Θυμάστε καθόλου την σοκοφρέτα ΣΑΦΑΡΙ και τις τσίχλες ADAMS? Iδιαιτέρως η σοκοφρέτα ήταν η αδυναμία μου με γεύση που οι σημερινές σοκολάτες δεν την έχουν. Μάλλον τα προιόντα που καταναλώναμε τότε θα πρέπει να κατασκευαζόντουσαν από αγνά υλικά και χωρίς συνθετικές ουσίες που περιέχουν σήμερα. Η ΣΑΦΑΡΙ θυμάμαι είχε και αυτοκόλλητα με εικόνες άγριων ζώων. Οι ταινίες και τα κόμικς του Ταρζάν είχαν φαίνεται πολύ μεγάλη επιρροή!!!
Δημοφιλείς αναρτήσεις
-
Στέλιος Ανεμοδουράς Αγαπητά μέλη του group καλό μεσημέρι και καλή χρονιά. Πριν λίγη ώρα είχα μια πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα με τον κ...
-
Ο Βύρων Απτοσογλου,μαζι με τόν Στέλιο Αμεμοδουρα είχαν φτιάξει και δημοσιεύσει μερικες ιστορίες του αγαπημένου μας Μπλέκ, οι οποίες δεν έχο...
-
H ιταλικη επετειακη έκδοση της κατακτησης της δυσης, η οποια να σημειωσω οτι ειναι αριστης ποιοτητας, αποτελειται απο 75 τευχη, σε αντιθεση ...
-
3η συνέχεια Σειρές: 6-11 Με τα 126 εβδομαδιαία τεύχη (από το τεύχος 106 έως και το 231) του Μπλεκ της πρωτότυπης ιταλικής σειράς Collana Fre...
-
Ζούμε σε μια εποχή που λείπει η χαρά και η αισιοδοξία. Κυριαρχεί η μιζέρια, η κατήφεια και ο προβληματισμός που εκφράστηκαν ξεκάθαρα στ...
-
Ο Μπιλ Μέινγουορινγκ είναι Βρετανός καλλιτέχνης των κόμικς που εργάστηκε κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1950 - 1970, σχεδιάζοντας κυρίω...
-
Αφορά την περιπέτεια που δημοσιεύτηκε στα τεύχη 248-258. Ήταν φθινόπωρο του 1975, μαθητής της Β΄Δημοτικού, και νομίζω η ιστορία που με έκανε...
-
Ο Αντώνης Βώττης (retroDB ) Ο Αντώνης Βώττης ήταν αυτοδίδακτος Έλληνας σχεδιαστής, γελοιογράφος (κυρίως), επιθεωρησιογράφος και στιχουργός ...
-
(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης) Ο Ευάγγελος Σπυρίδωνος (φωτό, από Θεσσαλικά Χρονικά , 1965) ήταν Έλληνας καλλιτέχνης (ζωγράφος, γλύπτ...
-
Εξώφυλλο που δημιούργησε ο γράφων. (Γράφει ο Νίκος Μωραΐτης ) Ο Περιοδικός Τύπος το 2010 σταμάτησε ξαφνικά να εκδίδει το μηνιαίο περιοδικό ...


Πού τα θυμήθηκες βρε φίλε;
ΑπάντησηΔιαγραφήΜου ήρθε κατευθείαν στο στόμα η γεύση τους!
Εγώ να ρωτήσω: Πού τα βρήκες τα χαρτάκια; Ψάχνω για τις ιστορίες με τον Ποπάυ και τον Άρτσι, που είχαν κάτι μεγάλες αμερικάνικες τσιχλόφουσκες, οι "μπαζούκας" όπως τις έλεγαν. Αν σου βρίσκεται τίποτα τέτοιο, ρίχτο στο μπλογκ που εμφανίζεται ακριβώς δεξιά των σχολίων, να έρθει και σε μένα η γεύση της τσίχλας αυτής στο στόμα μου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜην τον ακούς Πάνο Θ., άστον να ξερογλύφεται μόνος...
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα θυμάμαι και τα δύο αφού τα είχα τιμήσει δεόντως. Για κάποιους...υπήρχαν και στην εποχή σας? Δύσκολο!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΈτσι το 'χουμε, κύρις Ανώδυνε; Να ξερογλείφομαι;
ΑπάντησηΔιαγραφήΕ, λοιπόν, κι εγώ δεν θα σε παίξω με τα παιχνίδια μου, που τα είδες που τα έχω απλώσει στον Dino και ζήλεψες!
Τι έγινε Hunter, επέστρεψες κι όλας στην Κέρκυρα. Μπράβο, παιδί μου!