Ο ΡΟΫ ΞΑΝΑΓΥΡΙΖΕΙ (3ο μέρος)

(Διασκευή από το κόμικ: Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Ο γιγαντόσωμος σέντερ χαφ μας θεωρούσε σκόπιμο να βρίσκεται συνεχώς δίπλα του και να επεμβαίνει ακαριαία σε κάθε φάση, περιορίζοντας του όμως έτσι τις πρωτοβουλίες. Ώσπου, το κακό έγινε! Σε μία επικίνδυνη κατεβασιά των αντιπάλων μας, οι δύο τους συγκρούσθηκαν και το αποτέλεσμα ήταν να επωφεληθεί ένας παίκτης της Milboro, που «κεραυνοβόλησε» από κοντά το δύστυχο Tubby! Μάλιστα οι αποδοκιμασίες των φιλάθλων μας που δεν είχαν δει με καλό μάτι την αλλαγή στο αμυντικό σχήμα της ομάδος, ήταν τόσο έντονες που χρειάσθηκε η επέμβασή μου για να συγκρατήσω τον οξύθυμο Giles, πριν τα βάλει με όλο τον κόσμο. Ζήτησα παράλληλα από τον Peak να ελαττώσει τις επεμβάσεις του προς την αριστερή πλευρά, έτσι ώστε να ελευθερωθεί ο Noel από την ασφυκτική του παρουσία.

Μάνος Κασσωτάκης: "Κανείς δεν με άγγιζε περισσότερο από τον... Πίτερ Πάρκερ"

(Συνέντευξη στο Νίκο Δ. - Θ. Νικολαΐδη)

Αθλητικογράφος-συντάκτης, πάνω από όλα όμως σωστός φίλαθλος και γνήσιος λάτρης των κόμικς, ο σεμνός και ευγενής Μάνος Κασσωτάκης, μοιράζεται μαζί μας ένα σημαντικό μέρος των πολλαπλών ενδιαφερόντων του. Ως πιστός θιασώτης του Σκωτσέζικου ποδοσφαίρου, ιδιαίτερα της Celtic αλλά και όλης της χώρας, όπως και ένας ακάματος μελετητής των αθλητικών εικονογραφημένων σειρών, τα όσα μας εκμυστηρεύεται έχουν ιδιαίτερη σημασία.

Από όσο ξέρω είσαι ο υπεύθυνος διαχειριστής-συντάκτης ενός εντυπωσιακού ιστολόγιου για τη Σκωτία και τον αθλητισμό της (βασικά το ποδόσφαιρο). Μίλησέ μας λίγο για αυτή σου τη δημιουργία.

Ο ΡΟΫ ΞΑΝΑΓΥΡΙΖΕΙ (2η συνέχεια)

(Για τη διασκευή από το κόμικ: Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

«Γιατί λείπουν από το πλάνο οι Cooper και Millar ;» διερωτήθηκε η Penny και τότε της γνωστοποίησα την απόφαση τους να εγκαταλείψουν το ποδόσφαιρο για να ασχοληθούν επαγγελματικά με την αρχιτεκτονική! Το αστείο στην υπόθεση ήταν πως αφορμή για την επιλογή εκείνη των δύο παικτών είχε σταθεί η κατασκευή του νέου μου σπιτιού. Καθώς η οικονόμος μου μας υποδέχθηκε για ένα τσάι, η Penny βρήκε την ευκαιρία –σαν γυναίκα- να παρατηρήσει τη διακόσμηση του σαλονιού. –«Όλα τα πρόβλεψαν ο Cooper και ο Millar όταν συμβούλευσαν το Ρόϋ να εξοπλίσει αυτό το σπίτι» είπε η κυρία Tanner και τότε σκέφθηκα πως η επιθυμία μου είχε γίνει η αιτία να χάσουμε δύο έμπειρους παίκτες…

Κώστας Κοτταρίνος: "Επιβεβαιώνεται ο Έρασμος"

Ο Κώστας Κοτταρίνος, μία πολυσχιδής προσωπικότητα (Χημικός Μηχανικός, ερευνητής – αναγνώστης – συλλέκτης –  γνώστης & λάτρης του Τύπου), μιλάει και σχολιάζει για όλα !

(Συνέντευξη στο Νίκο Δ. - Θ. Νικολαΐδη)

Στρατευμένος κάπου, ελεύθερο πνεύμα, αμφισβητίας ή αγνωστικιστής ;

Η Στράτευση τελείωσε μαζί με την Στρατιωτική μου θητεία. Ελεύθερος να επιλέγω.Ανάμεσα σε πολλές επιλογές. Και ναι, δεν θεωρώ αδυναμία να δηλώνω και Αγνωστικιστής. Αν κάτι μου είναι αδιαφώτιστο, ας το πάρω από την αρχή…όταν και αν.

Ελλάς – Ελλήνων – ψεκασμένων ;

Αν και για εμάς , παράνοια είναι απλά η λογική του άλλου…και αντιστρόφως…εεεε ναι ! Διαβλέπω αύξηση του ανορθολογισμού και της συνωμοσιολογίας. Και όχι μόνο στη χώρα μας.

Τζίμμυ Κορίνης: " Όταν διάβασα για πρώτη φορά τη 'Μάσκα', κάτι ξύπνησε μέσα μου!"

(Συνέντευξη στο Νίκο Δ. - Θ. Νικολαΐδη)

Μιλήστε μας για το ξεκίνημά σας, στο χώρο της λογοτεχνίας, των pulp, της γενικότερης κουλτούρας που είχατε ως νέος.

Νέος! Ας γελάσω. Δέκα χρονών ήμουν όταν πρωτοδιάβασα «Μάσκα» κι από τότε έπαψα να είμαι κανονικός άνθρωπος και άρχισα να συμπεριφέρομαι σαν άνθρωπος από άλλο πλανήτη, προβληματίζοντας τους γονείς μου, και τους γύρω μου, που νόμιζαν ότι πήγαινα ντουγρού για το τρελάδικο! Φαντάσου ένα δεκάχρονο παιδί να θέλει να φύγει για την ζούγκλα να πάει να συναντήσει τον Ταρζάν, να το σκάζει με μια βάρκα από την Γλυφάδα, μαζί με δυο άλλους συνομήλικούς του, που είχε ξεμυαλίσει, εφοδιασμένος με ένα σουγιά, λίγα τρόφιμα κι ένα κουβάρι σπάγγο (;;;) και  να ανακόπτεται ο «πλούς» του από δύο βαρκάρηδες που ψάρευαν στα ανοικτά τής θάλασσας!!! Νομίζω ότι κάτι έγραψαν και οι εφημερίδες, τότε…

ο ROY της MELCHESTER

Σχέδιο: Yvonne Hutton 

Η πορεία των θρυλικών “Rovers” στην πενταετία των θριάμβων (1971-76)

 (Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

"Μια επιλογή που ταράζει τα νερά"

Το Φθινόπωρο του 1971 βρισκόμουν σε μία ιδιαίτερη κατάσταση όσον αφορούσε στα προσωπικά μου, καθώς η μνηστή μου είχε αντιληφθεί την απόλυτη προσήλωση μου στις υποχρεώσεις της ομάδας και αυτό  ήταν δυνατό να επηρεάσει καθοριστικά τη σχέση μου μαζί της. Για πρώτη φορά στα αρκετά χρόνια της γνωριμίας μας χρειαζόταν να προσπαθήσω πολύ για να κρατήσω τις αναγκαίες ισορροπίες, σε μια ηλικία (ήμουν τότε σχεδόν 35 ετών) που άλλοι είχαν δημιουργήσει ήδη οικογένεια.

Γιώργος Βλάχος: Ναι, αποκαλώ τον εαυτό μου «περιοδικατζή» !

Γιώργος Γερ. Βλάχος (συγγραφέας – δημοσιογράφος – ερευνητής – δημιουργός κόμικς)

(Συνέντευξη στο Νίκο Δ. -  Θ. Νικολαΐδη)

·  Γιώργο μου, η συνεισφορά σου (με τον απίστευτο «πλούτο» γνώσεων που κατέχεις, αλλά –το πιο σημαντικό- επιλέγεις να μοιράζεσαι μαζί μας) είναι ανεκτίμητη! Θέλεις να μας πεις δυο λόγια (ή και περισσότερα) για την πρώτη σου επαφή με το χώρο της εικονογραφημένης (κι όχι μόνο) λογοτεχνίας του είδους ;

Η πρώτη μου, ή για την ακρίβεια οι πρώτες μου επαφές με τον χώρο της εικονογραφημένης (και όχι μόνο) λογοτεχνίας, χάνονται στα απύθμενα βάθη προϊστορίας της μεταξύ εμού και αυτής σχέσης. Και ίσως να μην θυμόμουν καθόλου τι είχε προηγηθεί της τωρινής κομιξοκατάστασής μου, αν δεν είχα διασώσει χειρόγραφα ντοκουμέντα που αποδεικνύουν σήμερα και μου θυμίζουν τα πρόσωπα και πράγματα από τα βάθη του χρόνου. Πριν ακόμα μάθω και κατανοήσω την έννοια των πνευματικών δικαιωμάτων, άσκησα ανεξέλεγκτα το εκ γενετής βίτσιο μου, γνωστό ως clopyright βιασμό της αλλότριας πνευματικής δημιουργίας. Από κάποιο γειτονόπουλο μεγαλύτερό μου σε ηλικία δανειζόμουν κάποιο εικονογραφημένο περιοδικό της εποχής (σύμφωνα με πρόσφατη έρευνά μου για τις ρίζες του συγγραφικού παρελθόντος μου, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι επρόκειτο για το περιοδικό με κόμικς «Τόξο»). Επειδή, τότε, δεν ήξερα να διαβάζω, μου αρκούσε να βλέπω μόνον τις εικόνας και να πλάθω κατόπιν δημιουργικά τις ιστορίες, όπως εγώ ήθελα. Την ίδια πρακτική την ακολούθησα και αφότου έμαθα γραφή κι ανάγνωση, προσθέτοντας από πάνω και λεζάντες δικής μου έμπνευσης αξιοποιώντας  στο έπακρο τη νεοαποκτηθείσα γνωριμία μου με τον γραπτό λόγο! Συνέπεια της εκχειλίζουσας πνευματικής δημιουργικότητάς μου ήταν να αρνούμαι με αγέρωχο πείσμα να διαβάζω τα “συννεφάκια” στα κόμικς (βλ. Γέλιο και Χαρά) αντικαθιστώντας τα με δικά μου balloons, πιστεύοντας ακράδαντα ότι η δική μου αφηγηματική εκδοχή ήταν πιο … συναρπαστική! Θέλει πολύ ο άνθρωπος για να πάθει τη ζημιά και μάλιστα στην τρυφερή του ηλικία;