Ιδιαίτερη αίσθηση
προκαλεί στην παγκόσμια κοινότητα των εικονογραφημένων εκδόσεων, η θλιβερή
είδηση για την εκδημία του Βρετανού πρώην εκδότη, σεναριογράφου και συγγραφέα Barrie Tomlinson, ο οποίος απεβίωσε την Τρίτη 21 Απριλίου 2026. Η
εταιρεία Rebellion, η οποία
από το 2016 έχει αποκτήσει τα εμπορικά δικαιώματα έκδοσης πολλών βρετανικών
τίτλων κόμικς, στο άγγελμα της είδησης, δημοσίευσε το παρακάτω, εκτενές
αφιέρωμα, για αυτόν (απόδοση στα ελληνικά, από τον συντάκτη):
Πιθανώς ένας από τους πιο επιτυχημένους εκδότες της εποχής του, ο Barrie συνδύαζε τη βαθιά γνώση και το πάθος για τα κόμικς με το οξυδερκές βλέμμα ενός πωλητή για επιτυχείς εκδόσεις. Χάρη σε αυτόν, ο Roy of the Rovers παραμένει ένα οικείο όνομα, ενώ γενιές αναγνωστών έχουν ενθουσιαστεί, εκπαιδευτεί και φοβηθεί εξίσου από τους τίτλους που λάνσαρε και υπερασπίστηκε. Γεννημένος στο St. Albans [σ.σ. στις 2 Φεβρουαρίου 1938] όπου και θα ζούσε για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, ξεκίνησε την καριέρα του το 1961 αφού απάντησε σε μια αγγελία που έγραφε: «Ζητούνται αρχάριοι για παιδικά κόμικς». Αρχικά εργάστηκε για έξι χρόνια ως συγγραφέας και αργότερα ως κειμενογράφος στο Lion, και μεταπήδησε στο δημοφιλές αθλητικό περιοδικό Tiger και έγινε ο αρχισυντάκτης του μέσα σε δύο χρόνια. Ανάμεσα στις πιο δημοφιλείς ιστορίες του Tiger ήταν αυτή του νεαρού Roy Race, επιθετικού άσου των Melchester Rovers, ο οποίος είχε κάνει το ντεμπούτο του στο πρώτο τεύχος του περιοδικού το 1954. Ήταν εδώ που το μάτι του Barrie για μια ευκαιρία δημοσιότητας - ως 19χρονος, είχε πείσει την ηθοποιό Petula Clark και τους ραδιοφωνικούς αστέρες The Goons να εμφανιστούν στις σελίδες ενός σατιρικού περιοδικού που εξέδιδε κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας - έλαβε πλήρη ισχύ. Χωρίς χρήματα για διαφήμιση, αντ' αυτού αναζήτησε δωρεάν χορηγίες από διασημότητες, οι οποίες συχνά εμφανίζονταν δίπλα στον Barrie και σε ένα χαρτόνι με τον Roy, ο οποίος, όπως έλεγαν οι αναγνώστες, ήταν «πολύ απασχολημένος με την προπόνηση» για να παραστεί.
«Ο Ρόι των Ρόβερς είχε τον Έρικ Μόρκαμπ να γράφει γι' αυτό, και ο Τάιγκερ είχε τον Έρνι Γουάιζ, οπότε ανταγωνίζονταν μεταξύ τους», δήλωσε ο Μπάρι στο The Judge Dredd Megazine το 2017. «Βάλαμε τον Δούκα του Εδιμβούργου να γράψει ένα άρθρο για την πρώτη έκδοση του Ρόι των Ρόβερς, αυτό ήταν ένα αρκετά εντυπωσιακό άρθρο. Στο Tiger είχαμε τους κορυφαίους αθλητικούς χαρακτήρες της εποχής, όπως ο Γκόρντον Μπανκς και ο Τζέφρι Μπόικοτ, και πήραμε φωτογραφίες του Πίτερ Σέλερς και του Πελέ να το διαβάζουν». Ο Μπάρι έπεισε επίσης τους αναγνώστες να ψηφίσουν για το βραβείο «Αθλητής της Χρονιάς του Tiger», η πρώτη νικήτρια του οποίου ήταν η σταρ του τένις Αν Τζόουνς. Χάρη σε αυτή την κλίση για δημοσιότητα, ο Ρόι των Ρόβερς σύντομα έγινε εθνικός θεσμός και οι περιπέτειές του καλύφθηκαν στον Τύπο, ωσάν να ήταν πραγματικές ειδήσεις. Η φράση «Real Roy of the Rovers Stuff!» έχει από χρόνια καθιερωθεί στο πολιτιστικό λεξιλόγιο, περιγράφοντας αξέχαστες ή εκπληκτικές αθλητικές στιγμές.
Το 1976, ο εβδομαδιαίος τίτλος Roy of the Rovers κυκλοφόρησε με πάνω από 300.000 πωλήσεις, καθιστώντας τον έναν από τους τίτλους με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στον εκδοτικό οίκο IPC με έδρα το Λονδίνο. Στο πλαίσιο της δέσμευσής του να ακούει τους αναγνώστες του, δημιούργησε μια ειδική τηλεφωνική γραμμή στην οποία οι αναγνώστες μπορούσαν να καλούν και να αφήνουν τα σχόλιά τους για το κόμικ — όταν κυκλοφόρησε, ήταν τόσο δημοφιλές που ο Barrie έπρεπε να ταξιδέψει στο Λονδίνο το Σαββατοκύριακο για να αναπληρώσει τις κασέτες. Σε μια εποχή που τα βρετανικά ποδοσφαιρικά γήπεδα μαστίζονταν από τον χουλιγκανισμό, ο Μπάρι γνώριζε πολύ καλά ότι ο Ρόι ήταν ένα θετικό πρότυπο για τα παιδιά: «Είναι μεγάλο προνόμιο να έχω αυτόν τον τρόπο να ασχολούμαι με τα παιδιά», είπε στο podcast 2000 AD το 2016[*]. Σύντομα προήχθη σε «ομαδοποιητή» — «Το αφεντικό μου είπε, "Σου έδωσα μια αυτοκρατορία"», είπε στο Megazine — και τελικά έγινε υπεύθυνος για άλλους επιτυχημένους τίτλους όπως το Battle Picture Weekly και το 2000 AD, ο ελαφρύς έλεγχος του Μπάρι επέτρεψε στον αρχισυντάκτη Στιβ ΜακΜάνους να οδηγήσει το 2000 AD στα μεγάλα ύψη της χρυσής εποχής της δεκαετίας του 1980.
Το 1982, επανεκκίνησε το αγαπημένο του από την παιδική ηλικία, το σεβάσμιο Eagle, το οποίο είχε ακυρωθεί το 1969 και για το οποίο είχε αγωνιστεί εδώ και καιρό. Για αυτό έγραψε τη σειρά Death Wish, η οποία ήταν η ιστορία του παραμορφωμένου κασκαντέρ Μπλέικ Έντουαρντς, και το Survival, για ένα νεαρό αγόρι που επιβιώνει από έναν ιό που εξαφανίζει το μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης φυλής. «Απόλαυσα πάρα πολύ να γράφω σενάρια», είπε στο Megazine. «Το πεδίο εφαρμογής για το Death Wish ήταν τεράστιο. Ο Ισπανός καλλιτέχνης Vanyo έκανε καταπληκτική δουλειά σε αυτό. Το Survival είχε έναν άλλο φανταστικό καλλιτέχνη, τον José Ortiz, και υπήρχε καλή ταύτιση με τα παιδιά για να φανταστούν πώς θα συμπεριφέρονταν σε μια τέτοια κατάσταση. Η επιτυχία αυτού του γεγονότος οδήγησε στην κυκλοφορία του Scream!
Το 1984, ενός εβδομαδιαίου περιοδικού με θέμα τον τρόμο που συνοδευόταν από ένα δωρεάν ζευγάρι πλαστικούς κυνόδοντες βρικολάκων κολλημένα στο πρώτο του εξώφυλλο. Αν και κυκλοφόρησε μόνο σε δεκαπέντε τεύχη - ο Barrie πίστευε ότι η διοίκηση χρησιμοποίησε τη δικαιολογία της απεργίας των τυπογράφων για να ακυρώσει τον τίτλο - μαζί με το προηγούμενο κόμικ τρόμου Misty για κορίτσια, παραμένει εξαιρετικά επιδραστικό. Το Scream ήταν διαφορετικό», είπε το 2017. «Έπρεπε να ισορροπήσω το περιεχόμενο, ώστε οι ιστορίες να είναι πολύ δυνατές αλλά όχι πολύ δυνατές, ώστε κανείς να μην προσβληθεί. Δούλεψα τις ιστορίες και νομίζω ότι βρήκα τη σωστή ισορροπία. Στο τέλος, δεν ήταν οι αναγνώστες που παραπονέθηκαν, ήταν η διοίκηση. Σταμάτησε πολύ νωρίς.» Είναι υπέροχο που τόσοι πολλοί άνθρωποι θυμούνται ακόμα τον τίτλο και οι ιστορίες από αυτόν αναδημοσιεύονται τώρα.» Μέχρι αυτό το σημείο η βιομηχανία άλλαζε ραγδαία, αλλά οι τίτλοι που συνδέονταν με την τηλεόραση συνέχιζαν να πηγαίνουν καλά. Ενώ η βρετανική έκδοση του Teenage Mutant Ninja Turtles (βασισμένη στην επιτυχημένη σειρά κινουμένων σχεδίων) προβλήθηκε για τρία χρόνια, το κόμικ επιστημονικής φαντασίας Wildcat — που προοριζόταν ως μια «νεανική έκδοση» του 2000 AD με αλληλένδετες ιστορίες — κυκλοφόρησαν μόνο δώδεκα τεύχη το 1988.
Το 1989 είχε διαπραγματευτεί μια συμφωνία με την IPC που επέτρεπε σε αυτόν και την ομάδα του να εργαστούν ως ελεύθεροι επαγγελματίες, αλλά όταν ο Δανός εκδότης Egmont ανέλαβε το 1991, η συμφωνία τερματίστηκε σταδιακά και, το 1984, η νέα ενσάρκωση του Eagle ακυρώθηκε, έχοντας συγχωνευθεί με πολλά από τα μέλη του στάβλου που είχε λανσάρει ο Barrie. Ευτυχώς, μέχρι τότε είχε αναλάβει το Scorer, μια συνεχιζόμενη ποδοσφαιρική σειρά στην Daily Mirror. Θα συνέχιζε να παράγει τη σειρά με τους καλλιτέχνες Barrie Mitchell, John Gillatt και David Sque, και τον χρωματιστή David Pugh για 22 χρόνια, γράφοντας πάνω από 6.000 επεισόδια. «Τα κόμικς ήταν κάτι καλό να έχεις», είπε. «Ενθάρρυναν τα παιδιά να διαβάζουν και λάβαμε μεγάλη υποστήριξη από δασκάλους και γονείς. Είμαι βέβαιος ότι μια μέρα τα κόμικς θα κάνουν μεγάλη επιστροφή και θα ανακτήσουν τη θέση τους στη ζωή μιας νέας γενιάς παιδιών. Θα υπάρξουν πολλοί μπαμπάδες που θα υποστηρίξουν την ιδέα!» Ο εκδότης, συγγραφέας, υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων — ο Μπάρι Τόμλινσον αφήνει πίσω του μια ανεξίτηλη κληρονομιά στα κόμικς.
Αφοσιωμένος στο να ακούει τους αναγνώστες του, είχε μια βαθιά συμπάθεια για τα είδη των χαρακτήρων για τους οποίους τα παιδιά ήθελαν να διαβάζουν, είτε βρίσκονταν στο γήπεδο ποδοσφαίρου είτε στο βαθύ διάστημα. Ένας από τους αφανείς ήρωες της βιομηχανίας, ενώ η επιδέξια διαχείρισή του επέτρεψε στο 2000 AD να ακμάσει και να γίνει μια πολιτιστική δύναμη, τα δικά του επιτεύγματα και η γραφή του δεν πρέπει ποτέ να αγνοηθούν ή να υποτιμηθούν.
Ο Ben Smith,
επικεφαλής του τμήματος Κινηματογράφου, Τηλεόρασης και Εκδόσεων στην εταιρεία
Rebellion, δήλωσε: «Ο Barrie ήταν ένα εξαιρετικά σημαντικό κομμάτι των
βρετανικών κόμικς για δεκαετίες ως συγγραφέας, επιμελητής και ομαδικός
επιμελητής. Μόνο η δουλειά του στο Roy of the Rovers είδε το κόμικ και τον
πρωταγωνιστή του να φτάνουν σε υπερβατικά ύψη στην ποπ κουλτούρα. Έγραψε σε
πολλά είδη και τίτλους και η κληρονομιά του διατηρεί διαρκή αντίκτυπο στην
ιστορία των βρετανικών κόμικς. Θα μας λείψει πολύ και εκφράζουμε τα βαθύτατα
συλλυπητήριά μας στην οικογένεια και τους φίλους του». Τα πιο ειλικρινή μας
συλλυπητήρια απευθύνονται σε όλη την οικογένεια, τους φίλους και τους πιστούς
αναγνώστες του Barrie.
[*]Το 2016, ο
Barrie μίλησε εκτενώς με τον Michael Molcher για μια συνέντευξη δύο μερών για
το podcast 2000 AD.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου