Δημοφιλείς αναρτήσεις
-
Στέλιος Ανεμοδουράς Αγαπητά μέλη του group καλό μεσημέρι και καλή χρονιά. Πριν λίγη ώρα είχα μια πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα με τον κ... -
Αφορά την περιπέτεια που δημοσιεύτηκε στα τεύχη 248-258. Ήταν φθινόπωρο του 1975, μαθητής της Β΄Δημοτικού, και νομίζω η ιστορία που με έκανε... -
Οι ίδιοι καλλιτέχνες (Guido Nolitta(Sergio Bonelli), Gallieno Ferri) που δημιούργησαν τον Ζαγκόρ εξέδωσαν τον Ιούνιο του 1975 το πρώτο τεύ... -
Παρουσιάζουμε σήμερα ένα σπάνιο τεύχος του αγαπημένου μας περιοδικού από την πρώτη του εκδοτική περίοδο ( 1969 - 1975 ) που κυκλοφόρησε πρ... -
Πριν από κάποιους μήνες η έκδοση του “ΝΕΟΥ ΜΠΛΕΚ” ίσως φαινόταν όνειρο μακρινό καθώς τα εμπόδια ήταν αμέτρητα και μεγάλα. Σήμερα με μεγά... -
Όταν ακόμα τα γήπεδα δεν είχαν χόρτο, οι μπάλες ήταν πέτσινες με σαμπρέλα και κορδονάκι που τις έλεγαν τρίφυλλες (ή δίφυλλες, τις μικρότερες... -
Το 1828, σε μια ερειπωμένη καλύβα του δάσους Μέϊν ( Maine Forest ) στις ΗΠΑ, ανακαλύφθηκε εντελώς τυχαία ένα καλοδιατηρημένο χειρόγραφο,... -
Με ενθουσίασε από το πρώτο ανάγνωσμα. Το ανακάλυψα πρόσφατα και πραγματικά με μάγεψε. Το κορυφαίο εικονογραφημένο γουέστερν που είδαμε στην... -
Μετά από μεγάλη προσπάθεια όλων των μελών της ηλεκτρονικής μας βιβλιοθήκης, ολοκληρώθηκε σήμερα η χρονιά του 1976. Πρέπει να ευχαριστήσουμε ... -
Απίστευτα αγαπημένη ιστορία του Ζαγκορ, ήταν αυτη που διαδραματίστηκε στην Αιτή, ευρισκόμενος εκεί ως ναυαγός με τους φίλους του. Ήταν η πρ...
Παρασκευή 17 Ιουνίου 2011
ΓΛΥΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Πού τα θυμήθηκες βρε φίλε;
ΑπάντησηΔιαγραφήΜου ήρθε κατευθείαν στο στόμα η γεύση τους!
Εγώ να ρωτήσω: Πού τα βρήκες τα χαρτάκια; Ψάχνω για τις ιστορίες με τον Ποπάυ και τον Άρτσι, που είχαν κάτι μεγάλες αμερικάνικες τσιχλόφουσκες, οι "μπαζούκας" όπως τις έλεγαν. Αν σου βρίσκεται τίποτα τέτοιο, ρίχτο στο μπλογκ που εμφανίζεται ακριβώς δεξιά των σχολίων, να έρθει και σε μένα η γεύση της τσίχλας αυτής στο στόμα μου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜην τον ακούς Πάνο Θ., άστον να ξερογλύφεται μόνος...
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα θυμάμαι και τα δύο αφού τα είχα τιμήσει δεόντως. Για κάποιους...υπήρχαν και στην εποχή σας? Δύσκολο!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΈτσι το 'χουμε, κύρις Ανώδυνε; Να ξερογλείφομαι;
ΑπάντησηΔιαγραφήΕ, λοιπόν, κι εγώ δεν θα σε παίξω με τα παιχνίδια μου, που τα είδες που τα έχω απλώσει στον Dino και ζήλεψες!
Τι έγινε Hunter, επέστρεψες κι όλας στην Κέρκυρα. Μπράβο, παιδί μου!