Η συνάντηση!

 

«Πως είσαι»; Άκουσε την τρυφερή φωνή της συμφοιτήτριάς του, Κάτιας Βήχου, να τον ρωτά με ενδιαφέρον. Με το κορίτσι αυτό είχαν γνωριστεί, τυχαία, ακριβώς την πρώτη μέρα που έφτασε στη Σχολή του, για κάποιο διαδικαστικό θέμα που είχε σχέση με την ολοκλήρωση της εγγραφής του. Έπιασαν αμέσως κουβέντα, μιας και οι δυο τους αποδείχτηκαν «φαν» της προσωπικής επικοινωνίας, κόντρα στα ήθη της σημερινής εποχής που θέλουν τους νέους να συζητούν, κυρίως, διαδικτυακά. Της είχε προτείνει να πιουν έναν καφέ και εκείνη δέχτηκε με προθυμία. Ωστόσο, ένα επείγον τηλεφώνημα που πήρε στο κινητό της, είχε διακόψει την κουβεντούλα τους και την υποχρέωσε να φύγει άρον-άρον, τόσο που δεν πρόλαβαν να ανταλλάξουν κάποιο νούμερο, ώστε να ξαναβρεθούν. Και τώρα, ξαφνικά, ενώ ήταν βυθισμένος στις σκέψεις του, την ξανά έβλεπε!

Αποφασισμένος!

"Προσπάθησα να του εμφυσήσω κάτι από τα πιστεύω μου..."

Οι λιγοστοί συγγενείς και φίλοι που είχαν συνοδέψει στην τελευταία του κατοικία τον υπερήλικα Γιώργο Θαλασσινό, άρχισαν να κατευθύνονται προς το καφενεδάκι του Κοιμητήριου στον Κόκκινο Μύλο, όπου αναπαύθηκε ο εκλιπών. Εκεί βρέθηκε διαθέσιμος τάφος, εκεί τελέστηκε και η απλή κηδεία, σύμφωνα και με την τελευταία θέληση του θανόντα, ο οποίος δεν επιθυμούσε να επιβαρύνει την οικογένειά του με άσκοπα έξοδα. Ενώ ένα ψιλόβροχο ξεκινούσε να πέφτει από τον ουρανό, ο Αιμίλιος και η σύζυγός του, οι θετοί γονείς του ήρωά μας, ασχολούνταν με το να μοιράσουν τους καλεσμένους τους στα τραπέζια που τους αναλογούσαν. Το κατάστημα είχε χωριστεί στα δύο, αφού, ακριβώς δίπλα, μία άλλη οικογένεια παρέθετε τον δικό της «καφέ της παρηγοριάς», όπως συνηθίζεται να λέγεται αυτή η κοινωνική συνάντηση που ακολουθεί τις Χριστιανικές τελετές, για τον ύστατο αποχαιρετισμό όσων «αποδημούν εις Κύριον».

Έρχεται.... ο " Ήρωας της Ελλάδας" !!!

Αγαπητοί φίλες και φίλες των κόμικς και των ιστορικών αναγνωσμάτων, που όλοι μας λατρέψαμε,

Είμαι στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσω ότι, ενόψει του νέου έτους, θα ξεκινήσω τη δημοσίευση (ανά τακτά χρονικά διαστήματα, γι' αυτό μείνετε σε επαφή με το ιστολόγιο) συνεχειών του νέου μου, ιστορικού αναγνώσματος (με λίγα σχέδια) που έχει τίτλο "Ήρωας της Ελλάδας" και αναφέρεται στις προσπάθειες μερικών νεαρών παιδιών να βοηθήσουν την πολύπαθη χώρα τους να ορθοποδήσει στον 21ο αιώνα.

Με απόλυτο σεβασμό στο εμβληματικό ανάγνωσμα ("Μικρός Ήρως") του αείμνηστου Στέλιου Ανεμοδουρά (1917 - 2000) αλλά και σε όλους όσους συνετέλεσαν σε αυτό, αυτή είναι μία απόπειρα αναβίωσης της ιστορίας στη σύγχρονη εποχή, που απευθύνεται αποκλειστικά και μόνο στους λάτρεις τέτοιου είδους προσπαθειών και σε καμία περίπτωση δεν προορίζεται για εμπορική εκμετάλλευση.

Ακολουθεί η εισαγωγή του έργου (υπό μορφή προδημοσίευσης)