ΜΠΛΕΚ ο ξανθός γίγας #4 (κριτική)

Το... διάλειμμα στο όνειρο... (;;;)

(Του Νίκου Δ. - Θ. Νικολαΐδη)

Έχω στα χέρια μου το #4 του περιοδικού Μπλεκ - ο ξανθός γίγας, που δόθηκε προσφορά με την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ (Σαββατοκύριακου 19-20 Σεπτεμβρίου). Ομολογώ ότι ένιωσα μία "ψυχρολουσία", διαβάζοντας στο εισαγωγικό σημείωμα του εκδότη κ. Λεωκράτη Ανεμοδουρά, ότι "Φέτος και μετά από δέκα συνεχόμενα χρόνια εκδόσεων και επανεκδόσεων, είπαμε να κάνουμε ένα διάλειμμα με τον Μικρό Ήρωα..." Ομολογώ ότι κάτι τέτοιο δεν το περίμενα. 

Πριν λίγες μόνο ημέρες, ο κ. Ανεμοδουράς απάντησε σε κάποιες ερωτήσεις και σκέψεις που του έθεσαν παλαιοί αναγνώστες, εμού συμπεριλαμβανομένου και τον ευχαριστώ πολύ. Αναφερόμενος στην επιθυμία πολλών φίλων να δουν ξανά τυπωμένες τις ιστορίες των αγαπημένων τους (κυρίως Ιταλικής προέλευσης) χαρακτήρων, είχε ξεκαθαρίσει ότι είναι πολύ δύσκολο να χειριστεί το ακανθώδες ζήτημα των πνευματικών δικαιωμάτων. καταλήγοντας ότι μόνο με το Μικρό Ήρωα, που είναι ελληνικής προέλευσης και δικός μας, μπορούμε να κινηθούμε ελεύθερα. Απολύτως κατανοητό. 

Όμως, "καπάκι" ήρθε η αναγγελία για τη μη κυκλοφορία φέτος, όπως κάθε Οκτώβριο,. μίας επίτομης ιστορίας, όπως είχαμε συνηθίσει. Δεν έχω την παραμικρή πρόθεση να επέμβω στις επιλογές του εκδότη, πόσω μάλλον που εκείνος είναι που σηκώνει ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ το βάρος των εκδόσεων και παίρνει το μεγάλο ρίσκο (να μη κρυβόμαστε). Ωστόσο, κατά την ταπεινή μου γνώμη, εδώ υπάρχει μία μεγάλη αντίφαση, που δυσκολεύομαι, δυστυχώς να αντιληφθώ. Οι εκδόσεις ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ λοιπόν, δε θα κυκλοφορήσουν φέτος την καθιερωμένη ετήσια έκδοση του χαρακτήρα που ταυτίζεται με την επωνυμία τους... Κρίμα, αλλά ας συνηθίσουμε στην ιδέα.

Οι περιεχόμενες σειρές.

Από κει και πέρα: Η (ήδη δημοσιευμένη αρκετές φορές) περιπέτεια του ΜΠΛΕΚ με τίτλο Ο Ήλιος του Θανάτου, "σπασμένη" σε τόσες συνέχειες αρχίζει να χάνει το ειδικό της βάρος. Θα ήταν προτιμότερο να είχε επιλεγεί κάποια πιο σύντομη, που να ολοκληρωνόταν μέσα σε 2 (το πολύ) μέρη. Ας μη λησμονηθεί ότι το ΜΠΛΕΚ δεν βγαίνει κάθε εβδομάδα, όπως τη δεκαετία του 1970 και του 1980. Κι όλα αυτά, με δεδομένη την αδυναμία μου στο σχέδιο του Byron, άλλωστε αυτή την ίδια ιστορία είχαμε επιλέξει μαζί με το Γιώργο Πολ Παπαδάκη να περιλάβουμε στην ύλη της πρώτης μας μελέτης με τίτλο Ο Μπλεκ και... οι άλλοι που εξέδωσε ο "Περιοδικός Τύπος" του Γιώργου και της Κατερίνας Ανεμοδουρά, στα 2007. Βαθμός (ας μου επιτραπεί): 6 (με άριστα το 10)

Περνάμε τώρα σε πιο δυνατά "χαρτιά": Ο Δικαστής Ντρεντ (κι αυτός σε συνέχειες) που όμως δε σε αφήνει να πάρεις ανάσα, χάρις (κυρίως) στο εκπληκτικό σχέδιο του Steve Dillon. Η εξέλιξη αναμένεται με αγωνία, παρά το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί. Βαθμός: 9

Το Δέκατο Τρίτο Πάτωμα (του Ortiz) παραμένει σταθερή αξία και (το κυριότερο) κάθε ιστοριούλα ολοκληρώνεται. Βαθμός: 8

Ο Καρχαρίας (του Ramon Sola): Με συγκλονιστικές σκηνές κι ένα σενάριο γεμάτο κυνισμό και τρόμο (του εξαίρετου Pat Mills) κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Πέραν όλων, έχει το πλεονέκτημα τα επεισόδια να είναι αυτοτελή, πάντα βέβαια στο πλαίσιο του ενιαίου αφηγήματος. Βαθμός: 10

Ρόυ Ρέης: Πάντα απολαυστικό το σχέδιο του Joe Colquhoun, το λατρεύω (η... απόδειξη άνω) αλλά θα ήθελα να διάβαζα μία πιο σύγχρονη, πιο πρόσφατη ιστορία. Η πρότασή μου έγινε, αλλά δεν πήρα απάντηση... Βαθμός: 7

Το Παιδί Πάνθηρας: Εκ των ουκ άνευ (δε νοείται Μπλεκ, δίχως την ιστορία του Billy Farmer) Βαθμός: 10, με έναν μικρό... αστερίσκο. Η πρώτη ιστορία (με σχεδιαστή το Robert McGillivray) τελειώνει και ξεκινάει μία νέα. Σε αυτήν όμως, καλλιτέχνης είναι ο Mike Western. Ας διορθωθεί στο επόμενο τεύχος.

Πάντα με καλοπροαίρετη διάθεση και την επιθυμία τα αγαπημένα μας περιοδικά να αντέξουν σε βάθος χρόνου. Το εύχομαι ολόψυχα στον φίλο μου κ. Ανεμοδουρά, που παλεύει μέσα στις αντίξοες συνθήκες μίας σκληρής πραγματικότητας.