Κριτική - Νέος Μπλεκ Τεύχος 50: Η Χαμένη Κοιλάδα

Από τον Ιούλιο του 2017 περιμέναμε αυτό το τεύχος. Μετά από εκείνο το ενθουσιαστικό Editorial του Μπλεκ #44. Και μετά από αυτό, η εκδοτική μας έδινε όλο και περισσότερες πληροφορίες. Λίγο λίγο το παζλ ολοκληρώθηκε και με την κυκλοφορία του #49, σε όλους μας η προσοχή ήταν στο #50. Ακολούθησαν διάφορα sneak peeks και τελικά έφτασε! Με ανανεωμένο περιεχόμενο, αφού πλέον το κόμικ στολίζεται με τον Tarzan, τον Ντύλαν Ντογκ, το Παιδί Πάνθηρας και τον Ρίνγκο (που θα διαβάσουμε σε αργότερο τεύχος). Επίσης η συγγραφική ομάδα στις ιστορίες του Μπλεκ M. Navarro & J. Y. Mitton αντικαθιστώνται με 2 Σέρβους, τους Bane Kerac (ιστορία του διαβάζουμε σε αυτό το τεύχος) και Branco Plavsic (ιστορία του θα διαβάσουμε στο τεύχος 52), και τον Ιταλό σεναριογράφο και σκιτσογράφο Ciro Tota (ιστορία αυτού και του επόμενου τεύχους "Το Κόκκινο Λουλούδι"). Τέλος το τεύχος σηματοδοτεί το κλείσιμο 50 τευχών Μπλεκ. Οπότε όπως καταλαβαίνει κανείς, το τεύχος έχει πολλά πράγματα να φέρει εις πέρας. Και τα κατάφερε, εν μέρει...

Καταρχήν, "Η Χαμένη Κοιλάδα", που είναι η απόλυτη προσωποποίηση του αίσχους για το Μπλεκ. Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο εκδότης την επέλεξε. Ας πούμε αρχικά πως τα σχέδια δεν είναι όλα Kerac (το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας είναι σε σχέδια Pavel Koza) και οι άλλες 2 ιστορίες του (που έχει κάνει και σενάριο και σχέδια) είναι οι καλύτερες του Μπλεκ και τα σχέδια δεν έχουν καμία σχέση με αυτά της Χαμένης Κοιλάδας. Ας γυρίσουμε στην ιστορία όμως. Ποιος είναι ο λόγος που πολλοί προτιμούν περισσότερο τον Μαρκ από ότι τον Μπλεκ; Πως ο Μπλεκ είναι πιο παιδικός. Ε λοιπόν, σας συμβουλεύω Μπλεκ haters πως η απόδειξη δίνετε στην Χαμένη Κοιλάδα. Παιδικό σενάριο και σχέδιο ασύμμετρο, κακοφτιαγμένο στα πιο πολλά καρέ. Το στόρυ της ιστορίας είναι γνωστό και το έχουμε δει αρκετές φορές, χιούμορ που λίγες φορές πετυχαίνει ίσα να σε κάνει να χαμογελάσεις και γενικά ένα πολύ αδύναμο σενάριο με καθόλου καλή σκηνοθεσία, αφού το σχέδιο με το σενάριο σε μερικά καρέ δεν ταιριάζουν. Διαφωνώ με το σχέδιο του Ρόντυ, κυρίως διότι έμοιαζε με πεντάχρονο!

Πάλι καλά που στο τεύχος υπήρχε και η ιστορία του Ciro Tota "Το Κόκκινο Λουλούδι", και ξεκουράζεται το μάτι σου. Είμαι ιδιαίτερα ενθουσιασμένος για αυτή την ιστορία, αφού φαίνεται για πολύ καλή ιστορία. Η αλήθεια είναι πως μετά τους Γάλλους συνεχιστές των Essegesse, Mitton και Cedroni, έρχεται εκείνος. Μου άρεσαν πάρα πολύ τα σχέδια και συγκεκριμένα ο Καθηγητής μου θύμισε Οβελίξ με αυτό το προγούλι. Ίσως το καλύτερο σχέδιο του Καθηγητή που έχω δει. Πολύ ενθαρρυντική ιστορία και φυσικά αναμένουμε το β' μέρος της ιστορίας στο επόμενο τεύχος για να έχουμε μία ολοκληρωμένη άποψη για την ιστορία.

Ο δεύτερος ήρωας του τεύχους είναι ο ένας και μοναδικός Ταρζάν! Νομίζω πως πρέπει να γίνει καλύτερη χρήση του Tarzan. Μεν ανεβάζει το τεύχος, δε ο ήρωας δεν έχει καμία θέση στην παρούσα έκδοση. Θα έπρεπε από μία έκδοση δικιά του στο περίπτερο έως και σε πολυτελής έκδοση βιβλιοπωλείου (ή και εφημερίδας, τώρα που ο Καστέλ ανοίγει τον δρόμο για μία τέτοια έκδοση να γίνει πραγματικότητα) να έμπαινε ο Ταρζάν. Παρόλα αυτά, όμως, η ιστορία "Ο Μικρός Πίθηκος" είναι άλλη μία εξαιρετική, με πιο σωστή τη λέξη επική, ιστορία. Τρομερό σχέδιο, φανταστικό σενάριο και πολύ καλή σκηνοθεσία. Η ιστορία είναι αριστούργημα, αφού σε 18 σελίδες σε ευαισθητοποιεί στους χαρακτήρες. Είναι σαν μία κινηματογραφική περιπέτεια, ή ακόμα και λογοτεχνικό ανάγνωσμα. Αυτή η ιστορία σου φτιάχνει την ημέρα και αξίζει πολλά περισσότερα!

Ο Ντύλαν Ντογκ συνεχίζει το τεύχος, με την ιστορία "Η Βίλα Των Εραστών". Η ιστορία είναι άλλο ένα σεναριακό θαύμα, αλλά σε αυτό το τεύχος έχουμε ένα σχέδιο... πιο άσχημο δεν γίνεται. Δεν ξέρω τι έχει γίνει στο τεύχος και πρέπει να υπάρχει και δεύτερη απογοήτευση στο σχέδιο. Η αλήθεια είναι πως στην έκδοση Color Fest, διαλέγουν επίτηδες τέσσερα διαφορετικά είδη σχεδίου και χρώματος ανά έκδοση (η κάθε Color Fest έκδοση περιέχει 4 ιστορίες 32 σελίδων). Προβάλουν τον ψυχικό κόσμο του Ντύλαν σε κάθε ιστορία. Οπότε φτάνουμε στο συμπέρασμα πως σε κάθε ιστορία αποτυπώνεται ο ψυχισμός του Ντυλαν, σε χρώματα και σχέδια. Η ιστορία έχει πολύ καλά τοποθετημένο σενάριο που δίνεται πολύ ωραία από τον σκιτσογράφο και σεναριογράφο V. Vinzi. Ανυπομονούμε για τις υπόλοιπες 3 ιστορίες του Color Fest #6!

Το τεύχος κλείνει με το Παιδί Πάνθηρας και τον Μάρτιν Μίστερι, με τον πρώτο να μας δίνει 4 σελίδες, που δεν φτάνουν με τίποτα! Η επιλογή να βάλει τόσες λίγες σελίδες με ενοχλεί αφάνταστα, αφού θα μπορούσε να βάλει τις 8 σελίδες του Μπλεκ "Το Κόκκινο Λουλούδι" στο Παιδί Πάνθηρας και να έχει 12 σελίδες στο τεύχος. Αλλά όχι ούτε αυτό έγινε και καταλήξαμε να παίρνουμε 4 σελίδες μόνο. Αν το περιοδικό είχε 164 σελίδες όλοι θα μπορούσαν να έχουν κάτι παραπάνω σε σελίδες! Τέλος πάντων συμπαθητικές αυτές οι 4 σελίδες, και αναμένουμε το επόμενο τεύχος. Ο Μίστερι ήταν αναμενόμενο να πάρει 4 σελίδες, καθώς από την ιστορία του #49 "Το Σπαθί Στο Βράχο", έμειναν 4 σελίδες για την ολοκλήρωσή της (οι 4 σελίδες θα έμπαιναν στο #49 αλλά μπήκε εκτάκτως ο Κόρτο Μαλτέζε). Τρομερή ιστορία, η προσωπικά αγαπημενή μου ιστορία του ήρωα. Πολλά και όμορφα twists και πολύ καλό story-telling γενικά! Την έχω λατρέψει! Δυστυχώς όμως, ο Μίστερι δεν θα συνεχίσει σε τακτική βάση αλλά θα μπαίνει μόνο εκτάκτως (για να κλείνουν οι σελίδες του τεύχους).
Το νέο αφιέρωμα του Ταρλαντέζου με το νέο όνομα "Τα Νέα Του Ξανθού Γίγα" κλείνει υπέροχα το τεύχος με δύο άκρως ενδιαφέροντα άρθρα.

Η γενική μου άποψη για το τεύχος: το τεύχος κατάφερε πολύ λίγα πράγματα. Σίγουρα έχει το καλύτερο εξώφυλλο που έχουμε δει μέχρις στιγμής στο Μπλεκ, μας δίνει τρομερό Ταρζάν, πολύ δυνατό Ντύλαν Ντογκ και ο Μίστερι κλείνει την καλύτερη ιστορία του, ο Ταρλαντέζος μας δίνει τρομερό αφιέρωμα και "Το Κόκκινο Λουλούδι" μέσα σε 8 σελίδες φαίνεται ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Όλα τα υπόλοιπα... αχ αυτά τα υπόλοιπα ("Η Χαμένη Κοιλάδα", κατανομή σελίδων). Ένα απογοητευτικό και ενθαρυντικό παράλληλα τεύχος για την νέα εποχή του Μπλεκ. Αναμένουμε να περάσουν 3-4 τεύχη για να είμαστε σίγουροι άμα τραβάει η ανανέωση του Μπλεκ. Τέλος, χαρούμενα 50 τεύχη Μπλεκ!

του Ίωνα Αγγελή

Η Νέα Εποχή του Μπλεκ ξεκινάει στο Νέος Μπλεκ #50

Εξώφυλλο Joe Kubert

Η νέα εποχή του Μπλεκ έρχεται! Το πρώτο τεύχος Μπλεκ του 2018 έρχεται με αλλαγές, με νέους ήρωες να μας κρατάνε συντροφιά για το υπόλοιπο του 2018 ,όπως τον Ταρζάν, το Παιδί Πάνθηρα, τον Ντύλαν Ντογκ και τον Ρίνγκο (ο οποίος θα εμφανιστεί  σε αργότερο τεύχος). Ένα ιδιαίτερα γεμάτο τεύχος αυτή τη φορά, με συνολικά 6 ιστορίες να περιέχονται. Μέσα σε 128 σελίδες, το τεύχος δίνει τα στοιχεία που κάνουν το τεύχος ιδιαίτερα ενδιαφέρον, με δράση (Μπλεκ), μυστήριο (Ντύλαν Ντογκ & Μάρτιν Μίστερι), έπος (Ταρζάν) και χιούμορ (Το Παιδί Πάνθηρας). Το τεύχος επίσηςσηματοδοτεί το κλείσιμο 50 τευχών Μπλεκ, όπου για άλλη μία φορά μας δείχνει πως σε μία χώρα της κρίσης ένα κόμικς μπορεί παρ’όλα αυτά να πετύχει. Επιπροσθέτως, στο τεύχος θα διαβάσουμε δύο ιστορίες Μπλεκ από δύο από τους τρεις δημιουργούς που θα διαβάσουμε ιστορίες τους φέτος (τον Bane Kerac και Ciro Tota). Θα διαβάσουμε μία αυτοτελής περιπέτεια του Tarzan, από τον Joe Kubert, μία νέα color ιστορία 32 σελίδων Ντύλαν Ντογκ, μία 4-σέλιδη περιπέτεια του Παιδιού Πάνθηρα και το β’ μέρος της ιστορίας Μάρτιν Μίστερι “Το Σπαθί Στον Βράχο” από το Μπλεκ #49. Ας περάσουμε όμως τώρα στους συντελεστές και τα περιεχόμενα του τεύχους.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σενάριο: Svetozar Obradovic (Η Χαμένη Κοιλάδα), Ciro Tota (Το Κόκκινο Λουλούδι), Joe Kubert & Edgar Rice Burroughs (Ο Μικρός Πίθηκος), V. Vinci (Η Βίλα Των Εραστών), T. Tully (Το Παιδί Πάνθηρας Επεισόδιο 26), Alfredo Castelli (Το Σπαθί Στον Βράχο).
Σχέδια: Bane Kerac & Pavel Koza (Η Χαμένη Κοιλάδα), Ciro Tota (Το Κόκκινο Λουλούδι), Joe Kubert (Ο Μικρός Πίθηκος), V. Vinci (Η Βίλα Των Εραστών), M. Western & E. Bradbury (Το Παιδί Πάνθηρας Επεισόδιο 26), G. Alessandrini (Το Σπαθί Στον Βράχο).
Χρώματα: Άντυ Καντηλιώτη, Joe Kubert, Ketty Formaggio, Γιάννης Μπεβεράτος
Υπεύθυνος Έκδοσης: Λεωκράτης Ανεμοδουράς
Μετάφραση Πρωτότυπου Κειμένου: Κωνσταντίνα Φατούρου, Λεωκράτης Ανεμοδουράς
Επιμέλεια Κειμένου: Φωτεινή Πούλη
Graphic Design – Layout: Μαρίνα Πάνου, Ρόζα Φατσέα
Lettering: Γιάννης Μπεβεράτος
Συγγραφή/Επιμέλεια Αφιερωμάτων: Λευτέρης Ταρλαντέζος
Εξώφυλλο: Joe Kubert

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
• Μπλεκ: «Η Χαμένη Κοιλάδα» (60 σελίδες, Il Grande Blek #153, σενάριο Svetozar Obradovic, σχέδια Bane Kerac & Pavel Koza)
Ο Μπλεκ, παρέα με τον Καθηγητή Μυστήριο και τον Ρόντυ, γίνεται μάρτυρας του βασανισμού ενός Ινδιάνου της φυλής των Αζτέκων. Και είναι αυτός που όταν ελευθερωθεί, θα τους οδηγήσει στην Αρχαία Πόλη των Αζτέκων!
• Μπλεκ: «Το Κόκκινο Λουλούδι Μέρος Α» (8 σελίδες, Il Grande Blek #116, σχέδια & σενάριο Ciro Tota)
Ο Μπλεκ μαζί με τον Ρόντυ και τον Καθηγητή σώζουν το γενναίο πατριώτη Τζίμυ Μπρούστερ από μια ομάδα πολεμιστών Μίκμακ. Ο τελευταίος θα τους διηγηθεί πως έφτασε στο σημείο αυτό…
• Tarzan: «Ο Μικρός Πίθηκος» (18 σελίδες, Tarzan #213, σενάριο Joe Kubert & Edgar Rice Burroughs, σχέδια Joe Kubert)
Ο Ταρζάν παλεύει για τη διάσωση ενός μικρού πηθίκου από τα δόντια δυο πεινασμένων πανθήρων!
• Ντύλαν Ντογκ: «Η Βίλα Των Εραστών» (32 σελίδες, Dylan Dog Color Fest #6, σχέδια & σενάριο V. Vinci)
Αυτή τη φορά “ο επιθεωρητής του ονείρου” αναλαμβάνει να ερευνήσει ένα μυστηριώδες ιστορικό αρχοντικό!
• «Το Παιδί Πάνθηρας - Επεισόδιο 26» (4 σελίδες, The Leopard From Lime Street, σενάριο T. Tulli, σχέδια M. Western & E. Bradbury)
Ο Μπίλυ Φάρμερ οργανώνει ένα σχέδιο για να …αυτοφωτογραφηθεί ως Παιδί-Πάνθηρας και να κερδίσει τα χρήματα που προσφέρει ο εκδότης του.
• Μάρτιν Μίστερι: «Το Σπαθί Στο Βράχο Μέρος Β» (4 σελίδες, Martin Mystere Extra #6, σενάριο Alfredo Castelli, σχέδια G. Alessandrini)
Μετά την μεγάλη αποκάλυψη του μυστηρίου, ο Μίστερι είναι σε κίνδυνο και σώζεται από έναν …απρόσμενο ήρωα!
• “Κόμικς Νέα” του Λευτέρη Ταρλαντέζου (2 σελίδες)
Στο νέο τεύχος θα φιλοξενηθούν αφιερώματα στην νέα έκδοση “Μπλε Κομήτης” και στην επιστροφή του Tarzan!

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΣΤΑ ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ 16 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ
ΜΗΝ ΤΟ ΧΑΣΕΤΕ!

Ζαγκόρ #8 - Η Αρχαία Κατάρα Μέρος B' [Κριτική]

Κριτική Ζαγκόρ Τεύχος 8: Η Αρχαία Κατάρα Μέρος B'

                                      

Η πρώτη έκδοση κόμικς του έτους ήρθε την Πέμπτη 4 Ιανουαρίου από τις Εκδόσεις Μικρός Ήρως. Στο νέο τεύχος περιέχονται τα τελευταία μέρη των ιστοριών του Ζαγκόρ και του Μίστερ Νο, “Η Αρχαία Κατάρα” και “Εξωγήινος” αντίστοιχα, και το β’ μέρος της ιστορίας του Τεξ “Οι Δαίμονες Του Βορρά”. Το τεύχος επίσης περιέχει και το δισέλιδο ένθετο “Τα Νέα Του Ντάρκγουντ” με δυο αφιερώματα, ένα στις ανακοινώσεις της εκδοτικής κόμικς Sergio Bonelli στο ιταλικό φεστιβάλ Lukas Comics & Games 2017 και ένα στον δημιουργό κόμικς Josè Antonio Muñoz.

Το τεύχος έχει ως εξώφυλλο ένα σχέδιο που περιείχε το Color Zagor #7. Ένα πραγματικά πανέμορφο εξώφυλλο με πολύ ωραια σχέδια του Alessandro Piccinelli. Επίσης, η μπλε στήλη με τα στοιχεία του τεύχους ταιριάζει απόλυτα με την αισθητική του εξωφύλλου. Επίσης, η γραμματοσειρά που χρησιμοποιείτε για τον τίτλο της ιστορίας είναι εξαιρετικός. Η βιβλιοδεσία συνεχίζει να μου αρέσει και η ποιότητα του χαρτιού νομίζω είναι αρκετά καλή, ίσως να ήθελα λίγο πιο σκληρό χαρτί (όπως εφημερίδας). Το αφιέρωμα του Λευτέρη Ταρλαντέζου πρέπει να παραδεχτώ πως είναι από τα καλύτερα στοιχεία του τεύχους. Εξαιρετικά πληροφοριακό και βρίσκω μία πτώση στην αξία του «Κόμικς Νέα» που διαβάζουμε στο «Νέος Μπλεκ» σε σχέση με “Τα Νέα Του Ντάρκγουντ” (ελπίζω να διορθωθεί). Το Editorial μου άρεσε που είχε ως κύριο θέμα τις ιστορίες που θα μπουν στο επόμενο τεύχος. Πιστεύω ότι θα έπρεπε ανά δύο-τρία τεύχη να γίνεται αυτό, αφού πλέον στο περιοδικό η αξία των ιστοριών ανά ήρωα έχει σηκώσει τον πήχη.

Η ιστορία του Ζαγκόρ «Η Αρχαία Κατάρα» ολοκληρώνεται στο τεύχος με πολλές ανατροπές! Η ιστορία έχει πάρα πολύ καλό και πυκνό σενάριο, κάτι που το κάνει ελκυστικό στον αναγνώστη. Ο J. Rauch αποδίδει μία ιστορία στην οποία για να φτάσεις στην λύση του μυστηρίου, προσθέτονται νέοι χαρακτήρες και στοιχεία, χρήσιμα στην συνέχεια της πλοκής και στην τρίτη πράξη. Η ιστορία φέρει στοιχεία τρόμου και προωθεί την ιδέα του υπερφυσικού. Όλοι οι χαρακτήρες έχουν χημεία και είναι καλογραμμένοι οι διάλογοί τους. Η ροή της ιστορίας κινήται κανονικά. Επιπλέον, η ιστορία χαρακτηρίζεται από σκηνές έντονης βίας και τρόμου, που την επηρεάζουν θετικά. Το σχέδιο σε αυτό το μέρος είναι τρομερό, αφού στο α’ μέρος ήταν σχέδια από τον Ferri, που τα σχεδίασε λίγο πριν τον θάνατό του, οπότε δεν είχαν περάσει καλή επεξεργασία. Το χρώμα είναι επίσης πολύ καλό. Μία εξαιρετική ιστορία Ζαγκόρ και η καλύτερη του ήρωα που έχουμε διαβάσει μέχρι στιγμής.

Η ιστορία του Μίστερ Νο «Εξωγήινος», επίσης, ολοκληρώνεται σε αυτό το τεύχος. Το σχέδιο και το χρώμα της ιστορίας αν και τα βρίσκω αδύναμα, δεν τους δίνεις σημασία, καθώς το σενάριο είναι το φαβορί. Κανείς δεν θα φανταζόταν πως μία ιστορία Μίστερ Νο θα ακουμπούσε λεπτά θέματα που απασχολούν τον καθημερινό κόσμο, όπως ο ρατσισμός, ο πόλεμος, οι πολιτικές διαφορές. Η ιστορία περνάει πολλά μηνύματα στους αναγνώστες για την παγκόσμια ειρήνη όπως και πως πέρα από τις διαφορές των ανθρώπων μεταξύ μας, είμαστε ανθρώπινα όντα πάνω από όλα. Οι διάλογοι είναι τρομεροί, με κάθε φράση να είναι ιδιαίτερη και να σερβίβει τον δικό της σκοπό. Το γεγονός πως ο Tiziano Sclavi (σεναριογράφος της ιστορίας) έγραψε μία ιστορία διαφορετική από το συνηθισμένο στυλ του (πιο συχνά γράφει ιστορίες τρόμου, και χάρη σε αυτό δημιούργησε τον Ντύλαν Ντογκ) κάνει την ιστορία ακόμα πιο μοναδική. Ο “Εξωγήινος” νομίζω πως δεν είναι μέρος της σειράς του Μίστερ Νο, καθώς μπορεί να σταθεί μόνη της με ευκολία. Οι δύο ήρωες της ιστορίας, ο Αρκάντι και ο Μίστερ Νο, είναι καλογραμμένοι και η διαμάχη που δίνεται μεταξύ τους αντιπροσοπεύει την διαμάχη της Ρωσίας με τις ΗΠΑ, αλλά και την δική μας αντίληψη προς τους ανθρώπους άλλης χώρας. Επιπλέον, είναι η καλύτερη σκηνή κόμικς που έχω διαβάσει σε όλη μου τη ζωή. Τέλος, είναι μία από τις καλύτερες ιστορίες κόμικς του αιώνα θα έλεγα, και εύκολα η καλύτερη ιστορία Μίστερ Νο, όπως και το καλύτερο κομμάτι του τεύχους.

Η ιστορία του Τεξ “Οι Δαίμονες Του Βορρά” συνεχίζει στο τεύχος, φέρνοντάς μας ένα βήμα πριν το μεγάλο φινάλε! Το β’ μέρος είναι γεμάτο δράση. Μεγάλη δόση της θα έλεγα κιόλας! Η ιστορία τρομερο ενδιαφέρον και κλείνει ιδανικά το τεύχος, αφού λειτουργεί ως χαλάρωση στους αναγνώστες, μετά τις ιστορίες του Μίστερ Νο και του Ζαγκόρ. Η ιστορία είναι αδύναμη σε σχέση με τις υπόλοιπες του τεύχους και έχει ένα απλό στόρυ και μοτίβο που ακολουθεί. Πάντως είναι διασκεδαστική μέχρι τέλους. Ανυπομονώ για το γ’ και τελευταίο μέρος στο επόμενο τεύχος (#9).

Ένα πολύ όμορφο τεύχος για να ξεκινήσει η χρόνια και είμαι ιδιαίτερα ενθουσιασμένος να διαβάσω το επόμενο. Φαίνεται πως η έκδοση πήρε το σωστό δρόμο! 
Μην το χάσετε!

Ίωνας Αγγελής