Μπλεκ – Ο ξανθός γίγας (Νο1)

 

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Κρατάω στα χέρια μου το #1 της σειράς ΜΠΛΕΚ – Ο ξανθός γίγας, της εκδοτικής ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ του Λεωκράτη Ανεμοδουρά, που προσφέρεται ως ένθετο με την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ του Σαββατοκύριακο (20-21 Ιουνίου 2026). Είναι μία πολύ αξιοπρεπής 52σέλιδη έκδοση με έγχρωμο εξώφυλλο (ασπρόμαυρες οι εσωτερικές σελίδες), διαστάσεων περίπου 23Χ17 εκ. Στο εξώφυλλο δεσπόζει μία υπέροχη εικόνα του αλησμόνητου Byron (από εξώφυλλο του μηνιαίου περιοδικού Μεγάλος Μπλεκ).

Περιέχει τις ιστορίες:

ΜΠΛΕΚ – Ο Ήλιος του Θανάτου (1^ο μέρος), σελίδες 4-19: σενάριο του Στέλιου Ανεμοδουρά – σχέδιο του Βύρωνα Απτόσογλου (αμιγώς ελληνική δημιουργία, μία από τις οκτώ ή εννέα συνολικά που παρήχθησαν από το δίδυμο των συντελεστών. Είναι η ιστορία που είχαμε επιλέξει (με το Γιώργο Πολ Παπαδάκη) να συμπεριλάβουμε (ολόκληρη) στην πρώτη μας μελέτη για τα εικονογραφημένα περιοδικά των δεκαετιών 1970-1990, με τίτλο Ο Μπλεκ και οι άλλοι (έκδοση Περιοδικός Τύπος, 2007). Το σκανάρισμα, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων σε μεμονωμένα καρέ, είναι αρκετά καλό (όχι τέλειο).

Δικαστής Ντρεντ, Το Ουρλιαχτό του Λυκάνθρωπου, σελίδες 20-32: σενάριο των John Wagner – Allan Grant (οι οποίοι συνήθιζαν να χρησιμοποιούν το ψευδώνυμο T. B. Grover, αυτό που δηλώνεται στην κάρτα) – σχέδιο του αείμνηστου Steve Dillon (1962-2016), από το μηνιαίο Βρετανικό περιοδικό 2000AD (1977-σήμερα). Εξαιρετική ιστορία, χαρακτηριστική του κλίματος του κόμικ, δράση με θρίλερ και υπερφυσικό μαζί, όπως μας άρεσε πάντα στον Ντρεντ. Θα έλεγα ότι το σχέδιο θυμίζει κάπως και τον Brian Bolland, καθώς ο χαρισματικός Dillon διέθετε το ταλέντο να παραλλάσει την τεχνοτροπία του με αξιοθαύμαστο τρόπο. Αναμένω με αγωνία τη συνέχεια!

Το Δέκατο Τρίτο Πάτωμα, σελίδες 33-40: και πάλι η διάδα (αυτή τη φορά χωρίς ψευδώνυμο) υπογράφει το σενάριο αυτής της ωραιότατης ιστορίας τρόμου, σε εικονογράφηση του Ισπανού σχεδιαστή Jose Ortiz Moya (1932-2013) από την εβδομαδιαία ανθολογία Scream! (1984) της Βρετανικής εκδοτικής IPC. Εδώ η ιστορία είναι αυτοτελής.

Ο Καρχαρίας (των Pat Mills – Ramon Sola): σελίδες 41-44. Το πρώτο επεισόδιο της τρομακτικής σειράς, που γνωρίσαμε μέσα από τις σελίδες του περιοδικού Αγόρι και μας είχε, θυμάμαι συγκλονίσει! Πολύ καλή επιλογή, επίσης.

Ροϋ Ρέης, σελ. (μόνο…) 45-47: Εδώ έχω… ενστάσεις! Αφ’ ενός μεν το δείγμα είναι πολύ μικρό (ο Ρόυ είναι μία από τις μεγάλες μου «αδυναμίες» και… πληγώθηκα) αφ’ ετέρου δε, θα… «μαλώσω» όποιον ευθύνεται για την αναφορά των συντελεστών. Ο (εκδότης, κυρίως) Derek Birnage (1913-2004), σχετίζεται, φυσικά, με την εμβληματική ποδοσφαιρική σειρά Roy of the Rovers, που εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο εξώφυλλο του #1 του περιοδικού Tiger (11.9.1954) ωστόσο ασχολήθηκε με αυτήν μόλις για 6 μήνες, κατά το χρονικό διάστημα Μάρτιος – Αύγουστος 1959. Το συγκεκριμένο, όμως, απόσπασμα προέρχεται από την διετία 1965-1967, όταν την ιστορία έγραφε (και σχεδίαζε) ο Joe Colquhoun (1926-1987) και ασφαλώς όχι ο αειθαλής Paul Trevillion (την είχε σχεδιάσει και αυτός, αλλά πρωτύτερα. Θα μου πείτε… λεπτομέρειες. Συμφωνώ, αλλά για έναν γνώστη με απαιτήσεις, έχουν τη σημασία τους.

Το Παιδί Πάνθηρας, σελίδες 48-50 (λίγες, επίσης…)  Και εδώ, δυστυχώς, υπάρχει σφάλμα στο όνομα του καλλιτέχνη (σωστός ο Tom Tully, ως ο συγγραφέας). Αναφέρονται οι Mike Western – Eric Bradbury, που όντως έχουν φιλοτεχνήσει το μεγαλύτερο μέρος της σειράς (πρωτότυπα: The Leopard from Lime Street) ωστόσο εδώ το σχέδιο είναι του Robert McGillivray (1913-1986). Αυτό όμως το στοιχείο που επισημαίνω, ομολογώ ότι πολύ δύσκολα θα το εντόπιζε κάποιος…

Γενική μου εντύπωση από την έκδοση: Πολύ καλή! Με άριστα το «10», θα έβαζα, ανεπιφύλακτα, από «8» έως «9».

Εύχομαι στο φίλτατο Λεωκράτη να συνεχίσει έτσι! Α, παρεμπιπτόντως: τα συγχαρητήριά μου στον εκλεκτό φίλο Γαβριήλ Τομπαλίδη, για την άψογη μετάφραση των ιστοριών. Εξάλλου ο Γαβριήλ μας δίνει τα συνεχή διαπιστευτήριά του με την απόδοση των ιστοριών της Βαβούρας, που και εκεί κάνει εκπληκτική απόδοση! Θεωρώ, πάντως, ότι την επιμέλεια και τις διορθώσεις (εδώ) θα μπορούσε να τις πιστώνεται ο ίδιος (σχόλιο δίχως κακεντρέχεια).