Θυμάστε καθόλου την σοκοφρέτα ΣΑΦΑΡΙ και τις τσίχλες ADAMS? Iδιαιτέρως η σοκοφρέτα ήταν η αδυναμία μου με γεύση που οι σημερινές σοκολάτες δεν την έχουν. Μάλλον τα προιόντα που καταναλώναμε τότε θα πρέπει να κατασκευαζόντουσαν από αγνά υλικά και χωρίς συνθετικές ουσίες που περιέχουν σήμερα. Η ΣΑΦΑΡΙ θυμάμαι είχε και αυτοκόλλητα με εικόνες άγριων ζώων. Οι ταινίες και τα κόμικς του Ταρζάν είχαν φαίνεται πολύ μεγάλη επιρροή!!!
Δημοφιλείς αναρτήσεις
-
Στέλιος Ανεμοδουράς Αγαπητά μέλη του group καλό μεσημέρι και καλή χρονιά. Πριν λίγη ώρα είχα μια πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα με τον κ...
-
Αφορά την περιπέτεια που δημοσιεύτηκε στα τεύχη 248-258. Ήταν φθινόπωρο του 1975, μαθητής της Β΄Δημοτικού, και νομίζω η ιστορία που με έκανε...
-
Οι ίδιοι καλλιτέχνες (Guido Nolitta(Sergio Bonelli), Gallieno Ferri) που δημιούργησαν τον Ζαγκόρ εξέδωσαν τον Ιούνιο του 1975 το πρώτο τεύ...
-
Κάνοντας μια βουτιά στο παρελθόν, θυμήθηκα οτι ο ΜΗΝ. ΜΠΛΕΚ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1973 είχε σαν προσφορά γιγαντοαφίσα του ΜΠΛΕΚ. Είχε καταφέρει κανείς ν...
-
Απίστευτα αγαπημένη ιστορία του Ζαγκορ, ήταν αυτη που διαδραματίστηκε στην Αιτή, ευρισκόμενος εκεί ως ναυαγός με τους φίλους του. Ήταν η πρ...
-
Μία ενδιαφέρουσα ιστορία που την ξεφυλλίζουμε στα τεύχη 130-136 του μικρού Μπλεκ . Μια ολοκληρωμένη κατά την γνώμη μου περιπέτεια που έχει ...
-
Όταν ακόμα τα γήπεδα δεν είχαν χόρτο, οι μπάλες ήταν πέτσινες με σαμπρέλα και κορδονάκι που τις έλεγαν τρίφυλλες (ή δίφυλλες, τις μικρότερες...
-
Ο Βύρων Απτοσογλου,μαζι με τόν Στέλιο Αμεμοδουρα είχαν φτιάξει και δημοσιεύσει μερικες ιστορίες του αγαπημένου μας Μπλέκ, οι οποίες δεν έχο...
-
Εξώφυλλο που δημιούργησε ο γράφων. (Γράφει ο Νίκος Μωραΐτης ) Ο Περιοδικός Τύπος το 2010 σταμάτησε ξαφνικά να εκδίδει το μηνιαίο περιοδικό ...
-
Τελικά ο νέος χρόνος ξεκίνησε με μια ευχάριστη έκπληξη για την ομάδα μας. Μετά την χριστουγεννιάτικη προσθήκη του Χάρη(Λάμπρου), ο άγιος Βασ...


Πού τα θυμήθηκες βρε φίλε;
ΑπάντησηΔιαγραφήΜου ήρθε κατευθείαν στο στόμα η γεύση τους!
Εγώ να ρωτήσω: Πού τα βρήκες τα χαρτάκια; Ψάχνω για τις ιστορίες με τον Ποπάυ και τον Άρτσι, που είχαν κάτι μεγάλες αμερικάνικες τσιχλόφουσκες, οι "μπαζούκας" όπως τις έλεγαν. Αν σου βρίσκεται τίποτα τέτοιο, ρίχτο στο μπλογκ που εμφανίζεται ακριβώς δεξιά των σχολίων, να έρθει και σε μένα η γεύση της τσίχλας αυτής στο στόμα μου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜην τον ακούς Πάνο Θ., άστον να ξερογλύφεται μόνος...
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα θυμάμαι και τα δύο αφού τα είχα τιμήσει δεόντως. Για κάποιους...υπήρχαν και στην εποχή σας? Δύσκολο!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΈτσι το 'χουμε, κύρις Ανώδυνε; Να ξερογλείφομαι;
ΑπάντησηΔιαγραφήΕ, λοιπόν, κι εγώ δεν θα σε παίξω με τα παιχνίδια μου, που τα είδες που τα έχω απλώσει στον Dino και ζήλεψες!
Τι έγινε Hunter, επέστρεψες κι όλας στην Κέρκυρα. Μπράβο, παιδί μου!