Επιστροφή στα ‘70ς! – Όμπραξ #11 (28/8/1971)

(του Νίκου Δημ. Νικολαΐδη)

Μια ακόμη νοσταλγική επιστροφή στη λεγόμενη «χρυσή δεκαετία» των εικονογραφημένων περιοδικών, με παρουσίαση του τεύχους υπ’ αριθμόν 11 του «Όμπραξ», που κυκλοφόρησε το Σάββατο 28 Αυγούστου του 1971 με τίτλο «Ψυχρολουσία για τον ΜΑΡΚ!»

Η ταυτότητα του περιοδικού:

Επιστροφή στα '70ς! - Όμπραξ #62 (19/8/1972)

Γράφει ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης

Στο εξώφυλλο του ιστορικού τεύχους υπ' αριθμόν 62 (με διαστάσεις "τσέπης" 17Χ12 εκ., σελίδες 52, τιμή 3 δραχμές, τίτλος "Τα χαμένα τουφέκια") που κυκλοφόρησε το Σάββατο 19 Αυγούστου 1972 από τις "Γενικές Εκδοτικές Επιχειρήσεις" [του Στυλιανού Ανεμοδουρά] δεσπόζει η μορφή του ... frontman του εντύπου, λοχαγού ΜΑΡΚ ("Il Commandante Mark") με τον πιστό σκύλο Φλοκ στα πόδια του και έχοντας ως φόντο έναν ινδιάνικο καταυλισμό (μια εικόνα του Pietro Sartoris των "eSseGeSse"). Το "Πρωτότυπο Εικονογραφημένο Περιοδικό Όμπραξ" περιείχε αποκλειστικότητες των εκδόσεων "Sartoris, Torino", ενώ συντελεστές της έκδοσης ήταν επίσης ο Θεόδωρος Καλαγκάνης (που είχε την καλλιτεχνική επιμέλεια) και ο Τάκης Μπεβεράτος (στη χρωμολιθογράφηση).
Επισημαίνουμε ότι το σχέδιο του εξώφυλλο προέρχεται από την πρωτότυπη Ιταλική έκδοση και συγκεκριμένα εκείνη του τεύχους 20, που κυκλοφόρησε την 1η Απριλίου του 1968 με τίτλο "Η Ιερή Ασπίδα" ("Lo Scudo Sacro").

Απρίλιος 1968

Περιεχόμενα

Στην κύρια ιστορία του ΜΑΡΚ (σελίδες 3-6), ο ατρόμητος Αμερικανός λοχαγός βρίσκεται αντιμέτωπος με τον μυστηριώδη "άνθρωπο χωρίς πρόσωπο" (που όπως αποδεικνύεται ήταν ο προδότης ιατρός Γκάλλιμερ) και τους συνεργούς του, οι οποίοι συνεργάζονταν με το Βρετανό αξιωματικό Ντίξον. Ο γενναίος επικεφαλής των "Λύκων του Οντάριο" θα βγει νικητής απ' τη μονομαχία μαζί του, ενώ ακριβώς την ύστατη ώρα -και από κοινού με τον ινδιάνο φίλο του "Θλιμμένο Μπούφο"- διασώζουν τον Μίστερ Μπλουφ που κινδύνευε να πνιγεί, παγιδευμένος μέσα σε μια υπόγεια αποθήκη! Την ιστορία έχουν εικονογραφήσει ο Darrio Guzzon (3 σελίδες) κι ο Pietro Sartoris (1 σελίδα).

Ακολουθεί η αρχή νέας ιστορίας με τίτλο "Ο Θλιμμένος Μπούφος αγριεύει" (σελίδες 7-20). Ένα πλοίο ονόματι 'Άιγκλον" που μεταφέρει 1.000 τουφέκια προοριζόμενα να ενισχύσουν τον αγώνα των Αμερικανών πατριωτών, αναμένεται να φτάσει στο οχυρό Οντάριο. Στην απαραίτητη κωμική "πινελιά" του σεναρίου, ο Θλιμμένος Μπούφος πέφτει θύμα της εξυπνάδας του Φλοκ (!) και ορκίζεται εκδίκηση! Εν τω μεταξύ ο Μαρκ βγαίνει έφιππος από το φρούριο προκειμένου να ανιχνεύσει την απέναντι όχθη της λίμνης και καταφέρνει να εξουδετερώσει δυο ινδιάνους της φυλής των "Κρηκ" που ενέδρευαν. Καθώς είναι οπλισμένοι με τουφέκια του ίδιου τύπου με αυτά που περιμένουν οι επαναστάτες, ο Μαρκ τους ανακρίνει μαθαίνοντας ότι τα όπλα έχει προμηθευτεί ο αρχηγός της φυλής 'Πόκανουτ' απ' το κοντινό χωριό 'Ρος-Ταουν'. Εν τω μεταξύ καταφθάνει ο δεκανέας Ουώρεν, ενημερώνοντας πως το χωριό έχει καταληφθεί από ένα Αγγλικό τάγμα και έτσι ο Μαρκ, με τη βοήθεια του Κάπτεν - Γάντζου καταστρώνει ένα λεπτομερές σχέδιο επίθεσης με στόχο να ανακαλύψει τι κρύβεται πίσω από αυτή την μπλεγμένη κατάσταση.  (Το επεισόδιο σχεδιάζουν και τα τρία μέλη των "eSseGeSse", εναλλάξ, σύμφωνα με την πάγια τακτική τους).

Στην αντίστοιχη περιπέτεια του 'Όμπραξ", ο άσσος των μεταμφιέσεων έχει μόλις επέμβει υπέρ μιας γυναίκας την οποία βασάνιζαν Μεξικανοί αστυνομικοί για να τους αποκαλύψει το κρησφύγετο του παράνομου Χουάν Ματάντσα. Έτσι ο 'Όμπραξ" γίνεται κι αυτός με τη σειρά του στόχος της καταδίωξης των Αρχών της περιοχής. Μετά από μια επεισοδιακή συνάντηση με τον αντάρτη, οι δυο άντρες συνδέονται με φιλία και αποφασίζουν να δράσουν από κοινού, για να απελευθερώσουν το "Βαρώνο" και το "Φαγάνα" τους οποίους έχει φυλακίσει άδικα στην κοντινή πόλη Παχούκα ένας διεφθαρμένος δικαστής.

Ο ΥΠΕΡΑΝΘΡΩΠΟΣ - "Οι δυο Κοντοστούπηδες"
Στο αφήγημα του Στέλιου Ανεμοδουρά το οποίο διανθίζεται από δυο σχέδια του Βύρωνα Απτόσογλου, η ηρωική τετράδα των Υπερανθρώπων μαζί με το γκαφατζή νάνο "Κοντοστούπη" και το συμπαθητικό αλλά και σκανδαλιάρικο τερατάκι "Τσιπιτσίπ" συγκρούονται με "Εκείνον", έναν αιμοσταγή κακοποιό που έχει την ικανότητα να παίρνει διάφορες μορφές!

Σελίδα 49: "Θα πεθάνει και η Γη μας..."
Άρθρο του διάσημου συγγραφέα έργων επιστημονικής φαντασίας Ισαάκ Ασίμωφ, που καταλήγει σε διάφορες προβλέψεις για την τύχη του πλανήτη μας, με βάση τις εργασίες του Σκώτου γεωλόγου  Τζέιμς Χάτον (1785) και τις έρευνες των ατομικών επιστημόνων της δεκαετίας του '30 και εντεύθεν.

Σελίδα 50: Αναγγελία της επικείμενης κυκλοφορίας του περιοδικού "Μπλεκ", με το οποίο θα δοθεί ως δώρο στους αναγνώστες ένα τεύχος του περιοδικού "Σινεάκ".

Σελίδα 51: Γελοιογραφία.

Οπισθόφυλλο: Από την "Ευρωπαϊκή Πινακοθήκη Ποδοσφαίρου" δημοσιεύεται μια ομαδική φωτογραφία της βρετανικής ομάδας "Ουέστ Μπρόμγουιτς Άλμπιον".

• Οι εικόνες (πλην του εξωφύλλου) προέρχονται από το αρχείο του συγγραφέα Γιάννη Κουκουλά.

Ζαγκόρ & Όμπραξ: Οι 2 "επίγονοι" του Μπλεκ!

(γράφει ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης, σε επιμέλεια Ίωνα Αγγελή)

Στις 25 Ιουνίου του 1969, όπως έχουμε ξαναγράψει άλλωστε, γεννήθηκε ο "Μπλεκ" (στην Ελλάδα εννοείται, διότι στην Ιταλία υπήρχε από το 1954). Η μεγάλη του επιτυχία στο "νεαρόκοσμο" της εποχής, που "διψούσε" τότε για τέτοια έντυπα "τσέπης" (μικρής διάστασης, ώστε να χωρούν/κρύβονται στην τσέπη ενός μπουφάν) έδωσε σύντομα την ευκαιρία στο Στέλιο Ανεμοδουρά να τροφοδοτήσει την εγχώρια αγορά των εικονογραφημένων με δυο ακόμη παρόμοια περιοδικά.

Έτσι, το Σάββατο 26 Δεκεμβρίου του 1970 δημιούργησε το "Ζαγκόρ" (εβδομαδιαίο, 36 σελίδων) και λιγότερο από 6 μήνες μετά (Σάββατο 19 Ιουνίου 1971, μεταθέτοντας το "Ζαγκόρ", έκτοτε, κάθε Πέμπτη) το "Όμπραξ" (εβδομαδιαίο, 52 σελίδων), στο οποίο όμως δέσποζε η φυσιογνωμία του Λοχαγού ΜΑΡΚ, ο οποίος επισκίαζε αισθητά τον μετρ των μεταμφιέσεων (Alan Mistero/Όμπραξ) ανταγωνιστή του.

Οι εναρκτήριες ιστορίες επιλέχθηκαν με κριτήριο την συναρπαστική τους εξέλιξη, έτσι ενώ για τον "Μαρκ" δημοσιεύθηκε η πρώτη περιπέτεια της αυθεντικής Ιταλικής έκδοσης ("Il Commandante Mark") με τίτλο "Ο Πόλεμος της Ανεξαρτησίας" δεν έγινε κάτι αντίστοιχο με το "Ζαγκόρ". Σε αυτόν διαβάσαμε μια μεταγενέστερη περιπέτεια με (ελληνικό) τίτλο "Το Καραβάνι του Θανάτου" που προέρχεται αρκετά χρόνια μετά της πρώτης ιστορίας της πρωτότυπης σειράς (συγκεκριμένα από το ιταλικό υπ' αριθμόν #30).

Και τα δύο αυτά "επίγονα" περιοδικά έκλεισαν σχεδόν μαζί, με το Ζαγκόρ να ολοκληρώνεται τον Δεκέμβριο του 1975 και το Όμπραξ τον Ιανουάριο    του 1976.

Ως υποστηρικτικές σειρές διαλέχτηκε για το μεν Ζαγκόρ , ο "Κάπτεν Μίκι" (που ήδη είχε παρουσιαστεί από τον "Εικονογραφημένο Μικρό Ήρωα" το 1968), και στη συνέχεια μπήκαν άλλοι ήρωες όπως οι Ρόυ Ρέης, Κούνγκ Φου κλπ, και για το δε "Όμπραξ" πέρα από τον ομώνυμο ήρωα, ο Λοχαγός ΜΑΡΚ, αλλά και το παλαιό διήγημα των Ανεμοδουρά-Απτόσογλου "Υπεράνθωπος" με ως πρώτη ιστορία "S.O.S. - Η Γη Κινδυνεύει".

Τέλος, παραθέτουμε την έκταση (σε σελίδες) που κατέλαβαν οι ιστορίες στο 1ο τους τεύχος:

1) ΖΑΓΚΟΡ

Ζαγκόρ (19)
Κάπτεν Μίκι (12)

2) ΟΜΠΡΑΞ

Μαρκ (12)
Ομπραξ (24)
Υπεράνθρωπος (9)

Έρχονται αναλυτικά αφιερώματα στα πρώτα όπως και στα μεταγενέστερα τεύχη των 2 αυτών εκδόσεων!