελληνική έκδοση!). Η ιστορία ξαναδημοσιεύθηκε από τον Λεωκράτη Ανεμοδουρά στα Νέος Μπλεκ #16-18 (Μάρτιος - Μάιος 2015)


Διασκευής ("Roy of the Rovers") συνέχεια...


Roy of the Rovers - Η φυσιογνωμία της σειράς
(του Νίκου Δημ. Νικολαΐδη)

Είναι γεγονός ότι η ιστορία του κόμικ «Roy of the Rovers» κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον τουλάχιστον δυο γενιών αναγνωστών στη Βρετανία, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. Αν εξαιρέσουμε τα πρώτα χρόνια όπου οι περιπέτειες περιορίζονταν στο αθλητικό πεδίο, σταδιακά, ο σεναριογράφος επέκτεινε εξαιρετικά τη θεματογραφία, με αποτέλεσμα, ιδιαίτερα κατά τη δεκαετία του 1980, το σενάριο να αποκτήσει εκπληκτική αληθοφάνεια. Γνωστοί και αληθινοί χαρακτήρες παρέλασαν μέσα από τις σελίδες του περιοδικού, ενώ έγινε προσπάθεια να συνδεθεί με τη σειρά η τότε τρέχουσα πραγματικότητα.

Τρίτη, 8 Μαΐου 2018

WATCHMEN των Alan Moore&Dave Gibbons

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

Toν Σεπτέμβριο του 1986 κυκλοφορεί από τη DC ένα κόμικ που όπως και το Dark Knight returns του Frank Miller της ίδιας χρονιάς έμελλε να αλλάξει την ιστορία των κόμικς και τον τρόπο με το οποίο ο περισσότερος κόσμος τα έβλεπε μέχρι τότε...
Το Watchmen θεωρείτε(μαζί με το Dark Knight που αναφέραμε)δημιούργησαν αυτό που ονομάζουμε το Dark age of comics...Όλα τα κόμικ της DC (και όχι μόνο)που ακολούθησαν από τότε έγιναν πιο σκοτεινά,βίαια και κυνικά...



Δημιουργοί του είναι οι Βρετανοί Alan Moore(σενάριο)&Dave Gibbons(σχέδιο)Ο Μoore γνωστός από τις δουλειές του στα Βρετανικά κόμικς καθώς και στον Miracle man&Swamp Thing είχε την αρχική ιδέα και σύμφωνα με τα δικά του λόγια "Ήθελε να αρχίσει ένα υπερηρωικό κόμικ με το θάνατο ενός υπερήρωα,το μυστήριο του ποιος τον σκότωσε και όσο ο αναγνώστης θα έμπαινε βαθιά στο μυστήριο θα φτάνει στην αληθινή καρδιά του κόσμου αυτού των ηρώων και θα βλέπει μια πραγματικότητα διαφορετική από τον κόσμο των υπερηρώων όπως τον ήξερε και γνώριζε μέχρι τότε.."

Όπως είχε κάνει και με τον Miracle Man(μια δημιουργία της δεκαετίας του '50 του Μick Anglo)o Moore για αυτή την ιστορία ήθελε να χρησιμοποιήσει υπερηρωικούς χαρακτήρες της MLJ comics(λέγε με Archie σήμερα)και ο δολοφονημένος ήρωας θα ήταν ο Shield από τους Mighty Crusaders της εκδοτικής...
Η DC το 1983 είχε αγοράσει και εντάξει στο δυναμικό της τα δικαιώματα των ηρώων της Charlton comics(Blue Beetle,Captain Atom,Question,Peacemaker κ.α.)και τελικά ο Moore σκέφτηκε ότι θα ήταν καλύτερα να χρησιμοποιήσει εκείνους τους χαρακτήρες,να κάνει ένα ολικό revamp των χαρακτήρων αυτών..Ο τίτλος του κόμικ θα ήταν "who killed the Peacemaker".'Ετσι πρότεινε αυτή την ιδέα στον τότε managing editor της DC Dick Giordano ο οποίος όμως δεν είχε σκοπό να χρησιμοποιήσουν χαρακτήρες που μόλις η DC είχε εντάξει στο δυναμικό της και να τους σκοτώσουν ή αλλάξουν ολοκληρωτικά(πράγμα που αθ δυσκόλευε στο μέλλον άλλους συγγραφείς που θα ήθελαν να γράψουν ιστορίες με αυτούς του χαρακτήρες).Έτσι πρότεινε στον Moore να δημιουργήσει νέους χαρακτήρες οι οποίοι θα ήταν στο δικό τους universe και όχι στο κλασσικό της DC(με Batman,Superman κ.τ.λ)αν και ο Moore θεωρούσε ότι οι χαρακτήρες έπρεπε να είναι γνωστοί ήρωες με κάποια χρόνια δημοσίευσης έτσι ώστε να υπάρχει το στοιχείο του "συναισθηματικού δεσμού" ανάμεσα στους ήρωες και τους αναγνώστες....



Κάπως έτσι λοιπόν ο Captain Atom έγινε ο Dr.Manhatτan o Peacemaker έγινε ο Comedian,oBlue Beetle έγινε Νight Owl και ο Question έγινε ο Rorschach κ.τ.λ.
Σύντομα στο project προστέθηκε ο σχεδιαστής Dave Gibbons που δήλωσε ενδιαφέρον να σχεδιάσει το νέο πόνημα του παλαιού συνεργάτη του,ο colorist John Higgins και ο editor Len Wein ο οποίος όμως δεν θα επέβαινε καθόλου στη δουλειά του Moore.

Aρχικά η ιστορία του Moore ολοκληρώνονταν σε 6 τεύχη αλλά το συμβόλαιο έλεγε για 12...Έτσι κάποια τεύχη αφιερώθηκαν στα origin των χαρακτήρων ενώ στα τεύχη #3,5,8,10,11 έχουμε ουσιαστικά μια "ιστορία μέσα στην ιστορία"ένα κόμικ μέσα στο κόμικ με την περιπέτεια του Black Freighter(Μαύρη Φρεγάτα)την οποία διαβάζει σε κόμικ ένας πιτσιρικάς μέσα στο κόμικ..Σκεπτόμενος o Moore ότι τα πειρατικά κόμικ ήταν δημοφιλή ειδικά τα χρόνια του '50 όταν είχαν εκλείψει οι εκδόσεις των υπερηρωικών κόμικ και ότι ο σκοτεινός κόσμος τους ταίριαζε με αυτόν των Watchmen...

To κόμικ τέλος εκτός της πειρατικής ιστορίας εμπλουτίζεται με βιογραφίες χαρακτήρων,συνεντεύξεις από μέλη της ομάδας που προηγήθηκε των Watchmen(Minutemen)στα χρόνια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου,αποκόμματα από εφημερίδες για τη δράση τους κ.τ.λ.Αυτό μας κάνει σίγουρα να διαβάσουμε το κόμικ περισσότερο από μία φορά για να καταλάβουμε την ιστορία και τους συμβολισμούς της...



Όσο για την υπόθεση του κόμικ,βρισκόμαστε στην Αμερική της δεκαετίας του '80,μια Αμερική που έχει νικήσει τον πόλεμο του Βιετνάμ(με τη βοήθεια του παντοδύναμου Dr.Manhattan)με πρόεδρο ακόμα τον Nixon,με υπερήρωες που έχουν αποσυρθεί εδώ και μία δεκαετία ή δουλεύουν για τη κυβέρνηση(Comedian,Dr.Manhattan)και όσοι δεν δουλεύουν για αυτήν θεωρούνται παράνομοι(Rorschach).Ένας από αυτούς τους ήρωες ο Comedian δολοφονείται.Ο παλιός σύντροφός του,που δουλεύει ανεξάρτητα και εκτός νόμου ο Rorschach ερευνά το θάνατο του,στη πορεία συναντά και παλαιότερους συντρόφους του,νομίζοντας ότι οι δολοφονίες έχουν επεκταθεί σε όλους τους παλιούς ήρωες που έχουν αποσυρθεί σε μια προσπάθεια ίσως της κυβέρνησης να τους εξαφανίσουν...Φυσικά η ιστορία εξελίσσεται σε θρίλερ συνωμοσίας,σε μια ολοκληρωτική καταστροφή του υπερηρωικού αρχέτυπου των κόμικς,σε μία αλληγορία του φόβου του Κρύου πολέμου....Στο τέλος ο υπαίτιος της δολοφονίας είναι ένας δικός τους σύντροφος και υπερήρωας,ο Ozymandias,ο οποίος δημιουργεί μία ψεύτικη εξωγήινη επίθεση στη Νέα Υόρκη σε μία προσπάθεια να ενωθούν οι δύο υπερδυνάμεις(ΗΠΑ/Ρωσία)και όλα τα έθνη κατ' επέκταση...Σκοτώνει εκατομμύρια για να σωθούν δισεκατομμύρια..Οι υπόλοιποι ήρωες(πλην του Rorschach που το πληρώνει με τη ζωή του)ανήμποροι δέχονται αυτή την εξέλιξη μιας και βλέπουν ότι αποφεύχθηκε πυρηνικός πόλεμος.....Ο Μoore θεωρεί τον Ozymandias σαν τον κακό της υπόθεσης αφού τοποθετεί τον εαυτό του και τα πιστεύω του πάνω από την ανθρωπότητα,σκοτώνοντας εκατομμύρια για το κοινό καλό....

Από το πρώτο τεύχος το αναγνωστικό κοινό κατάλαβε ότι είχε στα χέρια του κάτι το διαφορετικό από ότι είχε διαβάσει μέχρι τότε(ακόμα θυμάμαι την εντύπωση που μου είχε αφήσει και εμένα όταν το διάβασα στα τέλη της δεκαετίας του '80 και πόσο διαφορετικό μου είχε φανεί σε σχέση με τα Spider man που διάβαζα τότε...)Κανένας δεν είχε διανοηθεί μέχρι τότε αληθινούς υπερήρωες που ζούν ανάμεσά μας,με πάθη και αδυναμίες,με τα λάθη τους και τις αποτυχίες τους....
Το Watchmen θεωρείται για τα comic ότι ο citizan Kane για τον κινηματογράφο...Ίσως το σημαντικότερο graphic novel όλων των εποχών και ένα από τα 100 καλύτερα novels του 20ου αιώνα...Έχει αποσπάσει πάμπολλα βραβεία από το 1986 μέχρι σήμερα σε πολλές και διαφορετικές κατηγορίες(Κirby&Eisner awards,Hugo award κ.τ.λ.)ενώ το γεγονός ότι από το 1986 δεν έχει σταματήσει να επανεκδίδεται δείχνει τη σπουδαιότητα και την σημαντική του προσφορά στον κόσμο της 9ης τέχνης όπως όταν κυκλοφόρησε...Τι να πεις για αυτό το αριστούργημα...Αξίζει να υπάρχει στο ράφι κάθε ανθρώπου που θέλει να ονομάζεται σοβαρός αναγνώστης...Πριν μερικά χρόνια η DC έβγαλε και κάποια prequel του κόμικ από σπουδαίους δημιουργούς (Αzarello,Strazynski,J.G.Jones,Wein,Kubert κ.α.)που δεν γνώρισαν μεγάλη επιτυχία και είναι φυσικό αφού δεν μπορείς να συναγωνιστείς ένα αριστούργημα της 9ης τέχνης....To 2009 έγινε ταινία σε σκηνοθεσία του Zack Snyder και θεωρείται από τις πιο πετυχημένες μεταφορές κόμικ στον κινηματογράφο....

Πρόσφατα με το Rebirth η DC ένταξε στο κανονικό της universe τους χαρακτήρες των Watchmen και μάλιστα αφήνει στοιχεία ότι υπέυθυνος για τη δημιουργία του new 52 universe που προηγήθηκε να είναι ο Dr.Manhattan...Θα περιμένουμε με αγωνία τις εξελίξεις(και εδώ είμαστε να τις σχολιάσουμε όπως πάντα).Σίγουρα έχουμε να δούμε και να διαβάσουμε πολλά ακόμα απο τους Watchmen.Κυκλοφορεί και στα ελληνικά απο τις εκδόσεις Anubis.

Κόμικς - Βιογραφίες με Σταρ του Ποδοσφαίρου Έρχονται με το ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ!

Γράφει ο Ίωνας Αγγελής


Μετά την πρώτη γεύση που μας έδωσε το Ζαγκόρ Νο12, στο Editorial του, η εφημερίδα Φως Των Σπορ ανακοίνωσε στο φύλλο του Σαββάτου, 5 Μαΐου, πως οι Εκδόσεις Μικρός Ήρως σε συνεργασία με την εφημερίδα θα βγάλουν 4 πολυτελή άλμπουμ, που θα έχουν θέμα βιογραφίες διάφορων σταρ του ποδοσφαιρικού χώρου. Τώρα με βάση το editorial του Ζαγκόρ #12, μαθαίνουμε πως το κάθε άλμπουμ θα περιλαμβάνει και από έναν ποδοσφαιριστή, συγκεκριμένα τους: Λιονέλ Μέσι, Ντέιβιντ Μπέκαμ, Κριστιάνο Ρονάλντο και Ντιέγκο Μαραντόνα! Το κάθε άλμπουμ θα είναι στις 28 σελίδες (24 + 4 εξωφύλλου), σε μεσαίο σχήμα, 17×26. Τα χαρτιά πολυτελή όπως περιμέναμε.

Η έκδοση αυτή λοιπόν ξεκινάει από την Παρασκευή 11 Μαΐου, και κάθε Παρασκευή μέχρι και τις 1 Ιουνίου. Πάντα ως ένθετο με την εφημερίδα ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ . 


Η έκδοση αυτή ανήκει στην ξένη εκδοτική Tidalwave Productions και συγκεκριμένα από την σειρά Fame, όπου είναι μία σειρά εκδόσεων που περιέχουν βιογραφίες σε διάφορους σταρ του κινηματογράφου, της μουσικής αλλά και των αθλημάτων! Από την ίδια έκδοση πάρθηκε η κόμικς-βιογραφία του Bruce Lee (δες Νέος Μπλεκ #53). Όλες οι ιστορίες αυτές κυμαίνονται στις 22 σελίδες, και κυκλοφόρησαν τη δεκαετία του 2010. 

Η γνώμη περί της νέας αυτής έκδοσης είναι μικτή. Προσωπικά, δεν είμαι φαν των ποδοσφαιρικών κόμικς (αν και είναι ευανάγνωστα, είμαι πιο πολύ του λογοτεχνικού) και για αυτό δεν ενθουσιάζομαι. Η εκδοτική κατάφερε για 3η συνεχόμενη φορά να μας δώσει ποδοσφαιρικό κόμικς (μετά τα Έρικ Καστέλ, Roy of the Rovers) και έχω αρχίζει να τα βαριέμαι. Αντί να μπει κάτι πιο ποιοτικό (Storm) μπαίνει ξανά και ξανά το ίδιο θέμα: το ποδόσφαιρο! Το θετικό μόνο είναι πως μου άρεσε πάρα πολύ η κόμικς βιογραφία του Bruce Lee, οπότε πιστεύω δεν θα απογοητεύσει. Ας ελπίσουμε για τα καλύτερα λοιπόν...

Ας περάσουμε τώρα στις πληροφορίες κάθε άλμπουμ που θα κυκλοφορήσει: 


1. ΛΙΟΝΕΛ ΜΕΣΙ
Σελίδες: 24
Ημερομηνία Έκδοσης: 11 Μαΐου 2018
Δημιουργοί: Michael Frisell & Angel Luis Bernuy (σενάριο, κείμενα), Angel Luis Bernuy (σχέδια)
Περιεχόμενη Ιστορία: "Λιονέλ Μέσι" (22 σελίδες)
Πρωτότυπη Έκδοση: Fame: Lionel Messi [Tidalwave Productions, 04/2017]
Συντελεστές Έκδοσης: Λευτέρης Ταρλαντέζος (Επιμέλεια, Μετάφραση), Μαρίνα Πάνου (Graphic Design - Layout, Lettering)


2. ΝΤΕΙΒΙΝΤ ΜΠΕΚΑΜ
Σελίδες: 24
Ημερομηνία Έκδοσης: 18 Μαΐου 2018
Δημιουργοί: Peter Rogers (σενάριο, κείμενα), Pablo Martinena (σχέδια)
Περιεχόμενη Ιστορία: "Ντέιβιντ Μπέκαμ" (22 σελίδες)
Πρωτότυπη ΈκδοσηFame: David Beckham [Tidalwave Productions, 10/2010]

Συντελεστές Έκδοσης: Λευτέρης Ταρλαντέζος (Επιμέλεια, Μετάφραση), Μαρίνα Πάνου (Graphic Design - Layout, Lettering)


3. ΚΡΙΣΤΙΑΝΟ ΡΟΝΑΛΝΤΟ

Σελίδες: 24

Ημερομηνία Έκδοσης: 25 Μαΐου 2018
Δημιουργοί: Michael Frisell (σενάριο, κείμενα), Angel Luis Bernuy (σχέδια)
Περιεχόμενη Ιστορία: "Κριστιάνο Ρονάλντο" (22 σελίδες)
Πρωτότυπη ΈκδοσηFame: Cristiano Ronaldo [Tidalwave Productions, 01/2018]
Συντελεστές Έκδοσης: Λευτέρης Ταρλαντέζος (Επιμέλεια, Μετάφραση), Μαρίνα Πάνου (Graphic Design - Layout, Lettering)



4. ΝΤΙΕΓΚΟ ΜΑΡΑΝΤΟΝΑ

Σελίδες: 24
Ημερομηνία Έκδοσης: 1 Ιουνίου 2018
Δημιουργοί: Michael Frisell & Angel Luis Bernuy (σενάριο, κείμενα), Angel Luis Bernuy (σχέδια)
Περιεχόμενη Ιστορία: "Ντιέγκο Μαραντόνα" (22 σελίδες)
Πρωτότυπη ΈκδοσηFame: Diego Maradona [Tidalwave Productions, 11/2016]
Συντελεστές Έκδοσης: Λευτέρης Ταρλαντέζος (Επιμέλεια, Μετάφραση), Μαρίνα Πάνου (Graphic Design - Layout, Lettering)

Το πρώτο τεύχος κυκλοφορεί αυτή την Παρασκευή, 11 Μαΐου. Μην το χάσετε!

Νέος Δυναμικός ΜΠΛΕΚ

Αρχείο: Αναστάσιος Μιχαλόπουλος
(issuu) 
(του Νίκου Δημ. Νικολαΐδη)


Η δεύτερη περίοδος έκδοσης του εβδομαδιαίου περιοδικού «Μπλεκ» ονομάστηκε «Νέα Δυναμική» και διήρκεσε επί 120 εβδομάδες (6 Σεπτεμβρίου 1977 – 18 Δεκεμβρίου 1979), όσα δηλαδή ήταν  και τα αντίστοιχα τεύχη που εκδόθηκαν κατά τη διάρκειά της, επιπλέον δε,  διέθετε τη δική της αρίθμηση. Το κόστος της έκδοσης είχε αυξηθεί κατά μια δραχμή (8 δρχ. αντί 7 δρχ.) για τα τεύχη 1 – 94, ενώ από το 95ο έως το τελευταίο θα κοστίζει 9 δρχ. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα πλούσια σε δημοσιεύσεις εικονογραφημένων σειρών εποχή, καθώς πλην της βασικής ιστορίας του «ξανθού γίγα», ο οποίος φυσικά δεν απουσίασε ποτέ απ’ τις σελίδες του εντύπου, οι αναγνώστες είχαν την τύχη να διαβάσουν ακόμη 80 άλλες περιπέτειες διαφόρων ηρώων, που ο Στέλιος Ανεμοδουράς εξασφάλισε την αποκλειστικότητά τους για την Ελλάδα. 

"Bend it like... Roy!: ο θρίαμβος" (13/13)


(Διασκευή: Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)

Εφόσον η Ρόβερς είχε πετύχει να αποκλείσει τόσες ισχυρές ομάδες και να βρεθεί στον Τελικό του ευρωπαϊκού κυπέλλου, ήταν απόλυτα φυσιολογικό όλοι οι προβολείς να στραφούν επάνω μας. Βλέπετε, η Κίνγκσμπεϊ και η Μόλτον είχαν αποκλειστεί από το κύπελλο ΟΥΕΦΑ, ενώ η Μπρίτζγουολ που ήταν πρωταθλήτρια Αγγλίας για το 1974, απέτυχε στα προημιτελικά του κυπέλλου πρωταθλητριών. Οπότε οι μόνοι εκπρόσωποι του βρετανικού ποδοσφαίρου που συνέχιζαν στην Ευρώπη ήταν η Ουαλική Σουάνσι (στο ΟΥΕΦΑ) και εμείς στο κύπελλο Κυπελλούχων, που σαφέστατα διατηρούσε τη μεγαλύτερη αίγλη μεταξύ των δυο διοργανώσεων.
Βλέπετε, εκείνα τα χρόνια το σύστημα αγώνων ήταν εντελώς διαφορετικό, με διπλά παιχνίδια σε κάθε γύρο κατόπιν κληρώσεως, με ενδεχόμενο κάποιος σύλλογος, όσο μεγάλος και αν ήταν, να πέσει θύμα εκπλήξεως. Είδατε τι πήγαμε να πάθουμε από τη Ντάρμσταντ παρά το θρίαμβό μας στο πρώτο ματς και ο κίνδυνος αυτός θα ελλόχευε -όπως γρήγορα αποδείχθηκε- και στο μονό Τελικό που θα δινόταν στη Γλασκώβη, στις 5 Μαΐου του 1975. Ήμουν πια στα 36 μου, ήδη δοκιμασμένος στα δύσκολα σαν παίκτης όλα αυτά τα χρόνια, απέμενε τώρα να αποδείξω ότι τα «κότσια» μου βαστούσαν και για προπονητής!

Δευτέρα, 7 Μαΐου 2018

Κόρτο Μαλτέζε - "Σάμπα Υπό Σταθερή Βολή" & "Ένας Αετός Στη Ζούγκλα"

Γράφει ο Ίωνας Αγγελής

Έφτασε! Το 4ο άλμπουμ του ονειροπόλου ναυτικού Κόρτο Μαλτέζε, ως ένθετο μαζί με την εφημερίδα ΤΟ ΕΘΝΟΣ Της Κυριακής, κυκλοφόρησε, λοιπόν, πανελλαδικά στα περίπτερα. 

Το 4ο τεύχος συνεχίζει το έργο του Hugo Pratt, και συγκεκριμένα τις υπ'αριθμόν 4η και 5η. Οι 2 αυτές περιπέτειες συνεχίζουν την ιστορία από το "Μυστικό Του Τρίσταν Μπαντάμ" και "Ραντεβού στη Μπαχία", συνεχίζοντας το story arc "ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΑΙΓΟΚΕΡΩ" (το οποίο τελειώνει στο επόμενο άλμπουμ, #5, με το "Η Αιτία Ήταν Ένας Γλάρος"). 

Προτού περάσουμε αναλυτικά στην παρουσίαση/κριτική κάθε ιστορίας, να αναφέρω πως το εξώφυλλο μου άρεσε καλύτερα από το προηγούμενο (αν και δεν μου αρέσει αυτό το format, προτιμώ το πιο κλασσικό), η μετάφραση/επιμέλεια γίνεται ολοένα και καλύτερη, πολύ σημαντικό! Το αφιέρωμα του Ταρλαντέζου ήταν σκέτη απογοήτευση. Δεν μας έλεγε τίποτε άλλο παρά το στόρυ της ιστορίας. Φαίνεται καθαρά η τεμπελιά στο γράψιμο, και δεν αξίζει τέτοιο αφιέρωμα ένα τέτοιο κόμικς. Πραγματικά απογοητευμένος από το γράψιμό του. Το σωστό είναι να βάλουν ένα ιστορικό της έκδοσης τςη ιστορίας, και άλλα ενδιαφέρον θέματα σχετικά με τον Κόρτο (γυναίκες, ταξίδια κλπ). 


Η πρώτη 20σέλιδη ιστορία "Σάμπα Υπό Σταθερό Στόχο" (Samba avec Tir Faxe / Samba con Tiro Fisso) δημοσιεύθηκε στο Γαλλικό Pif Gadget #66, στις 29 Μαΐου του 1970. Κυκλοφόρησε μετέπειτα στο συγκεντρωτικό άλμπουμ της Casterman "Sous le Signe du Capricorne" τον Μάρτιο του 1979, και στην Ιταλία υπό τον τίτλο του άλμπουμ "Suite Caribeana". Στην Ελλάδα εκδόθηκε το 1989, στο άλμπουμ "Στο Αστερισμό του Αιγόκερω". Σε σενάριο και σχέδια Hugo Pratt. 

Πολύ δυνατή 1η ιστορία για το νέο τεύχος, καθώς σε βάζει στο νόημα του ήρωα απόλυτα. Μου άρεσε πάρα πολύ η πλοκή, και ιδιαίτερα τα μηνύματα που πέρναγε. Είχε ωραία δράση και όμορφο διάλογο. Κάτι σημαντικό που πετυχαίνει η ιστορία είναι να σε ευαισθητοποιήσει στους Κανγκασέιρος. Οι πολιτικές απόψεις του Μαλτέζε αποδίδονται πολύ καλά, και όσο συνεχίζει η ιστορία μαθαίνουμε όλο και περισσότερα σχετικά με τον χαρακτήρα του. Τα σχέδια ήταν αψεγάδιαστα! 


Η δεύτερη 20σέλιδη ιστορία "Ένας Αετός Στη Ζούγκλα" ( L'aigle du Brézil / Un aquila nella giungla) δημοσιεύθηκε στο Γαλλικό Pif Gadget #75, στις 1 Ιουλίου του 1970. Κυκλοφόρησε μετέπειτα στο συγκεντρωτικό άλμπουμ της Casterman "Sous le Signe du Capricorne" τον Μάρτιο του 1979. Στην Ελλάδα εκδόθηκε το 1990, στο άλμπουμ "Ο Αετός Της Βραζιλίας". Σε σενάριο και σχέδια Hugo Pratt. 

Η κεντρική περιπέτεια του τεύχους συνεχίζει στα ίδια βήματα με την προηγούμενη. Πολιτικά ζητήματα πέφτουν στο τραπέζι, με πολύ μεγάλη την χρονολογική τοποθέτηση, βάζοντας τους χαρακτήρες στο τριπάκι του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Εξαιρετικοί χαρακτήρες, και ξανά τα ίδια περί σεναρίου, σχεδίου. Με απογοήτευσε λίγο η αποχή του Στάινερ από την ιστορία αλλά και χωρίς αυτόν η ιστορία είναι διαμάντι. Προσωπικά μιλώντας, ανάμεσα σε αυτές τις 2 προτιμώ καλύτερα την 1η: "Σάμπα Υπό Σταθερό Στόχο"

Βαθμολογία: 9/10

1. ΣΑΜΠΑ ΥΠΟ ΣΤΑΘΕΡΟ ΣΤΟΧΟ
Πρωτότυπος Τίτλος: Samba con Tir Fixe (Γαλλία), Samba con Tirro Fisso (Ιταλία)
Σελίδες: 20
Σενάριο - Σχέδια: Hugo Pratt
Χρώμα: Patrizia Zanotti
Ελληνική έκδοσηΚόρτο Μαλτέζε: Στον Αστερισμό Του Αιγόκερω (1989, Μαμούθ Κόμιξ)
Γαλλική Έκδοση: Pif Gadget #66 (Ασπρόμαυρη Έκδοση, /1970), Sous le Signe du Capricorne (Αυτόνομη ασπρόμαυρη έκδοση, 03/1979, Casterman), Hugo Pratt: Corto Poche Tome 5: Samba avec Tir Fixe (Έγχρωμη Έκδοση, 09/2006, Casterman)
Ιταλική Έκδοση: Suite Caribeana (1979)
Σύνοψη: Ο Κόρτο Μαλτέζε και οι φίλοι του φτάνουν στην ακρογιαλιά της Ιταπόα, όπου συναντούν την μεγάλη μάγισσα Χρυσόστομη με σκοπό να μάθουν περισσότερα για το χαμένο βασίλειο του μυθικού "Μου". Αντ' αυτού η Χρυσόστομη στέλνει τον Κόρτο σε μία αποστολή στο Σερτάο: να βοηθήσει τους αντάρτες Κανγκασέιρος σε μία αιματοβαμμένη μάχη εναντίον του μισθοφορικού στρατού του "Συνταγματάρχη", του μεγαλοκτήμονα τυράννου της περιοχής...

2. ΕΝΑΣ ΑΕΤΟΣ ΣΤΗ ΖΟΥΓΚΛΑ
Πρωτότυπος Τίτλος: L'aigle du Brézil (Γαλλία), Un aquila nella giungla (Ιταλία)
Σελίδες: 20
Σενάριο - Σχέδια: Hugo Pratt
Χρώμα: Patrizia Zanotti
Ελληνική έκδοσηΚόρτο Μαλτέζε: Ο Αετός Της Βραζιλίας (1990, Μαμούθ Κόμιξ)
Γαλλική ΈκδοσηPif Gadget #75 (Ασπρόμαυρη Έκδοση,01/07/1970), Sous le Signe du Capricorne (Αυτόνομη ασπρόμαυρη έκδοση, 03/1979, Casterman), Hugo Pratt: Corto Maltese Poche Tome 6 - L'aigle du Brésil (Έγχρωμη Έκδοση, 09/2006, Casterman)
Ιταλική Έκδοση: -
Σύνοψη: Μπαΐα, Βραζιλία: Μετά από τις χακαρωτικές ημέρες ξεκούρασης δίπλα στην Χρυσόστομη και την Μοργκάνα, οι Κόρτο, Στάινερ και Τρίσταν πλέουν για το νησί Μαράκα, αναζητώντας μία ισπανική γαλέρα φορτωμένη με χρυσό, που βυθίστηκε το 1580...

για τις Εκδόσεις Μικρός Ήρως Ε.Ε.
Συντελεστές: Λεωκράτης Ανεμοδουράς (Υπεύθυνος), Λευτέρης Ταρλαντέζος (Μετάφραση-Επιμέλεια), Μαρίνα Πάνου (Lettering - Graphic Design - Layout)

Μην το χάσει κανείς!