Κώστας Βλάχος, ένας σπουδαίος καλλιτέχνης

Φωτό: Θ. Καρατζάς

(γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Ο Επτανήσιος (Λευκαδίτης) Κώστας Βλάχος είναι ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες γελοιογράφους και ζωγράφους. Γεννημένος το 1938, εργάσθηκε από 18 ετών μέχρι και πρόσφατα -οπότε και συνταξιοδοτήθηκε- για λογαριασμό δεκάδων εντύπων (εφημερίδων και περιοδικών) σατιρίζοντας με το δικό του μοναδικό τρόπο την κατά καιρούς πολιτική, αθλητική και κοινωνική πραγματικότητα, αλλά και τα ήθη και τις συνήθειες του νεοέλληνα.

Η πρώτη του συνεργασία πραγματοποιήθηκε αμέσως μετά την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο όταν προσλήφθηκε από την εφημερίδα Αθηναϊκή (όπου παρέμεινε έως το 1970) αρχικά ως επιμελητής φωτογραφιών, κειμένων και σκίτσων. Ωστόσο ο νεαρός Κώστας –όπως ο ίδιος έχει δηλώσει σε συνέντευξή του- είχε ήδη φροντίσει να προετοιμαστεί για τη γελοιογραφία από τα μαθητικά του χρόνια, στα εργαστήρια γνωστών καλλιτεχνών.

Οκτώβριος 1966: Η βράβευση του μεγάλου Ουόλτ Ντίσνεϊ!

Γ. Ντίσνεϋ - Σ. Λόρεν (1.10.1966)

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Το 1966 ήταν μία πολύ σημαντική χρονιά για τους φίλους των εικονογραφημένων περιοδικών στην Ελλάδα. Όπως ίσως να θυμούνται οι μεγαλύτεροι, την 1^η Ιουλίου εκείνου του έτους κυκλοφόρησε στα περίπτερα το #1 του εμβληματικού εβδομαδιαίου κόμικ με τίτλο ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ, από τον εκδοτικό οίκο του Ευάγγελου Τερζόπουλου (μετέπειτα ΝΕΑ ΑΚΤΙΝΑ Α.Ε.) με διευθυντή το γιο του, Χρήστο. Ήταν η πρώτη εμφάνιση του διάσημου ποντικιού στη χώρα μας ως αυτόνομου τίτλου, μετά από την προηγούμενη... επίσκεψή του στους μικρούς (αλλά και μεγάλους) αναγνώστες κατά τη χρονική περίοδο 1954 – 1965, μέσω του περιοδικού ΓΕΛΙΟ και ΧΑΡΑ που έβγαζαν οι αδελφοί Πεχλιβανίδη από τον δικό τους οίκο (ΑΤΛΑΝΤΙΣ). 

Osvaldo Torta

(Γράφει ο Νίκος Δ.-Θ. Νικολαΐδης)

Ο Οσβάλντο Αντόνιο Τόρτα (1939 – 2012) ήταν Αργεντινός καλλιτέχνης, δημιουργός κόμικς. Γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου του 1939 στο Teodelina της επαρχίας Santa Fe. Το πρώτο του επάγγελμα ήταν αργυροχόος. Πήρε τα πρώτα του σχεδιαστικά μαθήματα από τον Carlos Clemen και ακολούθως φοίτησε στην Παναμερικανική Σχολή Τέχνης, όπου, εκτός των άλλων, είχε καθηγητή τον Hugo Pratt. Η καριέρα του εκτείνεται από τη διαφήμιση (1961) έως τα κόμικς. Δίδαξε στο Μουσείο Καλών Τεχνών Lanus, αλλά και στην Ένωση Γελοιογράφων της Αργεντινής. Από το 1957 εντάχθηκε στο δυναμικό της εκδοτικής εταιρίας Tiempos Modernos, για λογαριασμό της οποίας δημιούργησε αρκετούς χαρακτήρες όπως ο ήρωας του Ουέστ Tabu (El Pibe Cowboy), Kid (El Salvaje Oeste) κ.α. Ωστόσο εργάσθηκε και στην Ιταλία, για το καλλιτεχνικό στούντιο D’ Ami Agency του Μιλάνο. 

Vicente Vañó Ibarra

 

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Ο Vicente Vano Ibarra (Vanyo) ήταν Ισπανός καλλιτέχνης, σχεδιαστής κόμικς. Γεννημένος στη Βαλένθια το 1947, ήταν γιος του επίσης εικονογράφου Eduardo Vano Pastor (1911-1993) και μικρότερος αδελφός (κατά τρία έτη) του κομίστα Eduardo Vano Ibarra. Εργάσθηκε τόσο στην Ισπανία, για λογαριασμό των εκδόσεων Valenciana, όσο και στο εξωτερικό (Ιταλία, Ηνωμένο Βασίλειο). Γνωστές δημιουργίες του είναι οι σειρές Juan Mestizo, Yuki El Temerario, Comandos en Action, El Mundo Pier Roja, El Pequeno Luchador, El Violin (1975), Sam Goldman’s Empire (1977), The Faster Footballer on Earth κ.α.  Στην Ελλάδα τον γνωρίσαμε χάρις στα περιοδικά Αγόρι, Μπλεκ και Φίλαθλος, από τις σειρές Το Πλοίο Φάντασμα (Δυναμικό Αγόρι), πρωτότυπος τίτλος The Flight of the Golden Hinde, από το περιοδικό Battle (1975), Ο Άγριος με το Νούμερο 6 (The Fiery Man at Number Six), στο περιοδικό Wizard (1978), Κυνηγός Ταλέντων κ.α. Απεβίωσε το 2006 σε ηλικία μόλις 59 ετών.

Μνήμη Alex Raymond

Πορτρέτο του Raymond δια χειρός Gr. Origa (1977)

Σαν σήμερα, στις 6 Σεπτεμβρίου του 1956 έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 46 ετών ο Αμερικανός δημιουργός κόμικς Alex Raymond, γνωστότερος από τον ήρωα Φλας Γκόρντον που εμπνεύστηκε για λογαριασμό της εταιρείας King Features το 1934.

Ο πατέρας του τον παρότρυνε να αναπτύξει το ταλέντο που είχε στο σχέδιο από μικρή ηλικία, με αποτέλεσμα ο Άλεξ απ’ την αρχή ήδη της δεκαετίας του ’30 να εργάζεται ως βοηθός εικονογράφος σε διάφορες σειρές όπως τα «Tillie the Toiler» και «Tim Tyler’s Luck». 

Προς τα τέλη του 1933 δημιούργησε τον εμβληματικό χαρακτήρα επιστημονικής φαντασίας Flash Gordon, που συναγωνίστηκε τον ήδη υπάρχοντα ήρωα του είδους Buck Rogers και τον οποίο σύντομα ξεπέρασε σε επιτυχία. Ο Ρέιμοντ, παράλληλα, εργαζόταν και σε άλλες εικονογραφημένες περιπετειώδεις σειρές σαν τα «Jungle Jim» και «Secret Agent X-9».

Τίτλοι τέλους για το Ζαγκόρ... (Απολογισμός)

Γράφει ο Ίωνας Αγγελής

Τίτλοι τέλους και για το Ζαγκόρ. Εκεί καταλήξαμε. Έπειτα από 16 τεύχη σταθερής έκδοσης, ήρθε η ώρα να αποχαιρετήσουμε το αγαπημένο μας περιοδικό… Τα νέα λοιπόν είναι, όπως αναφέρονται και στο Editorial του 15ου τεύχους του Ζαγκόρ (σελίδα 2), η έκδοση κλείνει επισήμως από το επόμενο τεύχος (#16), που κυκλοφορεί αρχές Σεπτεμβρίου 2018. Ένα αρκετά λυπητερό γεγονός για τις Ελληνικές εκδόσεις…

Ο νέος "πατέρας" του Λούκυ Λουκ

Συνέντευξη με τον 44χρονο Γάλλο σεναριογράφο - κομίστα Julien Berjeaut ("Jul") φιλοξενείται στο "Βήμα της Κυριακής" 12 Αυγούστου, η οποία παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για δύο λόγους. Αφενός διότι ο γνωστός δημιουργός έχει αναλάβει εδώ και δύο χρόνια την συγγραφή των σεναρίων της δημοφιλούς σειράς "Λούκυ Λουκ", αφετέρου για τον γνήσιο φιλελληνισμό του, που είναι διάχυτος σε όλο το κείμενο.


Ο Jul αποκαλύπτει στους αναγνώστες λεπτομέρειες της παιδικής του ηλικίας, εκφράζει χωρίς αναστολές τη γνώμη του για την τρομοκρατία και το ρατσισμό, αλλά και το θαυμασμό του για τη χώρα μας, ενώ δεν παραλείπει να αναφερθεί στους λόγους που τον έκαναν να ασχοληθεί με τα κόμικς, εγκαταλείποντας μία ακαδημαϊκή καριέρα!


Όλη η συνέντευξη βρίσκεται ΕΔΩ

Hugo Pratt - Βιογραφία [1927-1995]

"Έχω 13 τρόπους να διηγηθώ τη ζωή μου και δεν ξέρω αν υπάρχει μία από αυτές που να είναι αληθινή ούτε εάν κάποια είναι πιο αληθινή από την άλλη. Ο Pessoa έλεγε ότι έχουμε δύο ζωές, αυτή που θεωρούμε πραγματική και αυτή που ονειρευόμαστε."

Ο Hugo Pratt (1927-1995) θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους και σημαντικότερους σχεδιαστές στον κόσμο. Όλων των ειδών τα έργα του, από διάφορα comic panels μέχρι και υδατογραφίες του, εκτίθενται σε μουσεία, από την Πινακοθήκη Grand Palais στο Παρίσι, το Vittoriano στη Ρώμη, το Ca Pesaro στη Βενετία, και το Santa Maria della Scala στη Σιένα. Είναι αδιαμφισβήτητα ο ευρηματικότερος Ιταλός δημιουργός κόμικς, και από τους σημαντικότερους στην διεθνή ιστορία...

Για να καθοριστούν με ακριβή τρόπο οι ιστορίες του, μπορούμε να πούμε πως ο όρος «συγγραφική λογοτεχνία» δημιουργήθηκε ειδικά για εκείνον. Ο Pratt έχει αναφερθεί με αυτό τον όρο από συγγραφείς και καλλιτέχνες όπως ο Tim Burton, ο Frank Miller, ο Woody Allen, ο Umberto Eco, ο Paolo Conte. Έζησε στην Ιταλία, την Αργεντινή, την Αγγλία, τη Γαλλία και την Ελβετία, ταξιδεύοντας σχεδόν σε όλο τον κόσμο. Λάτρης των ταξιδιών, οι εμπειρίες του ήταν αμέτρητες, και για αυτό το λόγο τα έργα του έχουν ένα πολυπολιτισμικό χαρακτήρα. Διατυπώνει τις εμπειρίες του στο χαρτί, φέρνοντας ρεαλισμό και πάντα ευαισθητοποιώντας τον αναγνώστη, σαν να ήταν ο ίδιος μέρος της δράσης.

Ο Hugo Pratt γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1927 στο Ρίμινι της Ιταλίας, αλλά έχει ζήσει όλη του την παιδική ηλικία στη Βενετία σε ένα κοσμοπολίτικο οικογενειακό περιβάλλον. Ο παππούς του, ο Ιωσήφ, είναι αγγλικής καταγωγής, με την προγιαγιά του να είναι Εβραία, η γιαγιά του Μαράνο είναι τουρκικής καταγωγής. Σε αυτή τη συνάντηση των εθνών, των πεποιθήσεων και των πολιτισμών που δένουν το χρόνο, η μητέρα του, Εβελίνα Τζένερο, είναι λάτρης των μυστικιστικών επιστημών, κυρίως της χαρτομαντείας, ενώ ο πατέρας του,ο Ρολάντο, είναι ένας άνθρωπος της εποχής του, ένας στρατιωτικός που το 1936 μεταφέρθηκε στην ιταλική αποικία της Αβισσινίας. Αυτό ήταν το οικογενειακό περιβάλλον του Hugo Pratt. Στρατολογημένος από τον πατέρα του στην αποικιακή αστυνομία όταν ήταν μονάχα δεκατεσσάρων, έρχεται σε επαφή με τον τότε στρατιωτικό κόσμο της Αβησσυνίας, γνωρίζει όχι μόνο τον ιταλικό στρατό, αλλά και την βρετανική, της Σενεγάλης, όπως και τους Γάλλους. Η γοητεία των στολών, των οικοσήμων, των εκφράσεων των προσώπων θα παραμείνει πάντοτε παρούσα καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής του Hugo και θα αποτυπωθεί και στο έργο του. Ταυτόχρονα, όμως, κάνει φίλους με Αβινσιάνια αγόρια της εποχής του, χάρη στα οποία μαθαίνει την τοπική γλώσσα, καταφέρνοντας να ενταχθεί σε έναν κόσμο που συνήθως παρέμενε ξένος στους αποικιστές. Αυτά είναι τα χρόνια που είναι παθιασμένος με τα μυθιστορήματα περιπέτειας. Διαβάζει τα βιβλία του James Oliver Curwood, του Zane Gray, του Kenneth Roberts. Ανακάλυψε επίσης τα πρώτα αμερικανικά κόμικς περιπέτειας. Συγκεκριμένα, θα είναι η ανάγνωση του "Terry and the Pirates" του Milton Caniff που θα τον συναρπάσει στο σημείο που, από τότε που ήταν παιδί, αποφάσισε να γίνει καλλιτέχνης κόμικς. Επέστρεψε στην Ιταλία με το θάνατο του πατέρα του το 1943, και παρακολούθησε μαθήματα στο στρατιωτικό κολέγιο της Città di Castello και χάρη στην άριστη γνώση του της αγγλικής γλώσσα, το 1944 έγινε διερμηνέας του συμμαχικού στρατού με τον οποίο παρέμεινε μέχρι το τέλος του πολέμου. Στη Βενετία, το 1945, ο Hugo Pratt συμμετείχε, μαζί με μια ομάδα φίλων, στη δημιουργία ενός κωμικού περιοδικού, του Ace of Spades. Αυτή τη στιγμή αρχίζει επίσημα η καριέρα του ως σχεδιαστής. Θα είναι χάρη σε αυτό το περιοδικό που θα έρθει σε επαφή η «Ομάδα της Βενετίας» από ένα σημαντικό Αργεντινό εκδότη: ο Hugo Pratt μετακινείται έτσι αυτομάτως στο Μπουένος Άιρες το 1949, παραμένοντας εκεί για περίπου δεκατρία χρόνια.

Στην Αργεντινή γνώρισε αρκετούς σκιτσογράφους όπως τους Salinas ή τα αδέλφια Del Castillo. Παρακολουθώντας το χώρο όπου χορεύετε το ταγκό, ο Pratt μετατρέπετε σε έναν λάτρη της τζαζ μουσικής. Στο χώρο γνωρίζει και τον Dizzy Gillespie, όπου του μαθαίνει Ισπανικά και μαζί ανακαλύπτουν αρκετούς συγγραφείς της Λατινικής Αμερικής όπως ο Octavio Paz, Leopoldo Lugones, Χόρχε Λουίς Μπόρχες, Roberto Arlt. 

Στον συναισθηματικό τομέα, είναι τρεις οι γυναίκες που τον στιγματίζουν αυτή την περίοδο της ζωής του: η πρώτη, Gucky Wögerer, από την Γιουγκοσλαβία, που μαζί της παντρεύτηκε στη Βενετία το 1953 και με την οποία απέκτησε δύο γιους, τον Lucas και την Μαρίνα. Η Gisela Dester, γερμανικής καταγωγής, η οποία ήταν αρχικά βοηθός του και στη συνέχεια η σύντροφός του, και, τέλος, η Anne Frognier, βελγικής καταγωγής, η οποία ως ένα νεαρό κορίτσι είχε εμπνεύσει τον χαρακτήρα της «Άννας στη ζούγκλα» (Anna Nella Giungla). Από τον γάμο τους θα γεννηθούν δύο γιοι, η Silvina και ο Jonas. 

"Ο πατέρας μου είχε δίκιο, βρήκα το δικό μου νησί των θησαυρών: το βρήκα στον εσωτερικό μου κόσμο, στους ανθρώπους που γνώρισα, στο έργο μου. Πέρασα την ζωή μου δίπλα σε ένα φανταστικό κόσμο που ήταν το νησί των θησαυρών μου."

Στην Αργεντινή, ο Hugo Pratt παίρνει εντυπωσιακό αριθμό σελίδων. Εργαζόμενος για τις εκδόσεις Abril δημοσίευσε για πρώτη φορά τη σειρά "Jungleman". Στη συνέχεια εργάζεται, το 1953, για το εβδομαδιαίο Misterix, στον χαρακτήρα του "Sgt. Kirk” και τον «Frontera», όπως επίσης τον «Ernie Pike» και το κόμικς «Ticonderoga». Την ίδια στιγμή ο Hugo Pratt και ο Alberto Breccia λαμβάνουν μαθήματα στο Esquela Panamericana de Arte. Στα μαθήματά τους περιλαμβάνονται οι Walter Fahrer & José Muñoz. Όταν η σχολή τέχνης ανοίγει στη Βραζιλία λίγα χρόνια αργότερα, ο Pratt μένει για έξι μήνες στο Σάο Πάολο.

Στην εποχή στην οποία δηλώνετε η έντονη δημιουργικότητα του Pratt, εμπνευσμένος από τις έντονες ρατσιστικές αντιλήψεις μεταξύ λευκών και μαύρων, άρχισε να γράφει τις ιστορίες του με τέτοια θέματα. Ξεκινά με το "Ann y Dan" (ιταλικός τίτλος "Anna nella jungla", στα ελληνικά “Η Άννα Στη Ζούγκλα”) που δημοσιεύεται στην Αργεντινή στο περιοδικό Supertotem.

Από το καλοκαίρι του 1959 μέχρι αυτό του 1960, ο Hugo Pratt ζει στο Λονδίνο, όπου δημιουργεί, μερικές ιστορίες πολέμου σε κόμικς για τον οργανισμό Fleetway, ενώ συμμετέχει στη Βασιλική Ακαδημία Ακουαρέλας. Το 1962 υπέγραψε επίσης το σενάριο στο "Capitan Cormorant" (Καπετάν Κορμοράντ) και "Wheeling".

Η περίοδος της οικονομικής κρίσης που επικρατεί στην Αργεντινή καθιστά τε δύσκολη ακόμη και για τα έργα των γελοιογράφων και έτσι ο Hugo Pratt αποφάσισε να επιστρέψει στην Ιταλία.

Από το '62 έως '67 ο Pratt εκτελεί δημιουργίες για το κόμικς Il Corriere dei Piccoli και σχεδιάζει τα «Οι περιπέτειες του Σεβάχ» και «Οι περιπέτειες του Οδυσσέα», σε σενάρια Mino Milani, ο οποίος ήταν και ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας. Είναι υπεύθυνος εκείνη την εποχή επίσης για τα κόμικς «Billy James» (1962), «Οι περιπέτειες του Φανφούλα» (1967) και για δύο προσαρμογές μυθιστορημάτων του Stevenson, «Το Νησί Του Θησαυρού» και «Απαγωγή». Παράλληλα συνεργάζεται με τον Alberto Ongaro στη δημιουργία του «Η σκιά». 

Το 1967 ο Hugo Pratt συναντιέται με τον Florenzo Ivaldi, ένα Γενουάτη φαν των κόμικς, με τον οποίο συμφώνησε να ξεκινήσει για ένα μήνα να παρουσιαστεί στο ιταλικό κοινό, μέσα από τα  τεύχη του περιοδικού με τίτλο "Sgt. Kirk ". Στο πρώτο τεύχος εμφανίζονται εννέα σελίδες μιας νέας ιστορίας " Μια Μπαλάντα της Αλμυρής Θάλασσας " ("Una Ballade Della Mer Sale") όπου ξεκινάει ο χαρακτήρας του Κόρτο Μαλτέζε.

"Για εμένα τα ταξίδια είναι η ευκαιρία να πάω στη θέση που υπάρχει ήδη στα όνειρά μου."

Το 1969, στην 5η Διεθνή Έκθεση της Lucca, ο Hugo Pratt συναντήθηκε με τον Georges Rieu, αρχισυντάκτης της γαλλικής εβδομαδιαίας Pif Gadget και αποφάσισαν να συνεργαστούν στη Γαλλία. Στο τραίνο που τον μεταφέρει από τη Γένοβα στο Παρίσι, ο Pratt αποφασίζει, κάτι που θα είναι το καθοριστικό σημείο καμπής της καριέρας του, να επαναχρησιμοποιήσει τον χαρακτήρα Κόρτο Μαλτέζε!

Τον Απρίλιο του 1970, με το επεισόδιο "Το μυστικό του Τρίσταν Μπαντάμ", επανεμφανίζεται ο Κόρτο Μαλτέζε. Αυτή η έκδοση, σε μία εφημερίδα που είχε υψηλές πωλήσεις εκείνη την περίοδο, θα είναι η αληθινή αφετηρία για την καριέρα του Hugo Pratt, που από το 1971 θα θεωρείται από τους ειδικούς του κλάδου και ως ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς στον κόσμο. Συνολικά, η σειρά αφιερωμένη στην Κόρτο Μαλτέζε θα είναι 29 ιστορίες.

Η επιτυχία του Κόρτο Μαλτέζε στη Γαλλία, αρχικά διαδόθηκε στην Ιταλία και έπειτα σε πολλές άλλες χώρες. Ο Hugo Pratt βρίσκεται στη Γαλλία στις αρχές της δεκαετίας του εβδομήντα, και έπειτα άφησε την Γένοβα και εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, αλλά συνέχισε να ταξιδεύει και για τον εαυτό του αλλά και για να γίνει ένας πραγματικός «Κόρτο Μάλτεζε». H επιτυχία ήταν τόσο μεγάλη έτσι ώστε ο Alberto Ongaro να μετατρέψει μία ιστορία του σε μυθιστόρημα, σε συνεργασία με τον Μίλο Μανάρα, τον μεταμορφώνουν στον πρωταγωνιστή της σειράς "ΗΡ και Τζουζέππε Μπέργκμαν". Ακόμη και τα εθνικά τηλεοπτικά δίκτυα πολλών χωρών και η ίδια η RAI, μεταδίδουν πλήρεις αναφορές σχετικά με τους τόπους που περιγράφονται στις ιστορίες του. Εκτός από τον Κόρτο Μαλτέζε, ο Pratt δημιουργεί τη σειρά "Οι Σκορπιοί της  Ερήμου", που γεννήθηκε το 1969 στο περιοδικό "Sgt. Kirk ". Δημιούργησε 5 επεισόδια, μέχρι το 1994 με το τελευταίο "Brise de mer ".

Τότε είναι που ο Sergio Bonelli, εκδότης της Araldo  (τώρα γνωστή ως Sergio Bonelli Editore), τον προσλαμβάνει για να δημιουργήσει τέσσερις ιστορίες για την σειρά "Μια περιπέτεια ενός ανθρώπου" (Un Uomo Un’ Avventura): "Ο Άνθρωπος του Σερτάο", "Ο Άνθρωπος από τη Σομαλία", "Ο Άνθρωπος Της Καραϊβικής" & «Ο Άνθρωπος του Μεγάλου Βορρά". Το τελευταίο, το 1991, έγινε μια ταινία που ονομάζεται "Jesuit Joe" . Το 1983 έγραψε μαζί με τον Μίλο Μανάρα "Όλα ξεκίνησαν ξανά με ένα ινδικό καλοκαίρι" και το 1991 δημιούργησε το "El Gaucho". Το 1984 γεννήθηκε το «Cato Zulù». Το 1988 ήταν το έτος της έκδοσης του «Mu, La Citta Perdutta”, την τελευταία περιπέτεια του Κόρτο Μαλτέζε, στο περιοδικό Rizzoli (αυτόνομο σε άλμπουμ θα εκδοθεί το 1992). Ακόμα και η ιταλική Πολεμική Αεροπορία ήθελε να υπενθυμίσει την εβδομηκοστή επέτειο του ιδρύματος, μέσω της φαντασίας από τον Hugo Pratt. "Σε έναν μακρινό ουρανό", το 1993, είναι μια ιστορία εναέριων περιπετειών που βρίσκεται στον αποικιακό κόσμο που βιώνει ο Pratt στην παιδική ηλικία.

Το 1994 ίδρυσε τον εκδοτικό οίκο Lizard στη Ρώμη, με την Patrizia Zanotti, συνεργάτες για πολλά  χρόνια, η οποία χρωμάτισε όλες τις ιστορίες του, και θα δημοσιεύσει μέχρι και σήμερα το σύνολο του έργου του.

Ο Hugo Pratt την δεκαετία του '80 εν ώρα εργασίας

"Ζωγραφίζω... Η ζωγραφική μπορεί να είναι πολλά πράγματα... Θέλω να πω ότι, μετά την έκρηξη της Ποπ Αρτ στην Αμερική, όλος ο κόσμος μιλούσε για αυτό το εικαστικό γεγονός. Στην πραγματικότητα, όλα ξεκίνησαν από τα κόμικς. Το κόμικς, η 9η τέχνη, είναι το πιο μοντέρνο και πιο πλήρες μέσο για να μεταφέρεις μηνύματα."

Η φαντασία του Hugo Pratt δεν ήταν ποτέ σε θέση να τον εγκαταλείψει, ακόμη και στα πιο διαφορετικά μέρη του κόσμου: από ένα μονοθέσιο όχημα της Formula 1 με τα χρώματα των Gitanes τσιγάρων, από το σημείο των τηλεφωνικών θαλαμών των γαλλικών Carpenè Malvolti. Οι χαρακτήρες σε διάφορες αφίσες ταινιών, στα εξώφυλλα των δίσκων των τραγουδιστών όπως οι Paolo Conte, Blanche Dubois, Kadja Nin, Lio και Sylvie Courvoisier. Ενώ ο Hugo Pratt εκθέτει τα έργα του σε μουσεία, όπως το Grand Palais στο Παρίσι και σε άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές εκθέσεις, ο Κόρτο Μαλτέζε γίνεται ο «πρέσβης» της πόλης. Ενώ ο Γάλλος υπουργός Πολιτισμού Jack Lang ονομάζει τον Pratt "Ιππότη των Τεχνών και των Επιστολών" και ο Mitterand δίνει διηγήματα του στον πιλότο Jacques Lafitte...

O Hugo Pratt στην Ελλάδα το 1993

Στις αρχές του 1995 ο Pratt σχεδίασε το "Morgan", την τελευταία του ιστορία, μια ρομαντική περιπέτεια στην Ιταλία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η ιστορία που θα ξεκινήσει "Εξάποδοι άντρες" που ανατέθηκε από τον Agip, αλλά θα παραμείνει ημιτελή. Επίσης το ίδιο έτος θα τελειώσει το τρίτο μέρος του "Wheeling" και, για τον πρόλογο του βιβλίου που συγκεντρώνει όλο το έπος που ξεκίνησε το 1962, θα κάνει τις τελευταίες ακουαρέλες αφιερωμένες στους Ινδιάνους  της Βόρειας Αμερικής.

Ο Hugo Pratt έζησε στην Ελβετία από το 1984, στο σπίτι του στο Grandvaux στη λίμνη της Γενεύης, όπου πέθανε στις 20 Αυγούστου 1995.

Χάρη σε αυτόν ο κόσμος άρχισε να αλλάζει τη στάση του προς τα κόμικς, και πολλοί πλέον έχουν συνειδητοποιήσει ότι ακόμη και τα κόμικς μπορούν να θεωρηθούν μορφή τέχνης. 

"Ναι, είμαι ένας πραγματικός μαχητής. 

Αλλά συχνά καταλήγω με άδεια χέρια."

ΙΩΝΑΣ ΑΓΓΕΛΗΣ

Juan Diaz Canales - Το Μεγαλείο Της Ισπανικής Σχολής

Γράφει ο Ίωνας Αγγελής

Ο Juan Díaz Canales είναι ένας από τους πιο εμβληματικούς δημιουργούς κόμικς σε όλη την παγκόσμια ιστορία. Γεννήθηκε το 1972 και κατάγεται από την Μαδρίτη στην Ισπανία. Είναι από τους πιο αξιόλογους καλλιτέχνες παγκοσμίως και είναι γνωστός για την δημιουργία του (μαζί με τον Juanjo Guardino) τον Blacksad.

Σε νεαρή ηλικία, ο Juan Díaz Canales άρχισε να ενδιαφέρεται για τα κόμικς και τη δημιουργία τους, τα οποία προχώρησαν και διευρύνθηκαν για να συμπεριλάβουν κινούμενες ταινίες. Στην ηλικία των 18 ετών εισήλθε σε σχολείο ζωγραφικής. Το 1996 ίδρυσε, μαζί με τρεις άλλους καλλιτέχνες, μια εταιρεία που ονομάζεται Tridente Animation . Μέσα από αυτό, συνεργάστηκε με ευρωπαϊκές και αμερικανικές εταιρείες, παρέχοντας σενάρια για κόμικς και ταινίες κινουμένων σχεδίων, καθώς και σκηνοθεσία για τηλεοπτικές σειρές και κινηματογραφικές ταινίες.

Frank S. Pepper - Η Βρετανική Σχολή στα καλύτερά της!

Το εξώφυλλο του 1ου τεύχους του "Tiger"
(11 Σεπτεμβρίου 1954)

(Γράφει ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)

Γεννημένος στο προάστιο Ilford του Βορειοανατολικού Λονδίνου στις 8 Φεβρουαρίου του 1910, ο Βρετανός συγγραφέας και δημιουργός εικονογραφημένων εκδόσεων Frankenstein Stuart Pepper  (πιο γνωστός ως Frank S. Pepper) έδειξε από πολύ μικρός το έμφυτο ταλέντο του στη συγγραφή ιστοριών. Αρχικά (1926) σαν βοηθός συντάκτη αλλά και παιδί για όλες τις δουλειές, εργάσθηκε στην εφημερίδα “The Children’s Newspaper” υπό τον εκδότη Arthur Mee και μέσα σε 4-5 χρόνια είχε ήδη επεκτείνει τη συνεργασία του ως ελεύθερος συντάκτης σε πολλά άλλα έντυπα. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’30 κι έπειτα είχε εξελιχθεί σε έναν επιτυχημένο δημιουργό, του οποίου σενάρια δημοσιεύονταν σε μια πληθώρα τίτλων (“The Triumph”, “Champion”, “Knockout”, “The Comet”, “Lion”, “Eagle” αλλά και στο εμβληματικό “Tiger”) ενώ ο ίδιος υπέγραφε με 4-5 διαφορετικά ψευδώνυμα (John Marshall, Mark Grimshaw, Hal Wilton, Rupert Hall, John Morion). Συνεργάσθηκε με πασίγνωστες εταιρείες, όπως η “Amalgamated Press” (“A.P.”), “Hulton Press” κ.α.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ GUIDO NOLLITA - TOM, ΡΙΝΓΚΟ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ, ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΦΑΣΟΛΙ (ΜΕΡΟΣ Δ')

Του Ίωνα Αγγελή

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ GUIDO NOLLITA

ΜΕΡΟΣ Δ’

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ GUIDO NOLLITA - MISTER NO (ΜΕΡΟΣ Γ')

Του Ίωνα Αγγελή

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ GUIDO NOLLITA

ΜΕΡΟΣ Γ': ΜΙΣΤΕΡ ΝΟ 

Εισαγωγή: Η αγαπημένη δημιουργία του Sergio Bonelli (Guido Nolitta). Από την αρχή τον κέρδισε και μέχρι και το τελευταίο τεύχος του ήρωα το 2006 έμεινε πιστός στους αναγνώστες. Ήταν ο αγαπημένος του και πάντα έδινε τον καλύτερό του εαυτό όταν έγραφε τα σενάρια των τευχών του. Έγραψε συνολικά 59 ιστορίες (μαζί με τις μικρές ιστορίες).

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ GUIDO NOLLITA - ΤΕΞ (ΜΕΡΟΣ Β')

Του Ίωνα Αγγελή

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ GUIDO NOLLITA

ΜΕΡΟΣ Β': ΤΕΞ 

Εισαγωγή: Ακολουθώντας τα χνάρια του πατέρα του, ο Sergio Bonelli (ψευδώνυμο Guido Nolitta) ξεκίνησε να συγγράφει διάφορες ιστορίες και δημιούργησε και δικούς του (Ζαγκόρ, Mister NO). Ο ήρωας όμως ο οποίος ήταν δημιουργία του πατέρα του (Gian Luigi Bonelli, ο οποίος έχει γράψει και ιστορίες Ζαγκόρ), ήταν ένας από τους ήρωες που όπως είχε δηλώσει ο Sergio δεν ήθελε να ασχοληθεί γιατί αφού είναι δημιουργία του πατέρα του ήθελε να γράφετε πάντα από εκείνον. Τελικά μετά την απόσυρση του πατέρα του από τη συγγραφική ομάδα του Τεξ το 1975 (παρέμεινε ως επιμελητής του περιοδικού και ασχολήθηκε και με τη μεταφορά του στον κινηματογράφο), ο Sergio ακολουθώντας την παράδοση της οικογένειάς του, έγραψε και εκείνος μερικές ιστορίες, εναλλάξ με άλλους καλλιτέχνες και σεναριογράφους. Οι ιστορίες Τεξ που έγραψε, οι οποίες ήταν σχετικά λίγες (21), ήταν οι μεγαλύτερες που είχαν εκδοθεί, έως τότε, στην εκδοτική με 200-400 σελίδες! Οι ιστορίες του χαρακτηρίζονται ως οι καλύτερες του ήρωα και έδωσαν μία νέα ανάσα στο περιοδικό και κίνησαν ακόμα περισσότερο ενδιαφέρον για τον ήρωα (οι πωλήσεις του ήταν στις 700.000 εκείνη τη περίοδο μηνιαίως!). Οι ιστορίες του Sergio Bonelli δεν έχουν ακόμα δημοσιευτεί στην Ελλάδα (παρά μόνο μερικές short).

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ GUIDO NOLLITA - ZAGOR (ΜΕΡΟΣ Α')

Του Ίωνα Αγγελή

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ GUIDO NOLLITA

ΜΕΡΟΣ Α': ΖΑΓΚΟΡ 

Εισαγωγή: Ο ήρωας που είναι συνώνυμος με τον Sergio Bonelli (ψευδώνυμο Guido Nolitta) είναι ο τρομερός Ζαγκόρ. Κατά τη διάρκεια συγγραφής 85 ιστοριών του ήρωα, συνεργάστηκε με διάφορους καλλιτέχνες (Ferri, Donatelli, Bignotti, Segna). Σε όλα τα τεύχη του ήρωα είχε τον ρόλο του επιμελητή. Οι πωλήσεις του ήρωα στην Ιταλία έφταναν και τις 300.000 πωλήσεις. Έχει υποθεί πως οι ιστορίες που έγραψε εκείνος είναι και οι καλύτερες του και αυτή τη στιγμή είναι άκρως συλλεκτικά τεύχη! Στην Ελλάδα έχει δημοσιευτεί το μεγαλύτερο μέρος των ιστοριών του (32 ιστορίες του είναι ακόμα αδημοσίευτες).

"The name is Bond... James Bond!"

Απόσπασμα από το comic strip με πρωταγωνιστή τον πράκτορα 007 του Ian Fleming (1908 - 1964) όπως δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Daily Express (1966 - 1977). Η σειρά ανά-δημοσιεύθηκε στην Ελλάδα από την εφημερίδα 'Έθνος" στα τέλη της δεκαετίας του '60.
Το σχέδιο είναι του σπουδαίου εικονογράφου (γεννημένου στα 1927) Yaroslav ‘Larry’ Horak.

Ο Ουόλτ Ντίσνεϊ εμπνέεται από ένα «ποντίκι»!

(του Νίκου Δημ. Νικολαΐδη)

Στις 17 Μαΐου του 1930 ο εμβληματικός Ουόλτ Ντίσνεϊ (5 Δεκεμβρίου 1901 – 15 Δεκεμβρίου 1966) έγραψε το τελευταίο του σενάριο για την εικονογραφημένη σειρά με πρωταγωνιστή τον πασίγνωστο ποντικό Mickey Mouse, που εξέδιδε από τις 13 Ιανουαρίου της ίδιας χρονιάς η εταιρεία King Features. Το χαρακτήρα είχε εμπνευστεί ο ίδιος, παρατηρώντας ένα εξάρτημα του υπολογιστή στο γραφείο του που του θύμισε πολύ το συμπαθές τρωκτικό, στα τέλη της δεκαετίας του ’20. 

Sergio Bonelli: Ένας από τους Μεγαλύτερους Πατέρες των Κόμικς!

Γράφει ο Ίωνας Αγγελής

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ: Ο Sergio Bonelli όταν ξεκίνησε την πορεία του ως σεναριογραφός ποτέ δεν περίμενε την μεγάλη επιτυχία του η οποία πλέον σου προκαλεί δέος. Στην ηλικία των 22, με το ψευδώνυμο Annalisa Macchi, ξεκίνησε να γράφει σενάριο σε στριπάκια σε διάφορες εφημερίδες. Από το 1957 στην ηλικία των 25 κατέληξε να παίρνει τα ηνία του εκδοτικού οίκου της οικογένειάς του Herald (πρώην εκδότης η μητέρα του Tea Bonelli).

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ: Με το νέο του ψευδώνυμο Guido Nolitta, η πρώτη του δημιουργία στον εκδοτικό του οίκο είναι το περιοδικό "Un Ragazzo nel Far West" (σε εμάς γνωστός ως Τομ) το 1958 σε σχέδια Franco Bignotti. Το άλλο ήταν το "Gli Albi del Cow Boy" που εκδόθηκε μέχρι το 1963. Εκείνος πάντα έγραφε τα σενάρια και συνεργαζόταν με άλλους σχεδιαστές στο σχέδιο της ιστορίας.

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ: Ο ήρωας ο οποίος τον έκανε γνωστό ήταν ο ένας και μοναδικός Zagor, ο οποίος μετά τον Tex είναι το πιο φημισμένο πρόσωπο που δημιούργησε ο οίκος. Η δημιουργία του έγινε πραγματικότητα με τον καλλιτέχνη Galieno Ferri ο οποίος συνέβαλε αρκετά στη εικόνα του ήρωα. Ο ήρωες κυκλοφορούσε τα έτη 1961-1964 σε στριπάκια. Από το 1965, με το πλέον μηνιαίο περιοδικό Zagor (η έκδοση ήταν η συνέχεια της σειράς Zenith Gigante, παίρνοντας τη σκυτάλη από το Νο51) η φήμη του ήρωα εξαπλώθηκε σε όλη την Ιταλία και μετα από μερικά χρόνια έγιναν οι πρώτες μεταφράσεις του γύρω στον κόσμο (Γιουγκοσλαβία, Γαλλία, Ελλάδα κλπ). Οι πωλήσεις έφταναν τον κολοσσό Τεξ μερικές φορές. Ο Τεξ να σημειωθεί ήταν δημιουργία του πατέρα του, Giovanni Luigi Bonelli. Η επόμενη δημιουργία του ήταν ο Jerry Drake, κατά κόσμον Mister NO. Ο ήρωας που ο εκδότης αγάπησε περισσότερο, πρωτοεκδόθηκε το 1975 και υποτίθεται πως θα ήταν μίνι σειρά, με 5 μόνο τεύχη (κυκλοφόρησαν μέσα από εφημερίδα), όμως κατέληξε να παίρνει άλλα 364 τεύχη μονάχα στην τακτική σειρά και άλλα περίπου 50 τεύχη διαφόρων ειδικών εκδόσεων, καθώς πουλούσε μεγάλα νούμερα. Ο Nollita τον αγάπησε πάρα πολύ που επαναλαμβάνε σε κάθε του δήλωση. Επίσης, όταν ο ήρωας ολοκλήρωσε την πορεία του το 2006, εκείνος μετά από λίγους μήνες άφησε τον εκδοτικό οίκο. Οι πωλήσεις του ήρωα σε κάποια φάση είχαν φτάσει περίπου τα νούμερα του Ζαγκόρ, αλλά γενικότερα πάντα ο ήρωας ήταν πάντα γνωστός ως ο τρίτος της παρέας Τεξ-

Ζαγκόρ-Μίστερ ΝΟ.

Η ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΗ ΤΟΥ ΠΟΡΕΙΑ: Ο Sergio, πάντα ήξερε τι ήθελε να πει στις ιστορίες του. Έγραψε όλες τις ιστορίες του Un Ragazzo nel Far West και Gli Albi del Cow Boy. Έγραψε δεκάδες ιστορίες Ζαγκόρ και Μίστερ ΝΟ, μέχρι και το 1980, όπου λόγω των εκδοτικών του υποχρεώσεων αναγκάστηκε να διακόψει το συγγραφικό του έργο στον Ζαγκόρ, αλλά παρέμεινε στον Μίστερ ΝΟ για μερικές ακόμα ιστορίες την επόμενη πενταετία, με τη βοήθεια και άλλων συγγραφέων. Η μέγαλη του επιστροφή έγινε όταν έγραψε , από τον Σεπτέμβριο του 2005 μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2006, τα τελευταία 15 τεύχη του Μίστερ ΝΟ (#356-369). Μετά από αυτό το 2007 αποσύρθηκε από τον εκδοτικό οίκο δίνοντάς τον στον καλύτερο συνεργάτη του, Decio Canzio, υπό τον νέο τίτλο της εταιρείας "Sergio Bonelli Editore". Επίσης έγραψε τη δεκαετία του '70 ιστορίες Τεξ, μετά τον πατέρα του.

Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ: Με τις εξαιρετικές του εκδόσεις ο εκδοτικός οίκος πήγε σε ψηλά επίπεδα και άλλαξε τον χώρο των κόμικς στην Ιταλία. Ο θρύλος των εκδόσεων του πέρασε σε παγκόσμιο επίπεδο με αποτέλεσμα  διάφορες ιστορίες να μεταφράζονται σε πολλές χώρες. Οι υπόλοιποι μεγάλοι ήρωες του εκδοτικού οίκου (Dylan Dog, Nathan Never, Julia, Martin Mystere) όπως λέει ο Sergio δεν θα γινόνταν πραγματικότητα χωρίς τον Μίστερ ΝΟ, ο οποίος με την αντιηρωική φιγούρα του έδωσε το πρόσωπο των εκδόσεων που είναι τώρα. Ακόμα και ο Ζαγκόρ επηρεάστηκε που πλέον έχει πιο σκληρές επιστημονικής φαντασίας ιστορίες. Οπότε  συμπεραίνουμε πως ο Μίστερ ΝΟ ήταν ο βασικός ήρωας των εκδόσεων. Ο Bonelli έτρεφε μια βαθιά αγάπη για τα κόμικς και πάντα έδινε την ψυχή του σε αυτά. Κινηματογράφος ή κόμικς ήταν και τα 2 κοινές αγάπες. Μία ζωή γεμάτη κόμικς. Έδωσε πληθώρα ιστοριών και πάντα ήταν ευτυχισμένος με αυτό που έκανε. Αυτό μετράει πάνω από όλα.

Εις την μνήμην του: 2 Δεκεμβρίου 1932- 26 Σεπτεμβρίου 2011

ΖΑΓΚΟΡ - ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΡΙΩΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ

Γράφει ο Ίωνας Αγγελής

Το Ιταλικής καταγωγής Ζαγκόρ, κυκλοφορεί στην Ελλάδα για σχεδόν 50 χρόνια. Στην Ιταλία κυκλοφορεί για σχεδόν 60 χρόνια τώρα, με πάνω από 900 εκδόσεις συνολικά! Με πάντα όμως μία δόση ατυχίας να το κουβαλάει, και με τους Έλληνες εκδότες να μην τα παρατάνε. Με 4 διαφορετικούς εκδοτικούς οίκους να έχουν διαχειριστεί την έκδοση, και με 8 εκδοτικές προσπάθειες, είναι σίγουρα ένας από τους πιο αξιόλογους χαρακτήρες κόμικς της ιστορίας. Από τα πιο φημησμένα Ιταλικά κόμικς, στο συγκεκριμένο άρθρο θα μιλήσουμε για την Ελληνική έκδοση, και συγκεκριμένα για τις ιστορίες που φιλοξενήθηκαν. 

Alberto Underzo - Ένας από τους σημαντικότερους "πατέρες" των κόμικς!

(του Νίκου Δημ. Νικολαΐδη)

Ο Αλμπέρτο Αλεάντρο Ουντέρζο, περισσότερο γνωστός ως Αλμπέρ Ουντερζό, είναι Γάλλος σχεδιαστής και σεναριογράφος κόμικς. Είναι διάσημος ως ο συνδημιουργός, μαζί με τον σεναριογράφο Ρενέ Γκοσινί, της δημοφιλούς σειράς «Αστερίξ». Επίσης έχει συμμετάσχει στην παραγωγή των χαρακτήρων «Ούμπα-πα», «Τανγκί & Λαβεντίρ» κ.α. Θεωρείται ευρέως ένας από τους σπουδαιότερους δημιουργούς κόμικς της λεγόμενης «Γαλλοβελγικής Σχολής» με μεγάλη επίδραση στις επόμενες γενεές. Σύμφωνα με δεδομένα της «UNESCO» ο Ουντερζό περιλαμβάνεται στην πρώτη 10άδα των πλέον πολύ-μεταφρασμένων γαλλόφωνων συγγραφέων και είναι ο τρίτος πιο πολύ-μεταφρασμένος δημιουργός κόμικς, μετά τον Γκοσινί και τον Herge.

Ο Ουντερζό γεννήθηκε μια μέρα σαν σήμερα, στις 25 Απριλίου του 1927 στο χωριό Φιμ του νομού Μαρν της Γαλλίας, από μια οικογένεια που είχε ακόμη άλλα τρία παιδιά. Οι γονείς του ήταν Ιταλοί μετανάστες και ο ίδιος έλαβε τη γαλλική υπηκοότητα το 1934. Στις 5 Νοεμβρίου του 1977 ο Γκοσινί πέθανε από καρδιακή προσβολή και τότε ο Ουντερζό αποφάσισε να αναλάβει εξ’ ολοκλήρου τη σειρά των Γαλατών, γράφοντας και σχεδιάζοντας εννέα καινούρια άλμπουμ. Τον Σεπτέμβριο του 2011 αποσύρθηκε οριστικά από το χώρο των κόμικς.

Έχει τιμηθεί με πολλαπλές διακρίσεις, όπως π.χ. το «Μεγάλο Βραβείο», το οποίο του απονεμήθηκε το 1999 κατά τη διάρκεια του διεθνούς φεστιβάλ κόμικς της Ανγκουλέμ κ.α. Είναι επίσης, μέλος του «Εθνικού Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής» (1985), ενώ από το 2005 το όνομά του έχει ενταχθεί στο «Will Eisner Hall of Fame».

Ο... "νονός" του Ρόυ Ρέης!

Ο φλεγματικός Βρετανός συγγραφέας Barrie Tomlinson έχει συνδέσει το όνομά του άρρηκτα με τη σειρά "Roy of the Rovers", καθώς διετέλεσε επί σειρά ετών εκτελεστικός διευθυντής στα δημοφιλή περιοδικά "Tiger" και "Roy of the Rovers" των εταιρειών "I.P.C." και "Fleetway".