Ζαγκόρ: Ο Πιθηκάνθρωπος

(γράφει ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)

Με αφορμή την κυκλοφορία του τεύχους "Ζαγκόρ" Νο 12: Αμερικάνικη Οδύσσεια Μέρος Α' (Μάιος 2018), θυμίζουμε στους φίλους του αγαπημένου μας περιοδικού ότι η περιεχόμενη ιστορία με τίτλο "Αμερικανική Οδύσσεια" αποτελεί ανατύπωση από την πρωτότυπη -συνολικής έκτασης 216 σελίδων- υπέροχη, όσο και αγωνιώδη περιπέτεια η οποία δημοσιεύθηκε στα τεύχη 88 – 89 της Ιταλικής έκδοσης (Σεπτέμβριος - Νοέμβριος 1972) με τίτλους: "Una Impresa Disperata"  (Ένα Τρομακτικό Ταξίδι"), "Odessa Americana" («Αμερικανική Οδύσσεια»), "La Nebbia Infernale" («Η Απαίσια Ομίχλη»). Σε σενάριο Guido Nollita και σχέδια Gallieno Ferri.

Και βέβαια δεν είναι η πρώτη φορά που δημοσιεύεται στην Ελλάδα, αφού οι παλαιότεροι από εμάς είχαν την τύχη να την απολαύσουν στο εξαιρετικό περιοδικό "Μεγάλος ΜΠΛΕΚ" , στα τεύχη #33-36, τους μήνες Αυγούστου - Νοεμβρίου 1972. Οι τότε ελληνικοί τίτλοι ήταν: "Μία Παράτολμη Επιχείρηση", «Ένα Τρομακτικό Ταξίδι», "Ο Πιθηκάνθρωπος" και "Ένας Μεγάλος Ποιητής".

Υπόθεση:  Ταξιδεύοντας με το πλοίο ‘Athens’ («Αθηνά») ο Ζαγκόρ και οι ναυτικοί του ιστιοφόρου καταφέρνουν να επιζήσουν τρομερών αντιξοοτήτων αφού γλυτώνουν από τρικυμίες, εξουδετερώνουν μια πολεμοχαρή φυλή από... νοήμονες γορίλες (!) και τελικά επιστρέφουν με σημαντικές απώλειες στη βάση τους.

"Bend it like... Roy! Μια ανάσα από το θρίαμβο" (12/13)

(Διασκευή από το κόμικ: Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)

Πάνω στην ώρα, πετάχτηκε ο δεύτερος λάινσμαν και δήλωσε ότι σαν παλαιότερος, θα αναλάμβανε εκείνος τα ηνία του παιχνιδιού. Σκέφτηκα πως δε θ’ άλλαζε τίποτα ούτως ή άλλως. Τα ίδια θα μας έκανε κι αυτός… Το ματς ξανάρχισε με επίθεση του Σλέϊντ, τον οποίο ανέτρεψαν άγρια πριν γίνει απειλητικός. Αυτή τη φορά ο νέος διαιτητής σφύριξε και υπέδειξε φάουλ, σε ένα αρκετά επικίνδυνο σημείο. Οι οπαδοί στις εξέδρες απόρησαν αφού έως τότε είχαν συνηθίσει σε ευνοϊκή μεταχείριση.  Μάλιστα αρκετοί διαμαρτυρήθηκαν, αλλά εγώ έστησα ήδη τη μπάλα και περίμενα να τοποθετηθεί το τείχος στη σωστή απόσταση. Ο Τσέρνικ και η παρέα του στάθηκαν πολύ κοντά με θράσος και δεν εννοούσαν να μετακινηθούν. Εκείνη τη στιγμή του φώναξα να τους βάλει σε τάξη, αμφιβάλλοντας  κατά βάθος αν θα τολμούσε να κάνει τέτοια παρατήρηση…

Μνήμη Θάνου Αστρίτη

Στις 5 Μαΐου του 1995 κυκλοφόρησε το τεύχος 577 (Β΄περιόδου) του περιοδικού "αντί" το οποίο προσέφερε στους αναγνώστες του δυο ανέκδοτα τεύχη του "Μικρού "Ηρωα", τα υπό αριθμούς 799 και 800, που ολοκλήρωσαν τη σειρά.

O Popeye,o Segar και η προσφορά του στην 9η τέχνη

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

Σήμερα θα σας μιλήσω για έναν από τους πιο αγαπημένους μου δημιουργούς στο χώρο της 9ης τέχνης,ο οποίος με μία ειδικά δημιουργία του και μόνο,τον μονόφθαλμο σπανακοφάγο ναύτη Popeye,έγραψε με χρυσά γράμματα το όνομα του στο χώρο των κόμικς και όχι μόνο.

Γεννημένος στο Τσέστερ του Ιλλινόις τον Δεκέμβριο του 1894,ο Segar ανήσυχο πνεύμα,έζησε μια ταραχώδη νεανική ηλικία στην οποία ακολούθησε ένα σωρό δουλειές(ελαιοχρωματιστής,ταπετσιέρης,ντραμίστας σε τοπικό συγκρότημα και μηχανικός προβολής)μέχρι να αρχίσει να ασχολείται με το σχεδιασμό κόμικς.Σαν μηχανικός προβολής είχε δει πολλές από τις πρώτες μικρού μήκoυς ταινίες του Charlie Chaplin,οι οποίες τον επηρέασαν στο να αποτυπώσει παρόμοιες τρελές καταστάσεις στο χαρτί.Όταν οι πρώτες του δουλειές απερρίφθησαν,αποφάσισε να παρακολουθήσει εντατικά μαθήματα σχεδίου δι' αλληλογραφίας και να δοκιμάσει την τύχη του στο Σικάγο.

ΖΑΓΚΟΡ - ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΡΙΩΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ

Γράφει ο Ίωνας Αγγελής

Το Ιταλικής καταγωγής Ζαγκόρ, κυκλοφορεί στην Ελλάδα για σχεδόν 50 χρόνια. Στην Ιταλία κυκλοφορεί για σχεδόν 60 χρόνια τώρα, με πάνω από 900 εκδόσεις συνολικά! Με πάντα όμως μία δόση ατυχίας να το κουβαλάει, και με τους Έλληνες εκδότες να μην τα παρατάνε. Με 4 διαφορετικούς εκδοτικούς οίκους να έχουν διαχειριστεί την έκδοση, και με 8 εκδοτικές προσπάθειες, είναι σίγουρα ένας από τους πιο αξιόλογους χαρακτήρες κόμικς της ιστορίας. Από τα πιο φημησμένα Ιταλικά κόμικς, στο συγκεκριμένο άρθρο θα μιλήσουμε για την Ελληνική έκδοση, και συγκεκριμένα για τις ιστορίες που φιλοξενήθηκαν. 

"Bend it like... Roy!: Δια πυρός και σιδήρου" (11/13)

(Διασκευή: Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)

Την επομένη μέρα βρέθηκα στο ιατρείο της ομάδας, όπου ο Τάφυ Μόργκαν με ενημέρωσε για την κατάσταση των τραυματιών μας, που ωστόσο δεν ενέπνεαν ανησυχία για τη ρεβάνς. Οι μώλωπες και τα γδαρσίματα σε πόδια, πλάτες και χέρια που είχαμε εισπράξει ήταν ένα μικρό μόνο δείγμα του τι μας περίμενε στη Βλάτνια. Πάνω στις αρνητικές σκέψεις που έκανα, ήρθε καπάκι ο μέλλων πεθερός μου ο Μπεν να με προσγειώσει στις υποχρεώσεις. «Σε περιμένουν οι δημοσιογράφοι Ρόϋ. Θα πρέπει να τους μιλήσεις!» «Είναι ανάγκη να τους δω;» γκρίνιαξα. «Το είχε κανονίσει ο Τόνυ και τώρα είσαι στη θέση του, ξέχασες;»

Βγήκαμε στο πλατύσκαλο έξω απ’ τα γραφεία της Ρόβερς, όπου μας πολιόρκησαν καμιά ντουζίνα ρεπόρτερ τη στιγμή που ο Μπεν με πληροφορούσε πως δεν υπήρχε ούτε ίχνος επαφής με τον Τόνυ Στορμ. Ο Γκάλογουεϊ δεν πίστευε με τίποτα πως εκείνος ήταν ο μυστηριώδης άνθρωπος που με συμβούλευε κατά τη διάρκεια των αγώνων μας. «Θα έλεγες Ρόϋ πως το ματς κατά της Ζάρνοβ ήταν το σκληρότερο της καριέρας σου;» ήταν η πρώτη ερώτηση που μου έκαναν. Απάντησα χωρίς αμφιβολία ναι. Πρόσθεσα βέβαια ότι μας περίμεναν πολύ χειρότερα στη χώρα της κεντρικής Ευρώπης. «Αν σας παίξουν σκληρά πως θα φερθείτε;» «Η Μέλτσεστερ θα αντιδράσει με απλό και ξεκάθαρο τρόπο. Θα …» Πριν ολοκληρώσω τη φράση μου, πρόσεξα εμβρόντητος στο βάθος του δρόμου μια φιγούρα τυλιγμένη με κασκόλ, να στέκεται παρακολουθώντας τη συζήτησή μου με τους συντάκτες.

Pretty Deadly των Kelly Sue DeConnick&Emma Rios

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

Τι συμβαίνει όταν η ποίηση,η μυθολογία και το φολκλόρ στοιχείο μετατρέπονται σε κόμικ;;Την απάντηση μας τη δίνει η Κelly Sue DeConnick μαζί με την Emma Rios και το υπέροχο Pretty Deadly από την Image(που τα τελευταία χρόνια έχει εξελιχθεί στη νέα Vertigo των indie κομικς..)
Η ιστορία αρχίζει όπως τα περισσότερα παραμύθια αλλά είναι περισσότερο σκοτεινή και καταραμένη από εκείνα...

Μία όμορφη κοπέλα(Beauty) φυλακίζεται από τον καταπιεστικά ερωτευμένο εραστή της(Mason)σε έναν πύργο μέχρι το τέλος της ζωής της..Εκείνη εξαντλημένη,προδομένη και απογοητευμένη ζητάει να πεθάνει..Ο Θάνατος έρχεται στον πύργο,ερωτεύεται την κοπέλα και της δίνει αυτό που ζητάει,αφού πρώτα εκείνη αφήνει ένα παιδί πίσω...Ο Θάνατος το παίρνει υπό την προστασία του και το ονομάζει Ginny...
Tην τραγική ιστορία της,την τραγουδά και την ζωγραφίζει σε έναν τεράστιο καμβά η μικρή Sissy που ντύνεται σαν κοράκι,και μαζί με τον τυφλό Fox περιφέρονται από πόλη σε πόλη,και την διηγούνται.
Όταν όμως κουρασμένη και αγανακτισμένη η μικρή Sissy ζητά να μάθει την αλήθεια,γιατί συνέχεια τρέχουν μακρυά και απο ποιόν,ο Fox της συνεχίζει την υπόλοιπη ιστορία που η ίδια αγνοούσε,στην οποία ο Mason μετανιώνοντας που με την αρρωστημένη αγάπη του οδήγησε στο θάνατο την κοπέλα,έσκαψε και έσκαβε για ημέρες τον τάφο της,μέχρι που βρέθηκε στο βασίλειο του Θανάτου.Εκεί τυφλώνεται από τον άρχοντα των νεκρών,αλλά ανακαλύπτει ότι ο Θάνατος μαζί του έχει ένα κορίτσι...

Στην ανάσα του οποίου αναγνωρίζει την μητέρα του και γυναίκα που τόσο παράφορα αγάπησε...Την δική του χαμένη αγάπη...Όταν παρακαλάει τον Θάνατο να την πάρει μαζί του στο κόσμο των ζωντανών,ο Θάνατος του ζητάει κάτι με την σειρά του...Θα του δώσει το κορίτσι μόνο αν ο Mason ακολουθήσει όλες τις σταγόνες αίματος που χύνονται στη γη και σχηματίζουν ποτάμια,μέχρι εκεί που όλα ενώνονται σε έναν ωκεανό,και εμποδίσει την γέννηση ενός νέου κτήνους..Όταν όμως ο Mason φτάνει εκεί,γίνεται μάρτυρας της γέννησης του,δεν μπορεί να σκοτώσει το μωρό που γεννιέται και το παίρνει μαζί του...Το μωρό αυτό είναι η Sissy και προορίζεται να πάρει τη θέση του Θανάτου όταν ο κύκλος του ολοκληρωθεί....Στο μεταξύ η Ginny έχει πάρει το δικό της δρόμο,έχοντας γίνει προστάτιδα και αποδίδοντας εκδίκηση για κάθε αδικημένη γυναίκα(και όχι μόνο)...

Ένα κόμικ που πραγματικά σε ταξιδεύει,καταφέρνοντας να συνδυάσει διαφορετικά στοιχεία από το western και τα horror εικονογραφήματα μέχρι τα manga και τους λαικούς μύθους.
Προσθέστε και το υπέροχο σχέδιο της Ισπανίδας καλλιτέχνιδας Emma Rios που πραγματικά σε ορισμένα panel είναι σκέτη μαγεία,και έχουμε ένα από τα ωραιότερα κόμικ των τελευταίων χρόνων.
Υποψήφιο για πολλά Eisner awards(μεταξύ των οποίων καλύτερης συγγραφέως για τη DeConnick,καλύτερης σχεδιάστριας για την Emma Rios και καλύτερο χρώμα για την Jordie Bellaire)αποτελεί μία must αγορά για όλους όσους θέλουν να διαβάσουν κάτι πραγματικά καλό ή διαφορετικό από τις πιό mainstream εκδόσεις που έχουν κατακλύσει την αγορά.Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!!