Δήλωση-κατοχύρωση πνευματικών δικαιωμάτων

Αυτός ο ιστότοπος
χρησιμοποιεί cookie από
το Google για την
παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση
της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του
ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε την χρήση των cookie.
Απαγορεύεται η με κάθε τρόπο (μηχανικό, έντυπο, ηλεκτρονικό κ.λ.π.) αναδημοσίευση ή αναπαραγωγή των κειμένων του παρόντος ιστολόγιου, καθώς και η εκμετάλλευσή τους από τρίτους χωρίς την έγγραφη συναίνεση των συντακτών, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Οι υπεύθυνοι συγγραφείς του ιστολόγιου αναγνωρίζουν εντίμως τα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών και εκδοτών των τίτλων, των εικόνων και των χαρακτήρων τους οποίους χρησιμοποιούν στα άρθρα τους, θεωρούν δε ότι συμβάλλουν και οι ίδιοι στην προώθηση και τη δημοφιλία των σχετικών εκδόσεων. Νέος ΜΠΛΕΚ (BLEK MAGAZINE GROUP) Copyright 2015-2016



Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010

Η ελληνική έκδοση του Ζαγκόρ


Ο «Ζαγκόρ», η πασίγνωστη στους παλιότερους μορφή του μελαχρινού αλτρουιστή με το τσεκούρι που αγωνίζεται να επιβάλει το δίκαιο και να προστατεύει τους αδυνάτους στη βόρεια Αμερική των τελών του 19ου αιώνα, δημιουργήθηκε στα 1961 από τους Ιταλούς Gergio Bonelli (που εμπνεύστηκε το σενάριο) και Galleno Ferri (που ανέλαβε την εικονογράφηση). Στην πορεία το σκιτσάρισμα πέρασε στα χέρια και πολλών άλλων καλλιτεχνών, όμως ο Ferri συνεχίζει ακόμη και σήμερα (αφού η έκδοση δεν έχει διακοπεί ποτέ στη γειτονική χώρα) να επιμελείται των εξωφύλλων της σειράς.
Στη χώρα μας ήταν ο Στέλιος Ανεμοδουράς που αποφάσισε να εισάγει το χαρακτήρα, δημιουργώντας το ομώνυμο εβδομαδιαίο έντυπο, του οποίου το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε την επομένη των Χριστουγέννων (26 Δεκεμβρίου) του 1970, ημέρα Σάββατο. Μετά την έκδοση του «Όμπραξ» (Ιούνιος1971), το «Ζαγκόρ» εμφανιζόταν στα περίπτερα κάθε Πέμπτη έως και το τέλος της έκδοσής του (Δεκέμβριος 1975).
Βγήκαν συνολικά 260 τεύχη, που σήμερα θεωρούνται δυσεύρετα και «σούπερ συλλεκτικά» και φυσικά κοστολογούνται πανάκριβα από τους περισσότερους εμπόρους (υπάρχουν πάντα και «φωτεινές» εξαιρέσεις), που εκμεταλλεύονται έτσι την «αδυναμία» των συλλεκτών.
Και μιλάμε φυσικά για ανατύπωση από το πρωτότυπο μηνιαίο Ιταλικό περιοδικό “Zagor” (Ιούλιος 1965 έως και σήμερα), των εκδόσεων “CEPIM-MILANO”, μετέπειτα “Sergio Bonelli Editore”.
Πρόκειται επίσης (σε αντίθεση με τις ιστορίες του «ΜΠΛΕΚ», που δημοσιεύθηκαν με την αρχική τους, πρωτότυπη σειρά) για ανάκατη ανατύπωση της Ιταλικής έκδοσης, αφού στα πρώτα τεύχη της εβδομαδιαίας Ελληνικής έκδοσης εμφανίσθηκαν κατά σειρά ιστορίες από τα Ιταλικά μηνιαία τεύχη Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 1968, Μαΐου 1967, Σεπτεμβρίου 1969, Δεκεμβρίου 1968, Οκτωβρίου 1968, Νοεμβρίου 1968, ενώ και στη συνέχεια, π.χ. στο τεύχος υπ’αριθμόν 183 της Ελληνικής έκδοσης (20-6-74) δημοσιεύθηκε ιστορία από το μηνιαίο Ιταλικό του Μαρτίου 1973.
Λογικά, έως το Δεκέμβριο του 1975 (που σταμάτησε να εκδίδεται στη χώρα μας
το ΖΑΓΚΟΡ) θα πρέπει να δημοσιεύθηκαν ιστορίες από τα τεύχη της Ιταλικής έκδοσης που κυκλοφόρησαν το πολύ έως και τα τέλη 1974 ή τις αρχές του 1975, καθώς (για ευνόητους λόγους «copyright») δε θα ήταν δυνατό να κυκλοφορούν στην Ελλάδα οι πολύ πρόσφατα εκδοθείσες στην Ιταλία πρωτότυπες περιπέτειες.

Υπόθεση: Αρκετά ρεαλιστικό σενάριο, με μόνο αδύνατο σημείο τη σκληρή απόδοση των γεγονότων μέσα από την απεικόνιση ιδιαίτερα βίαιων σκηνών, σχεδόν ακατάλληλων για τα παιδικά μάτια. Και εδώ ο βασικός ήρωας δε χάνει τελικά ποτέ, όμως αποδεικνύεται ιδιαίτερα φθαρτός.
Πρόκειται για μία αριστουργηματική δημιουργία των δύο Ιταλών Galleno Ferri και Sergio Bonelli που εμφορείται από το σεβασμό στην ανθρώπινη φύση, παρά το «μειονέκτημα» της κυνικής απόδοσης των συμβάντων και της ωμής καταγραφής τους.
Ο «Ζαγκόρ Τε-νάϊ» ή «πνεύμα με το τσεκούρι», σύμφωνα με τους ινδιάνικους θρύλους της βόρειας Αμερικής στα τέλη του 19ου αιώνα, είναι ένας ρομαντικός προστάτης των αδυνάτων που με τη βοήθεια του κοντόχοντρου Μεξικανού φίλου του «Τσίκο» περιπλανιέται σε όλη σχεδόν την έκταση της ηπείρου για να επιβάλλει το νόμο, έχοντας όμως σαν βάση εξόρμησής του το θρυλικό δάσος «Ντάρκγουντ», αποδίδοντας δίκαιο και συγκρουόμενος με κάθε λογής παρανοϊκούς εγκληματίες! Τα βήματα του τον φέρνουν ακόμη και στους πάγους του Αρκτικού, αλλά και στις ζούγκλες του Αμαζονίου ή τα νησιά της Καραϊβικής.
Συγκλονιστική περιπέτεια, δοσμένη με απίθανο μεράκι και ρεαλισμό που καθηλώνει τον αναγνώστη με τη λεπτομέρεια του σκίτσου και την απρόοπτη εξέλιξη.

Η Ελληνική έκδοση του περιοδικού περιείχε επίσης τη σειρά «Κάπταιν Μίκι» (“Capitan Miki”) των Sartoris, Sinchetto, Guzzon (1951).

Στο τεύχος 53 οι σελίδες του περιοδικού αυξάνονται σε 52 (από 36) και προστίθεται η ιστορία «Ρόϋ Ρέης» με πρωταγωνιστή τον αρχηγό της θρυλικής «Μέλτσεστερ», που είναι ανάκατη ανατύπωση της σειράς “Roy of the Rovers” του αγγλικού περιοδικού “Tiger comic” (“I.P.C. Syndicate International”, μετέπειτα “Egmont Fleetway L.T.D.”), η οποία στη συνέχεια (από τεύχος 113) παραχωρεί τη θέση της στον «Γκρέκο» (Ελληνική δημιουργία των Στέλιου Ανεμοδουρά και Βύρωνα Απτόσογλου υπό μορφή κειμένου με λίγα σκίτσα), ενώ αρκετά αργότερα (μετά το τεύχος 200) εμφανίζονται -αντί αυτού- τα «CANON», «TARGA», «KUNG-FU», καθώς είναι εμφανής η προσπάθεια του εκδότη να ανανεώσει την ύλη του φθίνοντος πια σε κυκλοφορία, εντύπου.

Το 1976 η ιστορία μεταφέρθηκε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Τζάγκουαρ» (εκδόθηκαν ακριβώς τέσσερις δεκάδες τευχών), ενώ τα προηγούμενα χρόνια εμφανιζόταν παράλληλα και στον «Μηνιαίο Μπλεκ» (από τον Αύγουστο του 1971 έως το Δεκέμβριο του 1975), με αδημοσίευτες -στην εβδομαδιαία έκδοση- ιστορίες.

Επανεκδόσεις των περιπετειών του «Ζαγκόρ» επιχειρήθηκαν (χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία) στη χώρα μας το 1986 (από τις εκδόσεις Παπαχρυσάνθου) και το 1999 από την «Κόμπρα Πρες».

Πηγή: «Ο Μπλεκ και οι …άλλοι» (Νίκος Δημ. Νικολαΐδης-Γιώργος Πολ Παπαδάκης, έκδοση «Περιοδικός Τύπος», 2007)

13 σχόλια:

  1. Πιο πρωτόγονος, μοναχικός, σκληρός αλλά και ρεαλιστής ο χαρακτήρας και η φιγούρα του Ζαγκορ με κέρδισε από την πρώτη στιγμή που τον διάβασα στις αρχές της δεν του 70. Πολλά χρόνια μετά ήταν και το πρώτο περιοδικό των παιδικών μου χρόνων που προσπάθησα να ξαναμαζέψω. Ευτυχώς λίγα τεύχη απέμειναν για να ολοκληρώσω τα 260 τεύχη της ελληνικής έκδοσης. Ελπίζω Νίκο να θυμάσαι πως χάρη στο Ζαγκορ και τον Ρου, γνωριστήκαμε το 2006.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ασφαλώς και το θυμάμαι, όταν είχες διαβάσει τα δυο αρθράκια του Στράτου και το δικό μου, για το βιβλίο "The Playing Years" και επικοινωνήσαμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ζαγκορ και Ρου. Νομιζω η καλυτερη περιοδος του περιοδικου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Και να υπενθυμισω επισης στον Νικο οτι ο Ζαγκορ ηταν η αιτια να γνωριστουμε, λογω της μεταφρασης που εκανα στο ιταλικο site.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πολλές συμπτώσεις για να είναι απλά...συμπτώσεις.
    Κάποιες δικές μου μεταφράσεις στο UBC Fummeti για τον Ζαγκόρ μεταξύ άλλων

    http://www.ubcfumetti.com/zg/desc_el.htm

    ήταν η αιτία να ασχοληθώ με το διαδίκτυο και να γίνει λίγο αργότερα το mycomics.gr

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Και μόλις είδα ότι και ο Πάνος στο ίδιο site είχε κάνει μεταφράσεις.
    Πάνο θυμάσαι περίπου χρονιά που έγιναν αυτά ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Είναι αρκετά παλιά. Θυμάμαι ότι έκαναν αναφορά και στους δυο σας Πάνο και Κώστα, αναφέροντας τα mail σας. Όταν τα είδα, έσπευσα να επικοινωνήσω και θυμάμαι ότι ένας απ' τους δυο σας απάντησε. Το άλλο mail δεν ίσχυε... Είχατε κάνει ωραία δουλειά και φροντίσατε να διαφημίσετε την ελληνική έκδοση του χαρακτήρα στους απανταχού φίλους. Να είστε καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Κώστα ηταν το 1999, νομιζω Φεβρουαριος. Εψαχνα εναγωνιως πληροφοριες τοτε στο ιντερνετ για τον Ζαγκορ επειδή η ΚΟΜΠΡΑ ΠΡΕΣ εκεινη την εποχη εκανε την προσπαθεια της να τον ξαναεκδοσει.
    Δυστυχως δεν προχωρησε το περιοδικο με επιτυχια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Πάνο Θωμόπουλε μιλας Ιταλικά? αν ναί τοτε λύσαμε
    το πρόβλημα μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μάλλον το σχέδιο έφταιγε, που ήταν εντελώς διαφορετικό από το αυθεντικό του Galleno Ferri...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Συνεχώς αναφερόμαστε στα «δικαιώματα» των περιοδικών αυτών. Μήπως θα πρέπει να αποχτήσουμε μια πιο συγκεκριμένη άποψη για το τι μπορεί να ζητάνε οι Ιταλοί για να μας δώσουν την άδεια να εκδώσουμε στην Ελλάδα το Μπλεκ ή το Ζαγκόρ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Δυστυχώς οχι. Αν και θα ήθελα πολύ να γνώριζα. Στα αγγλικά επικοινωνούσα μαζί τους.
    Παναγιώτη μου δεν είμαι αισιόδοξος με τους ιταλους. Η εμπειρια της συνεργασίας που είχα με αυτούς δεν ήταν καλή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Παιδιά ας μην ξεχνάμε ότι δεν απάντησαν ποτέ στη συστημένη επιστολή, γραμμένη στα Ιταλικά, που τους έστειλα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή