Η νέα Κατοχή!

Το παρόν σενάριο είναι προϊόν μυθοπλασίας.

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Στο ξεκίνημα της τέταρτης δεκαετίας του 21^ου αιώνα, η Ελλάδα, αποδυναμωμένη και απομονωμένη από τους πρώην εταίρους της (Ε.Ε.) αλλά και τους συμμάχους της (ΝΑΤΟ), υφίσταται μία αναπάντεχη και ανελέητη εισβολή από τρεις πλευρές και πολύ σύντομα η άμυνά της καταρρέει!

Η ελληνική επικράτεια, ύστερα από μία ιστορία χιλιετιών αλλά και μετά από δύο και πλέον αιώνες ανεξάρτητης κρατικής ζωής, καταργείται, ενώ στα εδάφη της μεταφέρονται πολλές εκατοντάδες χιλιάδες έποικοι, που αλλοιώνουν δραματικά την πληθυσμιακή της σύνθεση.

Μέσα σε αυτόν τον ορυμαγδό, μία μικρή ομάδα τριών νέων παιδιών αποφασίζουν να αντισταθούν, με στόχο την απελευθέρωση από το νέο ζυγό.

Χρονικό πλαίσιο και γεγονότα.

Το 2040 στην Ελλάδα την εξουσία κατέχει πάντα το κεντροδεξιό κόμμα της Νέας Δημεγερσίας, μετά τον τελευταίο του εκλογικό θρίαμβο (την άνοιξη του 2038) όταν κέρδισε με άνεση την πρώτη θέση, για 6η συνεχόμενη φορά! Πρωθυπουργός ήταν ο Κώστας Ψαλτογιάννης, ο οποίος από το Δεκέμβριο του 2029 είχε διαδεχθεί τον θείο του (και εν συνεχεία Πρόεδρο της Δημοκρατίας) Κυριάκο Μπενιανάκη.

Ο Ψαλτογιάννης επιθυμώντας να ανανεώσει την εντολή, είχε προκηρύξει πρόωρες εκλογές (που έγιναν την άνοιξη του 2030), οι οποίες του επέτρεψαν να αναλάβει δίχως αμφισβητήσεις τα ηνία της χώρας, κερδίζοντας μία (μάλλον αναπάντεχη) αυτοδυναμία με ποσοστό 37% Οι επόμενες δύο εκλογικές αναμετρήσεις (2034, 2038) του έδωσαν ισάριθμες νίκες με παρόμοια ποσοστά (34%, 36%).

Ωστόσο, από τα τέλη του 2038 η χώρα πέρασε σε μία νέα περίοδο (παρατεταμένης) οικονομικής κρίσης.

Η «γηραιά Ήπειρος» σε αναστάτωση!

Στην Ευρώπη, οι περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντιμετώπιζαν σημαντικές δυσκολίες, ενώ κοινωνική αναταραχή ταλάνιζε την Ιταλία, τη Γαλλία και τη Γερμανία. Στο δυσμενές αυτό πλαίσιο, η ηγεσία της Ε.Ε. κλήθηκε να πάρει σοβαρές αποφάσεις, με στόχο να διατηρήσει άθικτη τη δομή της. Η Ελλάδα, τότε, κρίθηκε ότι δεν μπορούσε πλέον να παράσχει εγγυήσεις για την επαναφορά της σε ομαλό χρηματοπιστωτικό επίπεδο και έτσι, το καλοκαίρι του 2039, αποπέμφθηκε από την Ο.Ν.Ε.

Η αναγκαστική έξοδος της χώρας από τη ζώνη του ευρώ επιδείνωσε την κρίση, που τους πρώτους μήνες του 2040 έλαβε τεράστιες διαστάσεις. Το νέο κρυφο-ναζιστικό μόρφωμα Ελλάς Υπεράνω Πάντων οργάνωσε μαζικές διαδηλώσεις, κατά τις οποίες σημειώθηκαν πολλά έκτροπα, ενώ δύο άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, εκατοντάδες τραυματίστηκαν και πολλές δεκάδες συνελήφθησαν, συχνά χωρίς διάκριση. Η κεντροαριστερή αντιπολίτευση, διχασμένη όπως πάντα, αδυνατούσε να προσφέρει κάποια βιώσιμη πρόταση και οι πολίτες ήταν στην πλειοψηφία τους, απελπισμένοι και τρομοκρατημένοι.

Παγκόσμια αναταραχή.

Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, οι Η.Π.Α., έχοντας εμπλακεί σε πολυετή οικονομικό πόλεμο με τη Ρωσία και με την Κίνα, αδυνατούν να διατηρήσουν την παγκόσμια ηγεμονία. Η Βορειο-Ατλαντική Συμμαχία έχει περιέλθει σε στρατιωτικό αδιέξοδο, καθώς οι Αμερικανοί που τώρα ασχολούνται με την (δια των όπλων του ΝΑΤΟ) κατάπνιξη μίας σειράς εξεγέρσεων στα κράτη της Νοτίου Αμερικής, δεν ενδιαφέρονται για ότι συμβαίνει στην Ευρώπη. Αλλά το πιο ανησυχητικό στοιχείο είναι η αναβίωση του επιθετικού συνασπισμού των Αράβων φονταμενταλιστών που, με επικεφαλής το τρομακτικό ISIS έχουν εισβάλει και καταλάβει ολόκληρη τη ζώνη της Βόρειας Αφρικής!  Το Ισραήλ, διαπιστώνοντας ότι περικυκλώνεται από νέους εχθρούς, έχει παραχωρήσει αυτονομία στους Παλαιστινίους και παράλληλα έχει συνάψει σχέσεις με τη νέα Οθωμανική Τουρκία (του προέδρου Μπασίρ Ουζντογκάν) αλλά και με τη Βόρεια Κορέα (του ισόβιου δικτάτορα Πιμ Τσιονγκ), προκειμένου να προασπίσει την υπόστασή του.

Η τριπλή εισβολή!

Στις 15 Αυγούστου 2041, ισχυρές τουρκικές αεροπορικές και αποβατικές δυνάμεις (σχέδιο ΑΤΤΙΛΑΣ ΙΙΙ) χτυπούν την απροετοίμαστη Κυπριακή Δημοκρατία, που μετά από αντίσταση λίγων ημερών, αδυνατεί να αποφύγει τη συντριβή. Η Ελλάδα,  λόγω πρόδηλης αδυναμίας, αποφεύγει να εμπλακεί στη σύγκρουση και τότε η Τουρκία, αφού εδραιώνει την κατοχή ολόκληρης της μεγαλονήσου (30 Σεπτεμβρίου 2041), στρέφεται στα Δωδεκάνησα. Δυνάμεις του τουρκικού πολεμικού Ναυτικού αποβιβάζονται στη Ρόδο, ενώ η τουρκική πολεμική αεροπορία βομβαρδίζει (και καταστρέφει σχεδόν ολοσχερώς) τις κυριότερες βασικές υποδομές και τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις, που υπάρχουν στα υπόλοιπα νησιά του συγκροτήματος.

Σα να μην έφτανε αυτό, τον Οκτώβριο του 2041στρατεύματα της Αλβανο-Βοσνιακής Ομοσπονδίας εισβάλλουν στη χώρα μας από βορρά, καταλαμβάνοντας σταδιακά, ολόκληρη την ελληνική Ήπειρο. Την ίδια στιγμή από τα ανατολικά, οι Τούρκοι περνούν (ύστερα από σκληρές μάχες τεθωρακισμένων) τη συνοριακή ζώνη του Έβρου και ξεχύνονται στη Θράκη! Σχεδόν ταυτόχρονα (αρχές Νοεμβρίου) το ISIS με τους συμμάχους του φτάνει στην Κρήτη και μέσα σε 15 μέρες σαρώνει κάθε αντίσταση. Στις 30 Νοεμβρίου οι φονταμενταλιστές αποβιβάζονται στις νότιες ακτές της Πελοποννήσου, ενώ η κυβέρνηση, πανικόβλητη, διαφεύγει αεροπορικώς στο Λονδίνο, όπου γίνεται θερμά δεκτή από τον Βασιλέα Γοδεφρίγο Α’.  

Κατάρρευση και διαχωρισμός.

Έως και το τέλος του έτους, ολόκληρη σχεδόν η Ελλάδα τελεί υπό τριπλή κατοχή και οι κρατικές και διοικητικές της υπηρεσίες καταργούνται η μία μετά την άλλη. Η χώρα έχει διαμοιραστεί (όπως και πριν από 100 χρόνια) σε τρεις ζώνες κατοχής: Η Τουρκία κατέχει ήδη ολόκληρη τη Θράκη, τη Θεσσαλία και τα περισσότερα από τα νησιά του Αιγαίου. Η Αλβανο-Βοσνιακή Ομοσπονδία έχει κατακτήσει την Ήπειρο και όλα τα Επτάνησα και το ISIS την Πελοπόννησο (ολοσχερώς) και την Κρήτη. Ελάχιστες εστίες αντίστασης παραμένουν στη Στερεά Ελλάδα και στις Κυκλάδες, ενώ είναι ζήτημα χρόνου οι εισβολείς να εισέλθουν σε Αθήνα και Πειραιά. Όλα δείχνουν να έχουν χαθεί!  

«Κουίσλιγκ»

Τον Ιανουάριο του 2042 μία οπερετική «προσωρινή κυβέρνηση» (με επικεφαλής το γενικό γραμματέα του Ελλάς Υπεράνω Πάντων) διορίζεται από τους κατακτητές στην Αθήνα, ενώ από στιγμή σε στιγμή επίκειται η άφιξη των εχθρικών μονάδων στην πρωτεύουσα. Ο «πρωθυπουργός» Στέφανος Βραχνός, στο διάγγελμά του καθησυχάζει τον ελληνικό λαό, όμως έντονες φήμες για επικείμενη μετονομασία της χώρας σε «Πρώην Οθωμανική Επαρχία της Ελλάδας» προκαλούν ανατριχίλα στο γενικό πληθυσμό.

Φοιτητές και φοιτήτριες είναι οι μόνοι που κινητοποιούνται, ύστερα από θυελλώδεις συνελεύσεις στις Σχολές τους.

Ωστόσο και εκεί, κυριαρχούν ο φόβος και η καχυποψία...