Θυμάστε καθόλου την σοκοφρέτα ΣΑΦΑΡΙ και τις τσίχλες ADAMS? Iδιαιτέρως η σοκοφρέτα ήταν η αδυναμία μου με γεύση που οι σημερινές σοκολάτες δεν την έχουν. Μάλλον τα προιόντα που καταναλώναμε τότε θα πρέπει να κατασκευαζόντουσαν από αγνά υλικά και χωρίς συνθετικές ουσίες που περιέχουν σήμερα. Η ΣΑΦΑΡΙ θυμάμαι είχε και αυτοκόλλητα με εικόνες άγριων ζώων. Οι ταινίες και τα κόμικς του Ταρζάν είχαν φαίνεται πολύ μεγάλη επιρροή!!!
Δημοφιλείς αναρτήσεις
-
Στέλιος Ανεμοδουράς Αγαπητά μέλη του group καλό μεσημέρι και καλή χρονιά. Πριν λίγη ώρα είχα μια πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα με τον κ...
-
Πριν από κάποιους μήνες η έκδοση του “ΝΕΟΥ ΜΠΛΕΚ” ίσως φαινόταν όνειρο μακρινό καθώς τα εμπόδια ήταν αμέτρητα και μεγάλα. Σήμερα με μεγά...
-
Αφορά την περιπέτεια που δημοσιεύτηκε στα τεύχη 248-258. Ήταν φθινόπωρο του 1975, μαθητής της Β΄Δημοτικού, και νομίζω η ιστορία που με έκανε...
-
Το περιοδικό « Γκολ » (φέροντας υπότιτλο « Εικονογραφημένες ποδοσφαιρικές περιπέτειες ») εκδόθηκε σε δύο περιόδους, με την πρώτη από αυτές (...
-
Μετά από μεγάλη προσπάθεια όλων των μελών της ηλεκτρονικής μας βιβλιοθήκης, ολοκληρώθηκε σήμερα η χρονιά του 1976. Πρέπει να ευχαριστήσουμε ...
-
Με ενθουσίασε από το πρώτο ανάγνωσμα. Το ανακάλυψα πρόσφατα και πραγματικά με μάγεψε. Το κορυφαίο εικονογραφημένο γουέστερν που είδαμε στην...
-
Του Ίωνα Αγγελή... Ποτέ η μαγεία του ποδοσφαίρου δεν συνδυάστηκε τόσο επιτυχημένα με το ποδόσφαιρο! Ποτέ ένας χάρτινος ήρωας δεν χαρακ...
-
Οι ίδιοι καλλιτέχνες (Guido Nolitta(Sergio Bonelli), Gallieno Ferri) που δημιούργησαν τον Ζαγκόρ εξέδωσαν τον Ιούνιο του 1975 το πρώτο τεύ...
-
Ο αειθαλής Barrie Mitchell, σε φωτογραφία του Richard Sheaf (downthetubes.net) Πρόσφατα πραγματοποιήθηκε μία εκδήλωση στην οποία παρουσιάστ...
-
Ο Captain Mark γεννήθηκε στην Ιταλία το 1966 και δημιουργήθηκε από μια ομάδα σκιτσογράφων στο Τορίνο που ονομάστηκε “ Esse G. Esse ” α...


Πού τα θυμήθηκες βρε φίλε;
ΑπάντησηΔιαγραφήΜου ήρθε κατευθείαν στο στόμα η γεύση τους!
Εγώ να ρωτήσω: Πού τα βρήκες τα χαρτάκια; Ψάχνω για τις ιστορίες με τον Ποπάυ και τον Άρτσι, που είχαν κάτι μεγάλες αμερικάνικες τσιχλόφουσκες, οι "μπαζούκας" όπως τις έλεγαν. Αν σου βρίσκεται τίποτα τέτοιο, ρίχτο στο μπλογκ που εμφανίζεται ακριβώς δεξιά των σχολίων, να έρθει και σε μένα η γεύση της τσίχλας αυτής στο στόμα μου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜην τον ακούς Πάνο Θ., άστον να ξερογλύφεται μόνος...
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα θυμάμαι και τα δύο αφού τα είχα τιμήσει δεόντως. Για κάποιους...υπήρχαν και στην εποχή σας? Δύσκολο!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΈτσι το 'χουμε, κύρις Ανώδυνε; Να ξερογλείφομαι;
ΑπάντησηΔιαγραφήΕ, λοιπόν, κι εγώ δεν θα σε παίξω με τα παιχνίδια μου, που τα είδες που τα έχω απλώσει στον Dino και ζήλεψες!
Τι έγινε Hunter, επέστρεψες κι όλας στην Κέρκυρα. Μπράβο, παιδί μου!