Δήλωση-κατοχύρωση πνευματικών δικαιωμάτων

Απαγορεύεται η με κάθε τρόπο (μηχανικό, έντυπο, ηλεκτρονικό κ.λ.π.) αναδημοσίευση ή αναπαραγωγή των κειμένων του παρόντος ιστολόγιου, καθώς και η εκμετάλλευσή τους από τρίτους χωρίς την έγγραφη συναίνεση των διαχειριστών, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Οι συγγραφείς του ιστολόγιου αναγνωρίζουν τα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών και εκδοτών των τίτλων, των εικόνων και των χαρακτήρων τους οποίους χρησιμοποιούν στα άρθρα τους, θεωρούν δε ότι συμβάλλουν και οι ίδιοι στην προώθηση και τη δημοφιλία των σχετικών εκδόσεων. Νέος ΜΠΛΕΚ (BLEK MAGAZINE GROUP) Copyright 2017-2018



Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

Αναμνήσεις από τα παιδικά μας χρόνια

Χτες το βράδυ, καθώς παρατηρούσα τις συνήθειες και τον τρόπο ζωης των παιδιών μου, έκανα μια μικρή αναδρομή στο παρελθόν. Θέλησα να συγκρίνω την καθημερινότητα μου με το σήμερα και διαπίστωσα οτι η ζωή μας ήταν πολύ απλή, λιτή αλλά ανθρώπινη.
Δεν είχα computer ή κινητό τηλέφωνο αλλά ποτέ δεν ένιωσα μόνος μου. Η αλάνα της γειτονιάς μας ή οι ήσυχοι δρόμοι από αυτοκίνητα γύρω από το σπίτι μας κατά το απογευματάκι θα έσφυζαν από ζωή. Τα παιχνίδια που παίζαμε δεν είχαν ίχνος πονηρίας ή δόλου, δεν είμασταν καθόλου ανταγωνιστικοί σύμφωνα με την αμερικάνικη θεώρηση "Τhe first is first and the second is nothing". Δεν ακουγόντουσαν βωμολοχίες και η γνωστη λέξη που εκφράζει τον σύγχρονο νεοέλληνα ήταν άγνωστη για τα παιδιά του Δημοτικού.
Μασούσα τσίχλες ΑΝΤΑΜΣ, αυτές με την κίτρινη συσκευασία και με απλή γεύση μέντας, χωρίς πρόσθετες τεχνητές γεύσεις που συναντάμε σήμερα. Που και που, με λεφτά της γιαγιάς αγόραζα και τσίχλες - τσιγάρο στην ανάλογη συσκευασία, αυτές με το ροζαλί χρώμα.
Δεν κρύβω ότι έτρωγα γαριδάκια ΠΟΠΑΙ, αλλά δυστυχώς δεν είχα σιδερόμπρατσα αποτελέσματα.
Μάζευα κάποια εποχή αυτοκόλλητα ΤΑΡΖΑΝ από μια γκοφρέτα που υποσχόταν σαν δώρο ένα ποδήλατο και μια ποδοσφαιρική μπάλα( δώρα τόσο πολύ κοινότυπα σήμερα αλλά για μένα τότε ήταν ονειρεμένα). Ποτέ κανείς δεν τα κέρδιζε γιατί έλειπαν πάντα 2-3 συγκεκριμένα νούμερα. Λαχταρώ επίσης την γεύση της ΣΑΦΑΡΙ που συνοδευόταν με αυτοκόλλητα από στιγμιότυπα της άγριας ζούγκλας.
Το αγαπημένο μου παγωτό ήταν της ΑΣΤΥ, ξυλάκι με παγωτό φυστίκι, γεύση που σήμερα δεν μπορώ να την βρω πουθένα. Δεν μπορω να ξεχάσω την Νοτσιολα και Γκρατσιέλα της ΔΕΛΤΑ αν δεν με απατά η μνήμη μου.
Αναμνήσεις τόσο μακρινές αλλά τόσο γλυκές και αθώες.
Εσεις θυμάστε ανάλογες συνήθειες από τα παιδικά σας χρόνια που ενδεχομένως να θυμίσουν και προσωπικές μου εμπειρίες που έχουν σβηστεί από το πέρασμα το χρόνου?

17 σχόλια:

  1. Εγώ θυμαμαι παγωτό ξυλακι της ΕΒΓΑ,που επαιρνα
    κάθε Κυριακη με γεύση βανίλια,επισης τότε υπήρχαν
    γαριδάκια ΜΠΛΕΚ παρακαλώ[φανταστειτε πόσο δημοφι-
    λές και ποσο πουλούσε που ειχαν βγάλει και γαριδά-
    κια!!!!!]ετσι απλα και όμορφα περνουσαμε,ξένοιαστα
    φτωχικά,αλλα ευτυχισμένα!!!! Τωρα? Τώρα δεν υπάρχει τίποτα κριμα για τα παιδιά μας που δυστυ-
    χώς ΔΕΝ μεγαλωνουν σαν ΠΑΙΔΙΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θυμάμαι τα γαριδάκια fofiko, στην πράσινη συσκευασία με τις μαϊμούδες (αυτά με τη γεύση από φυστίκι).
    Θυμάμαι και τα "Τυροσούζας" (τυρογαριδάκια με έναν κωμικό μηχανόβιο στην συσκευασία), αλλά και τα "Φιλάκια", τα γαριδάκια με σχήμα χειλιών (η διαφήμιση έλεγε: "Εσύ, πόσα φιλάκια πήρες σήμερα;")...
    Θα θυμηθώ κι άλλα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Νοτσιόλα και Γκρατσιέλα..??!!! η πρώτη ήταν με γέμιση σοκολάτας αλλά προτιμούσα τη Γρατσιέλα γιατί η κρόυστα είχε μεγάλα κομμάτια αμύγδαλο.. όμως σπάνια το αγόραζα γιατί ήταν ακριβό σε σχέση με τα Αστυ..!! ειδικά το σκέτο βανίλια ξυλάκι ήταν το φθηνότερο.. τότε τα παγωτά είχαν και αληθινό γάλα μέσα τώρα μόνο γάλα δεν έχουν..!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τι μου θυμίζεις τώρα ρε φίλε?
    Είχα καταφέρει να κλείσω δυο αλμπουμς με αυτοκόλλητα και θυμάμαι τη χαρά μου όταν πήρα την μπάλα αλλά κυρίως ένα μικρό πράσινο ραδιοφωνάκι.

    Από γαριδάκια έτρωγα τα Μποζο, όπως έλεγε και η διαφήμηση "Τώρα όλα τα παιδάκια Μπόζο τρώνε γαριδάκια, Μποζο!!!"

    Παγωτό ξυλάκι της ΑΛΜΑ και ΕΒΓΑ με τον παγωτατζή να κυκλοφορεί με το ποδήλατο το λευκό ψυγείο και την λευκή στολή με το καπέλο.

    Και βέβαια με έστειλες με τις τσίχλες τσιγάρο της ροζ όπου ήταν οι αγαπημένες μου.

    Αυτά ήταν χρόνια!!!!!

    Μπλεκ γαριδάκια? Δεν τα θυμάμαι Νικόλα. Σίγουρα?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Και πάνω απ' όλα μια εποχή που την χαρακτήριζε η αίσθηση της αθωότητας και της ξεγνοιασιάς, ίσως γιατί τα παιδικά μας μάτια την έβλεπαν έτσι... Ωστόσο και λίγα χρόνια αργότερα τα πράγματα ήταν όντως πιο ανθρώπινα. Δείτε π.χ. το βίντεο με τη Σάντρα που ανέβασε ο φίλος Κώστας Κ. στο You Tube Πόσο φρέσκια, αγνή, χωρίς πρόκληση ήταν η παρουσία της pop star, με το συγκρότημά της γύρω από μια ... σκαλωσιά στο κέντρο της Αθήνας και σίγουρα ΔΕΝ ΑΠΑΙΤΗΣΕ ΕΝΑ ΣΚΑΣΜΟ ΛΕΦΤΑ για να έλθει στην Ελλάδα, την εποχή που η γλυκειά τραγουδίστρια ήταν στο απόγειο της καριέρας της. Σήμερα;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Bεβαίως Νικόλα.Η διαφήμιση ελεγε: νέα γαριδάκια
    Μπλεκ,και εδειχναν στην τηλεόραση[σε κινουμενα
    σχέδια]τον Μπλέκ να γκρεμιζει την Πύλη ενος Αγγλι-
    κού φρουρίου. Φανταστικό ε? μη μου πείτε πως κανεις δεν την είχε δει?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Δεν θυμαμαι καθολου γαριδακια ΜΠΛΕΚ. Ποπαι ομως ναι.
    Πολυ ωραιες εποχες ζησαμε ρε παιδια τοτε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καλά ρε παιδια δεν υπάρχει κανενας που να τα θυμά-
    ται?Ισως η κ.Ρόζα να το επιβεβαιώσει "η καποιος
    μεγαλύτερος? χμ,νομίζω εδω μέσα πως είμαι ο....γε-
    ροντότερος,ορίστε Πάνο Θωμόπουλε δικιο είχες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Εγώ ήμουνα πολύ μικρούλης, τότε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Για πια χρονιά μιλάς παλαιολιθικέ?
    Με ρωτας αν είχα τηλεόραση? Δεν το εχω δεί ποτέ αυτό με το Μπλεκ. Ειμαι σίγουρος. Εμείς μετά το 1975 είχαμε τηλεόραση δυστυχώς. Κάπου εκεί, μπορεί και 1976-77. Το παγκόσμιο κύπελλο του 74 το έβλεπα στην Πυροσβεστική που δούλευε ο μπαμπάς!!! Αυτο το θυμάμαι σίγουρα. Τη Βραζιλία με τον Ριβελίνο με το μουστάκι....

    Ο σερίφης από πάνω πόσο βρέφος είναι ρε παιδιά?
    Το δημοτικό το τελείωσε την προηγούμενη δεκαετία? χα!!!! Μπέμπη!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ούτε εγω ειχα τηλεοραση,απλως την διαφημιση αυτη
    την ειχα δει σε καποιο καφενειο του χωριου μου που
    ειχε.
    Υπολογίζω οτι ηταν μεταξυ 1970-1973.
    Ελπιζω παντως να βρεθει καποιος που να την θυμαται
    οχι για τιποτα αλλο, να μην νομισετε οτι......ονει-
    ρευομουνα......ξυπνιος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Εγώ παιδιά αν και δεν είμαι και πολύ μεγάλος (42)και γαριδάκια Μπλεκ έφαγα και το σποτάκι είχα αν και η κυκλοφορία τους ήταν για πολύ λίγο και αν θυμάμαι καλά είχαν και δώρο κάτι μικρά πιστολάκια με ελατήριο που πετούσαν μικρά πλαστικά βλήματα.
    Για τον Μπλεκ είχαμε και άλλη διαφήμηση για το περιοδικό αυτή τη φορά στα τεύχη γύρω στο 100 της νέας περιόδου όταν είχε προσφορά μια τράπουλα με ποδοσφαιριστές.
    Τα γαριδάκια ήταν σίγουρα μετά το 1977.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ουαααααααα! Ουαααααααα!
    Με ζαλίσατε, παλιόγεροι!.............
    Σας παρατάω και πάω για ύπνο!
    Καληνύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Καλημέρα σε ολους.
    Οχι Ανδρέα μου τα γαριδάκια Μπλεκ,εκαναν την εμφα-
    νιση τους,μεταξυ 1970-1973 και σίγουρα οχι μετα
    το 1977 οπως γραφεις γιατι θυμάμαι οτι δεν ειχα
    σπιτι μου τηλεοραση.Τηλεοραση αγοράσαμε το 1975
    οπότε σιγουρα ηταν τα χρόνια που λεω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Εγώ δηλαδή που ο συγχωρεμένος ο πατέρας μου μας έφερε ένα βράδυ του 1970 μια τηλεόραση (μια μουσειακή πλέον URANIA) ήμουν προνομιούχος και δεν το ήξερα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Νικόλα στην διαφήμηση ο Μπλεκ έσπαζε την πύλη του φρουρίου καιέκανε σκόνη 2 Άγγλους με μία γροθιά,εγώ το πρώτο Μπλεκ που πήρα στα χέρια μου ήταν το τεύχος 404 με τίτλο Επίθεση στο φάρο τον Μάρτιο του 1977 και πριν δεν είχα καμία σχέση με τον ξανθό γίγα.
    Φυσικά μετά πέρασαν όλα από τα χέρια μου και τα πριν και τα μετά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Είσαι και εσυ "βρεφος" για ν πω την αλήθεια σε
    είχα για μεγαλύτερο επειδη έχεις πολλες γνώσεις
    σχετικα με το Μπλέκ,πάντως Ανδρέα οντως ετσι
    ήταν η διαφημιση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή