Δήλωση-κατοχύρωση πνευματικών δικαιωμάτων

Αυτός ο ιστότοπος
χρησιμοποιεί cookie από
το Google για την
παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση
της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του
ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε την χρήση των cookie.
Απαγορεύεται η με κάθε τρόπο (μηχανικό, έντυπο, ηλεκτρονικό κ.λ.π.) αναδημοσίευση ή αναπαραγωγή των κειμένων του παρόντος ιστολόγιου, καθώς και η εκμετάλλευσή τους από τρίτους χωρίς την έγγραφη συναίνεση των συντακτών, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Οι υπεύθυνοι συγγραφείς του ιστολόγιου αναγνωρίζουν εντίμως τα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών και εκδοτών των τίτλων, των εικόνων και των χαρακτήρων τους οποίους χρησιμοποιούν στα άρθρα τους, θεωρούν δε ότι συμβάλλουν και οι ίδιοι στην προώθηση και τη δημοφιλία των σχετικών εκδόσεων. Νέος ΜΠΛΕΚ (BLEK MAGAZINE GROUP) Copyright 2015-2016



Παρασκευή, 18 Ιουνίου 2010

Roy of The Rovers



Ο απόλυτος ποδοσφαιρικός ήρωας.
Εμφανίστηκε στη Μεγάλη Βρετανία μέσα από τις σελίδες του εβδομαδιαίου περιοδικού "Tiger comic" (1954-75) και στη συνέχεια του "Roy of the Rovers comic" (1976-93). Στα μέσα της δεκαετίας του '90 η σειρά εμφανίσθηκε σε μηνιαία έκδοση, για να κλείσει στο περιοδικό "Match of the Day" το 2001.

Ο Ρόϋ, διάσημος ποδοσφαιριστής και αρχηγός της "Μέλτσεστερ", έγινε ευρύτατα γνωστός και στην Ελλάδα, αφού τις περιπέτειές του φιλοξένησαν δύο από τα κυριώτερα εβδομαδιαία αγορίστικα Ελληνικά περιοδικά, αρχικά το "Ζαγκορ" του Στέλιου Ανεμοδουρά (τα έτη 1971-72) και στη συνέχεια το "Δυναμικό Αγόρι" του Νίκου Δεληγιώργη (1975-83 και 1985-92).



Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας είναι ο ξανθομάλλης σέντερ φορ Ρόϋ Ρέης, ένας εκπληκτικός ποδοσφαιριστής με κεραυνοβόλο σουτ ("Race rocket") που ηγείται των «Ρόβερ» της (υποθετικής) πόλης Μέλτσεστερ, μιας ομάδας που πρωταγωνιστεί στα πρωταθλήματα ποδοσφαίρου της Αγγλίας, ενώ παράλληλα διακρίνεται και στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις (πρότυπο της οποίας αποτέλεσε η περίφημη -και υπαρκτή- Άρσεναλ της δεκαετίας του '50).

Οι περιπέτειες είναι δομημένες γύρω από το ποδόσφαιρο το οποίο κρατάει τη μερίδα του λέοντος, ειδικά τις πρώτες δυο δεκαετίες, ενώ από το ’80 και μετά γίνεται προσπάθεια να επεκταθεί η θεματολογία και σε άλλα ευαίσθητα ζητήματα, όπως η βία, το ντόπινγκ, η βωμολοχία, ο ρατσισμός, τα ναρκωτικά, η μόλυνση του περιβάλλοντος, πάντοτε όμως σε συσχετισμό με τον αθλητισμό.

Το κόμικς αυτό, γεννημένο σε εποχές που η πλήρης εμπορευματοποίηση ήταν ακόμη άγνωστη σαν έννοια, κατάφερε να συσπειρώσει γύρω του δύο τουλάχιστον γενεές αναγνωστών σε ολόκληρο τον κόσμο (καθώς γνώρισε παγκόσμια επιτυχία), διδάσκοντας τα νέα παιδιά τις αρχές του fair play και της ευγενούς άμιλλας.

Δεν είναι απορίας άξιον, ότι ακόμη και σήμερα, έπειτα από σχεδόν δεκαπέντε χρόνια (εβδομαδιαίας) απουσίας του strip, οι άγγλοι σχολιαστές αγώνων ποδοσφαίρου εξακολουθούν να χρησιμοποιούν τον όρο "Roy of the Rovers stuff", προκειμένου να χαρακτηρίσουν μία εντυπωσιακή ενέργεια ή φάση κατά τη διάρκεια της περιγραφής τους.


Πηγές

* "Roy of the Rovers, the playing years"-Colin Jarman & Peter Acton ("Queen Ann Press", 1994).
* "Ο Μπλεκ και οι άλλοι, οι χάρτινοι ήρωες του Στέλιου Ανεμοδουρά"-Νίκος Δημ. Νικολαΐδης, Γιώργος Πολ. Παπαδάκης (Αθήνα, "Περιοδικός Τύπος", 2007)

http://www.royoftherovers.com/
http://royoftheroversgr.blogspot.com/


10 σχόλια:

  1. Εξαιρετική η παρουσίαση Νίκο, με όλες τις απαραίτητες πηγές!
    Δηλώνω κι εγώ φαν του Roy, από τους αγαπημένους μου-ειδικά δε από τις "ποδοσφαιρικές" ιστορίες, μακράν (για μένα τουλάχιστον) η καλύτερη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευχαριστώ Γιώργο, έφτασα να έχω σχεδόν όλα τα τεύχη του Roy of the Rovers (1976-1993) αλλά και ένα πολύ μεγάλο μέρος της περιόδου (1954-1976) από την Tiger. Αγαπημένη δεκαετία αυτή του 1970 και αγαπημένη ενδεκάδα αυτή του 1975-76:
    1.Charlie Carter
    2.Noel Baxter
    3.Duncan McKay
    4.Geoff Giles
    5.Jimmy Slade
    6.Lofty Peak
    7.Mervyn Wallace
    8.Blackie Gray
    9.Roy Race
    10.Jumbo Trudgeon
    11.Vernon Elliot

    Αγαπημένο σχέδιο από Yvonne Hutton (1967-75) κι εδώ περιμένω μια πιο λεπτομερή ανάλυση απο το Ν.Νικολαίδη καθώς και άλλα πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μπράβο, Νίκο, πολύ ωραίο το θέμα σου... Περιμένουμε, βέβαια, εναγωνίως να διαβάσουμε από το χέρι του Νίκου Ν. κάποιες από τις ωραιότερες ιστορίες του Ρόυ στο ΜΠΛΕΚ MAGAZINE...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Νομίζω στην ενδεκάδα θα συμφωνήσω κι εγώ! :) Ίσως γιατί συμπίπτει χρονικά με τα πρώτα μου αναγνώσματα στα ελληνικά περιοδικά της ιστορίας του Roy.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. παιδια να ρωτησω κατι?πως μπορω να προμηθευομαι το mplek magazine που εκδιδεται?
    τι κοστος εχει?και καθε ποτε θα βγαινει?
    ευχαριστω πολυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Νίκο συγχαρητήρια! Έντυσες υπέροχα την παρουσίαση από το άρθρο της Βικιπαίδεια (δικό μου, χρήστης "αΝώΔυΝος").
    Θέλω εδώ να πω ότι ένας από τους φανατικώτερους έλληνες οπαδούς του Ρόϋ είναι ο εκλεκτός συνδαιτημόνας του blog Στράτος Καββάδας ("Strkav") από την πανέμορφη Χίο.
    Αξίζει να διαβάσετε το άρθρο που έχουμε γράψει μαζί στη επίσημη ιστοσελίδα του χαρακτήρα "http://www.royoftherovers.com", ακολουθώντας τη διαδρομή "Interactive"-"Join the Roy of the Rovers Fan Club"-"Roy of the Rovers in Greece".
    Όσον αφορά στην αδικοχαμένη Yvonne Hutton (σκοτώθηκε σε τροχαίο ατύχημα στην αρχή της δεκαετίας του '90), ξεκίνησε να σκιτσάρει το Ρόϋ και την παρέα του την περίοδο 1967-68.
    Αποτύπωσε σπουδαίες στιγμές στην χρυσή πορεία της Melchester, όπως την κατάκτηση του Κύπελλου Πρωταθλητριών το 1973, του νταμπλ των Κυπέλλων Αγγλίας το 1974, την κατάκτηση του Κυπελλούχων το 1975, αλλά και μια οδυνηρή στιγμή στην ιστορία του συλλόγου: Τον αποκλεισμό των Rovers από το FA Cup, από μια άσημη ερασιτεχνική ομάδα ("Sleeford United") την ίδια χρονία. Μας γνώρισε μια υπέροχη ενδεκάδα που δέχθηκε μερικές νέες προσθήκες όπως το Rulph Derry και τον Noel Baxter το 1972, το Jimmy Slade και τον Mervyn Wallace στα 1973 κ.α. Επίσης, επί των ημερών της (πάντοτε σε σενάριο του ακούραστου Tom Dully) ο Tony Storme αναβαθμίσθηκε σε manager της ομάδας στη θέση του Ben Galloway, αλλά και εξαφανίσθηκε από το κόμικ αφήνοντας σαν μόνη επιλογή των διοικούντων να αναθέσουν το ρόλο του παίκτη προπονητή στον ίδιο το Ρόϋ!
    Η Yvonne κράτησε τα σχεδιαστικά ηνία μέχρι και την αρχή της σεζόν 1975-76, παραχωρώντας τη θέση της στον David Sque, ο οποίος τα διατήρησε μέχρι και μια δεκαετία αργότερα.
    Το σχέδιό της χαρακτήριζαν η σαφήνεια, η πλαστικότητα και μια σαφής στρογγυλοποίηση των γραμμών, παρόμοια με εκείνη του δικού μας Βύρωνα Απτόσογλου.
    Η Hutton επιμελήθηκε καλλιτεχνικά πάρα πολλών strip, στην πλειοψηφία τους αθλητικού χαρακτήρα, όπως "Durrel's Palace", "Waynes Wolves", "Ο βασιλιάς της πίστας" κ.α.
    Την εποχή που "έφυγε" παρουσίαζε τον Ρόϋ στη βρετανική εφημερίδα "Daily Star", αλλά δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει τη σειρά.
    Θυμίζω επίσης ότι μετά την παραλαβή της σκυτάλης από τον Sque στο ανεξάρτητο πλέον "Roy of the Rovers Comic", η Yvonne ανέλαβε τις παράλληλες ιστορίες του Ρόϋ που έμπαιναν στο "Tiger Comic", για μια ακόμη διετία (1976-78) και τις οποίες παρουσίαζε το "Αγόρι" (1982-83).
    Περισσότερα φίλοι μου στο βιβλίο "'70s-'80s, Τα περιοδικά που αγαπήσαμε", αν ποτέ κατορθώσουμε με το Γιώργο Πολ Παπαδάκη να το δούμε να κυκλοφορεί...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Φίλε "gomfaios" καλώς ήρθες στην παρέα.
    Για το "Blek Magazine" υπέυθυνος είναι ο Παναγιώτης Πλαφουτζής που με την ανιδιοτελή του προσφορά μας έχει συγκινήσει όλους.
    Μαζί του θα χρειασθεί λοιπόν να συνεννοηθείς, προκειμένου να το λάβεις.
    Όλοι μας συνεισφέρουμε στις ιστορίες και είναι ευκαιρία και εσύ να μπεις πιο δυναμικά στο Club!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καλημέρα σε όλους! Φίλε, "gomfaios", καλωσόρισες στην παρέα μας. Στείλε μου e-mail στο pplaf@vodafone.net.gr και θα συνεννοηθούμε για το ΜΠΛΕΚ Magazine.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Η ενδεκάδα που ανέφερε ο hunter ήταν η ιδανική και για εμένα. Αν δεν κανω λάθος την γνωρισαμε στο στευχος 53 του Ζαγκορ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Καλημέρα και από εμένα παιδιά, καθυστερημένα λίγο λόγω υποχρεώσεων αλλά κάλλιο αργά....Νίκο σε ευχαριστώ και εγώ με τη σειρά μου για αυτές τις σπουδαίες πληροφορίες! Η αλήθεια είναι ότι όντας κατά κάτι μικρότερος από εσένα(!) δεν είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τον Ρόυ από την αρχή της δημοσίευσης του στο ζαγκόρ, αλλά στο αγόρι ήταν από τις αγαπημένες μου ιστορίες...
    θα με ενδιέφερε και εμένα το περιοδικό του μπλεκ magazine. Αργύρη εαν πρόλαβες και έβγαλες άκρη, σε παρακαλώ ενημέρωσε με και εμένα μιας που εμείς τα λέμε και αλλού..Την καλημέρα μου σε όλους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή