Περιοδικό 'ΤΡΟΥΕΝΟ' (ιστορικό έκδοσης)

Η συλλογή μου.

Με "πιλότο" τον Ισπανό χαρακτήρα, έγραψε τη δική του ιστορία!

Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης

Ιδιαίτερη θέση στη συλλογή κάθε γνήσιου λάτρη των εικονογραφημένων περιοδικών των δεκαετιών του 1970, του 1980, αλλά και του 1990 (τουλάχιστον έως το ξεκίνημά της) κατέχει το ΤΡΟΥΕΝΟ, μία υπέροχη παραγωγή των Ελληνικών Περιοδικών Εκδόσεων, των αείμνηστων φίλων και συνεργατών Νίκου Δεληγιώργη - Κώστα Μπαζαίου. Με τίτλο δανεισμένο από το πρωτότυπο Ισπανικό έντυπο, το (δικό μας) ΤΡΟΥΕΝΟ βγήκε σε μεσαίο μέγεθος και με 100 σελίδες, γεμάτο συναρπαστικές σειρές κόμικς από την ισπανική, αλλά (κυρίως) τη βρετανική αγορά. 

Επειδή, πάντως, επικρατεί μία σχετική σύγχυση γύρω από το ιστορικό της έκδοσής του (σε δύο περιόδους) όσον αφορά σε ημερομηνίες, όσο και στο συνολικό αριθμό τευχών που κυκλοφόρησαν, παραθέτω τα αποτελέσματα της έρευνάς μου.

• Θα επανέλθω σύντομα, με παρουσίαση ορισμένων από τις πιο δημοφιλείς σειρές, που δημοσίευσε το περιοδικό.

Rebellion: Παρουσιάζει την επική δημιουργία Charley’s War!

Ένα από τα σπουδαιότερα κόμικς που έχουν εκδοθεί ποτέ, όπως δεν το έχουμε ξαναδεί!

Η εταιρεία Rebellion είναι περήφανη που ανακοινώνει την έκδοση με τίτλο Charley’s War Apex. Πρόκειται για ένα από τα πλέον καθοριστικά αριστουργήματα των βρετανικών κόμικς, μία τόσο βαθιά συγκινητική (και πολιτική) σειρά, γραμμένη κυρίως από τον -γεννημένο στα 1949- Pat Mills και (δευτερευόντως) τον Scott Goodall (1935-2016) και σχεδιασμένη απ’ τον εικονογράφο Joe Colquhoun (1926-1987). Ένα κόμικ που συγκλόνισε το Βρετανικό (και όχι μόνο) αναγνωστικό κοινό, όταν δημοσιεύθηκε σε συνέχειες (Ιανουάριος 1979 – Οκτώβριος 1986) από το εβδομαδιαίο περιοδικό Battle Picture Weekly της εκδοτικής IPC. Ακολουθεί τον δεκαεξάχρονο Charley Bourne (έναν νεαρό εκπρόσωπο της εργατικής τάξης) ο οποίος ενώ κατατάσσεται πρόθυμα για να πολεμήσει το 1916, στη συνέχεια βιώνει τον κολασμένο κόσμο του πολέμου σε μια απάνθρωπη μάχη για επιβίωση!

In memoriam: Ron Smith (1924-2019)

Ο Βρετανός καλλιτέχνης των κόμικς Ronald («Ron») George Smith που πριν λίγες ημέρες συμπληρώθηκαν επτά έτη από το θάνατό του, γεννήθηκε στο Bournemouth της Νότιας Αγγλίας το 1924 και ήταν γιος ενός πολιτικού μηχανικού. Σκόπευε να ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του, όμως οι γυμνασιακές σπουδές του διακόπηκαν απότομα λόγω του Β’ Π.Π., που ξέσπασε το φθινόπωρο του 1939. Ο Ron κατατάχθηκε ως πιλότος στο πολεμικό πρόγραμμα εκπαίδευσης της RAF και κατέληξε να πετάει με Spitfire. Αποστρατεύτηκε το 1947 και εντάχθηκε στο στούντιο κινουμένων σχεδίων (καρτούν) Gaumont British, μαζί με τους μελλοντικούς συναδέλφους του, Mike Western και Eric Bradbury. Αργότερα βρήκε δουλειά σχεδιάζοντας κόμικς για την εταιρεία Amalgamated Press υπό τον εκδότη Leonard Matthews, ξεκινώντας στο περιοδικό Knock-Out με χιουμοριστικές σειρές όπως τα Deed-a-Day Danny και Young Joey. Το πρώτο του έργο περιπέτειας ήταν μια διασκευή της ταινίας του Burt Lancaster, The Flame and the Arrow (1951).

Black Max: ο σατανικός Βαρώνος των κόμικς!

Η σειρά που γνωρίσαμε στην Ελλάδα από το περιοδικό Αγόρι.

Ο Black Max είναι ένας βρετανικός χαρακτήρας κόμικ που έχει εμφανιστεί σε ομώνυμες σειρές που δημοσιεύονται από τα έντυπα της εταιρείας IPC και προσφάτως την Rebellion Developments. Παρότι έκανε το ντεμπούτο του στο #1 του περιοδικού Thunder, αργότερα εμφανίστηκε στο Lion και σε μια έκδοση του Valiant Annual. Το 2017 επέστρεψε στο Scream & Misty Halloween Special.

Ο χαρακτήρας, ένας Γερμανός πιλότος μαχητικού αεροπλάνου του Α' Παγκοσμίου Πολέμου με τηλεπαθητικό έλεγχο πάνω σε γιγάντιες νυχτερίδες, εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο #1 του εβδομαδιαίου περιοδικού της IPC, Thunder, στις 17 Οκτωβρίου 1970. Το κόμικ διήρκεσε μόνο 22 τεύχη (έως και αυτό της 13 Μαρτίου 1971) πριν συγχωνευθεί με το Lion. Ο Black Max επέζησε της συγχώνευσης και θα συνεχιζόταν μέχρι τις 21 Οκτωβρίου 1972. Αντικαταστάθηκε από ένα spin-off με τίτλο Secrets of the Demon Dwarf, που επικεντρώνεται στον δευτερεύοντα χαρακτήρα Doktor Gratz. Από το 2018, ο ανελέητος Βαρώνος των αιθέρων έχει επιστρέψει με νέο υλικό, που δημοσιεύεται από την εταιρεία Rebellion Developments. Έκτοτε, εμφανίστηκε στο 2000 A.D., όπου αποκαλύπτεται ότι είναι εξάδελφος του χαρακτήρα Captain Constanta από τη σειρά Fiends of the Eastern Front των Gerry Finlay-Day και Carlos Ezquerra.

ΜΑΡΚ και ΜΙΣΤΕΡ ΝΟ «γιορτάζουν» φέτος!

(Γράφει και επισημαίνει ο λάτρης-νοσταλγός των κόμικς Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Το 2026 που μόλις ξεκίνησε είναι μία συμβολική χρονιά για δύο εμβληματικούς χαρακτήρες της «9^ης Τέχνης», τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Ο πρώτος εξ’ αυτών, ο περίφημος λοχαγός ΜΑΡΚ (Comandante Mark) «γεννήθηκε» στην Ιταλία από τη συνεργατική τριάδα των τριών Τορινέζων καλλιτεχνών και φίλων Pietro Sartoris, Darrio Guzzon, Giovanni Sinchetto (που υπέγραφαν με το ακρωνύμιο eSseGeSse) το Σεπτέμβριο του 1966, δηλαδή σε λίγους μήνες θα γιορτάσουμε την 60χρονη επέτειό του. Από την άλλη υπάρχει ο -επίσης Ιταλικής προέλευσης- Μίστερ ΝΟ, δημιούργημα του συγγραφέα και εκδότη Sergio Bonelli και του σχεδιαστή Gallieno Ferri, που ναι μεν πρωτοεμφανίστηκε το 1975, αλλά φέτος τον Απρίλιο συμπληρώνεται ακριβώς μισός αιώνας από την πρώτη του παρουσία στη χώρα μας.

David Sque (Βρετανός ζωγράφος και δημιουργός κόμικς)

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Ο φίλος μου Ντέιβιντ Σκιου γεννήθηκε στις 26 Απριλίου 1944 στο Bournemouth της Νότιας Ακτής της Αγγλίας (Ηνωμένο Βασίλειο). Σπούδασε ζωγραφική στο τοπικό καλλιτεχνικό κολέγιο υπό την καθοδήγηση του Colin Dudley-Page, με συμφοιτήτρια την Yvonne Mullins (μετέπειτα Hutton). Έλαβε Εθνικό Δίπλωμα Καλών Τεχνών και Σχεδίου και ξεκίνησε να εργάζεται επαγγελματικά από την ηλικία των 22 ετών. Ασχολήθηκε με εικονογραφήσεις βιβλίων, σχεδίαση εικονογραφημένων σειρών (κόμικς), ενώ παράλληλα φιλοτέχνησε ζωγραφικούς πίνακες (τοπία, πορτρέτα επωνύμων κλπ) και μορφές για βίντεο-παιχνίδια. Αγαπημένα του θέματα είναι ο μηχανοκίνητος αθλητισμός και το γκολφ. Εξαιρετικά ήταν, επίσης, τα σχέδιά του πάνω σε πλοία, αλλά και στην αποτύπωση ιστορικών μορφών και περιόδων (ενδυμασία, οπλισμός κλπ). Επί 20 συνεχόμενα έτη έζησε και εργάστηκε στην Ισπανία, αλλά παραμένει μεγάλος λάτρης της Ελλάδας, την οποία επισκέφτηκε ως τουρίστας τουλάχιστον πέντε φορές μέχρι σήμερα.

ΤΙΡΑΜΟΛΑ #1

Το #1 του αγαπημένου περιοδικού ΤΙΡΑΜΟΛΑ

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

[1η δημοσίευση από τη στήλη ΝΟΥΜΕΡΟ 1 του περιοδικού ΜΠΛΕΚ]

Το εβδομαδιαίο εικονογραφημένο περιοδικό «Τιραμόλα» (Tiramolla) πρωτοεκδόθηκε στην Ελλάδα -με αρχικό κόστος 3 δραχμές- από την εταιρία «Καμπανάς – Ελλάς» (που είχε εισάγει και τον Σεραφίνο) στις 26 Ιουνίου του 1970 και ημέρα Παρασκευή, ως μία αποκλειστικότητα των Ιταλικών εκδόσεων Alpe. Στη γειτονική χώρα η εκδοτική του πορεία υπήρξε μακρά, αφού διάρκεσε από τις 8 Αυγούστου του 1952 (αρχικά ως δευτερεύων χαρακτήρας του περιοδικού Cucciolo και εν-συνεχεία, από τις  15 Ιουλίου 1959 σε αυτόνομο τίτλο) μέχρι τα μέσα του 1993.

Οι δημιουργοί του λαστιχάνθρωπου

Εμπνευστής της λαστιχόμορφης φιγούρας ήταν ο συγγραφέας Roberto Renzi (1923 – 2018) ένας δραστήριος και πολυπράγμων δημοσιογράφος, Ιταλός συνεργάτης της Walt Disney Co. Ο ήρωάς του (εντελώς διαφορετικός από τον Akim, που επίσης δημιούργησε με τη βοήθεια του σχεδιαστή Augusto Pedrazza και τον έφερε στην Ελλάδα ο εκδοτικός οργανισμός Δραγούνη) ήταν μία αστεία, σάρκινη εκτινασσόμενη μάζα (όπως υπονοεί και το όνομά του) που είχε υπηρέτη (τον «Ατσίδα»), φορούσε υμίψηλο καπέλο (!) και μπορούσε να πάρει οποιαδήποτε μορφή. Ο πρωτότυπος σχεδιασμός του Τιραμόλα πιστώνεται σε έναν νεαρό φοιτητή Ιατρικής που -ακολουθώντας το ταλέντο του- αφοσιώθηκε αποκλειστικά στα κόμικς εγκαταλείποντας την επιστήμη του. Ήταν ο Μιλανέζος Giorgio Rebuffi (1928 – 2014), ένας καλλιτέχνης που επίσης εργάσθηκε για λογαριασμό του Walt Disney. Ο Τιραμόλα  είναι μία παραλλαγή του Αμερικανού υπέρ-ήρωα Plastic Man του Jack Cole (1915 – 1958) που πρωτοεμφανίσθηκε στο #1 του περιοδικού Police Comics (Αύγουστος 1941, Quality Comics). Το 1992 ο Tiramolla έγινε κινούμενο σχέδιο, σηματοδοτώντας την ολοκλήρωση της τροχιάς του και τη δίκαιη καθιέρωσή του σαν ένας από τους πλέον αναγνωρίσημους καρτουνίστικους ρόλους της παγκόσμιας σκηνής.

Η θρυλική "Μπονάντσα"!

 

1962

Bonanza είναι ο χαρακτηριστικός τίτλος μια αμερικανικής τηλεοπτικής σειράς γουέστερν που προβλήθηκε από το δίκτυο NBC (12 Σεπτεμβρίου 1959 - 16 Ιανουαρίου 1973). Με διάρκεια 14 σεζόν και συνολικά 431 επεισόδια, είναι το μακροβιότερο γουέστερν του NBC, η δεύτερη μακροβιότερη σειρά γουέστερν στην αμερικανική τηλεόραση (πίσω από το Gunsmoke του CBS) και μία από τις μακροβιότερες αμερικανικές σειρές ζωντανής δράσης. Διαδραματίζεται στη δεκαετία του 1860 (περ. 1861-1867) και επικεντρώνεται στη ζωή της εύπορης οικογένειας των Cartwright (πατέρας με τρεις γιους), γαιοκτημόνων που ζουν στο ράντσο τους (Ponderosa) κοντά στην πόλη Βιρτζίνια της Νεβάδα. Αρχικοί πρωταγωνιστές ήταν οι ηθοποιοί Lorne Greene (1915-1987), Pernell Roberts (1928-2010), Dan Blocker (1928-1972) και Michael Landon (1936-1991), που ερμήνευαν τους τέσσερις βασικούς χαρακτήρες του έργου.

Θλίψη: "Έφυγε" ο Κυριάκος Κάσσης

Δυσαναπλήρωτο το κενό του σπουδαίου καλλιτέχνη και ερευνητή-σήμερα το τελευταίο αντίο.

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Ύστερα από σύντομη νόσο έφυγε από τη ζωή προχθές Κυριακή σε ηλικία 79 ετών ο πολυπράγμων Κυριάκος Κάσσης (καλλιτέχνης, συγγραφέας, ποιητής και μελετητής) ένας από τους ελάχιστους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών στη χώρα μας, που ασχολήθηκαν με τέτοιο εύρος δραστηριοτήτων. Γεννημένος στο Πάλυρο της Μάνης το Μάρτιο του 1946, ήταν γνήσιο και πιστό τέκνο της Λακωνικής γης. Το 2012 μου είχε κάνει την τιμή να παραστεί ως ομιλητής σε παρουσίαση βιβλίου μου για τα κόμικς, ενώ τον Ιούνιο του 2022 μου παραχώρησε ευγενικά μία συνέντευξη, ίσως την τελευταία της ζωής του. Καλό σου ταξίδι φίλε μου, η τεράστια προσφορά σου δε θα ξεχαστεί.

Η κηδεία του Κυριάκου Κάσση θα Τελεστεί σήμερα Τρίτη στις 11:00 π.μ., από το Κοιμητήριο της Καισαριανής.

Το Ελληνικό Λεξικό (comics & pulps) είναι εδώ!

Αγαπητές φίλες και φίλοι της "9ης Τέχνης",

Ήρθε η ώρα να αποκτήσουμε την ελληνική εγκυκλοπαίδεια που αφορά οτιδήποτε έχει εκδοθεί ή δημοσιευτεί, κατά καιρούς, στη χώρα μας.

Σας καλούμε να επισκεφτείτε το νέο μας ιστολόγιο (ΕΔΩ) όπου είστε ευπρόσδεκτοι ως αναγνώστες (ακόλουθοι) πατώντας το σχετικό πλήκτρο της κεντρικής σελίδας (άνω αριστερά) ή και σαν συντάκτες, ώστε να κάνετε τις δικές σας αναρτήσεις με βάσει τα πρότυπα λήμματα που ήδη υπάρχουν. Σε αυτή την περίπτωση, χρειαζόμεστε από εσάς μία έγκυρη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομίου (κατά προτίμηση gmail) στην οποία θα λάβετε τη σχετική πρόσκληση, μέσω blogger.

Απολαύστε μαζί μας, το νοσταλγικό αυτό ταξίδι!

Η συντακτική ομάδα.

Κώστας Νιάρχος: Ένας καλλιτέχνης που λάτρεψε το Σκάκι!

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Ο Κώστας Νιάρχος (γεν. στο Παλαιό Ηράκλειο Αττικής) είναι διακεκριμένος Έλληνας ζωγράφος (απόφοιτος της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών, όπου θήτευσε κοντά στους Θ. Δρόσο, Γ. Κουζούνη, Παύλο Παυλίδη, John Blockley), γελοιογράφος και εικονογράφος βιβλίων. Είναι, επίσης, πτυχιούχος (Master of Science in Management) του Πανεπιστημίου Troy State της Αλαμπάμα των ΗΠΑ. Δημοσίευσε πολλές γελοιογραφίες και διάφορα σχέδιά του, στα περιοδικά Σάτιρα, Ρομάντσο, Θεατής, Θησαυρός, ΤΡΑΣΤ του Γέλιου, Φαντασία, Πρώτο και στις εφημερίδες Αθλητική Ηχώ, Σημερινά, Η Καθημερινή, Το Ποντίκι. Εικονογράφησε παιδικά, λογοτεχνικά και σκακιστικά βιβλία, ενώ δίδαξε ελεύθερο σχέδιο, πρακτική χρώματος, κινούμενο σχέδιο, σκίτσο, γελοιογραφία και εικονογράφηση σε Κολλέγια και ΙΕΚ. Έχει λάβει μέρος σε πολλές εκθέσεις ζωγραφικής και γελοιογραφίας (Παγκόσμια Έκθεση Γελοιογραφίας, Πνευματικό Κέντρο Κηφισιάς 1976, Γκαλερί ΩΡΑ 1972, Γκαλερί ΔΕΣΜΟΣ, Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων, Δήμου Νίκαιας, κ.α.)

Samim Utkun (1928-2001)

Ο Samim Utkun (10 Μαρτίου 1928 – 14 Ιουλίου 2001) ήταν Τούρκος καλλιτέχνης, εικονογράφος και δημιουργός κόμικς. Γεννήθηκε στα Άδανα, εκεί όπου ο πατέρας του εργαζόταν ως γεωπόνος μηχανικός και ήταν το πρώτο παιδί της οικογένειας. Αφού τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Μπαλικεσίρ, μετακόμισε με τους δικούς του στην Κωνσταντινούπολη.

Τα πρώτα χρόνια.

Τα πρώτα του σχέδια (καρτούν) δημοσιεύθηκαν στο σατιρικό έντυπο Çizgi που εξέδιδε ο Sedat Simavi, όπως και στο περιοδικό 7 Gün (7 Μέρες). Το 1946 ξεκίνησε την καριέρα του στην εκδοτική εταιρεία Türkiye Yayınevi, φιλοτεχνώντας καρικατούρες και γελοιογραφίες για τα περιοδικά Yavrutürk και Çocuk Haftası (Εβδομάδα του Παιδιού) αμφότερα υπό τη διεύθυνση του Rakım Çalapala και για το Çocuk Sesi του M. Faruk Gürtunca.

 Υπηρετώντας τη στρατιωτική του θητεία συμμετείχε με το τουρκικό εκστρατευτικό σώμα του ΝΑΤΟ στον πόλεμο της Κορέας (1952-53).

Επιστρέφοντας εργάστηκε σε εφημερίδες όπως οι Demokrat İzmir, Tercüman και Yeni Asır.

Francisco Manuel Fuentes (1929-1994)

El Senor de Balantry (Joyas Literarias Juveniles #20)

Ο Ισπανός καλλιτέχνης Francisco Manuel Fuentes γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου1929 και ξεκίνησε την καριέρα του ως σχεδιαστής διαφημίσεων, αλλά τελικά στράφηκε στα κόμικς. Σε ηλικία 29 ετών (1958) εντάχθηκε στις εκδόσεις Hispano-Americana, για τις οποίες φιλοτέχνησε πολλές εικονογραφημένες σειρές, κυρίως της ανθολογίας Aventuras Célebres. Για τον ίδιο εκδοτικό οίκο συνεισέφερε και σε μερικά επεισόδια του Buffalo Bill. Από το 1961 έως το 1968 εργάστηκε στο περιοδικό El Capitan Trueno, καθώς και στο Capitan Trueno Extra. Στη συνέχεια εντάχθηκε στον εκδοτικό Οίκο Bruguera, για τον οποίο σχεδίασε την περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας με τίτλο Galax, που είχε ως κύριο πρωταγωνιστή έναν κοσμοναύτη, για το περιοδικό Bravo.

«Κλασσικά Αριστουργήματα».

Ταυτόχρονα, για τις εκδόσεις  Joyas Literarias Juveniles έκανε αρκετές υπέροχες διασκευές υπό μορφή κόμικς, πάνω σε λογοτεχνικά έργα διάσημων συγγραφέων. Μέρος αυτής της δουλειάς του εκδόθηκε και στην Ελλάδα, από το περιοδικό Μπλεκ, που παρουσίασε τη σειρά σε μορφή ένθετης προσφοράς.

Dudley l. Wynn

 

Ο Βρετανός εικονογράφος Dudley L. Wynn ασχολήθηκε κυρίως με το σχεδιασμό ιστοριών για κορίτσια, που δημοσιεύθηκαν από διάφορα εικονογραφημένα περιοδικά (June, Mandy, Bunty, Judy κ.λ.π, καθώς και τα αντίστοιχα Annual) των εταιρειών I.P.C. και D.C. Thomson κατά τις δεκαετίες του ’60, του ’70 και του ’80. Η σχεδιαστική του γραμμή σε αυτές είναι απολύτως ταιριαστή με το συγκεκριμένο είδος (αισθηματικές και δραματικές ιστορίες, όπως εκείνη με πρωταγωνίστρια την ετοιμοθάνατη Angela Hamilton) ωστόσο αυτή δεν ήταν η αποκλειστική του συνεισφορά στην ιστορία της «9^ης Τέχνης».

Paul Norris (1914 - 2007)

Paul Norris

"I've been drawing pictures from the first time I could hold a pencil" (Paul Norris)

Ο Paul Leroy Norris ήταν ένας διακεκριμένος Αμερικανός καλλιτέχνης - δημιουργός κόμικς, γνωστός ιδιαίτερα για την εικονογραφημένη σειρά επιστημονικής φαντασίας με τίτλο Brick Bradford, της οποίας υπήρξε σεναριογράφος και σχεδιαστής επί 35 συνεχόμενα έτη.

Τα πρώτα χρόνια.

Γεννημένος στις 26 Απριλίου 1914 στο Greenville του Ohio με γονείς του το Leroy Norris και την Lesta Norris (το γένος Arnett), ο Paul φοίτησε επί δύο χρόνια (1934-1935) στο Midland Lutheran College στο Fremont της Nebraska, κατόπιν συμβουλής του εξαδέλφου του, Dr. Emerson Reck, καθηγητή δημοσιογραφίας και διευθυντή του γραφείου ειδήσεων του σχολείου. Εκεί έγινε καλλιτεχνικός διευθυντής του The Warrior, ενός ετήσιου λευκώματος του κολεγίου και επίσης έπαιξε σε θεατρικά έργα, διετέλεσε πρόεδρος της πανεπιστημιούπολης YMCA και ζωγράφισε διαφημιστικές πινακίδες για επιχειρήσεις.

Selby Donnison: Ο εικονογράφος της Βίβλου

Συνοπτικό αφιέρωμα σε έναν ακόμη σπουδαίο δημιουργό. 

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαϊδης)

Ο Βρετανός καλλιτέχνης (ζωγράφος και δημιουργός κόμικς) Selby William Donnison γεννήθηκε στις 19 Αυγούστου 1921 στο Tynemouth του Northumberland και πέθανε στο Newport του Monmouthshire το Φεβρουάριο του 1995, σε ηλικία 73 ετών. Διακρίθηκε κυρίως σαν εικονογράφων επικών, ιστορικών θεμάτων, αλλά και σαν σχεδιαστής σειρών για νέους και νέες.

Ron, Ron and... Ron (British comic artists)

 The name is Ron... Ron comic artist!

Αφιέρωμα στη μνήμη τριών εμβληματικών καλλιτεχνών, με κοινό μικρό όνομα!

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

RON EMBLETON

Ο Ρόναλντ Σίντνεϊ Έμπλετον (6 Οκτωβρίου 1930 - 13 Φεβρουαρίου 1988) ήταν Βρετανός εικονογράφος που έγινε γνωστός ως καλλιτέχνης των κόμικς. Τις δεκαετίες του ‘50 και του ‘60, ακολούθησε επίσης καριέρα ως ζωγράφος και εξέθεσε τα έργα του (κυρίως ελαιογραφίες) ευρέως στη Βρετανία, τη Γερμανία, την Αυστραλία, τον Καναδά και τις Η.Π.Α. Ήταν μέλος του London Sketch Club και της Εθνικής Εταιρείας Ζωγράφων, Γλυπτών και Χαρακτών και το 1960 εξελέγη μέλος του Βασιλικού Ινστιτούτου Ζωγράφων Ελαιογραφίας. Μετά τον θάνατό του σε ηλικία μόλις 57 ετών, η νεκρολογία του στους Times τον περιέγραψε ως «δημιουργό μερικών από τις καλύτερες έγχρωμες σειρές περιπέτειας των σύγχρονων βρετανικών κόμικς... έναν μεγάλο γνώστη της τέχνης του». Οι David Ashford και Norman Wright, γράφοντας στο Book and Magazine Collector (Μάρτιος 2002), σημειώνουν ότι «το έργο του για ποικίλα περιοδικά όπως τα Express Weekly, TV Century 21, Princess, Boys' World και Look and Learn έχει κερδίσει τον σεβασμό κάθε επαγγελματία στον τομέα και την ευγνωμοσύνη όλων εμάς, που θαυμάζουμε την τέχνη των κόμικς». Ο μικρότερος αδελφός του είναι ο συνάδελφός του εικονογράφος και καλλιτέχνης κόμικς Gerry Embleton.

Μία αναδρομή: Στη μνήμη του Fred Baker (; - 4.6.2008)

Billy's Boots (εικονογράφηση: John Gillatt)

Ένας ακούραστος και συνεπής δημιουργός.

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Ο αείμνηστος Βρετανός συγγραφέας, δημιουργός ιστοριών κόμικς Fred Baker (γνωστός επίσης με το ψευδώνυμο Mike Brogan) εγγράφεται στη συλλογική μνήμη των φίλων της «9^ης Τέχνης» σαν μία εμβληματική μορφή. Η συγγραφική του καριέρα στο χώρο απλώθηκε σε βάθος μισού αιώνα, με τις τελευταίες του συνεισφορές να σημειώνονται νωρίς τη δεκαετία του ’90. Αργότερα, καθώς βρισκόταν ήδη σε αρκετά προχωρημένη ηλικία (εικάζω ότι θα πρέπει να ήρθε στον κόσμο τα τελευταία προπολεμικά έτη, περίπου το 1935) αποσύρθηκε στο σπίτι του στην Κορνουάλη. Δυστυχώς προσβλήθηκε από τη νόσο του Alzheimer, από επιπλοκές της οποίας και «έφυγε» τελικά περιστοιχισμένος από την οικογένειά του, πριν από 17 χρόνια (4 Ιουνίου 2008). 

«ΚΛΑΣΣΙΚΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ» από το περιοδικό Μπλεκ.

(Γράφει ο λάτρης-νοσταλγός Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Ήταν καλοκαίρι του 1976 όπου μόλις είχα ολοκληρώσει τις εισιτήριες εξετάσεις μου για το γυμνάσιο (είχα βάλει στόχο μου την εισαγωγή στην Ιωνίδειο Πρότυπο Σχολή του Πειραιά, κάτι που πέτυχα) και χαρούμενος πήρα στα χέρια μου το νέο τεύχος του αγαπημένου μου εβδομαδιαίου περιοδικού, του Μπλεκ. Στο εξώφυλλο, λοιπόν, του #365 (της αρχικής περιόδου) με περίμενε μία μεγάλη έκπληξη: Αφενός αναγγελλόταν η αύξηση των σελίδων του εντύπου (από 68 σε 76) αφ’ ετέρου υπήρχε σε αυτό μία προσθήκη, ενός 8σέλιδου ενθέτου που τιτλοφορούνταν Κλασσικά Εικονογραφημένα Αριστουργήματα. Επρόκειτο για μία επιμελημένη καινοτομία, όπως ήταν η διασκευή έργων της παγκόσμιας κλασσικής λογοτεχνίας, υπό μορφή κόμικς. Στο μυαλό μου ήλθαν οι εκδόσεις της Ατλαντίδας, του εκδοτικού Οίκου των αδελφών Πεχλιβανίδη, οι οποίοι είχαν φέρει, πολύ παλαιότερα στην Ελλάδα το περίφημο franchise των Κλασσικών Εικονογραφημένων (δηλαδή μία αποκλειστικότητα των διάσημων Αμερικανικών Classics Illustrated) εμπλουτίζοντάς το, με τεύχη που είχαν καθαρά ελληνικό προσανατολισμό. Θεώρησα εύλογα πως θα είχαμε και εδώ τώρα, μία ανάλογη προσπάθεια. Κάθε ένθετο αποτελούνταν από οκτώ έγχρωμες σελίδες, με την παρουσίαση του ενός έργου να ολοκληρώνεται σε τέσσερις συνέχειες. Το πρώτο έργο που παρουσιάστηκε (#365-368) ήταν Ο Κυρίαρχος του Κόσμου, ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα του ευφάνταστου Γάλλου συγγραφέα Ιουλίου Βερν (1828-1905).

"Οι Ήρωες του Χάρλεμ"

 

Harlem Heroes ήταν το όνομα μίας (υποθετικής) αθλητικής ομάδας, που οι Αφροαμερικανοί παίκτες της λάμβαναν μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ενός φουτουριστικού ομαδικού σπορ (Aeroball) του έτους 2050 μ.Χ.  Πρόκειται βεβαίως για το ομότιτλο αθλητικό κόμικ επιστημονικής φαντασίας, που δημοσιεύτηκε από το Βρετανικό περιοδικό 2000AD (1977 – 1979). «Ιθύνων νους» για ολόκληρη την ύλη του εντύπου υπήρξε ο δραστήριος εκδότης Pat Mills, ενώ το σενάριο της συγκεκριμένης σειράς εμπνεύσθηκε ο ιδιαίτερα ευφάνταστος συγγραφέας Tom Tully (Death Game 1999, Johnny Red, The Leonard from Lime Street, The Team that Went to War, The Wild Wonders κ.α.) Τα σχέδια φιλοτέχνησε πρωτίστως ο αυτοδίδακτος καλλιτέχνης Dave Gibbons (Dan Dare, Watchmen, Judge Dredd κ.α.) και δευτερευόντως ο Ιταλός συνάδελφός του, Massimo Bellardinelli (Dan Dare, Slaine κλπ). Χάρις στην επιτυχία που γνώρισε η σειρά, οι υπεύθυνοί της δημιούργησαν μία συνέχειά της (σίκουελ) με τίτλο Inferno, η δράση της οποίας μεταφέρεται δύο δεκαετίες αργότερα από την αρχική.

Ο Tim που έγινε… ΤΟΜ!

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Στο #290 (1973) του αγαπημένου μας περιοδικού Μπλεκ, όλοι οι -τότε πιτσιρικάδες- αναγνώστες παρατηρήσαμε μία προσθήκη υπότιτλου στο εξώφυλλο, καθώς είχε εμφανιστεί εκεί η σύντομη φράση KAI… ΤΟΜ. Ανοίγοντας το τεύχος η έκπληξή μας ήταν μεγάλη, αφού από τη σελίδα 3 (δηλαδή πρώτη στη σειρά εμφάνισης) ξεκινούσε μία νέα ιστορία γουέστερν που διέθετε εξαίρετο σχέδιο και αγωνιώδη πλοκή! Ήταν η δεύτερη του είδους της που μας παρουσίαζε ο Μπλεκ, καθώς από το ξεκίνημά του (1969) και έως το 1978 μας είχε γνωρίσει το Ρίνγκο (Il Piccolo Ranger), μία επίσης υπέροχη δημιουργία των Ιταλών καλλιτεχνών Andrea Lavezzolo (1905-1981) και Francesco Gamba (1926-2012).

Η υπόθεση του… ΤΟΜ

Έχοντας χάσει τον πρώην σερίφη θείο του και τελευταίο εν ζωή συγγενή, από τα χέρια της συμμορίας του κακοποιού Lucky Bear, ο νεαρός Tim (και όχι Τομ) Carter αποφασίζει να καταταγεί στον στρατό ως ιχνηλάτης, όπου σύντομα βρίσκει την ευκαιρία να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς του με τους δολοφόνους. Έτσι στα 1958 ξεκινά η μακρά σειρά περιπετειών με χαρακτηριστικό τίτλο Un Ragazzo Nel Far West (Ένα Παιδί στην Άγρια Δύση), η οποία σηματοδότησε το ντεμπούτο του Guido Nolitta [καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Sergio Bonelli (1932-2011)] στη συγγραφή σεναρίου.

Το Έπος του Γαβριήλ!

Το εξώφυλλο του Έπους.

Σε μία επίτομη έκδοση, όλη η νοσταλγία των underground comics υπέρ-ηρώων (και όχι μόνο...) που λάτρεψε μία ολόκληρη γενιά αναγνωστών.

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Το «έφερνα πολύ βαριά» που δεν είχα καταφέρει να τον δω την ημέρα της έκθεσης της επίτομης δημιουργίας του με τίτλο Το Έπος των Απέθαντων, όμως δεν το ξέχασα. Συναντήθηκα επιτέλους χθες, μετά από πολύ καιρό που είχα να τον δω, με τον εκλεκτό μου φίλο και σπουδαίο καλλιτέχνη Γαβριήλ Τομπαλίδη στον Πειραιά. Πήρα το ΜΕΤΡΟ τελειώνοντας απ’ τη δουλειά αργά το μεσημέρι και κατέβηκα στη στάση Μανιάτικα (αλήθεια, τι υπέροχος σταθμός αυτός, ένοιωσα σα να μπήκα στο… διαστημόπλοιο Enterprise ως νέος Κάπταιν Κερκ!) όπου και με περίμενε, χαμογελαστός όπως πάντα.

Κάτσαμε σε μία πολύ συμπαθητική καφετέρια και απολαμβάνοντας τη δροσιά της σκιάς (όχι του κλιματιστικού) είπαμε για πάρα πολλά… Για την πολιτική κατάσταση, για τις ρήσεις του... Αϊνστάιν, για τον… κόβιντ, για τις γατούλες κλπ Φυσικά, μιλήσαμε και για τα αγαπημένα (και των δύο μας), κόμικς. Μου έκανε μία εξαιρετική, προσωπική και πολύ παραστατική αφιέρωση στη μέσα σελίδα του υπέροχου Τόμου του, που παρεμπιπτόντως συστήνω σε όλους ανεπιφύλακτα. Ένοιωσα για ακόμη μία φορά ότι βρίσκομαι με έναν αληθινό φίλο, που με εκτιμάει και τον εκτιμώ. Στα του Τόμου, τώρα…

Πρόλογος (όχι ταπεινός) από το Δημήτρη Βανέλλη, που σε μπάζει αμέσως στο κλίμα του έργου. Ο Γαβριήλ ξεδιπλώνει σε 60 σελίδες όλη του την κατασταλαγμένη αντίληψη για τα εικονογραφημένα μίας εποχής που πέρασε μεν, δεν ξεχάστηκε δε…

Δημιουργός με δυνατή γραμμή και καυστικός εκεί που πρέπει, μας παρουσιάζει παλαιούς αλλά και νέους, απίστευτους χαρακτήρες (που εφηύρε πρόσφατα!) με τρόπο μαγευτικό! Οι φιγούρες του διατρέχουν τα καρέ, κρύβονται, επανεμφανίζονται σαν… φαντομάδες εκεί που δε τους περίμενες, σχολιάζουν, αστειεύονται, περνάνε καλά, μαζί και ο αναγνώστης.

Δε θα γράψω άλλα, διότι δε θέλω να σας κάνω … «spoiler»!

Φίλε Γαβριήλ, είσαι τυχερός και ευτυχώς που υπάρχουν, μεταξύ άλλων, άνθρωποι όπως οι υπεύθυνοι της εταιρείας Jemma Press (μην ξεχάσουμε τον εκδότη, δεν κάνει!) οι οποίοι εκτιμούν και στηρίζουν το έργο σου. Εύχομαι εις ανώτερα και σύντομα!

 

Τρία χρόνια δίχως το Νίκο Δεληγιώργη...

 

Ήταν ένας άνθρωπος σπάνιος, προικισμένος και ευφυής. Έπιασε τη ζωή (μία ζωή που δεν του χαρίστηκε) όπως λέμε "από τα μούτρα", αγωνίστηκε, οραματίστηκε και πέτυχε! Πρώτα απ' όλα για τους αγαπημένους του ανθρώπους. Τη σύζυγό του τη Λίνα και τα δυο τους παιδιά, τον Αλέξανδρο και τη Ναταλία, που σήμερα 12 Ιουνίου θα τιμήσουν τη μνήμη του. Τέτοια ημερομηνία πριν από τρία ακριβώς χρόνια (12.6.2022) ο Αλέξανδρος Δεληγιώργης γνωστοποίησε το θάνατο του πατέρα του, Νίκου. Ύστερα από μία πολυετή καριέρα ως εκδότης αγαπημένων περιοδικών που μεγάλωσε μαζί τους μία ολόκληρη γενιά αναγνωστών, είχε έρθει η ώρα για τον πολυπράγμονα Νίκο Δεληγιώργη να Αναπαυθεί. Τον αποχαιρέτησα με συγκίνηση, που ένοιωσα πως κορυφώθηκε μέσα μου ακριβώς τη στιγμή που οι οικείοι του μου έκαναν τη μεγάλη τιμή να πω κι εγώ δυο λόγια ως ύστατο, δικό μου χαίρε προς εκείνον, την ημέρα της κηδείας του.

Νίκο δεν θα ξεχαστείς! Όλοι εμείς που απολαύσαμε τις ιστορίες που μας χάρισες, σε ευχαριστούμε για ακόμη μία φορά και ευχόμαστε η παρακαταθήκη σου να παραμείνει "ζωντανή" μέσα στον αδυσώπητο  χρόνο.

ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ #424 (83)

 

Το εξώφυλλο της Ιταλικής έκδοσης

ΜΑΡΚ: Ο Μυστηριώδης Γιατρός (La Valle Fumante)

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Σήμερα θα παρουσιάσουμε μία παλαιά ιστορία του αγαπημένου μας χαρακτήρα Λοχαγού Μαρκ (Il Comandante Mark) την οποία «αλιεύσαμε» (μεταφρασμένη στα Ελληνικά) από το #424 (83) του β΄ κύκλου του εβδομαδιαίου περιοδικού ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ, που εξέδωσε ο Περιοδικός Τύπος Α.Ε. (ιδιοκτησίας του αειμνήστου Στέλιου Ανεμοδουρά) την Πέμπτη 25 Ιουλίου 1991. Παρατηρούμε ότι ενώ ο πρωτότυπος τίτλος των τριών δημιουργών (Pietro Sartoris, Darrio Guzzon, Giovanni Sinchetto) οι οποίοι υπέγραφαν με το αρκτικόλεξο eSseGeSse, μεταφράζεται ως Η Καπνίζουσα Κοιλάδα, στην Ελλάδα προτιμήθηκε η φράση Ο Μυστηριώδης Γιατρός.

Η υπόθεση (περιληπτικά): Ενώ ο Μαρκ περιπλανιέται έφιππος κατά τη διάρκεια μίας ανιχνευτικής αποστολής, δέχεται πυροβολισμούς από δύο κρυμμένους στα φυλλώματα μίας πλαγιάς Άγγλους στρατιώτες, εκ των οποίων ο ένας διαφεύγει έντρομος. Πριν προλάβει να τον κυνηγήσει με το άλογό του, ο Μαρκ ακούει σπαρακτικές κραυγές και αντικρίζει έναν ηλικιωμένο ιχνηλάτη να παλεύει με μία γιγαντόσωμη αρκούδα. Ο Μαρκ σκοτώνει με το ξίφος του το άγριο ζώο, όμως ο δυστυχής άνδρας (γέρο-Κούργουοτ) έχει αφήσει την τελευταία του πνοή.

In Memoriam: Eugenio Antonio Benni (1939-2009)

 [Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης]

Ο Ιταλός καλλιτέχνης Eugenio Antonio Benni γεννήθηκε στις 8 Ιανουαρίου του 1939 στην Άγιανζ, μια γαλλική πόλη του διαμερίσματος Μοζέλα στην περιοχή της Λωρραίνης, από Γάλλο πατέρα και Ιταλίδα μητέρα. Σε νεαρή ηλικία μετακόμισε στους παππούδες του από την πλευρά της μητέρας του, οι οποίοι κατοικούσαν στο Ραϊάνο του Αμπρούτσο, όπου και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του. Έχοντας αποφοιτήσει (1960) από το Ινστιτούτο Τέχνης της Σουλμόνα, ξεκίνησε την καριέρα του το επόμενο έτος ως σχεδιαστής στο ατελιέ του περίφημου εικονογράφου Νικόλα Ντελ Πρινσίπε (1927-2002), από τον οποίο επηρεάστηκε σημαντικά στην τεχνοτροπία του. Η συνεργασία των δύο ζωγράφων θα αποδειχθεί πολύ παραγωγική και θα διαρκέσει μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '80. Σε αυτά τα χρόνια, ο Benni συνεισφέρει για μία μεγάλη σειρά από κόμικς, συμπεριλαμβανομένων των Yuma Kid (στο οποίο επιμελείται και τα κείμενα), Pat Emoul (που θα εκδοθεί αργότερα από τον F. Spada) στις εικονογραφημένες σειρές Rip Kirbye, Tom Billy By, Zorro, Robin Hood, Joe Ringo, La Freccia Nera, Il Camionista, Gol/Il Centravanti, Il Tromba, Alcina la Maga, Angelica, Teodora και πολλές ακόμα άλλες, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν τα Capitan Miki και Il Grande Blek, κόμικς που έχουν μείνει στην ιστορία. Εκείνα τα χρόνια δημιούργησε επίσης μια σειρά από γελοιογραφίες, που θα συμπεριλαμβάνονταν στο περιοδικό Il Solletico. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ο Μπένι άρχισε να συνεργάζεται με το στούντιο του Αλμπέρτο ​​Τζιολίτι (1923-1993) στη Ρώμη, για το οποίο δημιούργησε μια σειρά από κόμικς τρόμου. Η έκδοση των σειρών Zippo Panino και Sfitty (από την εκδοτική Bianconi) θα ακολουθήσει σύντομα. Στις αρχές της δεκαετίας του '90 ο ακούραστος Μπένι εγκαινίασε μία νέα συνεργασία, αυτή τη φορά με τον Ρομάνο Φέλμανγκ. Σχεδίασε τότε αρκετές περιπέτειες για το χαρακτήρα Phantom L'Uomo Mascherato, κάτι που οδήγησε στο να προστεθεί και το δικό του όνομα στη λίστα συντελεστών ενός από τα πλέον διάσημα κόμικς στον κόσμο. Θα συνεργαστεί με τον Φέλμανγκ μέχρι το δεύτερο εξάμηνο του 2000. Στις 2 Μαΐου του 2009, ο Μπένι πέθανε στο νοσοκομείο του Κιέτι, σε ηλικία 70 ετών.